ദ്രോണാദാശീവിഷാകാരാജ്ജ്വലിതാദിവ പാവകാത്। അന്യേഭ്യഃ പാര്ഥിവേഭ്യശ്ച ഭാസ്വന്താവിവ ഭാസ്കരൌ
ദ്രോണനിൽ നിന്നു, വിഷംപോലെയും തീപോലെയും ഭയങ്കരമായതിൽ നിന്ന്, അവരെ രണ്ടുപേരും മറ്റു രാജാക്കന്മാരുടെ ഇടയിൽ സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു.
വിമുക്തൌ സാഗരപ്രഖ്യാദ്രോണാനീകാദര്രിദമൌ। അദൃശ്യേതാം മുദാ യുക്തൌ സമുത്തീര്യാര്ണവം യഥാ
സമുദ്രംപോലെ വിശാലമായ ദ്രോണന്റെ സൈന്യത്തിൽ നിന്ന് മോചിതരായി, ആ ഇരുവരും വലിയ ഒരു കടൽ കടന്നതുപോലെ സന്തോഷത്തോടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
അസ്ത്രൌഘാന്മഹതോ മുക്തൌ ദ്രോണഹാര്ദിക്യരക്ഷിതാത്। രോചമാനാവദൃശ്യേതാമിന്ദ്രാഗ്ന്യോഃ സദൃശൌ രണേ
ദ്രോണനും കൃതവർമ്മനും കാത്തിരുന്ന ആയുധവർഷം വിട്ട് രക്ഷപ്പെട്ട്, ആ ഇരുവരും യുദ്ധഭൂമിയിൽ ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയുംപോലെ പ്രകാശിച്ചു.
ഉദ്ഭിന്നരുധിരൌ കൃഷ്ണൌ ഭാരദ്വാജസ്യ സായകൈഃ। ശിതൈശ്ചിതൌ വ്യരോചേതാം കര്ണികാരൈരിവാചലൌ
ഭാരദ്വാജപുത്രന്റെ മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളിൽ കുത്തേറ്റ് രക്തം ചോരുന്ന കൃഷ്ണന്മാർ, കർണികാരപൂക്കളാൽ അലങ്കരിച്ച മലകളെപ്പോലെ തിളങ്ങി.
ദ്രോണഗ്രാഹഹൂദാന്മുക്തൌ ശക്ത്യാശീവിഷസങ്കടാത്। അയഃശരോഗ്രമകരാത്ക്ഷത്രിയപ്രവരാമ്ഭസഃ
ദ്രോണന്റെ പിടിയിൽ നിന്ന്, വിഷമുള്ള കുന്തങ്ങളുടെ ഭീഷണിയിൽ നിന്ന്, ഉഗ്രമായ ഇരുമ്പ് അമ്പുകൾ നിറഞ്ഞ ക്ഷത്രിയന്മാരുടെ പ്രഹരത്തിൽ നിന്ന്, അവർ വെള്ളപ്പൊക്കത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടവരെപ്പോലെ പുറത്തുവന്നു.
ജ്യാഘോഷതലനിര്ഹാദാദ്ഗദാനിസ്ത്രിംശവിദ്യുതഃ। ദ്രോണാസ്ത്രമേഘാന്നിര്മുക്തൌ സൂര്യേന്ദൂ തിമിരാദിവ
വില്ലിന്റെ ശബ്ദം, ഗദയുടെ ഇടിയ്ക്കുരു, വാളിന്റെ മിന്നൽ എന്നിവയുടെ നടുവിൽ, ദ്രോണന്റെ ആയുധമേഘത്തിൽ നിന്ന് അവർ ഇരുവരും സൂര്യനും ചന്ദ്രനും ഇരുണ്ടതിൽ നിന്ന് പുറത്തുവരുന്നതുപോലെ മോചിതരായി.
ബാഹുഭ്യാമിവ സന്തീര്ണൌ സിന്ധുഷഷ്ഠാഃ സമുദ്രഗാഃ। തപാന്തേ സരിതഃ പൂര്ണാ മഹാഗ്രാഹസമാകുലാഃ
വലിച്ചുനീണ്ട കൈകളാൽ, വലിയ मगरങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞ, വേനലിന്റെ അവസാനം സമുദ്രത്തിലെത്തുന്ന നദികൾപോലെ, അവർ ഇരുവരും സ്വന്തം ശക്തിയാൽ ആ കടൽ കടന്നു.
