അസുരസുരമനുഷ്യാഃ പക്ഷിണോ വോരഗാ വാ പിതൃരജനിചരാ വാ ബ്രഹ്മദേവര്ഷയോ വാ। ചരമചരമപീദം യത്പരം ചാപി തസ്മാ-- ത്തദപി മമ രിപും തം രക്ഷിതും നൈവ ശക്താഃ
അസുരന്മാരോ, ദേവന്മാരോ, മനുഷ്യരോ, പക്ഷികളോ, പാമ്പുകളോ, പിതൃകൾ, ഭൂതങ്ങൾ, ബ്രഹ്മാവോ, ദേവതകളും ഋഷികളും, ചലനമില്ലാത്തതോ ചലിക്കുന്നതോ, അതിലുമുയർന്നതോ — ആരും എന്റെ ശത്രുവിനെ രക്ഷിക്കാൻ കഴിയില്ല.
യദി വിശതി രസാതലം തദഗ്ര്യം വിയദപി ദേവപുരം ദിതേഃ പുരം വാ। തദപി ശരശതൈരഹം പ്രഭാതേ ഭൃശമഭിമന്യുരിപോഃ ശിരോഽഭിഹര്താ
അവൻ പാതാളത്തിലേക്കോ, ആകാശത്തിലേക്കോ, ദേവലോകത്തിലേക്കോ, ദിതിയുടെ നഗരത്തിലേക്കോ പോയാലും, ഞാൻ പുലർച്ചെ നൂറുകണക്കിന് അമ്പുകൾകൊണ്ട് അഭിമന്യുവിന്റെ ശത്രുവിന്റെ തല അകറ്റും.
ഏവമുക്ത്വാ വിചിക്ഷേപ ഗാണ്ഡീവം സവ്യദക്ഷിണമ്। തസ്യ സര്വമതിക്രമ്യ ധനുഃശബ്ദോഽസ്പൃശദ്ദിവമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, അവൻ ഇരുകൈകളും ഉപയോഗിച്ച് ഗാണ്ഡീവം ചുറ്റി, അതിന്റെ ശബ്ദം ആകാശം വരെ മുഴങ്ങി എല്ലാവരെയും മറികടന്നു.
അര്ജുനേന പ്രതിജ്ഞാതേ പാഞ്ചജന്യം ജനാര്ദനഃ। പ്രദധ്മൌ തത്ര സങ്ക്രുദ്ധോ ദേവദത്തം ച ഫല്ഗുനഃ
അർജുനൻ വാഗ്ദാനം ചെയ്തപ്പോൾ, ജനാർദ്ദനൻ കോപത്തോടെ പാഞ്ചജന്യശംഖം മുഴക്കി, ഫാൽഗുനനും ദേവദത്തം മുഴക്കി.
സ പാഞ്ചജന്യോഽച്യുതവക്ത്രവായുനാ ഭൃശം സുപൂര്ണോദരനിഃസൃതധ്വനിഃ। ജഗത്സപാതാലവിയദ്ദിഗീശ്വരം പ്രകമ്പയാമാസ യുഗാത്യയേ യഥാ
അച്യുതന്റെ വായിൽ നിന്നുള്ള വായു നിറഞ്ഞ പാഞ്ചജന്യശംഖം, അതിന്റെ മുഴക്കത്തിൽ ഭൂമി, പാതാളം, ആകാശം, ദിശകളുടെ ദേവന്മാർ എന്നിവയെ മുഴുവൻ പ്രളയകാലത്തെപ്പോലെ കുലുക്കി.
തതോ വാദിത്രഘോഷാശ്ച പ്രാദുരാസന്സഹസ്രശഃ। സിംഹനാദശ്ച പാണ്ഡൂനാം പ്രതിജ്ഞാതേ മഹാത്മനാ
അതിനു ശേഷം ആയിരക്കണക്കിന് വാദ്യങ്ങൾ മുഴങ്ങി, മഹാത്മാവായ അർജുനൻ വാഗ്ദാനം ചെയ്തപ്പോൾ പാണ്ഡവരുടെ സിംഹനാദവും ഉയർന്നു.
പ്രാനൃത്യദിവ ഗാണ്ഡീവം ശരാസ്തൂണീഗതാ മുദാ। നിരാക്രാമന്നിവ തദാ സ്വയമേവ മൃധൈഷിണഃ
ആ സമയത്ത് ഗാണ്ഡീവം സന്തോഷത്തിൽ നൃത്തം ചെയ്യുന്നപോലെയും, തൂണിയിൽ ഇരുന്ന അമ്പുകൾ യുദ്ധത്തിനായി താനെത്തന്നെ പുറത്ത് ചാടുന്നപോലെയും തോന്നി.
