ത്യക്ത്വാ ഗ്രാമ്യസുഖാഹാരം തപ്യമാനോ മഹത്തപഃ। വല്കലീ ഫലമൂലാശീ ചരിഷ്യാമി മഹാവനേ
ഗ്രാമത്തിലെ സുഖങ്ങളും ഭക്ഷണവും ഉപേക്ഷിച്ച്, വലിയ വ്രതം അനുഷ്ഠിച്ച്, വൃക്ഷതോലും കുരുമുളകും ധരിച്ചു, പഴവും കിഴങ്ങും മാത്രം ഭക്ഷിച്ച്, ഞാൻ വലിയ കാടിൽ വസിക്കും.
അഗ്നൌ ജുഹ്വന്നുഭൌ കാലാവുഭൌ കാലാവുപസ്പൃശന്। കൃശഃ പരിമിതാഹാരശ്ചീരചര്മജടാധരഃ
സമയമനുസരിച്ച് അഗ്നിയിൽ ഹോമം നടത്തിയും, സമയത്ത് സ്നാനം ചെയ്തും, കുറഞ്ഞ ഭക്ഷണം കഴിച്ച് ക്ഷീണിച്ച ശരീരത്തോടെ, പഴയ വസ്ത്രവും വൃക്ഷതോലും ചുരുളിച്ച മുടിയും ധരിച്ചു ഞാൻ ജീവിക്കും.
ശീതവാതാതപസഹഃ ക്ഷുത്പിപാസാനവേക്ഷകഃ। തപസാ ദുശ്ചരേണേദം ശരീരമുപശോഷയന്
തണുപ്പ്, കാറ്റ്, ചൂട് എന്നിവ സഹിച്ചും, വിശപ്പും ദാഹവും അവഗണിച്ചും, കടുത്ത വ്രതം അനുഷ്ഠിച്ച് ഈ ശരീരം ക്ഷയിപ്പിക്കും.
ഏകാന്തശീലീ വിമൃശന്പക്വാപക്വേന വര്തയന്। പിതൃന്ദേവാംശ്ച വന്യേന വാഗ്ഭിരദ്ഭിശ്ച തര്പയന്
ഏകാന്തത്തിൽ താമസിച്ച്, ആലോചിച്ച്, കാട്ടിലെ പാകമായതും പാകമാകാത്തതുമായ ഭക്ഷണം കഴിച്ച്, വാക്കും വെള്ളവും കൊണ്ട് പിതാക്കളെയും ദേവതകളെയും തൃപ്തിപ്പെടുത്തും.
വാനപ്രസ്ഥജനസ്യാപി ദര്ശനം കുലവാസിനഃ। നാപ്രിയാണ്യാചരിഷ്യാമി കിം പുനര്ഗ്രാമവാസിനാമ്
കാട്ടിൽ താമസിക്കുന്നവർക്കുപോലും ഞാൻ ഒരുപാട് ദു:ഖം ചെയ്യില്ല — ഗ്രാമത്തിൽ താമസിക്കുന്നവർക്കു എത്രയോ അധികം.
ഏവമാരണ്യശാസ്ത്രാണാമുഗ്രമുഗ്രതരം വിധിമ്। കാങ്ക്ഷമാണോഽഹമാസ്ഥാസ്യേ ദേഹസ്യാസ്യാഽഽസമാപനാത്
ഇങ്ങനെ കാട്ടിലെ വ്രതങ്ങളിൽ ഏറ്റവും കഠിനമായതിനെ ആഗ്രഹിച്ച്, ഈ ശരീരം അവസാനിക്കുമ്ബോളം അതിൽ ഉറച്ചു നിലകൊള്ളും.
ഇത്യേവമുക്ത്വാ ഭാര്യേ തേ രാജാ കൌരവനന്ദനഃ। തതശ്ചൂഡാമണിം നിഷ്കമങ്ഗദേ കുണ്ഡലാനി ച
ഇങ്ങനെ ഭാര്യമാർക്ക് പറഞ്ഞ ശേഷം, കുരുവംശത്തിൽ ജനിച്ച രാജാവ് തന്റെ കിരീടം, സ്വർണ്ണമാല, കൈവള, കുണ്ഡലങ്ങൾ എന്നിവ എടുത്തു മാറ്റി.
