സ്തൂയമാനം സ്തവൈര്ദിവ്യൈര്ഋഷിഭിര്ബ്രഹ്മവാദിഭിഃ। ഗോപ്താരം സര്വഭൂതാനാമീശാനം വരദം ശിവമ്
ബ്രഹ്മജ്ഞാനത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള മഹർഷിമാർ ദിവ്യസ്തുതികൾകൊണ്ട് പുകഴ്ത്തുന്നവൻ, എല്ലാ ജീവികളുടെ രക്ഷകനും, സർവ്വാധിപതിയും, വരങ്ങൾ നൽകുന്നവനും, മംഗളസ്വരൂപനും ആകുന്നവനാണ്.
വാസുദേവസ്തു തം ദൃഷ്ട്വാ ജഗാമ ശിരസാ ക്ഷിതിമ്। പാര്ഥേന സഹ ധര്മാത്മാ ഗൃണന്ബ്രഹ്മ സനാതനമ്
വാസുദേവനും ധാർമ്മികനായ അർജുനനും ചേർന്ന്, അവനെ കണ്ടപ്പോൾ തല കുനിഞ്ഞ് ഭൂമിയിൽ നമസ്കരിച്ചു. അവർ അനന്തമായ ബ്രഹ്മത്തെ സ്തുതിച്ചു.
ലോകാദിം വിശ്വകര്മാണമജമീശാനമവ്യയമ്। മനസഃ പരമം യോനിം ഖം വായും ജ്യോതിഷാം നിധിമ്
ലോകങ്ങളുടെ ആദിയും, സർവ്വസൃഷ്ടിയുടെ കർത്താവും, ജനനം ഇല്ലാത്തവനും, പരമാധിപതിയും, അക്ഷരസ്വരൂപനും, മനസ്സിന്റെ പരമോന്നത ഉറവിടവും, ആകാശവും, വായുവും, പ്രകാശങ്ങളുടെ നിധിയുമാണ് അവൻ.
സ്രഷ്ടാരം വാരിധാരാണാം ഭുവശ്ച പ്രകൃതിം പരാമ്। ദേവദാനവയക്ഷാണാം മാനവാനാം ച ശാസകമ്
ജലസ്രോതസ്സുകളുടെ സ്രഷ്ടാവും, ഭൂമിയുടെ പരമസ്വഭാവവും, ദേവന്മാരുടെയും ദാനവന്മാരുടെയും യക്ഷന്മാരുടെയും മനുഷ്യരുടെയും ഭരണാധികാരിയും ആകുന്നു.
യോഗാനാം ച പരം ധാമ ദൃഷ്ടം ബ്രഹ്മവിദാം നിധിമ്। ചാരചരസ്യ സ്രഷ്ടാരം പ്രതിഹര്താരമേവ ച
യോഗങ്ങളുടെ പരമസ്ഥാനം, ബ്രഹ്മജ്ഞാനികൾക്ക് കാണാവുന്ന നിധി, ചലനമുള്ളതും അചലമായതുമായ എല്ലാറ്റിന്റെയും സ്രഷ്ടാവും നശിപ്പിക്കാനും കഴിയുന്നവനും ആകുന്നു.
കാലകോപം മഹാത്മാനം ശക്രസൂര്യഗുണോദയമ്। വവന്ദതുസ്തദാ കൃഷ്ണൌ വാങ്മനോബുദ്ധികര്മഭിഃ
കാലത്തിന്റെ കോപവും, മഹാത്മാവും, ഇന്ദ്രനും സൂര്യനും ഉള്ള ഗുണങ്ങളുടെ ഉറവിടവുമാണ് അവൻ. അപ്പോൾ കൃഷ്ണനും അർജുനനും വാക്കും മനസ്സും ബുദ്ധിയും പ്രവർത്തിയുംകൊണ്ട് അവനെ വന്ദിച്ചു.
യം പ്രപദ്യന്തി വിദ്വാംസഃ സൂക്ഷ്മാധ്യാത്മപദൈഷിണഃ। തമജം കാരമാത്മാനം ജഗ്മതുഃ ശരണം ഭവമ്
സൂക്ഷ്മമായ ആത്മാവിന്റെ അവസ്ഥകൾ തേടി ജ്ഞാനികൾ അഭയാർത്ഥിക്കുന്നവൻ, ജനനം ഇല്ലാത്തവൻ, കാരണമാവുന്നവൻ, സ്വയം പ്രകാശിക്കുന്നവൻ, സകലഭാവത്തിന്റെ ആധാരമായവൻ—അവരവനെ അഭയം തേടി സമീപിച്ചു.