മഹാശൈലോച്ചയാം ഘോരാം ലങ്ഘയിത്വാ മഹാനദീമ്। നിസ്തീര്ണാവധ്വഗൌ യദ്വത്തദ്വത്തൌ താരിതൌ രണേ
വലിയ കരകളുള്ള ഭയങ്കരമായ ഒരു നദി യാത്രക്കാരൻമാർ കടന്നുപോകുന്നതുപോലെ, അവർ യുദ്ധത്തിന്റെ ഭയങ്കരമായ പ്രവാഹം മറികടന്നു.
ഇതി കൃഷ്ണൌ മഹേഷ്വാസൌ പ്രശസ്തൌ ലോകവിശ്രുതൌ। സര്വഭൂതാന്യമന്യന്ത ദ്രോണാസ്ത്രബലവാരണാത്
ഇങ്ങനെ ലോകത്തിൽ പ്രശസ്തരായ മഹാശക്തിയുള്ള വില്ലാളികളായ കൃഷ്ണന്മാരെ, ദ്രോണന്റെ സൈന്യത്തെ തകർത്തതിനു എല്ലാവരും പ്രശംസിച്ചു.
ജയദ്രഥം സമീപസ്ഥമവേക്ഷന്തൌ ജിഘാംസയാ। രുരും വനാന്തേ ലിപ്സന്തൌ വ്യാഘ്രവത്താവതിഷ്ഠതാമ്
ജയദ്രഥൻ സമീപത്തുണ്ടെന്ന് കണ്ടു, അവനെ കൊല്ലാൻ ഉദ്ദേശിച്ച്, ഇരുവരും കാട്ടിൽ ഇരയിനായി കാത്തിരിക്കുന്ന പുലികളുപോലെ നിലകൊണ്ടു.
യഥാ ഹി മുഖവര്ണോഽയമനയോരിതി മേനിരേ। തവ യോധാ മഹാരാജ ഹതമേവ ജയദ്രഥമ്
അവരുടെ മുഖഭാവം നോക്കി, മഹാരാജാവേ, നിന്റെ സൈനികർ ജയദ്രഥൻ ഇതിനകം കൊല്ലപ്പെട്ടുവെന്ന് വിശ്വസിച്ചു.
ലോഹിതാക്ഷൌ മഹാബാഹൂ സംയുക്തൌ കൃഷ്ണപാണ്ഡവൌ। സിന്ധുരാജമഭിപ്രേക്ഷ്യ ഹൃഷ്ടൌ വ്യനദതാം മുഹുഃ
ചുവപ്പു കണ്ണുകളും ശക്തമായ കൈകളും ഉള്ള കൃഷ്ണനും പാണ്ഡവനും, സിന്ദുരാജാവിനെ കണ്ടപ്പോൾ സന്തോഷത്തോടെ വീണ്ടും വീണ്ടും കൂകി.
ശൌരേരഭീഷുഹസ്തസ്യ പാര്ഥസ്യ ച ധനുഷ്മതഃ। തയോരാസീത്പ്രഭാ രാജന്സൂര്യപാവകയോരിവ
ശൗരിയുടെ കൈയിൽ ആയുധവും പാർത്ഥന്റെ വില്ലും, രാജാവേ, അവരിൽ നിന്ന് സൂര്യനും അഗ്നിയുംപോലെയുള്ള പ്രകാശം പുറപ്പെട്ടു.
ഹര്ഷ ഏവ തയോരാസീദ്ദ്രോണാനീകപ്രമുക്തയോഃ। സമീപേ സൈന്ധവം ദൃഷ്ട്വാ ശ്യേനയോരാമിഷം യഥാ
ദ്രോണന്റെ സൈന്യത്തെ തകർത്ത ശേഷം, ഇരുവരിലും വലിയ സന്തോഷം ഉണ്ടായി, അടുത്ത് ഇറച്ചി കണ്ട ശ്യേനപ്പക്ഷികൾപോലെ.
തൌ തു സൈന്ധവമാലോക്യ വര്തമാനമിവാന്തികേ। സഹസാ പേതതുഃക്രുദ്ധൌ ക്ഷിപ്രം ശ്യേനാവിവാമിപമ്
സിന്ദുരാജാവിനെ അടുത്ത് കണ്ടപ്പോൾ, ഇരുവരും കോപത്തോടെ പെട്ടെന്ന് ശ്യേനപ്പക്ഷികൾ ഇരയെ ആക്രമിക്കുന്നതുപോലെ അവന്റെ മേൽ ചാടിപ്പോയി.
