സുമിത്രാശ്വാന്രണേ ക്ഷിപ്രം ദ്രോണാനീകായ ചോദയ
യുദ്ധത്തിൽ നന്നായി പരിശീലനം നേടിയ കുതിരകളെ വേഗത്തിൽ ദ്രോണന്റെ അണിയിലേക്കു ഓടിപ്പിക്കൂ.
പ്രവര്തമാനേ സങ്ഗ്രാമേ തസ്മിന്നതിഭയങ്കരേ। ദ്രോണസ്യ മിഷതോ വ്യൂഹം ഭിത്ത്വാ വ്യചരദാര്ജുനിഃ
അത്യന്തം ഭയാനകമായ ആ യുദ്ധം നടക്കുമ്പോൾ, ദ്രോണൻ നേരിൽ കാണുമ്പോൾ തന്നെ, അർജുനന്റെ മകൻ അവന്റെ അണി തകർക്കുകയും അകത്തുകടന്നുനടക്കുകയും ചെയ്തു.
ദ്വൈധീഭവതി മേ ചിത്തം ശുചാ തുഷ്ട്യാ ച സഞ്ജയ। മമ പുത്രസ്യ യത്നൈന്യം സൌഭദ്രഃ സമവാരയത്
സഞ്ജയ, എന്റെ മനസ്സ് ദുഃഖത്തിലും സന്തോഷത്തിലും രണ്ടായി പിരിയുന്നു. കാരണം, എന്റെ മകന്റെ ശ്രമം സൗഭദ്രൻ ഒറ്റയ്ക്കായി തടഞ്ഞു.
വിസ്തരേണൈവ മേ ശംസ സര്വം ഗാവല്ഗണേ പുനഃ। വിക്രീഡിതം കുമാരസ്യ സ്കന്ദസ്യേവാസുരൈഃ സഹ
ഗാവൽഗണാ, കുട്ടിയുടെ വീരപ്രവൃത്തികൾ, സ്കന്ദൻ അസുരന്മാരോടൊപ്പം കളിച്ചതുപോലെ, നീ വീണ്ടും വിശദമായി എനിക്ക് പറയൂ.
ഹന്ത തേ സമ്പ്രവക്ഷ്യാമി വിമര്ദമതിദാരുണമ്। ഏകസ്യ ച ബഹൂനാം ച യഥാസീത്തുമുലോ രണഃ
ഇനി ഞാൻ നിന്നോട് അത്യന്തം ഭയങ്കരമായ ആ ഏറ്റുമുട്ടലിന്റെ കഥ പറയും. ഒരുവനും അനേകരും തമ്മിൽ നടന്ന ആ യുദ്ധം എത്ര ഉഗ്രമായിരുന്നുവെന്ന് ഞാൻ വിശദീകരിക്കും.
അഭിമന്യുഃ കൃതോത്സാഹഃ കൃതോത്സാഹാനരിന്ദമാന്। രഥസ്ഥോ രഥിനഃ സര്വാംസ്താവകാനഭ്യവര്ഷയത്
ഉത്സാഹം നിറഞ്ഞ് ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കാൻ ഏറ്റവും മുൻപന്തിയിലുള്ളവനായ അഭിമന്യു, തന്റെ രഥത്തിൽ നിന്ന് നിന്റെ സൈന്യത്തിലെ എല്ലാ യോദ്ധാക്കളെയും അമ്പുകൾ കൊണ്ട് മൂടി ആക്രമിച്ചു.
ദ്രോണം കര്ണം കൃപം ശല്യം ദ്രൌണിം ഭോജം ബൃഹദ്ബലമ്।। ദുര്യോധനം സൌമദത്തിം ശകുനിം ച മഹാബലമ്
അഭിമന്യു ദ്രോണം, കർണ്ണൻ, കൃപാചാര്യൻ, ശല്യൻ, അശ്വത്താമൻ, ഭോജൻ, ബൃഹദ്ബലൻ, ദുര്യോധനൻ, സോമദത്തൻ, ശക്തനായ ശകുനി എന്നിവരെ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് ആക്രമിച്ചു.
