മഞ്ജൂഷാം രത്നസംപൂര്ണാം കൃത്വാ ബാലസമാശ്രിതാമ്। ഉത്സസര്ജ കുമാരം തം ജലേ കുന്തീ മഹാബലമ്
രത്നങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഒരു പെട്ടിയിൽ ആ ശക്തനായ ബാലനെ വെച്ച്, കുന്തി അവനെ ജലത്തിൽ ഒഴിച്ചു.
തമുത്സൃഷ്ടം ജലേ ഗര്ഭം രാധാഭര്താ മഹായശാഃ। പുത്രത്വേ കല്പയാമാസ സഭാര്യഃ സൂതനന്ദനഃ
ജലത്തിൽ ഒഴിച്ച ആ കുഞ്ഞിനെ, രാധയുടെ ഭർത്താവായ മഹാശയനായ സാരഥി ഭാര്യയോടൊപ്പം പുത്രനാക്കി സ്വീകരിച്ചു.
നാമധേയം ച ചക്രാതേ തസ്യ ബാലസ്യ താവുഭൌ। വസുനാ സഹ ജാതോഽയം വസുഷേണോ ഭവത്വിതി
അവർ ഇരുവരും ആ ബാലന് പേര് നൽകി: 'സമ്പത്തോടുകൂടി ജനിച്ചവൻ, വസുസേനൻ എന്നു വിളിക്കാം' എന്നു പറഞ്ഞു.
സ വര്ധമാനോ ബലവാന്സര്വാസ്ത്രേഷൂദ്യതോഽഭവത്। ആപൃഷ്ഠതാപാദാദിത്യമുപാതിഷ്ഠത വീര്യവാന്
അവൻ വളരുമ്പോൾ ശക്തനും ആയുധങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യവും നേടി; പിന്നീടു ചോദിച്ചപ്പോൾ, ധൈര്യത്തോടെ സൂര്യനെ സമീപിച്ചു.
തസ്മിന്കാലേ തു ജപതസ്തസ്യ വീരസ്യ ധീമതഃ। നാദേയം ബ്രാഹ്മണേഷ്വാസീത്കിംചിദ്വസു മഹീതലേ
അന്നേരത്ത് ആ ധീരനും ബുദ്ധിമാനുമായവൻ ജപം ചെയ്യുമ്പോൾ, ഭൂമിയിൽ എങ്ങും ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് കൊടുക്കാൻ ഒന്നും കിട്ടിയില്ല.
തതഃ കാലേ തു കസ്മിംശ്ചിത്സ്വപ്നാന്തേ കര്ണമബ്രവീത്। ആദിത്യോ ബ്രാഹ്മണോ ഭൂത്വാ ശൃണു വീര വചോ മമ
അവിടെ, ഒരു രാത്രിയുടെ അവസാനം സ്വപ്നത്തിൽ, സൂര്യൻ ബ്രാഹ്മണരൂപത്തിൽ കർണ്ണനോട് പറഞ്ഞു: 'ധീരനേ, എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കു.'
പ്രഭാതായാം രജന്യാം ത്വാമാഗമിഷ്യതി വാസവഃ। ന തസ്യ ഭിക്ഷാ ദാതവ്യാ വിപ്രരൂപീ ഭവിഷ്യതി
രാത്രി കഴിഞ്ഞ് പ്രഭാതം വന്നാൽ ഇന്ദ്രൻ നിന്റെ അടുത്ത് വരും; അവൻ ബ്രാഹ്മണവേഷത്തിൽ വരും, അവനു ദാനം കൊടുക്കരുത്.
നിശ്ചയോഽസ്യാപഹര്തും തേ കവചം കുണ്ഡലേ തഥാ। അതസ്ത്വാം ബോധയാമ്യേഷ സ്മര്താസി വചനം മമ
അവന്റെ ഉദ്ദേശം നിന്റെ കവർച്ചയും കുണ്ഡലവും എടുക്കാനാണ്; അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ നിന്നെ മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്നത്. എന്റെ വാക്കുകൾ ഓർക്കണം.
