യദ്യേവം ശൃണു മേ വീര വരം തേ സോഽപി ദാസ്യതി। ശക്തിം ത്വമപി യാചേഥാഃ സര്വശത്രുവിബാധിനീമ്
അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ, എന്റെ വാക്ക് കേൾക്കു ധീരനേ: അവൻ നിനക്ക് ഒരു വരം നൽകും; നീ എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും സംഹരിക്കാവുന്ന ഒരു ശക്തി അവനോട് ചോദിക്കണം.
ഏവമുക്ത്വാ ദ്വിജഃ സ്വപ്നേ തത്രൈവാന്തരധീയത। കര്ണഃ പ്രബുദ്ധസ്തം സ്വപ്നം ചിന്തയാനോഽഭവത്തദാ
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ആ ബ്രാഹ്മണൻ സ്വപ്നത്തിൽ തന്നെ അപ്രത്യക്ഷനായി; കർണ്ണൻ ഉണർന്നു, ആ സ്വപ്നം ആലോചിച്ചു.
തമിന്ദ്രോ ബ്രാഹ്മണോ ഭൂത്വാ പുത്രാര്ഥം ഭൂതഭാവനഃ। കുണ്ഡലേ പ്രാര്ഥയാമാസ കവചം ച മഹാദ്യുതിഃ
ഭൂതങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ തന്റെ മകന്റെ വേണ്ടി, ഇന്ദ്രൻ ബ്രാഹ്മണരൂപത്തിൽ കർണ്ണനോട് കുണ്ഡലവും കവർച്ചയും ചോദിച്ചു.
ഉത്കൃത്യാവിമനാഃ സ്വാങ്ഗാത്കവചം രുധിരസ്രവമ്। കര്ണൌ പാര്ശ്വേ ച ദ്വേ ഛിത്ത്വാ പ്രായച്ഛത്സ കൃതാഞ്ജലിഃ
തടയാതെ തന്നെ, കർണ്ണൻ തന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് രക്തം ഒഴുകുന്ന കവർച്ചയും ഇരുവശത്തുനിന്നും കുണ്ഡലവും മുറിച്ച്, കയ്യുകൂപ്പി അവൻക്ക് അർപ്പിച്ചു.
പ്രതിഗൃഹ്യ തു ദേവേശസ്തുഷ്ടസ്തേനാസ്യ കര്മണാ। അഹോ സാഹസമിത്യാഹ മനസാ വാസവോ ഹസന്
അവയെ വാങ്ങിയ ദേവേന്ദ്രൻ കർമ്മത്തിൽ സന്തോഷിച്ചു; മനസ്സിൽ ചിരിച്ച് വാസവൻ പറഞ്ഞു: 'അയ്യോ, എത്ര ധൈര്യം!'
ദേവദാനവയക്ഷാണാം ഗന്ധര്വോരഗരക്ഷസാമ്। ന തം പശ്യാമി യോ ഹ്യേതത്കര്മ കര്താ ഭവിഷ്യതി
ദേവന്മാരിലും ദാനവന്മാരിലും യക്ഷന്മാരിലും ഗന്ധർവന്മാരിലും പാമ്പുകളിലും രാക്ഷസന്മാരിലും, ഇങ്ങനെ ഒരു പ്രവൃത്തി ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നവനെ ഞാൻ കാണുന്നില്ല.
പ്രീതോഽസ്മി കര്മണാ തേന വരം ബ്രൂഹി യദിച്ഛസി
നിന്റെ ഈ പ്രവർത്തിയിൽ ഞാൻ സന്തോഷവാനാണ്; പറയു, നിനക്ക് ഏത് വരം വേണമെന്ന്.