തൌ ദൃഷ്ട്വാ തു വ്യതിക്രാന്തൌ ഹൃഷീകേശധനഞ്ജയൌ। സിന്ധുരാജസ്യ രക്ഷാര്ഥം പരാക്രാന്തഃ സുതസ്തവ
ഹൃഷീകേശനും ധനഞ്ജയനും കടന്നുപോയത് കണ്ടപ്പോൾ, സിന്ദുരാജാവിനെ രക്ഷിക്കാൻ നിന്റെ മകൻ ധൈര്യത്തോടെ മുന്നോട്ട് വന്നു.
ദ്രോണേനാബദ്ധകവചോ രാജാ ദുര്യോധനസ്തതഃ। യയാവേകരഥേനാജൌ ഹയസംസ്കരാവിത്പ്രഭോ
ദ്രോണൻ കാവചം ധരിച്ചുകൊടുത്ത ശേഷം, രാജാവ് ദുര്യോധനൻ, നല്ല പരിശീലനം ലഭിച്ച കുതിരകളോടുകൂടി, ഒരേ രഥത്തിൽ യുദ്ധഭൂമിയിൽ പ്രവേശിച്ചു.
കൃഷ്ണപാര്ഥൌ മഹേഷ്വാസൌ വ്യതിക്രമ്യാഥ തേ സുതഃ। അഗ്രതഃ പുണ്ഡരീകാക്ഷം പ്രതീയായ നരാധിപ
മഹാശക്തിയുള്ള കൃഷ്ണനും പാർത്ഥനും കടന്നുപോയ ശേഷം, നിന്റെ മകൻ മുന്നോട്ട് പോയി, കമലനയനനായ കൃഷ്ണന്റെ നേരെ മുന്നേറി, മനുഷ്യരാജാവേ.
തതഃ സര്വേഷു സൈന്യേഷു വാദിത്രാണി പ്രഹൃഷ്ടവത്। പ്രാവാദ്യന്ത വ്യതിക്രാന്തേ തവ പുത്രേ ധനഞ്ജയമ്
അപ്പോൾ സൈന്യത്തിന്റെ മുഴുവൻ ഭാഗങ്ങളിലും സംഗീതോപകരണങ്ങളുടെ ശബ്ദം സന്തോഷത്തോടെ മുഴങ്ങി, നിന്റെ മകൻ ധനഞ്ജയനെ നേരിട്ട് നേരിട്ടപ്പോൾ.
സിംഹനാദരവാശ്ചാസഞ്ശങ്ഖശബ്ദവിമിശ്രിതാഃ। ദൃഷ്ട്വാ ദുര്യോധനം തത്ര കൃഷ്ണയോഃ പ്രമുഖേ സ്ഥിതമ്
ദുര്യോധനൻ കൃഷ്ണനും അർജ്ജുനനും മുന്നിൽ നില്ക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, ശംഖനാദം കലർന്ന സിംഹഘോഷങ്ങൾ ഉയർന്നു.
യേ ച തേ സിന്ധുരാജസ്യ ഗോപ്താരഃ പാവകോപമാഃ। തേ പ്രാഹൃഷ്യന്ത സമരേ ദൃഷ്ട്വാ പുത്രം തവ പ്രഭോ
സിന്ധുരാജാവിനെ കാത്തുനിന്ന അഗ്നിപോലെ ഭയങ്കരരായ ആ രക്ഷകർ, സമരത്തിൽ നിന്റെ മകനെ കണ്ടപ്പോൾ സന്തോഷിച്ചു.
ദൃഷ്ട്വാ ദുര്യോധനം കൃഷ്ണോ വ്യതിക്രാന്തം സഹാനുഗമ്। അബ്രവീദര്ജുനം രാജന്പ്രാപ്തകാലമിദം വചഃ
ദുര്യോധനൻ അനുചരന്മാരോടൊപ്പം മുന്നോട്ട് വന്നത് കണ്ട കൃഷ്ണൻ, രാജാവേ, അർജ്ജുനനോട് സമയോചിതമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
ദിഷ്ട്യാ ജാനാതി സങ്ഗ്രാമേ യോദ്ധവ്യം ഹി ത്വയാ സഹ। ദിഷ്ട്യാ ച സഫലാഃ പാര്ഥ സര്വേ കാമാ ഹ്യകാമിതാഃ
ഭാഗ്യവശാൽ, അവൻ നിനക്കൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്യേണ്ടതാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി; പാർഥാ, ഭാഗ്യത്താൽ നിന്റെ എല്ലാ അപര്യാപ്തമായ ആഗ്രഹങ്ങളും ഇപ്പോൾ ഫലപ്രദമാകുന്നു.