ശക്രോ മാം വിപ്രരൂപേണ യദി വൈ യാചതേ ദ്വിജ। കഥം തസ്മൈ ന ദാസ്യാമി യഥാ ചാസ്മ്യവബോധിതഃ
ശക്രൻ ബ്രാഹ്മണവേഷത്തിൽ എന്നെ ചോദിച്ചാൽ, ഞാൻ എങ്ങിനെ അവനു കൊടുക്കാതെ ഇരിക്കും? എനിക്ക് അങ്ങനെ ചെയ്യാൻ കഴിയില്ലെന്ന് അറിയിച്ചിരിക്കുന്നു.
വിപ്രാഃ പൂജ്യാസ്തു ദേവാനാം സതതം പ്രിയമിച്ഛതാമ്। തം ദേവദേവം ജാനന്വൈ ന ശക്തോഽസ്മ്യവമന്ത്രണേ
ദേവന്മാരുടെ അനുഗ്രഹം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് ബ്രാഹ്മണന്മാർ എപ്പോഴും ആദരിക്കപ്പെടേണ്ടവരാണ്; അവൻ ദേവദേവനാണ് എന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും അവനെ അവഗണിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല.
യദ്യേവം ശൃണു മേ വീര വരം തേ സോഽപി ദാസ്യതി। ശക്തിം ത്വമപി യാചേഥാഃ സര്വശത്രുവിബാധിനീമ്
അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ, എന്റെ വാക്ക് കേൾക്കു ധീരനേ: അവൻ നിനക്ക് ഒരു വരം നൽകും; നീ എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും സംഹരിക്കാവുന്ന ഒരു ശക്തി അവനോട് ചോദിക്കണം.
ഏവമുക്ത്വാ ദ്വിജഃ സ്വപ്നേ തത്രൈവാന്തരധീയത। കര്ണഃ പ്രബുദ്ധസ്തം സ്വപ്നം ചിന്തയാനോഽഭവത്തദാ
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ആ ബ്രാഹ്മണൻ സ്വപ്നത്തിൽ തന്നെ അപ്രത്യക്ഷനായി; കർണ്ണൻ ഉണർന്നു, ആ സ്വപ്നം ആലോചിച്ചു.
തമിന്ദ്രോ ബ്രാഹ്മണോ ഭൂത്വാ പുത്രാര്ഥം ഭൂതഭാവനഃ। കുണ്ഡലേ പ്രാര്ഥയാമാസ കവചം ച മഹാദ്യുതിഃ
ഭൂതങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ തന്റെ മകന്റെ വേണ്ടി, ഇന്ദ്രൻ ബ്രാഹ്മണരൂപത്തിൽ കർണ്ണനോട് കുണ്ഡലവും കവർച്ചയും ചോദിച്ചു.
ഉത്കൃത്യാവിമനാഃ സ്വാങ്ഗാത്കവചം രുധിരസ്രവമ്। കര്ണൌ പാര്ശ്വേ ച ദ്വേ ഛിത്ത്വാ പ്രായച്ഛത്സ കൃതാഞ്ജലിഃ
തടയാതെ തന്നെ, കർണ്ണൻ തന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് രക്തം ഒഴുകുന്ന കവർച്ചയും ഇരുവശത്തുനിന്നും കുണ്ഡലവും മുറിച്ച്, കയ്യുകൂപ്പി അവൻക്ക് അർപ്പിച്ചു.
പ്രതിഗൃഹ്യ തു ദേവേശസ്തുഷ്ടസ്തേനാസ്യ കര്മണാ। അഹോ സാഹസമിത്യാഹ മനസാ വാസവോ ഹസന്
അവയെ വാങ്ങിയ ദേവേന്ദ്രൻ കർമ്മത്തിൽ സന്തോഷിച്ചു; മനസ്സിൽ ചിരിച്ച് വാസവൻ പറഞ്ഞു: 'അയ്യോ, എത്ര ധൈര്യം!'
ദേവദാനവയക്ഷാണാം ഗന്ധര്വോരഗരക്ഷസാമ്। ന തം പശ്യാമി യോ ഹ്യേതത്കര്മ കര്താ ഭവിഷ്യതി
ദേവന്മാരിലും ദാനവന്മാരിലും യക്ഷന്മാരിലും ഗന്ധർവന്മാരിലും പാമ്പുകളിലും രാക്ഷസന്മാരിലും, ഇങ്ങനെ ഒരു പ്രവൃത്തി ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നവനെ ഞാൻ കാണുന്നില്ല.
