ബന്ധുപക്ഷഭയാദ്ഭീതാ ലജ്ജയാ ച യശസ്വിനീ। താമര്കഃ പുനരേവേദബ്രവീദ്ഭരതര്ഷഭ।।?
ബന്ധുക്കളെ കുറിച്ചുള്ള ഭയത്തിലും ലജ്ജയിലും ആ മഹിള ഭയപ്പെട്ടു; അപ്പോൾ സൂര്യൻ വീണ്ടും അവളോട് പറഞ്ഞു, ഭാരതശ്രേഷ്ഠ.
മത്പ്രസാദാന്ന തേ രാജ്ഞി ഭവിതാ ദോഷ ഇത്യുത
എന്റെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടു, രാജ്ഞി, നിനക്കു യാതൊരു കുറ്റവും ഉണ്ടാകില്ല.
പ്രസീദ ഭഗവന്മഹ്യമവലേപോ ഹി നാസ്തി മേ। ത്വയൈവ പരിഹാര്യം സ്യാത്കന്യാഭാവസ്യ ദൂഷണമ്
പ്രഭോ, ദയവായി കരുണ കാണിക്കണം; എനിക്ക് അഹങ്കാരം ഇല്ല. കന്യകത്വം നഷ്ടപ്പെടുന്നതിന്റെ കളങ്കം നീ തന്നെ നീക്കം ചെയ്യണം.
വ്യപയാതു ഭയം തേഽദ്യ കുമാരം പ്രസമീക്ഷസേ। മയാ ത്വം ചാപ്യനുജ്ഞാതാ പുനഃ കന്യാ ഭവിഷ്യസി
ഇന്ന് നിന്നിലെ ഭയം മാറട്ടെ; നീ ആ കുഞ്ഞിനെ കാണും. എന്റെ അനുമതിയോടെ നീ വീണ്ടും കന്യകയായിരിക്കും.
ഏവമുക്താ തതഃ കുന്തീ സംപ്രഹൃഷ്ടതനൂരുഹാ। സങ്ഗതാഽഭൂത്തദാ സുഭ്രൂരാദിത്യേന മഹാത്മനാ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, കുന്തി ആനന്ദത്തിൽ വിറയലോടെ, അതിമഹാനായ ആദിത്യനോടൊപ്പം ചേർന്നു.
പ്രകാശകര്മാ തപനഃ കന്യാഗര്ഭം ദദൌ പുനഃ।' തത്ര വീരഃ സമഭവത്സര്വശസ്ത്രഭൃതാം വരഃ
പ്രകാശമുള്ള സൂര്യൻ വീണ്ടും ആ കന്യകയുടെ ഗർഭത്തിൽ ഒരു കുഞ്ഞിനെ സ്ഥാപിച്ചു; അവിടെ ആയുധധാരികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഒരു വീരൻ ജനിച്ചു.
ആമുക്തകവചഃ ശ്രീമാന്ദേവഗര്ഭഃ ശ്രിയാന്വിതഃ। സഹജം കവചം ബിഭ്രത്കുണ്ഡലോദ്ദ്യോതിതാനനഃ
കവചം ധരിച്ചും, കാന്തിയോടെ ജനിച്ചും, ദൈവഗർഭമായും, സ്വാഭാവികമായ കവചവും കുണ്ഡലങ്ങളാൽ പ്രകാശമുള്ള മുഖവും അവനുണ്ടായിരുന്നു.
അജായത സുതഃ കര്ണഃ സര്വലോകേഷു വിശ്രുതഃ। പ്രാദാച്ച തസ്യൈ കന്യാത്വം പുനഃ സ പരമദ്യുതിഃ
ലോകങ്ങളിൽ പ്രസിദ്ധനായ പുത്രൻ, കർണൻ, ജനിച്ചു; ആ പ്രകാശമുള്ളവൻ അവളെ വീണ്ടും കന്യകയാക്കി.