വാസാംസി ച മഹാര്ഹാണി സ്ത്രീണാമാഭരണാനി ച। `വാഹനാനി ച മുഖ്യാനി ശസ്ത്രാണി കവചാനി ച
വിലയേറിയ വസ്ത്രങ്ങളും സ്ത്രീകളുടെ ആഭരണങ്ങളും, പ്രധാന വാഹനങ്ങളും ആയുധങ്ങളും കാവചങ്ങളും അവൻ വിട്ടു നൽകി.
ഹേമഭാണ്ഡാനി ദിവ്യാനി പര്യങ്കാസ്തരണാനി ച। മണിമുക്താപ്രവാലാനി രത്നാനി വിവിധാനി ച
സ്വർണ്ണപാത്രങ്ങൾ, ദിവ്യമായ കിടക്കകളും കിടക്കപ്പായകളും, രത്നങ്ങൾ, മുത്തുകൾ, പവഴുകൾ തുടങ്ങി വിവിധ വസ്തുക്കളും അവൻ ദാനം ചെയ്തു.
പ്രദായ സര്വം വിപ്രേഭ്യഃ പാണ്ഡുര്ഭൃത്യാനഭാഷത। ഗത്വാ നാഗപുരം വാച്യം പാണ്ഡുഃ പ്രവ്രാജിതോ വനേ। അര്ഥം കാമം സുഖം ചൈവ രതിം ച പരമാത്മികാമ്
എല്ലാം ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ദാനം ചെയ്ത ശേഷം, പാണ്ഡു തന്റെ സേവകരോട് പറഞ്ഞു: 'നാഗപുരത്തിലേക്ക് പോയി അറിയിക്കൂ — പാണ്ഡു സമ്പത്തും സുഖവും ആസ്വാദനവും അതിജീവ്യാനന്ദവും ഉപേക്ഷിച്ച് കാട്ടിലേക്ക് പോയിരിക്കുന്നു'.
പ്രതസ്ഥേ സര്വമുത്സൃജ്യ സഭാര്യഃ കുരുനന്ദനഃ। തതസ്തസ്യാനുയാതാരസ്തേ ചൈവ പരിചാരകാഃ
എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച്, ഭാര്യമാരോടൊപ്പം കുരുവംശത്തിലെ ആൺമകൻ പുറപ്പെട്ടു. അവന്റെ സേവകരും പിന്നാലെ പോയി.
ശ്രുത്വാ ഭരതസിംഹസ്യ വിധിധാഃ കരുണാ ഗിരഃ। ഭമമാര്തസ്വരം കൃത്വാ ഹാഹേതി പരിചുക്രുശുഃ
ഭരതസിംഹന്റെ ആചാരാനുസൃതവും ദു:ഖഭരിതവുമായ വാക്കുകൾ കേട്ട്, സേവകർ ഹാ ഹാ എന്നു വിളിച്ചു വിലപിച്ചു.
ഉഷ്ണമശ്രു വിമുഞ്ചന്തസ്തം വിഹായ മഹീപതിമ്। യയുര്നാഗപുരം തൂര്ണം സര്വമാദായ തദ്ധനമ്
ചൂടുള്ള കണ്ണുനീർ വീഴ്ത്തി, മഹാരാജാവിനെ വിട്ട്, അവർ ആ സമ്പത്ത് എടുത്ത് വേഗത്തിൽ നാഗപുരത്തിലേക്ക് പോയി.
തേ ഗത്വാ നഗരം രാജ്ഞോ യഥാവൃത്തം മഹാത്മനഃ। കഥയാംചക്രിരേ രാജ്ഞസ്തദ്ധനം വിവിധം ദദുഃ
അവർ നഗരത്തിൽ എത്തി, മഹാത്മാവായ രാജാവിന് സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം പറഞ്ഞു, ആ സമ്പത്തും വിവിധ വസ്തുക്കളും നൽകി.
ശ്രുത്വാ തേഭ്യസ്തതഃ സര്വം യഥാവൃത്തം മഹാവനേ। ധൃതരാഷ്ട്രോ നരശ്രേഷ്ഠഃ പാണ്ഡുമേവാന്വശോചത
അവരിൽ നിന്ന് കാട്ടിൽ സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങൾ കേട്ട ധൃതരാഷ്ട്രൻ, മനുഷ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ, പാണ്ഡുവിനുവേണ്ടി മാത്രം ദു:ഖിച്ചു.