പ്രീതോഽസ്മി കര്മണാ തേന വരം ബ്രൂഹി യദിച്ഛസി
നിന്റെ ഈ പ്രവർത്തിയിൽ ഞാൻ സന്തോഷവാനാണ്; പറയു, നിനക്ക് ഏത് വരം വേണമെന്ന്.
ശക്തിം തസ്മൈ ദദൌ ശക്രോ വിസ്മയാദ്വാക്യമബ്രവീത്। ദേവദാനവയക്ഷാണാം ഗന്ധര്വോരഗരക്ഷസാമ്
ശക്രൻ അവനു ഒരു ശക്തി നൽകി, അത്ഭുതത്തോടെ പറഞ്ഞു: 'ദേവന്മാരിലും ദാനവന്മാരിലും യക്ഷന്മാരിലും ഗന്ധർവന്മാരിലും പാമ്പുകളിലും രാക്ഷസന്മാരിലും—'
യസ്മൈ ക്ഷേപ്സ്യസി രുഷ്ടഃ സന്സോഽനയാ ന ഭവിഷ്യതി। ഹത്വൈകം സമരേ ശത്രും തതോ മാമാഗമിഷ്യതി। ഇത്യുക്ത്വാന്തര്ദധേ ശക്രോ വരം ദത്ത്വാ തു തസ്യ വൈ
നീ ഈ ശക്തി കോപത്തോടെ ആരെയെങ്കിലും എറിഞ്ഞാൽ, അവൻ രക്ഷപ്പെടില്ല; യുദ്ധത്തിൽ ഒരാളെ കൊല്ലുമ്പോൾ അത് എനിക്ക് തിരിച്ചു വരും. അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ശക്രൻ അവനു വരം നൽകി അപ്രത്യക്ഷനായി.
പ്രാങ്നാമ തസ്യ കഥിതം വസുഷേണ ഇതി ക്ഷിതൌ। കര്ണോ വൈകര്തനശ്ചൈവ കര്മണാ തേന സോഽഭവത്
ഭൂമിയിൽ മുമ്പ് അവനെ വസുശേനൻ എന്ന് വിളിച്ചിരുന്നു; ഈ പ്രവൃത്തിയാൽ അവൻ വികർതനപുത്രൻ കർണ്ണൻ എന്നായി പ്രശസ്തനായി.
സത്വരൂപഗുണോപേതാ ധര്മാരാമാ മഹാവ്രതാ। ദുഹിതാ കുന്തിഭോജസ്യ പൃഥാ പൃഥുലലോചനാ
സൗന്ദര്യവും ഗുണവും വേഗതയും ഉള്ള, ധർമ്മത്തിൽ ആസ്വാദനവും മഹാവ്രതവും പാലിക്കുന്നവളായ, കുന്തിഭോജന്റെ മകൾ, വിശാലകണ്ണിയുള്ള പൃഥയാണ്.
താം തു തേജസ്വിനീം കന്യാം രൂപയൌവനശാലിനീമ്। വ്യാവൃണ്വന്പാര്ഥിവാഃ കേചിദതീവ സ്ത്രീഗുണൈര്യുതാമ്
ആ ദീപ്തിയുള്ള യുവതിയെ, സൗന്ദര്യവും യൗവനവും നിറഞ്ഞവളെ, ചില രാജാക്കന്മാർ വിവാഹത്തിന് ആഗ്രഹിച്ചു; സ്ത്രീകളുടെ എല്ലാ ഗുണങ്ങളും അവളിൽ നിറഞ്ഞിരുന്നു.
തതഃ സാ കുന്തിഭോജേന രാജ്ഞാഹൂയ നരാധിപാന്। പിത്രാ സ്വയംവരേ ദത്താ ദുഹിതാ രാജസത്തമ
അതിനുശേഷം കുന്തിഭോജൻ രാജാവ് മറ്റു രാജാക്കളെ വിളിച്ചു കൂട്ടി, തന്റെ മകളെ സ്വയംവരത്തിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമനായ രാജാവിന് അപ്പനിഷ്ടപ്രകാരം നൽകി.