ഭീമസേനഃ സുസംഹൃഷ്ടഃ പ്രത്യഭാഷത ഭാരത। ധനഞ്ജയമഭിപ്രേക്ഷ്യ ഹര്ഷഗദ്ഗദയാ ഗിരാ
ഭീമസേനൻ അതീവ സന്തോഷത്തോടെ ധനഞ്ജയനെ നോക്കി, ആനന്ദത്തിൽ കുലുങ്ങുന്ന വാക്കുകളിൽ അവനോട് പറഞ്ഞു.
പ്രതിജ്ഞോദ്ഭവശബ്ദേന കൃഷ്ണശങ്ഖസ്വനേന ച। നിഹതോ ധാര്തരാഷ്ട്രോഽയം സാനുബന്ധഃ സുയോധനഃ
ഈ വാഗ്ദാനത്തിന്റെ ശബ്ദത്തിലും കൃഷ്ണന്റെ ശംഖനാദത്തിലും, ഈ ദുര്യോധനനും അവന്റെ കൂട്ടരും ഇപ്പോൾ തന്നെ കൊല്ലപ്പെട്ടവരാണെന്നതുപോലെയാണ്.
അഥ മൃദിതതമാഗ്ര്യദാമമാല്യം തവ സുതശോകമയം ച രോഷജാതമ്। വ്യപനുദതി മഹാപ്രഭാവസേന-- ന്നരവര വാക്യമിദം മഹാര്ഥമിഷ്ടമ്
ശക്തനായവൻ വലിയ തടസ്സങ്ങളായ മാലകളും, നിന്റെ മകന്റെ ദുഃഖവും അതിൽ നിന്നുള്ള കോപവും അകറ്റിയപ്പോൾ, മനുഷ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ ഈ ഉത്തമവും ആഗ്രഹിച്ച വാക്കുകളും പറഞ്ഞു.
അഥ ശങ്ഖ്യൈശ്ച ഭേരീഭിഃ പണവൈഃ സൈനികാസ്തഥാ। സസൂതമാഗധാ ജിഷ്ണും സ്തുതിഭിഃ സമപൂജയന്
ശംഖങ്ങളും ഭേരികളും പണവങ്ങളും മുഴക്കിയപ്പോള്, സുതന്മാരും ആഗധന്മാരും ചേർന്ന് സൈനികർ ജിഷ്ണുവിനെ സ്തുതികളോടെ ആദരിച്ചു.
തദാ ഭീമം ബലം സര്വേ തേന നാദേന മോഹിതമ്। താവകം തന്മഹാരാജ വിഷണ്ണം സമപദ്യത
അപ്പോൾ, മഹാരാജാവേ, ആ ശബ്ദം കേട്ട് നിന്റെ സൈന്യം മുഴുവൻ ഭ്രമിച്ചു, ഭീമന്റെ സൈന്യത്തിന് മനസ്സുതളർന്നു.
നിമിത്തേ ദൂരപാതിത്വേ ലഘുത്വേ ദൃഢവേധനേ। മമ ബ്രവീതു ഭഗവാന്വിശേഷം ഫല്ഗുനസ്യ ച
അവയുടെ ദൂരമെത്തൽ, വേഗം, ഉറപ്പുള്ള കുത്തൽ എന്നിവയിൽ ഫാൽഗുനന്റെ അമ്പുകൾക്ക്有什么 പ്രത്യേകതയുണ്ടോ എന്ന് ഭഗവാൻ എനിക്കു വിശദമായി പറയണം.
വിദ്യാവിശേഷമിച്ഛാമി ജ്ഞാതുമാചാര്യ തത്ത്വതഃ। അര്ജുനസ്യാത്മനശ്ചൈവ യാഥാതഥ്യം പ്രചക്ഷ്വ മേ
ഗുരുവേ, അർജുനന്റെയും എന്റെ സ്വന്തം കഴിവുകളെക്കുറിച്ചുള്ള യഥാർത്ഥ സത്യവും പ്രത്യേകമായ വിദ്യകളും ഞാൻ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ദയവായി എനിക്ക് വിശദമായി പറഞ്ഞുതരേണം.