ശക്തിം തസ്മൈ ദദൌ ശക്രോ വിസ്മയാദ്വാക്യമബ്രവീത്। ദേവദാനവയക്ഷാണാം ഗന്ധര്വോരഗരക്ഷസാമ്
ശക്രൻ അവനു ഒരു ശക്തി നൽകി, അത്ഭുതത്തോടെ പറഞ്ഞു: 'ദേവന്മാരിലും ദാനവന്മാരിലും യക്ഷന്മാരിലും ഗന്ധർവന്മാരിലും പാമ്പുകളിലും രാക്ഷസന്മാരിലും—'
യസ്മൈ ക്ഷേപ്സ്യസി രുഷ്ടഃ സന്സോഽനയാ ന ഭവിഷ്യതി। ഹത്വൈകം സമരേ ശത്രും തതോ മാമാഗമിഷ്യതി। ഇത്യുക്ത്വാന്തര്ദധേ ശക്രോ വരം ദത്ത്വാ തു തസ്യ വൈ
നീ ഈ ശക്തി കോപത്തോടെ ആരെയെങ്കിലും എറിഞ്ഞാൽ, അവൻ രക്ഷപ്പെടില്ല; യുദ്ധത്തിൽ ഒരാളെ കൊല്ലുമ്പോൾ അത് എനിക്ക് തിരിച്ചു വരും. അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ശക്രൻ അവനു വരം നൽകി അപ്രത്യക്ഷനായി.
പ്രാങ്നാമ തസ്യ കഥിതം വസുഷേണ ഇതി ക്ഷിതൌ। കര്ണോ വൈകര്തനശ്ചൈവ കര്മണാ തേന സോഽഭവത്
ഭൂമിയിൽ മുമ്പ് അവനെ വസുശേനൻ എന്ന് വിളിച്ചിരുന്നു; ഈ പ്രവൃത്തിയാൽ അവൻ വികർതനപുത്രൻ കർണ്ണൻ എന്നായി പ്രശസ്തനായി.
സത്വരൂപഗുണോപേതാ ധര്മാരാമാ മഹാവ്രതാ। ദുഹിതാ കുന്തിഭോജസ്യ പൃഥാ പൃഥുലലോചനാ
സൗന്ദര്യവും ഗുണവും വേഗതയും ഉള്ള, ധർമ്മത്തിൽ ആസ്വാദനവും മഹാവ്രതവും പാലിക്കുന്നവളായ, കുന്തിഭോജന്റെ മകൾ, വിശാലകണ്ണിയുള്ള പൃഥയാണ്.
താം തു തേജസ്വിനീം കന്യാം രൂപയൌവനശാലിനീമ്। വ്യാവൃണ്വന്പാര്ഥിവാഃ കേചിദതീവ സ്ത്രീഗുണൈര്യുതാമ്
ആ ദീപ്തിയുള്ള യുവതിയെ, സൗന്ദര്യവും യൗവനവും നിറഞ്ഞവളെ, ചില രാജാക്കന്മാർ വിവാഹത്തിന് ആഗ്രഹിച്ചു; സ്ത്രീകളുടെ എല്ലാ ഗുണങ്ങളും അവളിൽ നിറഞ്ഞിരുന്നു.
തതഃ സാ കുന്തിഭോജേന രാജ്ഞാഹൂയ നരാധിപാന്। പിത്രാ സ്വയംവരേ ദത്താ ദുഹിതാ രാജസത്തമ
അതിനുശേഷം കുന്തിഭോജൻ രാജാവ് മറ്റു രാജാക്കളെ വിളിച്ചു കൂട്ടി, തന്റെ മകളെ സ്വയംവരത്തിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമനായ രാജാവിന് അപ്പനിഷ്ടപ്രകാരം നൽകി.
തതഃ സാ രങ്ഗമധ്യസ്ഥം തേഷാം രാജ്ഞാം മനസ്വിനീ। ദദര്ശ രാജശാര്ദൂലം പാണ്ഡും ഭരതസത്തമമ്
അവിടെ, രാജാക്കന്മാരുടെ നടുവിൽ നിന്നുകൊണ്ടു, ആ മഹിള പുണ്യവതിയായ കുന്തി, രാജശാർദൂദനായ ഭാരതവംശത്തിലെ പാണ്ഡുവിനെ കണ്ടു.
സിംഹദര്പം മഹോരസ്കം വൃഷഭാക്ഷം മഹാബലമ്। ആദിത്യമിവ സര്വേഷാം രാജ്ഞാം പ്രച്ഛാദ്യ വൈ പ്രഭാഃ
സിംഹത്തിന്റെ അഭിമാനവും, വിശാലമായ നെഞ്ചും, കാളയുടെ കണ്ണുകളും, മഹാബലവും ഉള്ള പാണ്ഡു, എല്ലാ രാജാക്കന്മാരുടെയും പ്രകാശം മറയ്ക്കുന്ന സൂര്യനെപ്പോലെ അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു.
