ത ഏനം ഭൃശസംവിഗ്നാഃ സര്വതഃ പ്രവരാ രഥൈഃ। അഭ്യദ്രവന്ത സങ്കുദ്ധാ ഭീമസേനാദയോ നൃപ
അവരെല്ലാവരും, ഭീമസേനനും മറ്റു പ്രധാന യോദ്ധാക്കളും, അത്യന്തം ഉത്കണ്ഠയോടെ ചക്രവാളങ്ങളിൽ നിന്ന് രഥങ്ങളുമായി ആലമ്പുസനെ ആക്രമിക്കാൻ ഓടി.
ത ഏനം കോഷ്ഠകീകൃത്യ രഥവംശേന മാരിഷ। സര്വതോ വ്യകിരന്ബാണൈരുല്കാഭിരിവ കുഞ്ജരമ്
അവരെല്ലാവരും രഥങ്ങൾ കൊണ്ട് അവനെ വളഞ്ഞ്, എല്ലാ ദിശകളിൽ നിന്നുമുള്ള അമ്പുകൾ കൊണ്ട്, ആനയെ ഉൽക്കകൾ കൊണ്ട് അടിക്കുന്നതുപോലെ, ആലമ്പുസനെ ആക്രമിച്ചു.
സ തേഷാമസ്ത്രവേഗം തം പ്രതിഹത്യാസ്ത്രമായയാ। തസ്മാദ്രഥവ്രജാന്മുക്തോ വനദാഹാദിവ ദ്വിപഃ
അവരുടെ ആയുധങ്ങളുടെ ശക്തി തന്റെ മായായുധങ്ങൾ കൊണ്ട് തടഞ്ഞ്, ആലമ്പുസൻ രഥങ്ങളുടെയും കൂട്ടത്തിൽ നിന്ന് കാട്ടുതീയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുന്ന ആനപോലെ രക്ഷപ്പെട്ടു.
സ വിഷ്ഫാര്യ അനുര്ധോരമിന്ദ്രാശനിസമസ്വനമ്। മാരുതിം പഞ്ചവിംശത്യാ ഭൈമസേനിം ച പഞ്ചഭിഃ
അവൻ ഇന്ദ്രന്റെ ഇടിമുഴക്കത്തോട് സമമായ ശബ്ദമുള്ള വില്ല് വലിച്ച്, മാരുതിയെ ഇരുപത്തഞ്ച് അമ്പുകൾ കൊണ്ടും, ഭൈമസേനിയെ അഞ്ചു അമ്പുകൾ കൊണ്ടും വെട്ടി.
യുധിഷ്ഠിരം ത്രിഭിര്വിദ്ധാ സഹദേവം ച സപ്തഭിഃ। നകുലം ച ത്രിസപ്തത്യാ ദ്രോപദേയാംശ്ച മാരിഷ। പഞ്ചഭിഃപഞ്ചഭിര്വിദ്ധ്വാ ഘോരം നാദം നനാദ ഹ
യുധിഷ്ഠിരനെ മൂന്നു അമ്പുകൾ കൊണ്ടും, സഹദേവനെ ഏഴു അമ്പുകൾ കൊണ്ടും, നകുലനെ എഴുപത്തിമൂന്നു അമ്പുകൾ കൊണ്ടും, ദ്രൗപദിയുടെ മക്കളെ ഓരോരുത്തരെയും അഞ്ചു അമ്പുകൾ കൊണ്ടും വെട്ടി, ഭയങ്കരമായ ഒരു ശബ്ദം മുഴക്കി.
തം ഭീമസേനോ നവഭിഃ സഹദേവസ്തു പഞ്ചഭിഃ। യുധിഷ്ഠിരഃ ശതേനൈവ രാക്ഷസം പ്രത്യവിധ്യത। നകുലസ്തു ചതുഃഷഷ്ട്യാ ദ്രൌപദേയാസ്ത്രിഭിസ്ത്രിഭിഃ
ഭീമസേനൻ അവനെ ഒമ്പത് അമ്പുകൾ കൊണ്ടും, സഹദേവൻ അഞ്ചു അമ്പുകൾ കൊണ്ടും, യുധിഷ്ഠിരൻ നൂറ് അമ്പുകൾ കൊണ്ടും, നകുലൻ അറുപത്തിനാലു അമ്പുകൾ കൊണ്ടും, ദ്രൗപദിയുടെ മക്കൾ ഓരോരുത്തരെയും മൂന്ന് അമ്പുകൾ കൊണ്ടും വെട്ടി.
