യാവത്തു ശക്യതേ കര്തുമന്തരജ്ഞൈര്ജനാധിപൈഃ। ക്ഷത്രധര്മരതൈഃ ശൂരൈസ്താവത്കുര്വന്തി കൌരവാഃ
ഉപദേശത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള, ധീരതയിൽ നിലനിൽക്കുന്ന രാജാക്കന്മാർക്ക് ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നത്ര കാലം, കൌരവന്മാർ ശ്രമിക്കുന്നു.
യഥാ തു പുരുഷവ്യാഘ്രൈര്യുദ്ധം പരമസങ്കടമ്। കുരൂണാം പാണ്ഡവൈഃ സാര്ധം തത്സര്വം ശൃണു തത്ത്വതഃ
പുരുഷസിംഹനേ, കൌരവരും പാണ്ഡവരും തമ്മിൽ നടന്ന ആ ഭയങ്കരമായ യുദ്ധം എങ്ങനെയായിരുന്നു എന്ന് നീ സത്യമായി കേൾക്കുക.
തേ ചൈകസപ്തസാഹസ്രാസ്ത്രിസാഹസ്രാശ്ച സൈന്ധവാഃ
അവിടെ പതിനേഴായിരം സിന്ധു സൈനികരും മൂവായിരം സിന്ധു സൈനികരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
മത്താനാം സുവിരൂഢാനാം ഹസ്ത്യാരോഹൈര്വിശാരദൈഃ। ഹസ്തിനാം ഭീമരൂപാണാം വര്മിണാം രൌദ്രകര്മിണാമ്
മദം നിറഞ്ഞു വളർന്ന ആനകളെയും, പരിചയസമ്പന്നരായ ആനയോട്ടക്കാരെയും, ഭയങ്കരമായ രൂപവും കഠിനമായ പ്രവൃത്തികളും ഉള്ള കാവചം ധരിച്ച ആനകളെയും അവിടെ കണ്ടു.
അധ്യര്ധേന സഹസ്രേണ പുത്രോ ദുര്മര്ഷണസ്തവ। അഗ്രതഃ സര്വസൈന്യാനാം യോത്സ്യമാനോ വ്യവസ്ഥിതഃ
അതിനൊപ്പം ആയിരത്തിരണ്ടര സൈനികരെ കൂട്ടി, നിന്റെ മകൻ ദുര്മർഷണൻ എല്ലാ സൈന്യത്തിനുമുമ്പിൽ നിന്നു യുദ്ധത്തിന് തയ്യാറായി നിലകൊണ്ടു.
തതോ ദുഃശാസനശ്ചൈവ വികര്ണശ്ച തവാത്മജൌ। സിന്ധുരാജാര്ഥസിദ്ധ്യര്ഥമഗ്രാനീകേ വ്യവസ്ഥിതൌ
അതിനുശേഷം ദുഃശാസനനും വികർണ്ണനും, നിന്റെ മക്കളും, സിന്ധുരാജാവിന്റെ വിജയം ലക്ഷ്യമാക്കി മുന്നണിയിൽ നിലകൊണ്ടു.
ദീര്ഘോ ദ്വാദശഗവ്യൂതിഃ പശ്ചാര്ധേ പഞ്ചവിസ്തൃതഃ। വ്യൂഹസ്തു ചക്രശകടോ ഭാരദ്വാജേന നിര്മിതഃ
ഭാരദ്വാജൻ രൂപപ്പെടുത്തിയ ആ ആകൃതി പന്ത്രണ്ടു ഗവുതം നീളവും പിന്നിൽ അഞ്ചു ഗവുതം വീതിയും ഉള്ള ചക്രവും രഥവും പോലെയായിരുന്നു.
നാനാനൃപതിഭിര്വീരൈസ്തത്രതത്ര വ്യവസ്ഥിതൈഃ। രഥാശ്വഗജപത്ത്യോഘൈര്ദ്രോണേന വിഹിതഃ സ്വയമ്
അത് ദ്രോണൻ തന്നെയാണ് ക്രമീകരിച്ചത്; വിവിധ വീരനായ രാജാക്കന്മാർ വിവിധ ഇടങ്ങളിൽ നിലകൊണ്ടു, രഥങ്ങൾ, കുതിരകൾ, ആനകൾ, കാൽസൈന്യം എന്നിവയാൽ ആ സൈന്യം ഒരുക്കിയിരുന്നു.