അര്ജുനശ്ചാപി തം ദേവം ഭൂയോ ഭൂയോഽപ്യവന്ദത। ജ്ഞാത്വാ തം സര്വഭൂതാദിം ഭൂതഭവ്യഭവോദ്ഭവമ്
അർജുനനും വീണ്ടും വീണ്ടും ആ ദൈവത്തെ വന്ദിച്ചു. എല്ലാ ജീവികളുടെ ആദിയും, ഭൂതകാലം, വർത്തമാനം, ഭാവി എന്നിവയുടെ ഉത്ഭവസ്ഥാനവും ആകുന്നവനെന്നു അറിഞ്ഞു.
ശരണ്യം ശരണം ദേവമീശാനം പരമേശ്വരമ്। ജഗാമ ജഗതാം നാഥമര്ജുനഃ സജനാര്ദനഃ
അഭയം നൽകുന്ന ദൈവത്തെയും, പരമാധിപതിയെയും, ലോകങ്ങളുടെ രക്ഷകനെയും അർജുനനും ജനാർദ്ദനനും ചേർന്ന് സമീപിച്ചു.
തതസ്താവാഗതൌ ദൃഷ്ട്വാ നരനാരായണാവുഭൌ। സുപ്രസന്നമനാഃ ശര്വഃ പ്രോവാച പ്രഹസന്നിവ
അപ്പോൾ നരനും നാരായണനും എത്തിയതറിഞ്ഞ്, സന്തോഷത്തോടെ ശർവൻ പുഞ്ചിരിയോടെ സംസാരിച്ചു.
സ്വാഗതം വാം നരശ്ചേഷ്ഠാവുത്തിഷ്ഠേതാം ഗതക്ലമൌ। കിഞ്ച വാമീപ്സിതം വീരൌ മനസഃ ക്ഷിപ്രമുച്യതാമ്
നരനും മഹാപുരുഷനും ആയിരികയാൽ നിങ്ങൾക്ക് സ്വാഗതം. വിശ്രമം കഴിഞ്ഞ് എഴുന്നേൽക്കൂ. ധീരന്മാരേ, മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്താണെന്ന് വേഗം പറയൂ.
യേന കാര്യേണ സമ്പ്രാപ്തൌ യുവാം തത്സാധയാമി കിമ്। വ്രിയതാമാത്മനഃ ശ്രേയസ്തത്സര്വം പ്രദദാനി വാമ്
നിങ്ങൾ ഏത് കാര്യമിനുവേണ്ടിയാണ് വന്നതോ, അതെല്ലാം ഞാൻ നിർവഹിക്കും. നിങ്ങൾക്ക് ഏറ്റവും ഉത്തമമായതെന്താണോ, അതെല്ലാം ഞാൻ നൽകും.
തതസ്തദ്വചനം ശ്രുത്വാ പ്രത്യുത്ഥായ കൃതാഞ്ജലീ। വാസുദേവാര്ജുനൌ ശര്വം തുഷ്ടുവാതേ മഹാമതീ। ഭക്ത്യാസ്തവേന ദിവ്യേന മഹാത്മാനാവനിന്ദിതൌ
അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, കൈകൂപ്പി എഴുന്നേറ്റ വാസുദേവനും അർജുനനും ഭക്തിപൂർവ്വം ദിവ്യമായ സ്തുതികളാൽ മഹാമനസ്സുള്ള ശർവനെ പുകഴ്ത്തി.
നമോ ഭവായ ശര്വായ രുദ്രായ വരദായ ച। പശൂനാം പതയേ നിത്യമുഗ്രായ ച കപര്ദിനേ
ഭവനേ, ശർവനേ, രുദ്രനേ, വരദനായവനേ, എല്ലാ ജീവികളുടെ നിത്യാധിപതിയായ ഉഗ്രനേ, കപർദിനേ, നമസ്കാരം.
മഹാദേവായ ഭീമായ ത്ര്യമ്ബകായ ച ശാന്തയേ। ഈശാനായ മഖഘ്നായ നമോഽസ്ത്വന്ധകഘാതിനേ
മഹാദേവനേ, ഭയങ്കരനായവനേ, ത്രയമ്പകനേ, ശാന്തസ്വരൂപനേ, ഈശാനനേ, യാഗങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, അന്ധകനെ സംഹരിച്ചവനേ, നമസ്കാരം.