ദത്ത്വാ ച തപതാം ശ്രേഷ്ഠോ ദിവമാചക്രമേ തതഃ। ദൃഷ്ട്വാ കുമാരം ജാതം സാ വാര്ഷ്ണേയീ ദീനമാനസാ
കുഞ്ഞിനെ നൽകി, തപസ്സിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ സൂര്യൻ സ്വർഗത്തിലേക്ക് മടങ്ങി; ആ കുഞ്ഞിനെ കണ്ടു കുന്തി ദുഃഖിതയായി.
ഏകാഗ്രം ചിന്തയാമാസ കിം കൃത്വാ സുകൃതം ഭവേത്। ഗൂഹമാനാപചാരം സാ ബന്ധുപക്ഷഭയാത്തദാ
ഏതൊക്കെ ചെയ്താൽ നല്ലതാകും എന്ന് കുന്തി ഏകാഗ്രതയോടെ ആലോചിച്ചു; തന്റെ പാപം മറച്ചു, ബന്ധുക്കളെ ഭയപ്പെട്ടു.
മഞ്ജൂഷാം രത്നസംപൂര്ണാം കൃത്വാ ബാലസമാശ്രിതാമ്। ഉത്സസര്ജ കുമാരം തം ജലേ കുന്തീ മഹാബലമ്
രത്നങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഒരു പെട്ടിയിൽ ആ ശക്തനായ ബാലനെ വെച്ച്, കുന്തി അവനെ ജലത്തിൽ ഒഴിച്ചു.
തമുത്സൃഷ്ടം ജലേ ഗര്ഭം രാധാഭര്താ മഹായശാഃ। പുത്രത്വേ കല്പയാമാസ സഭാര്യഃ സൂതനന്ദനഃ
ജലത്തിൽ ഒഴിച്ച ആ കുഞ്ഞിനെ, രാധയുടെ ഭർത്താവായ മഹാശയനായ സാരഥി ഭാര്യയോടൊപ്പം പുത്രനാക്കി സ്വീകരിച്ചു.
നാമധേയം ച ചക്രാതേ തസ്യ ബാലസ്യ താവുഭൌ। വസുനാ സഹ ജാതോഽയം വസുഷേണോ ഭവത്വിതി
അവർ ഇരുവരും ആ ബാലന് പേര് നൽകി: 'സമ്പത്തോടുകൂടി ജനിച്ചവൻ, വസുസേനൻ എന്നു വിളിക്കാം' എന്നു പറഞ്ഞു.
സ വര്ധമാനോ ബലവാന്സര്വാസ്ത്രേഷൂദ്യതോഽഭവത്। ആപൃഷ്ഠതാപാദാദിത്യമുപാതിഷ്ഠത വീര്യവാന്
അവൻ വളരുമ്പോൾ ശക്തനും ആയുധങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യവും നേടി; പിന്നീടു ചോദിച്ചപ്പോൾ, ധൈര്യത്തോടെ സൂര്യനെ സമീപിച്ചു.
തസ്മിന്കാലേ തു ജപതസ്തസ്യ വീരസ്യ ധീമതഃ। നാദേയം ബ്രാഹ്മണേഷ്വാസീത്കിംചിദ്വസു മഹീതലേ
അന്നേരത്ത് ആ ധീരനും ബുദ്ധിമാനുമായവൻ ജപം ചെയ്യുമ്പോൾ, ഭൂമിയിൽ എങ്ങും ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് കൊടുക്കാൻ ഒന്നും കിട്ടിയില്ല.
തതഃ കാലേ തു കസ്മിംശ്ചിത്സ്വപ്നാന്തേ കര്ണമബ്രവീത്। ആദിത്യോ ബ്രാഹ്മണോ ഭൂത്വാ ശൃണു വീര വചോ മമ
അവിടെ, ഒരു രാത്രിയുടെ അവസാനം സ്വപ്നത്തിൽ, സൂര്യൻ ബ്രാഹ്മണരൂപത്തിൽ കർണ്ണനോട് പറഞ്ഞു: 'ധീരനേ, എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കു.'