പശ്ചാര്ധേ തസ്യ പദ്മസ്തു ഗര്ഭവ്യൂഹഃ പുനഃ കൃതഃ। സൂചീപദ്മസ്യ ഗര്ഭസ്ഥോ ഗൂഢോ വ്യൂഹഃ കൃതഃ പുനഃ
അത് ആകൃതിയുടെ പിന്നിൽ വീണ്ടും ഒരു താമരപോലെയുള്ള നിരീക്ഷണം ഉണ്ടാക്കി; സൂചി-താമരയുടെ ഉള്ളിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ആകൃതി വീണ്ടും ഒരുക്കി.
ഏവമേതം മഹാവ്യൂഹം വ്യൂഹ്യ ദ്രോണോ വ്യവസ്ഥിതഃ। സൂചീമുഖേ മഹേഷ്വാസഃ കൃതവര്മാ വ്യവസ്ഥിതഃ
ഇങ്ങനെ ആ മഹത്തായ ആകൃതി ഒരുക്കിയ ശേഷം ദ്രോണൻ അവിടെ നിലകൊണ്ടു; സൂചിയുടെ അഗ്രത്തിൽ മഹാബലശാലിയായ കൃതവർമൻ നിലകൊണ്ടു.
അനന്തരം ച കാമ്ഭോജോ ജലസന്ധശ്ച മാരിഷ। ദുര്യോധനശ്ച കര്ണശ്ച തദനന്തരമേവ ച
അതിനുശേഷം കാംഭോജനും ജലസന്ധനും, മഹാനേ, ഉടനെ തന്നെ ദുര്യോധനനും കർണ്ണനും അവിടെയെത്തി.
തതഃ ശതസഹസ്രാണി യോദാനാനമനിവര്തിനാമ്। വ്യവസ്ഥിതാനി സര്വാണി ശകടേ മുഖരക്ഷിണാമ്
പിന്നീട്, ലക്ഷക്കണക്കിന് ഉറച്ച മനസ്സുള്ള യോദ്ധാക്കൾ ശകടാകൃതിയിൽ, അതിന്റെ മുഖം കാത്ത്, ക്രമീകരിക്കപ്പെട്ടു.
തേഷാം ച പൃഷ്ഠതോ രാജാ ബലേന മഹതാ വൃതഃ। ജയദ്രഥസ്തതോ രാജാ സൂചീപാര്ശ്വേ വ്യവസ്ഥിതഃ
അവരുടെ പിന്നിൽ മഹാസൈന്യത്തോടെ രാജാവും, അതിന്റെ പിന്നാലെ രാജാവ് ജയദ്രഥനും സൂചിയുടെ വശത്ത് നിലകൊണ്ടു.
ശകടസ്യ തു രാജേന്ദ്ര ഭാരദ്വാജോ മുഖേ സ്ഥിതഃ। നാത്ര തസ്യാഭവദ്ഭോദോ ജുഗോപൈനം തതഃ സ്വയമ്
ശകടത്തിന്റെ മുഖത്ത്, രാജാവേ, ഭാരദ്വാജൻ നിലകൊണ്ടു; അവിടെ അവനു ഭയം ഒന്നുമില്ലായിരുന്നു, കാരണം അവൻ തന്നെ അതിനെ സംരക്ഷിച്ചു.
ശ്വേതവര്മാമ്ബരോഷ്ണീഷോ വ്യൂഢോരസ്കോ മഹാഭുജഃ। ധനുര്വിസ്ഫാരയന്ദ്രോണസ്തസ്ഥൌ ക്രുദ്ധ ഇവാന്തകഃ। `തസ്യ സൈന്യസ്യ സര്വസ്യ നേതാ ഗോപ്താ ച വീര്യവാന്
വെള്ള കാവചവും തലയണയും ധരിച്ച, വിശാലമായ നെഞ്ചും ശക്തമായ കൈകളും ഉള്ള ദ്രോണൻ, ധനുസ്സു വലിച്ച്, കോപിച്ച യമനെപ്പോലെ അവിടെ നിന്നു; ആ സൈന്യത്തിന്റെ മുഴുവൻ നേതാവും രക്ഷകനുമായിരുന്നു അവൻ.
