ന ഹി ദാരാ ന മിത്രാണി ജ്ഞാതയോ ന ച ബാന്ധവാഃ। കശ്ചിദന്യഃ പ്രിയതരഃ കുന്തീപുത്രാന്മമാര്ജുനാത്
എനിക്ക് ഭാര്യകളും സുഹൃത്തുക്കളും ബന്ധുക്കളും ആരും കുന്തിയുടെ മകൻ അർജുനനേക്കാൾ പ്രിയപ്പെട്ടവരല്ല.
അനര്ജുനമിമം ലോകം മുഹൂര്തമപി ദാരുക। ഉദീക്ഷിതും ന ശക്തോഽഹം ഭവിതാ ന ച തത്തഥാ
അർജുനൻ ഇല്ലാതെ, ദാർകാ, ഞാൻ ഒരു നിമിഷം പോലും ഈ ലോകം നോക്കാൻ കഴിയില്ല; അങ്ങനെ ഒരിക്കലും സംഭവിക്കുകയുമില്ല.
അഹം വിജിത്യ താന്സര്വാന്സഹസാ സഹയദ്വിപാന്। അര്ജുനാര്ഥേ ഹനിഷ്യാമി സകര്ണാന്സസുയോധനാന്
അവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഉള്ളയാളുകളെയും ആനകളെയും ഞാൻ അതിവേഗം ജയിച്ച്, അർജുനന്റെ خاطرത്തിൽ, കർണ്ണനും ദുര്യോധനനും അവരുടെ കൂട്ടരും ഞാൻ സംഹരിക്കും.
ശ്വോ നിരീക്ഷന്തു മേ വീര്യം ത്രയോ ലോകാ മഹാഹവേ। ധനഞ്ജയാര്ഥേ സമരേ പരാക്രാന്തസ്യ ദാരുക
നാളെ, മഹായുദ്ധത്തിൽ ധനഞ്ജയന്റെ خاطرത്തിൽ ഞാൻ കാണിക്കുന്ന വീര്യം മൂലം മൂന്നു ലോകങ്ങളും അതു കാണട്ടെ, ദാർകാ.
ശ്വോ നരേന്ദ്രസഹസ്രാണി രാജപുത്രശതാനി ച। സാശ്വദ്വിപരഥാന്യാജൌ വിദ്രവിഷ്യാമി ദാരുക
നാളെ, ആയിരക്കണക്കിന് രാജാക്കന്മാരും നൂറുകണക്കിന് രാജകുമാരന്മാരും, കുതിരകളും ആനകളും രഥങ്ങളുമായി യുദ്ധഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഓടി രക്ഷപ്പെടും, ദാർകാ.
ശ്വസ്താം ചക്രപ്രമഥിതാം ദ്രക്ഷ്യസേ നൃപവാഹിനീമ്। മയാ ക്രുദ്ധേന സമരേ പാണ്ഡവാര്ഥേ നിപാതിതാമ്
നാളെ, എന്റെ ചക്രം കൊണ്ട് തകർത്തു, പാണ്ഡവന്മാരുടെ خاطرത്തിൽ ഞാൻ കോപത്തോടെ യുദ്ധത്തിൽ വീഴ്ത്തിയ രാജസേനയെ നീ കാണും.
ശ്വഃ സദേവാഃ സഗന്ധര്വാഃ പിശാചോരഗരാക്ഷസാഃ। ജ്ഞാസ്യന്തി ലോകാഃ സര്വേ മാം സുഹൃദം സവ്യസാചിനഃ
നാളെ, ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും ഭൂതപ്രേതങ്ങൾ, പാമ്പുകൾ, രാക്ഷസന്മാർ, എല്ലാം ലോകങ്ങളും, സവ്യാസാചിയുടെ സുഹൃത്ത് എന്ന നിലയിൽ എന്നെ അറിയും.
