ബ്രഹ്മവക്ത്രായ സര്വായ ശംകരായ ശിവായ ച। നമോസ്തു വാചസ്പതയേ പ്രജാനാം പതയേ നമഃ
വേദം മുഖമായവനും എല്ലാം ആകുന്നവനും ശിവനും ശങ്കരനുമായവനും, വാക്കിന്റെ നാഥനായി സകല ജീവികളുടെ കർത്താവായവനും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
അഭിഗമ്യായ കാമ്യായ സ്തുത്യായാര്യായ സര്വദാ। നമോഽസ്തു ദേവദേവായ മഹാഭൂതധരായ ച। നമോ വിശ്വസ്യ പതയേ പത്തീനാം പതയേ നമഃ
എപ്പോഴും സമീപിക്കാവുന്നവനും ആഗ്രഹിക്കപ്പെടുന്നവനും സ്തുതിക്കാവുന്നവനും ഉത്തമനായവനും, ദേവന്മാരുടെ ദേവനായും മഹാഭൂതങ്ങളെ ചുമക്കുന്നവനായി, ലോകത്തിന്റെ കർത്താവായും കർത്താക്കളിൽ കർത്താവായും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
നമോ വിശ്വസ്യ പതയേ മഹതാം പതയേ നമഃ। നമഃ സഹസ്രശിരസേ സഹസ്രഭുജമൃത്യവേ।। സഹസ്രനേത്രപാദായ നമോഽസങ്ഖ്യേയകര്മണേ
ലോകത്തിന്റെ കർത്താവായവനും മഹാന്മാരുടെ കർത്താവായവനും, ആയിരം തലയും ആയിരം കൈകളും ഉള്ള മരണമായവനും, ആയിരം കണ്ണും കാലും ഉള്ളവനും അനവധി കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തവനുമായവനും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
നമോ ഹിരണ്യവര്ണായ ഹിരണ്യകവചായ ച। ഭക്താനുകമ്പിനേ നിത്യം സിധ്യതാം നോ വരഃ പ്രഭോ
പൊന്നുപോലെയുള്ള നിറമുള്ളവനും പൊന്നുപോലെയുള്ള കാവചം ധരിച്ചവനുമായും, ഭക്തന്മാരോടു എപ്പോഴും കരുണ കാണിക്കുന്നവനുമായും, പ്രഭോ, ഞങ്ങളുടെ വരം സാധിക്കുമാറാകട്ടെ.
ഏവം സ്തുത്വാ മഹാദേവം വാസുദേവഃ സഹാര്ജുനഃ। പ്രസാദയാമാസ ഭവം തദാ ഹ്യസ്ത്രോപലബ്ധയേ
ഇങ്ങനെ മഹാദേവനെ വാഴ്ത്തിയശേഷം വാസുദേവനും അർജുനനും ചേർന്ന് ആയുധങ്ങൾ ലഭിക്കാനായി ഭവനെ പ്രസാദിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
സോഽഹം തത്ര ഗമിഷ്യാമി യത്ര സൈന്ധവകോ നൃപഃ। യിയാസുര്യമലോകായ മമ വീര്യം പ്രതീക്ഷതേ
അതുകൊണ്ട് ഞാൻ അവിടെ പോകും, അവിടെയാണ് സിന്ദു രാജാവ്, യമലോകത്തേക്ക് പോകാൻ ആഗ്രഹിച്ച് എന്റെ വീര്യം കാത്തിരിക്കുന്നവൻ.
യഥാ പരമകം കൃത്യം സൈന്ധവസ്യ വധോ മമ। തഥൈവ സുമഹത്കൃത്യം ധര്മരാജസ്യ രക്ഷണമ്
സിന്ദുരാജാവിനെ കൊല്ലുന്നത് എനിക്കുള്ള ഏറ്റവും വലിയ കര്ത്തവ്യമായതുപോലെ തന്നെ, ധർമ്മരാജനെ സംരക്ഷിക്കുക എന്നത് വലിയ ഉത്തരവാദിത്വമാണ്.