താകിനം ശോണഹയം വേദീകൃഷ്ണാജിനധ്വജമ്। ദ്രോണസ്യ രഥമാലോക്യ പ്രഹൃഷ്ടാഃ കുരവോഽഭവന്
ചുവപ്പുനിറം കുതിരകളും, കടുവച്ചർമ്മം പതാകയും, കരിമാൻതോൽ പതാകയും ഉള്ള ദ്രോണന്റെ രഥം കണ്ടു, കുരുക്കൾ സന്തോഷിച്ചു.
സിദ്ധചാരണസങ്ഘാനാം വിസ്മയഃ സുമഹാനഭൂത്। ദ്രോണേന വിഹിതം ദൃഷ്ട്വാ വ്യൂഹം ക്ഷുബ്ധാര്ണവോപമമ്
സിദ്ധന്മാരുടെയും ചാരണന്മാരുടെയും കൂട്ടങ്ങൾ, ദ്രോണൻ ഒരുക്കിയ ആ ആകൃതിയെ, കലങ്ങുന്ന സമുദ്രംപോലെ കണ്ടപ്പോൾ അത്ഭുതത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
സശൈലസാഗരവനാം നാനാജനപദാകുലാമ്। ഗ്രസേദ്വ്യൂഹഃ ക്ഷിതിം സര്വാമിതി ഭൂതാനി മേനിരേ
പർവതങ്ങളും സമുദ്രങ്ങളും കാടുകളും പല ജനവിഭാഗങ്ങളാലും നിറഞ്ഞ ആ ആകൃതി ഭൂമിയെ മുഴുവൻ വിഴുങ്ങാൻ കഴിയുമെന്നു എല്ലാ ജീവികളും വിചാരിച്ചു.
ബഹുരഥമനുജാശ്വപത്തിനാഗം പ്രതിഭയനിഃസ്വനമദ്ഭുതാനുരൂപമ്। അഹിതഹൃദയഭേദനം മഹദ്വൈ ശകടമവേക്ഷ്യ കൃതം നനന്ദ രാജാ
രഥങ്ങൾ, സഹോദരങ്ങൾ, കുതിരകൾ, കാൽസൈന്യം, ആനകൾ എന്നിവയാൽ നിറഞ്ഞു, ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ശബ്ദം മുഴങ്ങുന്ന, അത്ഭുതകരവും യുക്തിയുള്ളതുമായ, ശത്രുക്കളുടെ മനസ്സിൽ ഭയം നിറയ്ക്കുന്ന ആ വലിയ ശകടം കണ്ടു രാജാവ് സന്തോഷിച്ചു.
തയോഃ ശങ്ഖപ്രണാദേന തവ സൈന്യേ വിശാമ്പതേ। ആസന്സംഹൃഷ്ടരോമാണഃ കമ്പിതാ ഗതചേതസഃ
അവരുടെ ശംഖനാദം കേട്ടപ്പോൾ, രാജാവേ, നിന്റെ സൈന്യത്തിൽ പലർക്കും രോമാഞ്ചം തോന്നി, ചിലർ ഭയന്ന് വിറച്ചു, മനസ്സു കെട്ടുപോയി.
യഥാ ത്രസ്യന്തി ഭൂതാനി സര്വാണ്യശനിനിഃസ്വനാത്। തഥാ ശങ്ഖപ്രണാദേന വിത്രേസുസ്തവ സൈനികാഃ
മിന്നലിന്റെ ഇടിമുഴക്കത്തിൽ എല്ലാ ജീവികളും പേടിയോടെ വിറയക്കുന്നതുപോലെ, ശംഖത്തിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ നിന്റെ സൈനികരും അത്ര ഭയപ്പെട്ടു.
പ്രസുസ്രുവുഃ ശകൃന്മൂത്രം വാഹനാനി ച സര്വശഃ। ഏവം സവാഹനം സര്വമാവിഗ്നമഭവദ്ബലമ്
ആ സന്ധർഭത്തിൽ എല്ലാ കുതിരകളും മറ്റും ഭയത്താൽ മൂത്രവും മലവും ഒഴിച്ചു; അങ്ങനെ നിന്റെ സൈന്യവും അതിന്റെ വാഹനങ്ങളുമൊക്കെയും വലിയ ആശങ്കയിൽ ആകുകയായിരുന്നു.