യസ്തം ദ്വേഷ്ടി സ മാം ദ്വേഷ്ടി യസ്തം ചാനു സ മാമനു। ഇതി സങ്കല്പ്യതാം ബുദ്ധ്യാ ശരീരാര്ധം മമാര്ജുനഃ
അവനെ വെറുക്കുന്നവൻ എന്നെയും വെറുക്കും; അവനെ അനുഗമിക്കുന്നവൻ എന്നെയും അനുഗമിക്കും. അർജുനൻ എന്റെ ശരീരത്തിന്റെ പാതിയാണ് എന്ന് മനസ്സിൽ ഉറപ്പാക്കണം.
യഥാ ത്വം മേ പ്രഭാതായാമസ്യാം നിശി രഥോത്തമമ്। കല്പയിത്വാ യഥാശാസ്ത്രമാദായ വ്രജ സംയതഃ
നാളെ പുലർച്ചെ തന്നെ, ശാസ്ത്രാനുസൃതമായി എന്റെ ഉത്തമരഥം ഒരുക്കി, അതു എടുത്ത്, സംയമനത്തോടെ പുറപ്പെടുക.
ഗദാം കൌമോദകീം ദിവ്യാം ശക്തിം ചക്രം ധനുഃ ശരാന്। ആരോപ്യ വൈ രഥേ സൂത സര്വോപകരണാനി ച
കൗമോദകി എന്ന ദിവ്യഗദ, ശക്തി, ചക്രം, ധനുസ്സു, അമ്പുകൾ, മറ്റു എല്ലാ ആയുധങ്ങളും രഥത്തിൽ കയറ്റിവെക്കണം, സാരഥി.
സ്ഥാനം ച കല്പയിത്വാഽഥ രഥോപസ്ഥേ ധ്വജസ്യ മേ। വൈനതേയസ്യ വീരസ്യ സമരേ രഥശോഭിനഃ
രഥത്തിൽ പതാകയ്ക്ക് സ്ഥലം ഒരുക്കി, യുദ്ധത്തിൽ രഥം അലങ്കരിക്കുന്ന വീരനായ ഗരുഡന്റെ പതാക സ്ഥാപിക്കണം.
ഛത്രം ജാമ്ബൂനദൈര്ജാലൈരര്കജ്വലനസപ്രഭൈഃ।। വിശ്വകര്മകൃതൈര്ദിവ്യൈരശ്വാനപി വിഭൂഷയ
സൂര്യനും അഗ്നിയും പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന, വിശ്വകർമ്മൻ നിർമ്മിച്ച പൊൻവയലുള്ള കുടയും, കുതിരകളും രഥവും അലങ്കരിക്കണം.
ബലാഹകം മേഘപുഷ്പം ശൈബ്യം സുഗ്രീവമേവ ച। യുക്ത്വാ വാജിവരാംസ്തത്ര കവചീ തിഷ്ഠ ദാരുക
ബലാഹക, മേഘപുഷ്പ, ശൈബ്യ, സുഗ്രീവ എന്നിങ്ങനെ ഉത്തമകുതിരകളെ കൂട്ടി, കാവചം ധരിച്ച് അവിടെ നില്ക്കണം, ദാർകാ.
പാഞ്ചജന്യസ്യ നിര്ഘോഷം പര്ജന്യനിനദോപമമ്। ശ്രുത്വാ ച ഭൈരവം നാദമുപേയാസ്ത്വം ജവേന മാമ്
പാഞ്ചജന്യത്തിന്റെ ഇടിമുഴക്കം പോലെയുള്ള ഭയാനകശബ്ദം കേട്ടാൽ, നീ വേഗത്തിൽ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വരണം.
ഏകാഹ്നാഽഹമമര്ഷം ച സര്വദുഃഖാനി ചൈവ ഹ। ഭ്രാതുഃ പൈതൃഷ്വസേയസ്യ വ്യപനേഷ്യാമി ദാരുക
ദാരുകാ, ഒരു ദിവസംകൊണ്ട് ഞാൻ എന്റെ കോപവും സഹോദരന്റെ മരണത്തിൽ ഉണ്ടായ എല്ലാ ദു:ഖങ്ങളും വിട്ടുകളയും.