നാനാനൃപാന്നൃപസുതാന്സൈന്യാനി വിവിധാനി ച। അലാതചക്രവത്സര്വാംശ്ചരന്ബാണൈഃ സമാര്പയത്
വിവിധ രാജാക്കന്മാരെയും അവരുടെ പുത്രന്മാരെയും പലതരം സൈന്യങ്ങളെയും അഭിമന്യു അമ്പുകളുടെ മഴയിൽ മൂടി, അഗ്നിച്ചക്രം പോലെ അവരെ എല്ലാം ആക്രമിച്ചു.
നിഘ്നന്നമിത്രാന്സൌഭദ്രഃ പരമാസ്ത്രൈഃ പ്രതാപവാന്। അദര്ശയത തേജസ്വീ ദിക്ഷു സര്വാസു ഭാരത
ശക്തനായ സൗഭദ്രൻ, അത്യുത്തമ ആയുധങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ശത്രുക്കളെ സംഹരിച്ചു, തന്റെ തേജസ് എല്ലാ ദിക്കുകളിലേക്കും പ്രദർശിപ്പിച്ചു, ഭാരത.
തദ്ദൃഷ്ട്വാ ചരിതം തസ്യ സൌഭദ്രസ്യാമിതൌജസഃ। സമകമ്പന്ത സൈന്യാനി ത്വദീയാനി സഹസ്രശഃ
അപരിമിത ശക്തിയുള്ള സൗഭദ്രന്റെ വീര്യപ്രകടനം കണ്ടപ്പോൾ, നിന്റെ സൈന്യങ്ങൾ ആയിരക്കണക്കിന് ആളുകൾ വിറച്ചു.
അഥാബ്രവീന്മഹാപ്രാജ്ഞോ ഭാരദ്വാജഃ പ്രതാപവാന്। ഹര്ഷേണോത്ഫുല്ലനയനഃ കൃപമാഭാഷ്യ സത്വരമ്
അപ്പോൾ മഹാപണ്ഡിതനും ശക്തനും ആയ ഭാരദ്വാജൻ, സന്തോഷത്തിൽ കണ്ണുകൾ വടിച്ചു, ഉടൻ കൃപയോട് പറഞ്ഞു.
ഘടയന്നിവ മര്മാണി പുത്രസ്യ തവ ഭാരത। അഭിമന്യും രണേ ദൃഷ്ട്വാ തദാ രണവിശാരദമ്
ഭാരത, യുദ്ധത്തിൽ അഭിമന്യുവിനെ കണ്ടപ്പോൾ, അവൻ നിന്റെ മകന്റെ ഹൃദയം തുളയ്ക്കുന്നതുപോലെ ആയിരുന്നു.
ഏഷ ഗച്ഛതി സൌഭദ്രഃ പാര്ഥാനാം പ്രഥിതോ യുവാ। നന്ദയന്സുഹൃദഃ സര്വാന്രാജാനം ച യുധിഷ്ഠിരമ്
പാണ്ഡവരുടെ ഇടയിൽ പ്രശസ്തനായ ഈ സൗഭദ്രൻ മുന്നോട്ട് പോവുകയാണ്, യുദ്ധത്തിൽ തന്റെ സ്നേഹിതന്മാരെയും യുദ്ധിഷ്ഠിര രാജാവിനെയും സന്തോഷിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്.
നകുലം സഹദേവം ച ഭീമസേനം ച പാണ്ഡവമ്। ബന്ധൂന്സമ്ബന്ധിനശ്ചാന്യാന്മധ്യസ്ഥാന്സുഹൃദസ്തഥാ
അവൻ നകുലനും സഹദേവനും ഭീമസേനനും തന്റെ ബന്ധുക്കളെയും മറ്റു ബന്ധുക്കളെയും ഇടനിലക്കാരെയും സ്നേഹിതന്മാരെയും സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നു.