സീദന്തി സ്മ നരാ രാജഞ്ശങ്ഖശബ്ദേന മാരിഷ। വിസംജ്ഞാശ്ചാഭവന്കേചിത്കേചിദ്രാജന്വിതത്രസുഃ
രാജാവേ, ശംഖത്തിന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് ആളുകൾ നിലംപതിച്ചു; ചിലർ ബോധംകെട്ടു, ചിലർ ഭയത്താൽ വിറച്ചു.
തതഃ കപിര്മഹാനാദം സഹഭൂതൈര്ധ്വജാലയൈഃ। അകരോദ്വ്യാദിതാസ്യശ്ച ഭീഷയംസ്തവ സൈനികാന്
അതിനുശേഷം വലിയ കുരങ്ങൻ കൂട്ടുകാരോടും പതാകകളോടും കൂടി വായ് വടിച്ച് ഭയങ്കരമായ ഒരു വിളി മുഴക്കി, നിന്റെ സൈനികരെ ഭയപ്പെടുത്തി.
തതഃ ശങ്ഖാശ്ച ഭേര്യശ്ച മൃദങ്ഗാശ്ചാനകൈഃ സഹ। പുനരേവാഭ്യഹന്യന്ത തവ സൈന്യപ്രഹര്ഷണാഃ
അപ്പോൾ വീണ്ടും ശംഖങ്ങളും ഭേരികളും മൃദംഗങ്ങളും അനകങ്ങളും മുഴങ്ങുകയും, നിന്റെ സൈന്യത്തിന് ആഹ്ലാദം പകരുകയും ചെയ്തു.
നാനാവാദിത്രസംഹാദൈഃ ക്ഷ്വേഡിതാസ്ഫോടിതാകുലൈഃ। സിംഹനാദൈഃ സമുത്ക്രുഷ്ടൈഃ സമാധൂതൈര്മഹാരഥൈഃ
വിവിധ വാദ്യങ്ങളുടെ ശബ്ദം, കുതിരകളുടെ കുരൽ, കൈയടികൾ, മഹാരഥന്മാരുടെ സിംഹഘോഷം എന്നിവ ചേർന്ന് സൈന്യത്തെ ഉണർത്തി.
തസ്മിംസ്തു തുമുലേ ശബ്ദേ ഭീരൂണാം ഭയവര്ധനേ। അതീവ ഹൃഷ്ടോ ദാശാര്ഹമബ്രവീത്പാകശാസനിഃ
ആ വലിയ കലഹശബ്ദത്തിൽ, ഭയക്കാർക്ക് ഭയം കൂടി, പൃഥയുടെ മകൻ അത്യന്തം സന്തോഷത്തോടെ കൃഷ്ണനോട് പറഞ്ഞു.
തത്തഥാ തവ പുത്രസ്യ സൈന്യം യുധി പരന്തപ। പ്രഭഗ്നം ദ്രുതമാവിഗ്നമതീവ ശരപീഡിതമ്
ശത്രുക്കളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നവനേ, അങ്ങനെ യുദ്ധത്തിൽ നിന്റെ മകന്റെ സൈന്യം തകർന്നു, ചിതറുകയും, വലിയ ആശങ്കയിലാവുകയും, അമ്പുകളുടെ മുറിവിൽ കഷ്ടപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
മാരുതേനേവ മഹതാ മേഘാനീകം വ്യദീര്യത। പ്രകാല്യമാനം തത്സൈന്യം നാശകത്പ്രതിവീക്ഷിതുമ്
വലിയ കാറ്റ് മേഘക്കൂട്ടം പിരിച്ചുകളയുന്നതുപോലെ, ആ സൈന്യം ചിതറിപ്പോയപ്പോൾ, അതിനെ നേരിടാൻ അവർക്കാവില്ലായിരുന്നു.
പ്രതോദൈശ്ചാപകോടീഭിര്ഹുംകാരൈഃ സാധുവാഹിതൈഃ। കശാപാര്ഷ്ണ്യഭിഘാതൈശ്ച വാഗ്ഭിരുഗ്രാഭിരേവ ച
ചവിട്ടും വില്ലിന്റെ അറ്റവും ചാടലും കശയും കുത്തും കഠിനമായ വാക്കുകളും ഉപയോഗിച്ച് കുതിരകളെ ഉണർത്തി,