കുമാരഗുരവേ തുഭ്യം നീലഗ്രീവായ വേധസേ। പിനാകിനേ ഹവിഷ്യായ സത്യായ വിഭവേ സദാ
കുമാരന്റെ ഗുരുവേ, നീലകണ്ഠനേ, സൃഷ്ടാവേ, പിനാകധാരിയേ, ഹവികൾ സ്വീകരിക്കുന്നവനേ, സത്യസ്വരൂപനേ, എല്ലായ്പ്പോഴും സമൃദ്ധിയുള്ളവനേ, നമസ്കാരം.
വിലോഹിതായ ധ്രൂമ്രായ വ്യാധായാനപരാജിതേ। നിത്യം നീലശിഖണ്ഡായ ശൂലിനേ ദിവ്യചക്ഷുഷേ
ചുവപ്പുനിറമുള്ളവനേ, ധൂമ്രവദനനേ, വേട്ടക്കാരനേ, ജയിക്കാനാവാത്തവനേ, എപ്പോഴും നീലകുടിയുള്ളവനേ, ശൂലധാരിയേ, ദിവ്യദൃഷ്ടിയുള്ളവനേ, നമസ്കാരം.
ഹോത്രേ പോത്രേ ത്രിനേത്രായ വ്യാധായ വസുരേതസേ। അചിന്ത്യായാമ്ബികാഭര്ത്രേ സര്വദേവസ്തുതായ ച
ഹോത്രനേ, രക്ഷകനേ, മൂന്നുകണ്ണുള്ളവനേ, വേട്ടക്കാരനേ, ധനത്തിന്റെ വിതാനമായവനേ, അചിന്ത്യസ്വരൂപനേ, അംബികയുടെ ഭർത്താവേ, എല്ലാ ദേവന്മാരും പുകഴ്ത്തുന്നവനേ, നമസ്കാരം.
വൃഷധ്വജായ മുണ്ഡായ ജടിനേ ബ്രഹ്മചാരിണേ। തപ്യമാനായ സലിലേ ബ്രഹ്മണ്യായാജിതായ ച
വൃഷധ്വജനായും മുണ്ടനായും ജടയുള്ളവനായി ബ്രഹ്മചാരിയായും, വെള്ളത്തിൽ തപസ്സു ചെയ്യുന്നവനായി, ബ്രഹ്മനിഷ്ഠനായും ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവനായി ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
വിശ്വാത്മനേ വിശ്വസൃജേ വിശ്വമാവൃത്യ തിഷ്ഠതേ। നമോനമസ്തേ സേവ്യായ ഭൂതാനാം പ്രഭവേ സദാ
സകലജഗത്തിന്റെ ആത്മാവായവനും സൃഷ്ടാവായവനും എല്ലാം ആകി നിലകൊള്ളുന്നവനും, ഭക്ത്യോടെ സേവിക്കേണ്ടവനും എല്ലായ്പ്പോഴും ഭൂതങ്ങളുടെ പ്രഭുവായവനും, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.
ബ്രഹ്മവക്ത്രായ സര്വായ ശംകരായ ശിവായ ച। നമോസ്തു വാചസ്പതയേ പ്രജാനാം പതയേ നമഃ
വേദം മുഖമായവനും എല്ലാം ആകുന്നവനും ശിവനും ശങ്കരനുമായവനും, വാക്കിന്റെ നാഥനായി സകല ജീവികളുടെ കർത്താവായവനും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
അഭിഗമ്യായ കാമ്യായ സ്തുത്യായാര്യായ സര്വദാ। നമോഽസ്തു ദേവദേവായ മഹാഭൂതധരായ ച। നമോ വിശ്വസ്യ പതയേ പത്തീനാം പതയേ നമഃ
എപ്പോഴും സമീപിക്കാവുന്നവനും ആഗ്രഹിക്കപ്പെടുന്നവനും സ്തുതിക്കാവുന്നവനും ഉത്തമനായവനും, ദേവന്മാരുടെ ദേവനായും മഹാഭൂതങ്ങളെ ചുമക്കുന്നവനായി, ലോകത്തിന്റെ കർത്താവായും കർത്താക്കളിൽ കർത്താവായും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
നമോ വിശ്വസ്യ പതയേ മഹതാം പതയേ നമഃ। നമഃ സഹസ്രശിരസേ സഹസ്രഭുജമൃത്യവേ।। സഹസ്രനേത്രപാദായ നമോഽസങ്ഖ്യേയകര്മണേ
ലോകത്തിന്റെ കർത്താവായവനും മഹാന്മാരുടെ കർത്താവായവനും, ആയിരം തലയും ആയിരം കൈകളും ഉള്ള മരണമായവനും, ആയിരം കണ്ണും കാലും ഉള്ളവനും അനവധി കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തവനുമായവനും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
നമോ ഹിരണ്യവര്ണായ ഹിരണ്യകവചായ ച। ഭക്താനുകമ്പിനേ നിത്യം സിധ്യതാം നോ വരഃ പ്രഭോ
പൊന്നുപോലെയുള്ള നിറമുള്ളവനും പൊന്നുപോലെയുള്ള കാവചം ധരിച്ചവനുമായും, ഭക്തന്മാരോടു എപ്പോഴും കരുണ കാണിക്കുന്നവനുമായും, പ്രഭോ, ഞങ്ങളുടെ വരം സാധിക്കുമാറാകട്ടെ.