ന ശയ്യാസനഭോഗേഷു രതിം വിന്ദതി കര്ഹിചിത്। ഭ്രാതൃശോകസമാവിഷ്ടസ്തമേവാര്ഥം വിചിന്തയന്
അവൻ കിടക്കയിലും ഇരിപ്പിടങ്ങളിലും ആസ്വാദനങ്ങളിലും ഒരിക്കലും സന്തോഷം കണ്ടെത്തിയില്ല; സഹോദരന്റെ ദു:ഖത്തിൽ മുഴുകി, അതേ കാര്യത്തിൽ മാത്രം മനസ്സു ചിന്തിച്ചു.
രാജപുത്രസ്തു കൌരവ്യ പാണ്ഡുര്മൂലഫലാശനഃ। ജഗാമ സഹ പത്നീഭ്യാം തതോ നാഗശതം ഗിരിമ്
കൗരവ, രാജകുമാരനായ പാണ്ഡു, വേരുകളും പഴങ്ങളും മാത്രം ഭക്ഷിച്ച്, തന്റെ ഭാര്യമാരോടൊപ്പം നൂറു കൊടുമുടികളുള്ള പർവതത്തിലേക്ക് യാത്രയായി.
സ ചൈത്രരഥമാസാദ്യ കാലകൂടമതീത്യ ച। ഹിമവന്തമതിക്രമ്യ പ്രയയൌ ഗന്ധമാദനമ്
അവൻ ചൈത്രരഥം എത്തി, കാലകൂട്ടം കടന്ന്, ഹിമവാനും മറികടന്ന്, ഗന്ധമാദനത്തിലേക്ക് പോയി.
രക്ഷ്യമാണോ മഹാഭൂതൈഃ സിദ്ധൈശ്ച പരമര്ഷിഭിഃ। ഉവാസ സ മഹാരാജ സമേഷു വിഷമേഷു ച
വലിയ ഭൂതങ്ങളും സിദ്ധന്മാരും മഹർഷിമാരും അവനെ കാത്തു സൂക്ഷിച്ചു; മഹാരാജാവേ, അവൻ സമതലങ്ങളിലും കയറ്റത്തിലും താമസിച്ചു.
ഇന്ദ്രദ്യുമ്നസരഃ പ്രാപ്യ ഹംസകൂടമതീത്യ ച। ശതശൃങ്ഗേ മഹാരാജ താപസഃ സമതപ്യത
ഇന്ദ്രദ്യുമ്നസരസ്സിലെത്തി, ഹംസകൂട്ടം കടന്ന്, ശതശൃംഗത്തിൽ ആ തപസ്വി കഠിനതപം അനുഷ്ഠിച്ചു.
തത്രാപി തപസി ശ്രേഷ്ഠേ വര്തമാനഃ സ വീര്യവാന്। സിദ്ധചാരണസങ്ഘാനാം ബഭൂവ പ്രിയദര്ശനഃ
അവിടെ അത്യുത്തമമായ തപസ്സിൽ ലീനനായ ആ വീരൻ സിദ്ധരും ചാരണന്മാരും ഉള്ള സംഘങ്ങളിൽ പ്രിയങ്കരനായി.
സുശ്രൂഷുരനഹംവാദീ സംയതാത്മാ ജിതേന്ദ്രിയഃ। സ്വര്ഗം ഗന്തും പരാക്രാന്തഃ സ്വേന വീര്യേണ ഭാരത
ശ്രദ്ധയോടെ, വിനയത്തോടെ, ആത്മസംയമനത്തോടെ, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ജയിച്ചവനായി, സ്വയം പരിശ്രമിച്ച് സ്വർഗത്തിലേക്ക് എത്താൻ ആഗ്രഹിച്ചു, ഭാരത.
കേഷാംചിദഭവദ്ഭ്രാതാ കേഷാംചിദഭവത്സഖാ। ഋഷയസ്ത്വപരേ ചൈനം പുത്രവത്പര്യപാലയന്
ചിലർക്കു സഹോദരനായി, മറ്റുള്ളവർക്കു സ്നേഹിതനായി; ചില ഋഷിമാർ അവനെ പുത്രനെപ്പോലെ സംരക്ഷിച്ചു.