സ ത്വമദ്യ മഹാബാഹോ രാജാനം പരിപാലയ। യഥൈവ ഹി മയാ ഗുപ്തസ്ത്വയാ ഗുപ്തോ ഭവേത്തഥാ
അതുകൊണ്ട്, മഹാബാഹുവായവനേ, നീ ഇന്നത്തെ ദിവസം രാജാവിനെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കണം. എനിക്ക് നീ കാവൽ നിന്നതുപോലെ, നിനക്കും ഞാൻ കാവൽ നിൽക്കട്ടെ.
ന പശ്യാമി ച തം ലോകേ യസ്ത്വാം യുദ്ധേ പരാജയേത്। വാസുദേവസമം യുദ്ധേ സ്വയമപ്യമരേശ്വരഃ
ഈ ലോകത്ത് നിന്നെ യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കാൻ കഴിയുന്നവനാരുമില്ല; യുദ്ധത്തിൽ വാസുദേവനോടു തുല്യനായ അമരേശ്വരൻ പോലും.
ത്വയി ചാഹം പരാശ്വസ്തഃ പ്രദ്യുമ്നേ വാ മഹാരഥേ। ശക്നുയാം സൈന്ധവം ഹന്തുമനപേക്ഷോ നരര്ഷഭ
നിനക്കൊപ്പമോ, മഹാരഥിയായ പ്രദ്യുമ്നനോടൊപ്പമോ ഞാൻ ഉണ്ടെങ്കിൽ, മനുഷ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ഞാൻ സിന്ദുരാജാവിനെ ആശങ്കയില്ലാതെ കൊല്ലാൻ കഴിയും.
മയ്യപേക്ഷാ ന കര്തവ്യാ ഗോപ്താഽയം മമ കേശവഃ। രാജ്ഞ ഏവ പരാ ഗുപ്തിഃ കാര്യാ സര്വാത്മനാ ത്വയാ
നീ എനിക്ക് വേണ്ടി വിഷമിക്കേണ്ട; കേശവൻ എനിക്ക് കാവൽക്കാരനാണ്. രാജാവിനെ സംരക്ഷിക്കുക എന്നത് നിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ കടമയാണ്.
ന ഹി യത്ര മഹാബാഹുര്വാസുദേവോ വ്യവസ്ഥിതഃ। കിഞ്ചിദ്വ്യാപദ്യതേ തത്ര യത്രാഹമപി ച ധ്രുവമ്
മഹാബാഹുവായ വാസുദേവൻ നിലകൊള്ളുന്നിടത്ത് ഒന്നും തെറ്റാകില്ല; ഞാൻ അവിടെ ഉണ്ടെങ്കിൽ പോലും അതേപോലെയാണ്.
ഏവമുക്തസ്തു പാര്ഥേന സാത്യകിഃ പരവീരഹാ। തഥേത്യുക്ത്വാഽഗമത്തത്ര യത്ര രാജാ യുധിഷ്ഠിരഃ
പാർഥൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ശത്രുവീരന്മാരെ സംഹരിക്കുന്ന സാത്യകി 'ശരി' എന്ന് പറഞ്ഞ് രാജാവ് യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ ഉള്ളിടത്തേക്ക് പോയി.
ജ്യാഘോഷോ ബ്രഹ്മഘോഷശ്ച തോമരാസിരഥധ്വനിഃ। ദ്രോണസ്യാസീദവിരതോ ഗൃഹേ തം ന ശൃണോമ്യഹമ്
വില്ലിന്റെ ശബ്ദവും വേദഘോഷവും കുന്തം, വാൾ, രഥം എന്നിവയുടെ ശബ്ദവും ദ്രോണന്റെ വീട്ടിൽ ഒരിക്കലും അവസാനിച്ചിരുന്നില്ല; പക്ഷേ, ഇപ്പോൾ ഞാൻ അതു കേൾക്കുന്നില്ല.
നാനാദേശസമുത്ഥാനാം ഗീതാനാം യോഽഭവത്സ്വനഃ। വാദിത്രനാദിതാനാം ച സോഽദ്യ ന ശ്രൂയതേ മഹാന്
വിവിധ ദേശങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള പാട്ടുകളുടെ വലിയ ശബ്ദവും വാദ്യങ്ങൾ മുഴങ്ങുന്നതിന്റെ ഗംഭീരശബ്ദവും ഇന്ന് കേൾക്കുന്നില്ല.