ഹൈഡിമ്ബോ രാക്ഷസം വിദ്ധ്വാ യുദ്ധേ പഞ്ചാശതാ ശരൈഃ। പുനര്വിവ്യാധ സപ്തത്യാ നനാദ ച മഹാബലഃ
ഹൈഡിംബൻ ആ രാക്ഷസനെ യുദ്ധത്തിൽ അമ്പതു അമ്പുകൾ കൊണ്ടും, പിന്നെ എഴുപത് അമ്പുകൾ കൊണ്ടും വീണ്ടും വെട്ടി, ആ മഹാശക്തനായവൻ വലിയ ശബ്ദം മുഴക്കി.
തസ്യ നാദേന മഹതാ കമ്പിതേയം വസുന്ധരാ। സപര്വതവനാ രാജന്സപാദപജലാശയാ
അവന്റെ ആ വലിയ ശബ്ദം കേട്ട്, രാജാവേ, ഈ ഭൂമി പർവതങ്ങളോടും കാടുകളോടും മരങ്ങളോടും ജലാശയങ്ങളോടും കൂടി കുലുങ്ങി.
സോഽതിവിദ്ധോ മഹേഷ്വാസൈഃ സര്വതസ്തൈര്മഹാരഥൈഃ। പ്രതിവിവ്യാധ താന്സര്വാന്പഞ്ചഭിഃ പഞ്ചഭിഃ ശരൈഃ
മഹാശക്തിയുള്ള ആ രാക്ഷസേന്ദ്രൻ, എല്ലാ ദിശകളിൽ നിന്നുമുള്ള മഹാരഥന്മാരുടെ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് കുത്തേറ്റപ്പോൾ, അവരെല്ലാവരെയും തിരിച്ചും ഓരോരുത്തരെയും അഞ്ചു അമ്പുകൾ കൊണ്ടും വെട്ടി.
തം ക്രുദ്ധം രാക്ഷസം യുദ്ധേ പ്രതിക്രുദ്ധസ്തു രാക്ഷസഃ। ഹൈഡിമ്ബോ ഭരതശ്രേഷ്ഠ ശരൈര്വിവ്യാധ സപ്തഭിഃ
യുദ്ധത്തിൽ കോപത്തോടെ നിന്ന രാക്ഷസനെ, ഹൈഡിംബൻ അതേ ക്രോധത്തോടെ ഏഴു അമ്പുകൾ കൊണ്ട് വെട്ടി, ഭാരതശ്രേഷ്ഠ.
സോഽതിവിദ്ധോ ബലവതാ രാക്ഷസേന്ദ്രോ മഹാബലഃ। വ്യസൃജത്സായകാംസ്തൂര്ണം രുക്മപുങ്ഖാഞ്ശിലാശിതാന്
ശക്തനായ ഹൈഡിംബൻ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് കുത്തിയപ്പോൾ, ആ മഹാബലശാലിയായ രാക്ഷസേന്ദ്രൻ, പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള അമ്പുകൾ, കല്ലുകൊണ്ടുള്ള അമ്പുകൾ അതിവേഗം വിട്ടു.
തേ ശറാ നതപര്വാണോ ഭൈമസേനിവിനിര്ഭിദഃ। രുഷിതാഃ പന്നഗാ യദ്വദ്യോധമുഖ്യാനുപാഗമന്
ഭൈമസേനൻ വിട്ട വളഞ്ഞും മൂർച്ചയുള്ളതുമായ ആ അമ്പുകൾ, കോപിച്ച പാമ്പുകൾ പോലെ യുദ്ധത്തിലെ പ്രധാന യോദ്ധാക്കളെ향െ പാഞ്ഞു.
തതസ്തേ പാണ്ഡവാ രാജന്സമന്താന്നിശിതാഞ്ശരാന്। പ്രേഷയാമാസുരുദ്വിഗ്നാ ഹൈഡിമ്ബശ്ച ഘടോത്കചഃ
അപ്പോൾ, രാജാവേ, പാണ്ഡവരും ഹൈഡിംബയുടെ മകനായ ഘടോൽക്കചനും ഭയത്തോടുകൂടി എല്ലാ ദിശകളിലേക്കും മൂർച്ഛിതമായ അമ്പുകൾ വിട്ടു.
സ വിധ്യമാനഃ സമരേ പാണ്ഡവൈര്ജിതകാശിഭിഃ। `*നാഭ്യപദ്യത കര്തവ്യമാര്ശ്യശൃങ്ഗിര്മഹാബലഃ
പാണ്ഡവരും കാശിയെ ജയിച്ചവരും യുദ്ധത്തിൽ അക്രമിച്ചപ്പോൾ, മഹാബലനായ ആർഷ്യശൃംഗൻ ചെയ്യേണ്ടതെന്തെന്നറിയാതെ അങ്ങോട്ട് നീങ്ങിയില്ല.