സ തു കാലേന മഹതാ പ്രാപ്യ നിഷ്കല്മഷം തപഃ। ബ്രഹ്മര്ഷിസദൃശഃ പാണ്ഡുര്ബഭൂവ ഭരതര്ഷഭ
കാലക്രമേണ പാപരഹിതമായ തപസ്സിൽ എത്തി, പാണ്ഡു ബ്രഹ്മർഷിയെപ്പോലെ മഹത്വം നേടി, ഭാരതശ്രേഷ്ഠ.
അമാവാസ്യാം തു സഹിതാ ഋഷയഃ സംശിതവ്രതാഃ। ബ്രഹ്മാണം ദ്രഷ്ടുകാമാസ്തേ സംപ്രതസ്ഥുര്മഹര്ഷയഃ
അമാവാസ്യ ദിവസം, വ്രതത്തിൽ ഉറച്ച ഋഷിമാർ എല്ലാവരും ഒന്നിച്ചു ചേർന്ന് ബ്രഹ്മാവിനെ കാണാൻ ഒരുങ്ങി.
സംപ്രയാതാനൃഷീന്ദൃഷ്ട്വാ പാണ്ഡുര്വചനമബ്രവീത്। ഭവന്തഃ ക്വ ഗമിഷ്യന്തി ബ്രൂത മേ വദതാം വരാഃ
ഋഷിമാർ പുറപ്പെട്ടത് കണ്ട പാണ്ഡു ചോദിച്ചു: 'ഭവന്തന്മാർ എവിടേക്ക് പോകുന്നു? ദയവായി പറയൂ.'
സമാവായോ മഹാനദ്യ ബ്രഹ്മലോകേ മഹാത്മനാമ്। ദേവാനാം ച ഋഷീണാം ച പിതൄണാം ച മഹാത്മനാമ്। വയം തത്ര ഗമിഷ്യാമോ ദ്രഷ്ടുകാമാഃ സ്വയംഭുവമ്
ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ ദേവന്മാരുടെയും ഋഷിമാരുടെയും പിതാക്കളുടെയും മഹാന്മാരുടെയും വലിയ സംഗമം നടക്കുന്നു; സ്വയംഭുവിനെ കാണാൻ ഞങ്ങൾ അവിടെ പോകുന്നു.
പാണ്ഡുരുത്ഥായ സഹസാ ഗന്തുകാമോ മഹര്ഷിഭിഃ। സ്വര്ഗപാരം തിതീര്ഷുഃ സ ശതശൃങ്ഗാദുദങ്മുഖഃ
പാണ്ഡു ഉടനെ എഴുന്നേറ്റ്, മഹർഷിമാരോടൊപ്പം പോകാൻ ആഗ്രഹിച്ചു; ശതശൃംഗത്തിൽ നിന്ന് വടക്കോട്ട് മുഖം തിരിച്ച് സ്വർഗലോകം കടക്കാൻ ഉത്സുകനായി.
പ്രതസ്ഥേ സഹ പത്നീഭ്യാമബ്രുവംസ്തം ച താപസാഃ। ഉപര്യുപരി ഗച്ഛന്തഃ ശൈലരാജമുദങ്മുഖാഃ
അവൻ ഭാര്യമാരോടൊപ്പം പുറപ്പെട്ടു. അപ്പോൾ തപസ്വികൾ പറഞ്ഞു: 'നാം പർവതരാജാവിൽ വടക്കോട്ട് ഉയരങ്ങളിലേക്ക് ഉയരങ്ങളിലേക്ക് പോകുന്നു.'
ദൃഷ്ടവന്തോ ഗിരൌ രമ്യേ ദുര്ഗാന്ദേശാന്ബഹൂന്വയമ്। വിമാനശതസംബാധാം ഗീതസ്വരനിനാദിതാമ്
ആ മനോഹരമായ പർവതത്തിൽ നാം അനേകം കഠിനപ്രദേശങ്ങളും, നൂറുകണക്കിന് വിമാനങ്ങൾ നിറഞ്ഞ, പാട്ടിന്റെയും സംഗീതത്തിന്റെയും ശബ്ദം മുഴങ്ങുന്ന സ്ഥലങ്ങളും കണ്ടിട്ടുണ്ട്.