സമമാചാര്യകം താത തവ ചൈവാര്ജുനസ്യ ച। യോഗാദ്ദുഃഖോഷിതത്വാച്ച തസ്മാത്ത്വത്തോഽധികോഽര്ജുനഃ
കുഞ്ഞേ, നിന്റെ പരിശീലനവും അർജുനന്റേതും ഒരുപോലെയാണ്. പക്ഷേ, കഠിനമായ യോഗശ്രമം സഹിച്ചതിനാൽ അർജുൻ നിന്നെക്കാൾ മുന്നിലാണ്.
ന തു തേ യുധി സന്ത്രാസഃ കാര്യഃ പാര്ഥാത്കഥഞ്ചന। അഹം ഹി രക്ഷിതാ താത ഭയാത്ത്വാം നാത്ര സംശയഃ
പോരിൽ അർജുനിനെ ഭയപ്പെടേണ്ട ആവശ്യമില്ല, ഞാൻ നിന്നെ ഭയത്തിൽ നിന്ന് കാക്കും. ഇതിൽ ഒരു സംശയവും വേണ്ട.
ന ഹി മദ്ബാഹുഗുപ്തസ്യ പ്രഭവന്ത്യമരാ അപി। വ്യൂഹയിഷ്യാമി തം വ്യൂഹം യം പാര്ഥോ ന തരിഷ്യതി
എന്റെ കൈകളാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നവനെ ദേവന്മാരും ജയിക്കാൻ കഴിയില്ല. ഞാൻ അർജുൻ തകർക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു നിരക്ക് ഒരുക്കാം.
തസ്മാദ്യുധ്യസ്വ മാഭൈസ്ത്വം സ്വധര്മമനുപാലയ। പിതൃപൈതാമഹം മാര്ഗമനുയാഹി മഹാരഥ
അതിനാൽ ഭയമില്ലാതെ യുദ്ധം ചെയ്യൂ, നിന്റെ ധർമ്മം പാലിക്കൂ. അപ്പനും അപ്പന്റെ അപ്പനും പിന്തുടർന്ന വഴിയേ നീയും പോവുക, മഹാരഥൻ.
അധീതാ വിധിവദ്വേദാ അഗ്നയഃ സുഹുതാസ്ത്വയാ। ഇഷ്ടം ച ബഹുഭിര്യജ്ഞൈര്ന തേ മൃത്യുര്ഭയങ്കരഃ
നീ വേദങ്ങൾ ശരിയായി പഠിച്ചു, അഗ്നികൾക്ക് യഥാവിധി ഹോമം ചെയ്തു, അനേകം യാഗങ്ങൾ നടത്തി. മരണത്തെ ഭയപ്പെടേണ്ട ആവശ്യമില്ല.
ദുര്ലഭം മാനുഷൈര്മന്ദൈര്മഹാഭാഗ്യമവാപ്യ തു। ഭുജവീര്യാര്ജിതാഁല്ലോകാന്ദിവ്യാന്പ്രാപ്സ്യസ്യനുത്തമാന്
സാധാരണ മനുഷ്യർക്കു കിട്ടാൻ പ്രയാസമുള്ള വലിയ ഭാഗ്യം നിനക്ക് ലഭിച്ചു. നിന്റെ ഭുജബലത്താൽ സമ്പാദിച്ച ഉത്തമമായ ദൈവലോകങ്ങൾ നിനക്ക് ലഭിക്കും.
കുരവഃ പാണ്ഡവാശ്ചൈവ വൃഷ്ണയോഽന്യേ ച മാനവാഃ। അഹം ച സഹപുത്രേണ അധ്രുവാ ഇതി ചിന്ത്യതാമ്
കൗരവർ, പാണ്ഡവർ, വൃഷ്ണികൾ, മറ്റു മനുഷ്യർ, ഞാനും എന്റെ മകനുമൊക്കെ — ഇവർ എല്ലാം നശ്വരരാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം.
പര്യായേണ വയം സര്വേ കാലേന ബലിനാ ഹതാഃ। പരലോകം ഗമിഷ്യാമഃ സ്വൈഃസ്വൈഃ കര്മഭിരന്വിതാഃ
സമയത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ നമ്മളൊക്കെയും ഒടുവിൽ വീഴും. ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ കർമഫലങ്ങളോടുകൂടി പരലോകത്തിലേക്ക് പോകും.