തസ്മാജ്ജഹി രണേ പാര്ഥ ധാര്തരാഷ്ട്രം കുലാധമമ്। യഥേന്ദ്രേണ ഹതഃ പൂര്വം ജമ്ഭോ ദേവാസുരേ മൃധേ
അതിനാൽ, പാർഥാ, യുദ്ധത്തിൽ ദുഷ്ടനായ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രനെ കൊല്ലുക; ദേവാസുരസംരാമത്തിൽ ഇന്ദ്രൻ ജംഭനെ നശിപ്പിച്ചതുപോലെ.
അസ്മിന്ഹതേ ത്വയാ സൈന്യമനാഥം ഭിദ്യതാമിദമ്। വൈരസ്യ ദിഷ്ട്യാ സഹജം മൂലം ഛിന്ധി ദുരാത്മനാമ്
നീ അവനെ കൊല്ലുമ്പോൾ, നേതാവില്ലാതെ ഈ സൈന്യം ചിതറട്ടെ; ദുഷ്ടന്മാരുടെ ജന്മസഹജമായ വൈരാഗ്യത്തിന്റെ വേരും നീ ഭാഗ്യവശാൽ മുറിച്ചുകളയണം.
തം തഥേത്യബ്രവീത്പാര്ഥഃ കൃത്യരൂപമിദം മമ। സര്വമന്യദനാദൃത്യ ഗച്ഛ യത്ര സുയോധനഃ
പാർഥൻ പറഞ്ഞു: 'അങ്ങനെയാകട്ടെ; ഇതാണ് എന്റെ കടമ. മറ്റൊന്നും കണക്കാക്കാതെ ഞാൻ സുയോധനൻ എവിടെയുണ്ടോ അവിടെ പോകുന്നു.'
യേനൈതദ്ദീര്ഘകാലം നോ ഭുക്തം രാജ്യമകണ്ടകമ്। അപ്യസ്യ യുധി വിക്രമ്യ ച്ഛിന്ദ്യാം മൂര്ധാനമാഹവേ
'നമ്മുടെ രാജ്യം ഇത്രയും കാലം തടസ്സമില്ലാതെ അനുഭവിച്ചവൻ, യുദ്ധത്തിൽ ധൈര്യത്തോടെ ഞാൻ അവന്റെ തല വെട്ടിക്കളയട്ടെ.'
അപി തസ്യ ഹ്യനര്ഹായാഃ പരിക്ലേശസ്യ മാധവ। കൃഷ്ണായാഃ ശക്നുയാം ഗന്തും പദം കേശപ്രധര്ഷണേ
'അർഹതയില്ലാത്ത കഷ്ടപ്പാട് കൃഷ്ണയ്ക്ക് സംഭവിച്ചപ്പോൾ, അവളുടെ മുടി പിടിച്ചുനീക്കിയപ്പോൾ, മാധവാ, ഞാൻ അവൾക്കായി ഒരു പടി മുന്നോട്ട് വയ്ക്കാൻ കഴിയട്ടെ.'
അപ്യഹം താനി ദുഃഖാനി പൂര്വവൃത്താനി മാധവ। ദുര്യോധനം രണേ ഹത്വാ പ്രതിമോക്ഷ്യേ കഥഞ്ചന
'മാധവാ, ദുര്യോധനനെ യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലുമ്പോൾ, ഞാൻ ആ പഴയ ദു:ഖങ്ങളിൽ നിന്ന് എങ്കിലും മോചിതനാകട്ടെ.'
ഇത്യേവംവാദിനൌ കൃഷ്ണൌ ഹൃഷ്ടൌ ശ്വേതാന്ഹയോത്തമാന്। പ്രേഷയാമാസതുഃ സങ്ഖ്യേ പ്രേപ്സന്തൌ തം നരാധിപമ്
ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് സന്തോഷത്തോടെ ഇരുവരും, ഉത്തമമായ വെള്ളയകുതിരകളെ യുദ്ധഭൂമിയിൽ രാജാവിനെ അന്വേഷിച്ച് മുന്നോട്ട് ഓടിച്ചു.