സര്വോപായൈര്യതിഷ്യാമി യഥാ ബീഭത്സുരാഹവേ। പശ്യതാം ധാര്തരാഷ്ട്രാണാം ഹനിഷ്യതി ജയദ്രഥമ്
എല്ലാ വഴികളും ഉപയോഗിച്ച് ഞാൻ ശ്രമിക്കും, ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാർക്കു മുന്നിൽ തന്നെ, ഭീമൻ യുദ്ധത്തിൽ ജയദ്രഥനെ കൊല്ലാൻ.
യസ്യയസ്യ ച ബീഭത്സുര്വധേ യത്നം കരിഷ്യതി। ആശംസേഽഹം രണേ തന്തം തത്രതത്ര ഹനിഷ്യതി
യുദ്ധത്തിൽ ഭീമൻ ആരെയെങ്കിലും കൊല്ലാൻ ശ്രമിച്ചാൽ, അവിടം തന്നിൽ അവനെ അവൻ തീർച്ചയായും കൊല്ലുമെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.
ജയ ഏവ ധ്രുവസ്തസ്യ കുത ഏവ പരാജയഃ। യസ്യ ത്വം പുരുഷവ്യാഘ്ര സാരഥ്യമുപജഗ്മിവാന്
നീ പുരുഷസിംഹനായി സാരഥിയായി ചുമതല ഏറ്റെടുത്തപ്പോൾ, അവനു വിജയമേ ഉറപ്പുള്ളത്; പരാജയം എങ്ങനെയാകും?
ഏവം ചൈതത്കരിഷ്യാമി യഥാ മാമനുഭാഷസേ। സുപ്രഭാതാമിമാം രാത്രിം ജയായ വിജയസ്യ ഹി
നീ എന്നോട് പറഞ്ഞതുപോലെ ഞാൻ ചെയ്യാം; ഈ രാത്രി വിജയത്തിനും ജയം നേടുന്നതിനും നല്ലതായിത്തന്നെ കടന്നുപോകട്ടെ.
മയാ പ്രതിജ്ഞാ മഹതീ ജയദ്രഥവധേ കൃതാ। ശ്വോഽസ്മി ഹന്താ ദുരാത്മാനം പുത്രഘ്നമിതി കേശവ
ജയദ്രഥനെ കൊല്ലാൻ ഞാൻ വലിയ പ്രതിജ്ഞ എടുത്തിട്ടുണ്ട്, കേശവാ; നാളെ ഞാൻ ആ ദുഷ്ടനും എന്റെ മകനെ കൊന്നവനെയും കൊല്ലും.
മത്പ്രതിജ്ഞാവിഘാതാര്ഥം ധാര്തരാഷ്ട്രൈഃ കിലാച്യുത। പൃഷ്ഠതഃ സൈന്ധവഃ കാര്യഃ സര്വൈര്ഗുപ്തോ മഹാരഥൈഃ
എന്റെ പ്രതിജ്ഞ നടപ്പാക്കാൻ തടയാൻ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാർ അവനെ, അച്യുതാ, മഹാരഥന്മാരെല്ലാവരും ചേർന്ന് പിന്നിൽ കാത്തിരിപ്പിക്കുമെന്നു തീർച്ച.
ദശ ചൈകാ ച താഃ കൃഷ്ണ അക്ഷൌഹിണ്യഃ സുദുര്ജയാഃ। ഹതാവശേഷാസ്തത്രേമാ ഹന്ത മാധവ സങ്ഖ്യയാ
കൃഷ്ണാ, പത്ത് ഒപ്പം ഒന്ന്, അങ്ങേയറ്റം ജയിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടായ അക്ഷൗഹിണികൾ അവിടെ ശേഷിക്കുന്നു; മാധവാ, യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടതിനു ശേഷമുള്ള ശേഷിപ്പാണവ.
താഭിഃ പരിവൃതഃ സങ്ഖ്യേ സര്വൈശ്ചൈവ മഹാരഥൈഃ। കഥം ശക്യേത സന്ദ്രഷ്ടും ദുരാത്മാ കൃഷ്ണ സൈന്ധവഃ
അവയും മഹാരഥന്മാരും ചുറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ, കൃഷ്ണാ, ആ ദുഷ്ടനായ സൈന്ധവരാജാവിനെ എങ്ങനെ എത്തിച്ചേരാൻ കഴിയും?