തപസ്തപ്ത്വാ തു യാഁല്ലോകാന്പ്രാപ്നുവന്തി തപസ്വിനഃ। ക്ഷത്രധര്മാശ്രിതാഃ വീരാഃ ക്ഷത്രിയാഃ പ്രാപ്നുവന്തി താന്
തപസ്സുകാർ തപസ്സിലൂടെ നേടുന്ന ലോകങ്ങൾ, യുദ്ധധർമ്മം പാലിക്കുന്ന വീരക്ഷത്രിയന്മാർക്കും അതുപോലെ ലഭിക്കും.
ഏവമാശ്വാസിതോ രാജാ ഭാരദ്വാജേന സൈന്ധവഃ। അപാനുദദ്ഭയം പാര്ഥാദ്യുദ്ധായ ച മനോ ദധേ
ഇങ്ങനെ ഭാരദ്വാജപുത്രൻ ആശ്വാസം നൽകിയപ്പോൾ, സൈന്ധവരാജാവ് അർജുനിനെ ഭയപ്പെടാതെ യുദ്ധത്തിനായി മനസ്സുറപ്പിച്ചു.
തതഃ പ്രഹര്ഷഃ സൈന്യാനാം തസ്യ ചാസീദ്വിശാമ്പതേ। വാദിത്രാണാം ധ്വനിശ്ചോഗ്രഃ സിംഹനാദരവൈഃ സഹ
അതിനുശേഷം സൈന്യങ്ങളിലും അവരുടെ നാഥനിലും വലിയ സന്തോഷം പടർന്നു. വാദ്യങ്ങളുടെ ഉഗ്രശബ്ദവും സിംഹഗർജ്ജനവും ഒരുമിച്ച് മുഴങ്ങി.
നേഹ പശ്യാമി ഭവതാം തഥാവീര്യം ധനുര്ധരമ്। യോഽര്ജുനസ്യാസ്ത്രമസ്ത്രേണ പ്രതിഹന്യാന്മഹാഹവേ
നിങ്ങളിൽ ആരെയും ഞാൻ അർജുനന്റെ ആയുധശക്തിക്ക് തുല്യനായ ധനുര്വ്വീരനായി കാണുന്നില്ല. മഹായുദ്ധത്തിൽ അർജുനന്റെ ആയുധം മറ്റൊരു ആയുധംകൊണ്ട് തടയാൻ കഴിയില്ല.
വാസുദേവസഹായസ്യ ഗാണ്ഡീവം ധുന്വതോ ധനുഃ। കോഽര്ജുനസ്യാഗ്രതസ്തിഷ്ഠേത്സാക്ഷാദപി ശതക്രതുഃ
വാസുദേവൻ കൂടെ നിന്നു, ഗാണ്ഡീവം കൈവശം വച്ച അർജുനന്റെ മുന്നിൽ ആരാണ് നില്ക്കാൻ കഴിയുക? ആയിരം കണ്ണുള്ള ഇന്ദ്രനും അതിന് കഴിയില്ല.
മഹേശ്വരോഽപി പാര്ഥേന ശ്രൂയതേ യോധിനഃ പുരാ। പദാതിനാ മഹാവീര്യോ ഗിരൌ ഹിമവതി പ്രഭുഃ
മഹേശ്വരൻ പോലും, പഴയകാലത്ത്, ഹിമവാനിൽ പാദാതിയായി അർജുനനോടു യുദ്ധം ചെയ്തുവെന്നു പറയപ്പെടുന്നു.
ദാനവാനാം സഹസ്രാണി ഹിരണ്യപുരവാസിനാമ്। ജഘാനൈകരഥേനൈവ ദേവരാജപ്രചോദിതഃ
ഹിരണ്യപുരത്തിൽ താമസിച്ചിരുന്ന ആയിരക്കണക്കിന് ദാനവന്മാരെ, ദേവരാജാവിന്റെ പ്രേരണയാൽ, അർജുൻ ഒരേ രഥത്തിൽ ഇരുന്ന് സംഹരിച്ചു.
സമായുക്തോ ഹി കൌന്തേയോ ബാസുദേവേന ധീമതാ। സാമരാനപി ലോകാംസ്ത്രീന്ഹന്യാദിതി മതിര്മമ
ധീരനായ വാസുദേവൻ കൂടെ നിന്നാൽ, കുന്തിയുടെ മകൻ മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും അവിടുത്തെ ദേവന്മാരോടുകൂടി നശിപ്പിക്കാൻ കഴിയും — ഇതാണ് എന്റെ വിശ്വാസം.