യദാപ്രഭൃത്യുപപ്ലുവ്യാച്ഛാന്തിമിച്ഛഞ്ജനാര്ദനഃ। ആഗതഃ സര്വഭൂതാനാമനുകമ്പാര്ഥമച്യുതഃ
അവ്യവസ്ഥ ആരംഭിച്ച സമയത്തുനിന്ന്, സമാധാനം ആഗ്രഹിച്ച്, സകലഭൂതങ്ങളോടും കരുണകൊണ്ട് ജനാർദ്ദനൻ അച്യുതൻ എത്തിയിരിക്കുന്നു.
തതോഽഹമബ്രുവം സൂത മന്ദം ദുര്യോധനം തദാ। വാസുദേവേന തീര്ഥേന പുത്ര സംശാമ്യ പാണ്ഡവൈഃ
അപ്പോൾ ഞാൻ ദുര്യോധനനോട് മൃദുവായി പറഞ്ഞു, സാരഥിയേ, എന്റെ മകനേ, കൃഷ്ണനെ ആശ്രയിച്ച് പാണ്ഡവന്മാരുമായി സമാധാനം ചെയ്യണം.
കാലപ്രാപ്തമഹം മന്യേ മാ ത്വം ദുര്യോധനാതിഗാഃ। `സംശാമ്യ ഭ്രാതൃഭിസ്തൈസ്തു ക്ഷത്രിയാനഭിപാലയ
ഇപ്പോൾ തന്നെ സമയമെത്തിയെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു; ദുര്യോധനന്റെ പരിധി കടക്കരുത്. സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം സമാധാനം ചെയ്ത് ക്ഷത്രിയരെ രക്ഷിക്കണം.
ശമം ചേദ്യാചമാനം ത്വം പ്രത്യാഖ്യാസ്യസി കേശവമ്। ഹിതാര്ഥമഭിജല്പന്തം ന തവാസ്തി രണേ ജയഃ
കൃഷ്ണൻ സമാധാനത്തിനായി വരുമ്പോൾ, നിന്റെ ഭാവിക്ഷേമം ആശ്രയിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾ, നീ അവനെ നിരസിച്ചാൽ യുദ്ധത്തിൽ വിജയമുണ്ടാകില്ല.
പ്രത്യാചഷ്ട സ ദാശാര്ഹമൃഷഭം സര്വധന്വിനാമ്। അനുനേയാനി ജല്പന്തമനയാന്നാന്വപദ്യത
അപ്പോൾ ദശാരഹരിൽ ശ്രേഷ്ഠനും അമ്പയോദ്ധാക്കളിൽ പ്രധാനനും ആയ കൃഷ്ണന്റെ സമാധാനവാക്കുകൾ അവൻ അവഗണിച്ചു, അവന്റെ ഉപദേശം സ്വീകരിച്ചില്ല.
കര്ണദുഃശാസനമതഃ സൌബലസ്യ ച ദുര്മതേഃ। പ്രത്യാഖ്യാതോ മഹാബാഹുഃകുലാന്തകരണേന വൈ
കർണനും ദുഃശാസനനും ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ള ശകുനിയുടെ മകനും നൽകിയ ഉപദേശങ്ങൾ കേട്ട്, വംശം രക്ഷിക്കാവുന്ന ആ നിർദ്ദേശം ദുര്യോധനൻ നിരസിച്ചു.
തതോ ദുഃശാസനസ്യൈവ കര്ണസ്യ ച മതം ദ്വയോഃ। അന്വവര്തത മാം ഹിത്വാ കൃഷ്ടഃ കാലേന ദുര്മതിഃ
അതിനുശേഷം ദുഃശാസനനും കർണനും നൽകിയ അഭിപ്രായം പിന്തുടർന്ന്, ദുർബുദ്ധിയുള്ള ദുര്യോധനൻ വിധിയുടെ ആകർഷണത്തിൽ പെട്ട് എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു.
ന ഹ്യഹം യുദ്ധമിച്ഛാമി വിദുരോ ദ്രോണ ഏവ വാ। ബാഹ്ലീകഃ സോമദത്തോ വാ ഭീഷ്മോ ദ്രൌണായനിസ്തഥാ
ഞാനും വിദ്യുരനും ദ്രോണനും ബാഹ്ലികനും സോമദത്തനും ഭീഷ്മനും ദ്രോണപുത്രനും യുദ്ധം ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.