പ്രതിജ്ഞാപാരണം ചാപി ന ഭവിഷ്യതി കേശവ। പ്രതിജ്ഞായാം ച ഹീനായാം കഥം ജീവതി മദ്വിധഃ
പ്രതിജ്ഞ പാലിക്കാതിരുന്നാൽ, കേശവാ, ഞാൻ പോലെയുള്ളവൻ എങ്ങനെ ജീവിക്കാനാകും? പ്രതിജ്ഞയിൽ പരാജയപ്പെട്ടാൽ ജീവൻ അർത്ഥമില്ല.
ദുഃഖാപായസ്യ മേ വീര വികാങ്ക്ഷാ പരിവര്തതേ। ദ്രുതം ച യാതി സവിതാ തത ഏതദ്ബ്രവീമ്യഹമ്
വീരാ, ദു:ഖം അവസാനിപ്പിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹം എന്റെ ഉള്ളിൽ ഉണരുന്നു; സൂര്യൻ വേഗത്തിൽ ഉദയിക്കുന്നു, അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ ഇതു പറയുന്നത്.
ശോകസ്ഥാനം തു തച്ഛ്രുത്വാ പാര്ഥസ്യ ദ്വിജകേതനഃ। സംസ്പൃശ്യാമ്ഭസ്തതഃ കൃഷ്ണഃ പ്രാങ്മുഖഃ സമവസ്ഥിതഃ
പാർഥന്റെ ദു:ഖത്തിന്റെ കാര്യം കേട്ടു, രണ്ടുകൊടി കൃഷ്ണൻ കിഴക്കോട്ട് മുഖം തിരിച്ച് വെള്ളം തൊട്ട് ഉറച്ചുനിന്നു.
ഇദം വാക്യം മഹാതേജാ ബഭാഷേ പുഷ്കരേക്ഷണഃ। ഹിതാര്ഥം പാണ്ഡുപുത്രസ്യ സൈന്ധവസ്യ വധേ കൃതീ
പുഷ്കരാക്ഷനായ മഹാശക്തനായ കൃഷ്ണൻ, പാണ്ഡുപുതന്റെ ക്ഷേമത്തിനും സൈന്ധവന്റെ വധത്തിനും വേണ്ടി ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
പാര്ഥ പാശുപതം നാമ പരമാസ്ത്രം സനാതനമ്। യേന സര്വാന്മൃധേ ദേത്യാഞ്ജഘ്നേ ദേവോ മഹേശ്വരഃ
പാർഥാ, പാശുപതം എന്ന ഒരു പരമശസ്ത്രം ഉണ്ട്, അതു ശാശ്വതമാണ്; അതുപയോഗിച്ച് മഹേശ്വരൻ യുദ്ധത്തിൽ ദാനവരെല്ലാം സംഹരിച്ചു.
യദി തദ്വിദിതം തേഽദ്യ ശ്വോ ഹന്താഽസി ജയദ്രഥമ്। അഥ ജ്ഞാതം പ്രപദ്യസ്യ മനസാ വൃഷഭധ്വജമ്
ഇന്ന് അതിന്റെ വിജ്ഞാനം നിനക്കുണ്ടെങ്കിൽ, നാളെ നീ ജയദ്രഥനെ കൊല്ലും; ഇല്ലെങ്കിൽ, മനസ്സിൽ വൃഷഭധ്വജനെ ആശ്രയിക്കണം.
തം ദേവം മനസാ ധ്യാത്വാ ജോഷമാസ്സ്വ ധനഞ്ജയ। തതസ്തസ്യ പ്രസാദാത്ത്വം ഭക്ത്യാ പ്രാപ്സ്യസി തന്മഹത്
ധനഞ്ജയാ, ആ ദൈവത്തെ മനസ്സിൽ ധ്യാനിച്ച് ശാന്തനിലയിൽ ഇരിക്കൂ; പിന്നെ അവന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, ഭക്തിയാൽ, നീ ആ മഹത്തായ ശസ്ത്രം നേടും.