ഏവം സ്തുത്വാ മഹാദേവം വാസുദേവഃ സഹാര്ജുനഃ। പ്രസാദയാമാസ ഭവം തദാ ഹ്യസ്ത്രോപലബ്ധയേ
ഇങ്ങനെ മഹാദേവനെ വാഴ്ത്തിയശേഷം വാസുദേവനും അർജുനനും ചേർന്ന് ആയുധങ്ങൾ ലഭിക്കാനായി ഭവനെ പ്രസാദിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
സോഽഹം തത്ര ഗമിഷ്യാമി യത്ര സൈന്ധവകോ നൃപഃ। യിയാസുര്യമലോകായ മമ വീര്യം പ്രതീക്ഷതേ
അതുകൊണ്ട് ഞാൻ അവിടെ പോകും, അവിടെയാണ് സിന്ദു രാജാവ്, യമലോകത്തേക്ക് പോകാൻ ആഗ്രഹിച്ച് എന്റെ വീര്യം കാത്തിരിക്കുന്നവൻ.
യഥാ പരമകം കൃത്യം സൈന്ധവസ്യ വധോ മമ। തഥൈവ സുമഹത്കൃത്യം ധര്മരാജസ്യ രക്ഷണമ്
സിന്ദുരാജാവിനെ കൊല്ലുന്നത് എനിക്കുള്ള ഏറ്റവും വലിയ കര്ത്തവ്യമായതുപോലെ തന്നെ, ധർമ്മരാജനെ സംരക്ഷിക്കുക എന്നത് വലിയ ഉത്തരവാദിത്വമാണ്.
സ ത്വമദ്യ മഹാബാഹോ രാജാനം പരിപാലയ। യഥൈവ ഹി മയാ ഗുപ്തസ്ത്വയാ ഗുപ്തോ ഭവേത്തഥാ
അതുകൊണ്ട്, മഹാബാഹുവായവനേ, നീ ഇന്നത്തെ ദിവസം രാജാവിനെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കണം. എനിക്ക് നീ കാവൽ നിന്നതുപോലെ, നിനക്കും ഞാൻ കാവൽ നിൽക്കട്ടെ.
ന പശ്യാമി ച തം ലോകേ യസ്ത്വാം യുദ്ധേ പരാജയേത്। വാസുദേവസമം യുദ്ധേ സ്വയമപ്യമരേശ്വരഃ
ഈ ലോകത്ത് നിന്നെ യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കാൻ കഴിയുന്നവനാരുമില്ല; യുദ്ധത്തിൽ വാസുദേവനോടു തുല്യനായ അമരേശ്വരൻ പോലും.
ത്വയി ചാഹം പരാശ്വസ്തഃ പ്രദ്യുമ്നേ വാ മഹാരഥേ। ശക്നുയാം സൈന്ധവം ഹന്തുമനപേക്ഷോ നരര്ഷഭ
നിനക്കൊപ്പമോ, മഹാരഥിയായ പ്രദ്യുമ്നനോടൊപ്പമോ ഞാൻ ഉണ്ടെങ്കിൽ, മനുഷ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ഞാൻ സിന്ദുരാജാവിനെ ആശങ്കയില്ലാതെ കൊല്ലാൻ കഴിയും.