ഘടോത്കചം മഹാരാജ ശരവര്ഷൈരവാകിരത്। ദഗ്ധാദ്രികൂടസദൃശം തമഞ്ജനചയോപരമമ്
രാജാവേ, ഘടോൽക്കചൻ അമ്പുകളുടെ മഴയിൽ മുങ്ങി, കത്തുന്ന പർവ്വതശിഖരത്തേക്കോ കറുത്ത അഞ്ജനത്തിന്റെ കൂമ്പാരത്തേക്കോ സമാനമായി തോന്നി.
ഘടോത്കചോഽപ്യസമ്ഭ്രാന്തഃ ശരവര്ഷം മഹത്തരമ്। അലമ്ബുസവധപ്രേപ്സുര്മുമോചാഗ്നിരിവ ജ്വലന്
പക്ഷേ ഘടോൽക്കചൻ ഭയമില്ലാതെ, ആലംബുസനെ സംഹരിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, അതിലും വലിയ അമ്പുകളുടെ മഴ തീപോലെ വിട്ടു.
അലമ്ബുസവധാച്ചോഗ്രാദ്ധടോത്കചവധാദപി। ശരാഃ പ്രാദുര്ഭവന്തി സ്മ ദ്വിരേഫാ ഇവ ശാഖിനഃ
ആലംബുസനെ കൊല്ലാനുള്ള ഭയങ്കരമായ ആഗ്രഹത്തിൽ നിന്നും ഘടോൽക്കചനെ കൊല്ലാനുള്ള ആഗ്രഹത്തിൽ നിന്നും, മരത്തിൽ തിങ്ങിയതുപോലെ തേനീച്ചക്കൂട്ടം അമ്പുകൾ പിറന്നു.
അഭ്രച്ഛായേവ രചിതാ ബാണൈസ്തത്ര നരേശ്വര। ന സ്മ വിജ്ഞായതേ കിഞ്ചിദന്ധകാരേ കൃതേ ശരൈഃ
അവിടെ, മനുഷ്യരാജാവേ, അമ്പുകൾ കൊണ്ടു മേഘത്തിന്റെ നിഴൽപോലൊരു ഇരുണ്ടത്വം ഉണ്ടായി, ഒന്നും കാണാൻ കഴിയാത്തവിധം ഇരുണ്ടു.
തത ആകര്ണമുക്തേന ഭല്ലേന ച ഘടോത്കചഃ। അലമ്ബുസസ്യ ചിച്ഛേദ ശിരോ യന്തുര്മഹാബലഃ
അപ്പോൾ ഘടോൽക്കചൻ കാതിലേക്കു വലിച്ചെടുത്ത വിശാലതലമുള്ള ഒരു അമ്പുകൊണ്ട് മഹാബലനായ ആലംബുസന്റെ തല വെട്ടി അകറ്റി.
തതോഽപരൈര്വേഗവദ്ഭിഃ ക്ഷുരൈസ്തസ്യ ഘടോത്കചഃ। അക്ഷമീഷാം യുഗം ചൈവ ചിച്ഛേദ യുധി താഡയന്
തുടർന്ന് ഘടോൽക്കചൻ വേഗത്തിൽ പറക്കുന്ന മറ്റു കൂരിയ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് അവന്റെ കുതിരകളുടെ യോകം യുദ്ധത്തിൽ വെട്ടി മാറ്റി.
അവസ്കന്ദ്യ രഥാത്തൂര്ണം കൈര്മീരഃ ക്രോധമൂര്ച്ഛിതഃ। തസ്മിന്മായാമയം ഘോരമസ്ത്രവര്ഷം വവര്ഷ ഹ
തുടർന്ന്, കയർമീരൻ അതിവേഗത്തിൽ രഥത്തിൽ നിന്ന് ചാടി, കോപത്താൽ നിറഞ്ഞ് ഭയങ്കരമായ മായാസ്ത്രങ്ങളുടെ മഴ അവനു നേരെ പെയ്തു.
ഘടോത്കചോഽപ്യാശു രഥാത്പ്രസ്കന്ദ്യ സ തമേവ ച। മായാസ്ത്രേണൈവ മായാസ്ത്രം വ്യധമത്സമരേ രിപോഃ
ഘടോൽക്കചനും അതിവേഗത്തിൽ രഥത്തിൽ നിന്ന് ചാടി, ശത്രുവിന്റെ മായാസ്ത്രത്തെ സ്വന്തം മായാസ്ത്രം കൊണ്ട് യുദ്ധത്തിൽ പ്രതിരോധിച്ചു.