തിഷ്ഠന്തം രാജസമിതൌ പുരന്ദരമിവാപരമ്। തം ദൃഷ്ട്വാ സാഽനവദ്യാങ്ഗീ കുന്തിഭോജസുതാ ശുഭാ
രാജസഭയിൽ മറ്റൊരു ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ നില്ക്കുന്ന പാണ്ഡുവിനെ കണ്ടപ്പോൾ, കുന്തിഭോജന്റെ മകൾ കുന്തി, ദോഷമില്ലാത്ത ശരീരവും സൗഭാഗ്യവും ഉള്ളവളായി,
പാണ്ഡും നരവരം രങ്ഗേ ഹൃദയേനാകുലാഽഭവത്। തതഃ കാമപരീതാങ്ഗീ സകൃത്പ്രചലമാനസാ
അവളുടെ ഹൃദയം, അരങ്ങിൽ നിന്ന പാണ്ഡുവിനായി ഉണർന്നുപോയി; ആകാംക്ഷയാൽ അവളുടെ ശരീരം വിറച്ചു, മനസ്സ് ഒരു നിമിഷം ചഞ്ചലമായി.
വ്രീഡമാന സ്രജം കുന്തീ രാജ്ഞഃ സ്കന്ധേ സമാസജത്। തം നിശമ്യ വൃതം പാണ്ഡും കുന്ത്യാ സര്വേ നരാധിപാഃ
ലജ്ജയോടെ കുന്തി പുഷ്പമാല രാജാവിന്റെ ഭുജത്തിൽ വെച്ചു; കുന്തി പാണ്ഡുവിനെ തിരഞ്ഞെടുത്തുവെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും—
യഥാഗതം സമാജഗ്മുര്ഗജൈരശ്വൈ രഥൈസ്തഥാ। തതസ്തസ്യാഃ പിതാ രാജന്വിവാഹമകരോത്പ്രഭുഃ
—തങ്ങൾ വന്നതുപോലെ തന്നെ ആനകളിലും കുതിരകളിലും രഥങ്ങളിലും കയറി മടങ്ങി; പിന്നെ അവളുടെ അച്ഛൻ രാജാവ് വിവാഹം നടത്തി.
സ തയാ കുന്തിഭോജസ്യ ദുഹിത്രാ കുരുനന്ദനഃ। യുയുജേഽമിതസൌഭാഗ്യഃ പൌലോമ്യാ മഘവാനിവ
അങ്ങനെ, അത്യന്തം ഭാഗ്യശാലിയായ കുരുവംശജനായ പാണ്ഡു, കുന്തിഭോജന്റെ മകളായ കുന്തിയുമായി ഐക്യമായത്, മഘവാൻ പോളോമിയെപോലെ.
കുന്ത്യാഃ പാണ്ഡോശ്ച രാജേന്ദ്ര കുന്തിഭോജോ മഹീപതിഃ। കൃത്വോദ്വാഹം തദാ തം തു നാനാവസുഭിരര്ചിതമ്। സ്വപുരം പ്രേഷയാമാസ സ രാജാ കുരുസത്തമ
കുന്തിയും പാണ്ഡുവും തമ്മിലുള്ള വിവാഹം കഴിഞ്ഞ ശേഷം, കുന്തിഭോജൻ രാജാവ് പലവിധ വസ്തുക്കളാൽ ആദരിച്ച്, അവരെ തന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് അയച്ചു.
തതോ ബലേന മഹതാ നാനാധ്വജപതാകിനാ। സ്തൂയമാനഃ സ ചാശീര്ഭിര്ബ്രാഹ്മണൈശ്ച മഹര്ഷിഭിഃ
അതിനുശേഷം, വിവിധ പതാകകളാൽ അലങ്കരിച്ച വലിയ സൈന്യത്തോടൊപ്പം, ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെയും മഹർഷിമാരുടെയും അനുഗ്രഹങ്ങൾക്കിടയിൽ—
സംപ്രാപ്യ നഗരം രാജാ പാണ്ഡുഃ കൌരവനന്ദനഃ। ന്യവേശത താം ഭാര്യാം കുന്തീം സ്വഭവനേ പ്രഭുഃ
—കുരുവംശത്തെ ആനന്ദിപ്പിക്കുന്ന രാജാവായ പാണ്ഡു നഗരത്തിലെത്തി, തന്റെ ഭാര്യയായ കുന്തിയെ സ്വന്തം ഭവനത്തിൽ പാർപ്പിച്ചു.