ശലോ ഭൂരിശ്രവാശ്ചൈവ പുരുമിത്രോ വിവിംശതിഃ। ജയഃ കൃപോ വാ ധര്മാത്മാ യേ ചാന്യേ മമ ബാന്ധവാഃ
ശല്യനും ഭൂരിശ്രവാസും പുരുമിത്രനും വിവിംശതിയും ജയദ്രഥനും ധാർമ്മികനായ കൃപനും മറ്റുള്ള എന്റെ ബന്ധുക്കളും യുദ്ധം ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.
ഏതേഷാം മതമാസ്ഥായ യദി വത്സ്യതി പുത്രകഃ। ഏതേഭ്യശ്ച മദൂര്ധ്വം ച അഭോക്ഷ്യദ്വസുധാമിമാമ്
എന്റെ മകൻ ഇവരുടെ അഭിപ്രായവും എന്റെ ഉപദേശവും പിന്തുടർന്നിരുന്നെങ്കിൽ, അവൻ ഇവരോടൊപ്പം ഭൂമി ഭോഗിച്ചേനേയും അതിലും മേലായി ആസ്വദിച്ചേനേയും ആയിരിക്കും.
ശ്ലക്ഷ്ണാ മധുരസമ്ഭാഷാ ജ്ഞാതിമധ്യേ പ്രിയംവദാഃ। കുലീനാഃ സമ്മതാഃ പ്രാജ്ഞാഃ സുഖം ജീവന്തി മാനവാഃ
മൃദുവും മധുരവുമായ ഭാഷയിൽ സംസാരിക്കുന്നവർ, ബന്ധുക്കൾക്കിടയിൽ പ്രിയങ്കരരും, ഉന്നതവംശജരും, ബുദ്ധിമാന്മാരും, ആദരിക്കപ്പെടുന്നവരും ആയ മനുഷ്യർ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുന്നു.
ധര്മാപേക്ഷീ നരോ നിത്യം സര്വത്ര ലഭതേ സുഖമ്। പ്രേത്യഭാവേ ച കല്യാണം പ്രസാദം പ്രതിപദ്യതേ
ധർമ്മം എപ്പോഴും പാലിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ എല്ലായിടത്തും സന്തോഷം അനുഭവിക്കുന്നു; മരിച്ചശേഷവും നല്ല ഫലം ലഭിക്കുന്നു.
അര്ഹാസ്തേ പൃഥിവീം ഭോക്തും സമര്ഥാഃ സാധനേഽപി ച। തേഷാമപി സമുദ്രാന്താ പിതൃപൈതാമഹീ മഹീ
അവർ ഭൂമിയെ ഭരിക്കാൻ യോഗ്യരും, കാര്യങ്ങൾ നേടാൻ കഴിവുള്ളവരുമാണ്; സമുദ്രം വരെ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന ഈ ഭൂമി അവരുടെ പിതൃപാരമ്പര്യ സ്വത്താണ്.
ന ച ത്വാഽഭിഭവിഷ്യന്തി ഹിത്വാ ധര്മം പൃഥാത്മജാഃ। നിയുജ്യമാനാഃ സ്ഥാസ്യന്തി പാണ്ഡവാ ധര്മവര്ത്മനി
പൃഥയുടെ മക്കൾ ധർമ്മം വിട്ട് നിന്നെ കീഴടക്കാൻ ശ്രമിക്കില്ല; നിർദ്ദേശം ലഭിച്ചാൽ പാണ്ഡവർ ധർമ്മപഥത്തിൽ തന്നെ നിലകൊള്ളും.
സന്തി മേ ജ്ഞാതയസ്താത യേഷാം ശ്രോഷ്യന്തി പാണ്ഡവാഃ। ശല്യസ്യ സോമദത്തസ്യ ഭീഷ്മസ്യ ച മഹാത്മനഃ
എനിക്ക് ബന്ധുക്കളുണ്ട്, പ്രിയനേ, അവരുടെ വാക്കുകൾ പാണ്ഡവർ കേൾക്കും: ശല്യൻ, സോമദത്തൻ, മഹാത്മാവായ ഭീഷ്മൻ എന്നിവരുടേതാണ്.