ഹൈഡിമ്ബേനാര്ദ്യമാനസ്തു യുധി സോഽലമ്ബുസോഽദ്രവത്। അന്തര്ഹിതോ മഹാരാജ ഘടോത്കചമയോധയത്
ഹൈഡിംബയുടെ മകൻ യുദ്ധത്തിൽ ആക്രമിച്ചപ്പോൾ ആലംബുസൻ രാജാവേ, ഭയന്ന് മറഞ്ഞ് പോയി, അദൃശ്യനായി ഘടോൽക്കചനുമായി യുദ്ധം നടത്തി.
അന്തര്ധാനഗതം ദൃഷ്ട്വാ തത്രതത്ര ഘടോത്കചഃ। ഗദയാ താഡയാമാസ വേഗവത്യാ മഹാബലഃ
അവൻ ഇവിടെ അദൃശ്യനാകുന്നത് കണ്ട ഘടോൽക്കചൻ, തന്റെ ശക്തമായ ഗദയാൽ അവനെ എങ്ങുമെത്തി അടിച്ചു.
ഉത്പപാത തതോ വ്യോമ്നി പ്രഹാരപരിപീഡിതഃ। അലമ്ബുസോ രാക്ഷസേന്ദ്രഃ സഹസാ പക്ഷിരാഡിവ
അപ്പോൾ ആലംബുസൻ, ആ ആക്രമണത്തിൽ വേദനിച്ചു, പക്ഷിരാജാവിനുപോലെ ആകാശത്തിലേക്ക് പെട്ടെന്ന് ചാടി.
ഘടോത്കചോഽപ്യസമ്ഭ്രാന്തഃ ഖങ്ഗപാണിരഥോത്പതത്। തതോ വേഗേന മഹതാ വിവര്ഷിഷുരിവാമ്ബുദഃ
ഘടോൽക്കചനും ഭയമില്ലാതെ, വാൾ കൈയിൽ പിടിച്ച്, അവനെ പിന്തുടർന്ന് വലിയ മേഘം മഴപെയ്യാൻ പോകുന്നതുപോലെ ഉയർന്നു.
തമാപതന്തം സമ്പ്രേക്ഷ്യ കൈര്മീരീ രാക്ഷസോത്തമഃ। അഭിദുദ്രാവ വേഗേന സിംഹഃ സിംഹമിവ സ്ഥിതമ്
അവനെ അങ്ങോട്ട് വരുന്നത് കണ്ട കയർമീരൻ, രാക്ഷസന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ, സിംഹം സിംഹത്തിനെ ആക്രമിക്കുന്നതുപോലെ വേഗത്തിൽ ഘടോൽക്കചനെ നേരെ ആക്രമിച്ചു.
ദക്ഷിണേനാസിമുദ്യമ്യ വക്ഷഃ പ്രച്ഛാദ്യ വര്മണാ। അഭിദുദ്രാവ വേഗേന വേഗവന്തം ഘടോത്കചഃ
വലതുകൈയിൽ വാൾ ഉയർത്തി, കവചം ധരിച്ച് നെഞ്ച് മറച്ച്, ഘടോൽക്കചൻ വേഗത്തിൽ ആലംബുസനെ നേരെ ആക്രമിച്ചു.
താവുഭൌ വേഗസംരബ്ധാവലമ്ബുസഘടോത്കചൌ। അന്യോന്യസ്യ തഥൈവോരൂ സമാജഘ്നതുരഞ്ജസാ
വേഗത്തിൽ ഉന്മേഷം നിറഞ്ഞ ആലംബുസനും ഘടോൽക്കചനും തമ്മിൽ നേരെ പരസ്പരം തോളുകൾക്ക് പ്രഹരിച്ചു.
അന്യോന്യസ്യാഭിഘാതേന തയോ രാക്ഷസസിംഹയോഃ। ശൈലേനാഭിഹതസ്യേവ ശൈലസ്യാഭൂന്മഹാസ്വനഃ
ആ രണ്ട് രാക്ഷസസിംഹങ്ങൾ തമ്മിൽ ഏറ്റുമുട്ടിയപ്പോൾ, ഒരു പർവ്വതം മറ്റൊരു പർവ്വതം അടിക്കുന്നപോലൊരു വലിയ ശബ്ദം ഉണ്ടായി.