തതഃ ശാന്തനവോ ഭീഷ്മോ രാജ്ഞഃ പാണ്ഡോര്യശസ്വിനഃ। വിവാഹസ്യാപരസ്യാര്ഥേ ചകാര മതിമാന്മതിമ്
അതിനുശേഷം ശാന്തനുവിന്റെ മകനായ ഭീഷ്മൻ, പ്രശസ്തനും ബുദ്ധിമാനുമായവൻ, രാജാവായ പാണ്ഡുവിന് മറ്റൊരു വിവാഹം നടത്തേണ്ടതിനെക്കുറിച്ച് ആലോചിച്ചു.
സോഽമാത്യൈഃ സ്ഥവിരൈഃ സാര്ധം ബ്രാഹ്മണൈശ്ച മഹര്ഷിഭിഃ। ബലേന ചതുരങ്ഗേണ യയൌ മദ്രപതേഃ പുരമ്
അവൻ തന്റെ പ്രായമായ മന്ത്രിമാരെയും ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും മഹർഷിമാരെയും കൂടെ കൂട്ടി, നാലു വിഭാഗങ്ങളുള്ള സൈന്യത്തോടൊപ്പം മദ്രരാജാവിന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് പോയി.
തമാഗതമഭിശ്രുത്യ ഭീഷ്മം വാഹീകപുങ്ഗവഃ। പ്രത്യുദ്ഗമ്യാര്ചയിത്വാ ച പുരം പ്രാവേശയന്നൃപഃ
ഭീഷ്മൻ എത്തിയെന്നു അറിഞ്ഞ മദ്രരാജാവു, അവനെ നേരിൽ ചെന്നു സ്വീകരിച്ചു, ആദരപൂർവ്വം നഗരത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു.
ദത്ത്വാ തസ്യാസനം ശുഭ്രം പാദ്യമര്ഘ്യം തഥൈവ ച। മധുപര്കം ച മദ്രേശഃ പപ്രച്ഛാഗമനേഽര്ഥിതാമ്
മദ്രരാജാവ് ഭീഷ്മനു മനോഹരമായ ഇരിപ്പിടവും പാദപ്രക്ഷാളനത്തിനുള്ള വെള്ളവും അർഘ്യവും മധുപർക്കവും നൽകി, വരവിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം ചോദിച്ചു.
തം ഭീഷ്മഃ പ്രത്യുവാചേദം മദ്രരാജം കുരൂദ്വഹഃ। ആഗതം മാം വിജാനീഹി കന്യാര്ഥിനമരിന്ദമ
കുരുവംശത്തിന്റെ മഹത്വമായ ഭീഷ്മൻ മദ്രരാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: 'രാജാവേ, ഞാൻ ഇവിടെ വന്നത് ഒരു പെൺകുട്ടിയെ തേടിയാണ് എന്നു അറിയുക.'
ശ്രൂയതേ ഭവതഃ സാധ്വീ സ്വസാ മാദ്രീ യശസ്വിനീ। താമഹം വരയിഷ്യാമി പാണ്ഡോരര്ഥേ യശസ്വിനീമ്
'നിന്റെ സഹോദരിയായ മാദ്രി ധാർമ്മികയും പ്രശസ്തയുമാണെന്ന് ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്; അവളെ പ്രശസ്തനായ പാണ്ഡുവിനായി ഞാൻ വരൻ ആക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.'
യുക്തരൂപോ ഹി സംബന്ധേ ത്വം നോ രാജന്വയം തവ। ഏതത്സംചിന്ത്യ മദ്രേശ ഗൃഹാണാസ്മാന്യഥാവിധി
'നമ്മുടെ കുടുംബം തമ്മിൽ ബന്ധം സ്ഥാപിക്കാൻ യോജിച്ചതാണ്, രാജാവേ; ഈ കാര്യം ആലോചിച്ച്, മദ്രരാജാവേ, യോജ്യമായ രീതിയിൽ ഞങ്ങളെ സ്വീകരിക്കുക.'