പ്രഭാതായാം രജന്യാം ത്വാമാഗമിഷ്യതി വാസവഃ। ന തസ്യ ഭിക്ഷാ ദാതവ്യാ വിപ്രരൂപീ ഭവിഷ്യതി
രാത്രി കഴിഞ്ഞ് പ്രഭാതം വന്നാൽ ഇന്ദ്രൻ നിന്റെ അടുത്ത് വരും; അവൻ ബ്രാഹ്മണവേഷത്തിൽ വരും, അവനു ദാനം കൊടുക്കരുത്.
നിശ്ചയോഽസ്യാപഹര്തും തേ കവചം കുണ്ഡലേ തഥാ। അതസ്ത്വാം ബോധയാമ്യേഷ സ്മര്താസി വചനം മമ
അവന്റെ ഉദ്ദേശം നിന്റെ കവർച്ചയും കുണ്ഡലവും എടുക്കാനാണ്; അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ നിന്നെ മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്നത്. എന്റെ വാക്കുകൾ ഓർക്കണം.
ശക്രോ മാം വിപ്രരൂപേണ യദി വൈ യാചതേ ദ്വിജ। കഥം തസ്മൈ ന ദാസ്യാമി യഥാ ചാസ്മ്യവബോധിതഃ
ശക്രൻ ബ്രാഹ്മണവേഷത്തിൽ എന്നെ ചോദിച്ചാൽ, ഞാൻ എങ്ങിനെ അവനു കൊടുക്കാതെ ഇരിക്കും? എനിക്ക് അങ്ങനെ ചെയ്യാൻ കഴിയില്ലെന്ന് അറിയിച്ചിരിക്കുന്നു.
വിപ്രാഃ പൂജ്യാസ്തു ദേവാനാം സതതം പ്രിയമിച്ഛതാമ്। തം ദേവദേവം ജാനന്വൈ ന ശക്തോഽസ്മ്യവമന്ത്രണേ
ദേവന്മാരുടെ അനുഗ്രഹം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് ബ്രാഹ്മണന്മാർ എപ്പോഴും ആദരിക്കപ്പെടേണ്ടവരാണ്; അവൻ ദേവദേവനാണ് എന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും അവനെ അവഗണിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല.
യദ്യേവം ശൃണു മേ വീര വരം തേ സോഽപി ദാസ്യതി। ശക്തിം ത്വമപി യാചേഥാഃ സര്വശത്രുവിബാധിനീമ്
അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ, എന്റെ വാക്ക് കേൾക്കു ധീരനേ: അവൻ നിനക്ക് ഒരു വരം നൽകും; നീ എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും സംഹരിക്കാവുന്ന ഒരു ശക്തി അവനോട് ചോദിക്കണം.
ഏവമുക്ത്വാ ദ്വിജഃ സ്വപ്നേ തത്രൈവാന്തരധീയത। കര്ണഃ പ്രബുദ്ധസ്തം സ്വപ്നം ചിന്തയാനോഽഭവത്തദാ
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ആ ബ്രാഹ്മണൻ സ്വപ്നത്തിൽ തന്നെ അപ്രത്യക്ഷനായി; കർണ്ണൻ ഉണർന്നു, ആ സ്വപ്നം ആലോചിച്ചു.
തമിന്ദ്രോ ബ്രാഹ്മണോ ഭൂത്വാ പുത്രാര്ഥം ഭൂതഭാവനഃ। കുണ്ഡലേ പ്രാര്ഥയാമാസ കവചം ച മഹാദ്യുതിഃ
ഭൂതങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ തന്റെ മകന്റെ വേണ്ടി, ഇന്ദ്രൻ ബ്രാഹ്മണരൂപത്തിൽ കർണ്ണനോട് കുണ്ഡലവും കവർച്ചയും ചോദിച്ചു.