തതഃ സാ രങ്ഗമധ്യസ്ഥം തേഷാം രാജ്ഞാം മനസ്വിനീ। ദദര്ശ രാജശാര്ദൂലം പാണ്ഡും ഭരതസത്തമമ്
അവിടെ, രാജാക്കന്മാരുടെ നടുവിൽ നിന്നുകൊണ്ടു, ആ മഹിള പുണ്യവതിയായ കുന്തി, രാജശാർദൂദനായ ഭാരതവംശത്തിലെ പാണ്ഡുവിനെ കണ്ടു.
സിംഹദര്പം മഹോരസ്കം വൃഷഭാക്ഷം മഹാബലമ്। ആദിത്യമിവ സര്വേഷാം രാജ്ഞാം പ്രച്ഛാദ്യ വൈ പ്രഭാഃ
സിംഹത്തിന്റെ അഭിമാനവും, വിശാലമായ നെഞ്ചും, കാളയുടെ കണ്ണുകളും, മഹാബലവും ഉള്ള പാണ്ഡു, എല്ലാ രാജാക്കന്മാരുടെയും പ്രകാശം മറയ്ക്കുന്ന സൂര്യനെപ്പോലെ അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു.
തിഷ്ഠന്തം രാജസമിതൌ പുരന്ദരമിവാപരമ്। തം ദൃഷ്ട്വാ സാഽനവദ്യാങ്ഗീ കുന്തിഭോജസുതാ ശുഭാ
രാജസഭയിൽ മറ്റൊരു ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ നില്ക്കുന്ന പാണ്ഡുവിനെ കണ്ടപ്പോൾ, കുന്തിഭോജന്റെ മകൾ കുന്തി, ദോഷമില്ലാത്ത ശരീരവും സൗഭാഗ്യവും ഉള്ളവളായി,
പാണ്ഡും നരവരം രങ്ഗേ ഹൃദയേനാകുലാഽഭവത്। തതഃ കാമപരീതാങ്ഗീ സകൃത്പ്രചലമാനസാ
അവളുടെ ഹൃദയം, അരങ്ങിൽ നിന്ന പാണ്ഡുവിനായി ഉണർന്നുപോയി; ആകാംക്ഷയാൽ അവളുടെ ശരീരം വിറച്ചു, മനസ്സ് ഒരു നിമിഷം ചഞ്ചലമായി.
വ്രീഡമാന സ്രജം കുന്തീ രാജ്ഞഃ സ്കന്ധേ സമാസജത്। തം നിശമ്യ വൃതം പാണ്ഡും കുന്ത്യാ സര്വേ നരാധിപാഃ
ലജ്ജയോടെ കുന്തി പുഷ്പമാല രാജാവിന്റെ ഭുജത്തിൽ വെച്ചു; കുന്തി പാണ്ഡുവിനെ തിരഞ്ഞെടുത്തുവെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും—
യഥാഗതം സമാജഗ്മുര്ഗജൈരശ്വൈ രഥൈസ്തഥാ। തതസ്തസ്യാഃ പിതാ രാജന്വിവാഹമകരോത്പ്രഭുഃ
—തങ്ങൾ വന്നതുപോലെ തന്നെ ആനകളിലും കുതിരകളിലും രഥങ്ങളിലും കയറി മടങ്ങി; പിന്നെ അവളുടെ അച്ഛൻ രാജാവ് വിവാഹം നടത്തി.
സ തയാ കുന്തിഭോജസ്യ ദുഹിത്രാ കുരുനന്ദനഃ। യുയുജേഽമിതസൌഭാഗ്യഃ പൌലോമ്യാ മഘവാനിവ
അങ്ങനെ, അത്യന്തം ഭാഗ്യശാലിയായ കുരുവംശജനായ പാണ്ഡു, കുന്തിഭോജന്റെ മകളായ കുന്തിയുമായി ഐക്യമായത്, മഘവാൻ പോളോമിയെപോലെ.