ഉത്കൃത്യാവിമനാഃ സ്വാങ്ഗാത്കവചം രുധിരസ്രവമ്। കര്ണൌ പാര്ശ്വേ ച ദ്വേ ഛിത്ത്വാ പ്രായച്ഛത്സ കൃതാഞ്ജലിഃ
തടയാതെ തന്നെ, കർണ്ണൻ തന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് രക്തം ഒഴുകുന്ന കവർച്ചയും ഇരുവശത്തുനിന്നും കുണ്ഡലവും മുറിച്ച്, കയ്യുകൂപ്പി അവൻക്ക് അർപ്പിച്ചു.
പ്രതിഗൃഹ്യ തു ദേവേശസ്തുഷ്ടസ്തേനാസ്യ കര്മണാ। അഹോ സാഹസമിത്യാഹ മനസാ വാസവോ ഹസന്
അവയെ വാങ്ങിയ ദേവേന്ദ്രൻ കർമ്മത്തിൽ സന്തോഷിച്ചു; മനസ്സിൽ ചിരിച്ച് വാസവൻ പറഞ്ഞു: 'അയ്യോ, എത്ര ധൈര്യം!'
ദേവദാനവയക്ഷാണാം ഗന്ധര്വോരഗരക്ഷസാമ്। ന തം പശ്യാമി യോ ഹ്യേതത്കര്മ കര്താ ഭവിഷ്യതി
ദേവന്മാരിലും ദാനവന്മാരിലും യക്ഷന്മാരിലും ഗന്ധർവന്മാരിലും പാമ്പുകളിലും രാക്ഷസന്മാരിലും, ഇങ്ങനെ ഒരു പ്രവൃത്തി ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നവനെ ഞാൻ കാണുന്നില്ല.
പ്രീതോഽസ്മി കര്മണാ തേന വരം ബ്രൂഹി യദിച്ഛസി
നിന്റെ ഈ പ്രവർത്തിയിൽ ഞാൻ സന്തോഷവാനാണ്; പറയു, നിനക്ക് ഏത് വരം വേണമെന്ന്.
ശക്തിം തസ്മൈ ദദൌ ശക്രോ വിസ്മയാദ്വാക്യമബ്രവീത്। ദേവദാനവയക്ഷാണാം ഗന്ധര്വോരഗരക്ഷസാമ്
ശക്രൻ അവനു ഒരു ശക്തി നൽകി, അത്ഭുതത്തോടെ പറഞ്ഞു: 'ദേവന്മാരിലും ദാനവന്മാരിലും യക്ഷന്മാരിലും ഗന്ധർവന്മാരിലും പാമ്പുകളിലും രാക്ഷസന്മാരിലും—'
യസ്മൈ ക്ഷേപ്സ്യസി രുഷ്ടഃ സന്സോഽനയാ ന ഭവിഷ്യതി। ഹത്വൈകം സമരേ ശത്രും തതോ മാമാഗമിഷ്യതി। ഇത്യുക്ത്വാന്തര്ദധേ ശക്രോ വരം ദത്ത്വാ തു തസ്യ വൈ
നീ ഈ ശക്തി കോപത്തോടെ ആരെയെങ്കിലും എറിഞ്ഞാൽ, അവൻ രക്ഷപ്പെടില്ല; യുദ്ധത്തിൽ ഒരാളെ കൊല്ലുമ്പോൾ അത് എനിക്ക് തിരിച്ചു വരും. അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ശക്രൻ അവനു വരം നൽകി അപ്രത്യക്ഷനായി.
പ്രാങ്നാമ തസ്യ കഥിതം വസുഷേണ ഇതി ക്ഷിതൌ। കര്ണോ വൈകര്തനശ്ചൈവ കര്മണാ തേന സോഽഭവത്
ഭൂമിയിൽ മുമ്പ് അവനെ വസുശേനൻ എന്ന് വിളിച്ചിരുന്നു; ഈ പ്രവൃത്തിയാൽ അവൻ വികർതനപുത്രൻ കർണ്ണൻ എന്നായി പ്രശസ്തനായി.