നാസ്യ യുദ്ധേ സമം മന്യേ കഞ്ചിദന്യം ധനുര്ധരമ്। ഇച്ഛന്ഹന്യാദിമാം സേനാം കിമര്ഥമപി നേച്ഛതി
യുദ്ധത്തിൽ അവനു തുല്യനായ മറ്റൊരു വില്ലാളൻ ഉണ്ടെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നില്ല; അവൻ ഇച്ഛിച്ചാൽ ഈ സൈന്യത്തെ നശിപ്പിക്കാമായിരുന്നു, പക്ഷേ എന്തോ കാരണത്താൽ അതു ചെയ്യാൻ അവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.
ദ്രോണസ്യ പ്രീതിസംയുക്തം ശ്രുത്വാ വാക്യം തവാത്മജഃ। ആര്ജുനിം പ്രതി സങ്ക്രുദ്ധോ ദ്രോണം ദൃഷ്ട്വാ സ്മയന്നിവ
ദ്രോണന്റെ സ്നേഹപൂർവ്വമായ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, നിന്റെ മകൻ അർജുനന്റെ മകനെ കണ്ട് കോപത്തോടെ ദ്രോണനെ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ നോക്കി.
അഥ ദുര്യോധനഃ കര്ണമബ്രവീദ്ബാഹ്ലികം നൃപഃ। ദുഃശാസനം മദ്രരാജം താംസ്തഥാഽന്യാന്മഹാരഥാന്
അപ്പോൾ ദുര്യോധനൻ കർണ്ണനോടും ബാഹ്ലികനോടും ദുഃശാസനനോടും മദ്രരാജാവിനോടും മറ്റു മഹാരഥന്മാരോടും പറഞ്ഞു.
സര്വഭൂര്ധാഭിഷിക്താനാമാചാര്യോ ബ്രഹ്മവിത്തമഃ। അര്ജുനസ്യ സുതം മൂഢം നായം ഹന്തുമിഹേച്ഛതി
സകലരുടെയും ഗുരുവായ വേദജ്ഞനായ ആചാര്യൻ, അർജുനന്റെ മകനെ, അവൻ മണ്ടനാണെന്ന് കരുതിയും, കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.
ന ഹ്യസ്യ സമരേ യുദ്ധ്യേദന്തകോഽപ്യാതതായിനഃ। കിമങ്ഗ പുനരേവാന്യോ മര്ത്യഃ സത്യം ബ്രവീമി വഃ
യുദ്ധത്തിനായി ആയുധധാരി ആയ മരണദേവൻ പോലും അവനോട് ഏറ്റുമുട്ടാൻ തയ്യാറാവില്ല; പിന്നെ മറ്റൊരു മനുഷ്യൻ എങ്ങനെ നേരിടും? ഞാൻ സത്യം പറയുന്നു.
അര്ജുനസ്യ സുതം ത്വേഷ ശിഷ്യത്വാദഭിരക്ഷതി। ശിഷ്യാഃ പുത്രാശ്ച ദയിതാസ്തദപത്യം ച ധര്മിണാമ്
അവൻ അർജുനന്റെ മകനായതിനാൽ, ദ്രോണം ഗുരു-ശിഷ്യബന്ധം കൊണ്ടു അവനെ സംരക്ഷിക്കുന്നു; ശിഷ്യന്മാരും പുത്രന്മാരും ധാർമ്മികരുടെ മക്കളും എല്ലാവർക്കും പ്രിയരാണ്.
സംരക്ഷ്യമാണോ ദ്രോണേന മന്യതേ വീര്യമാത്മനഃ। ആത്മസമ്ഭാവിതോ മൂഢസ്തം പ്രമഥ്നീത മാചിരമ്
ദ്രോണം സംരക്ഷിക്കുന്നതിനാൽ, അവൻ തന്റെ ശക്തിയെ കുറിച്ച് അധികം വിശ്വാസം പുലർത്തുന്നു; അവൻ ഭ്രമിച്ചും അഹങ്കാരത്തോടെയും പെരുമാറുന്നു, അതിനാൽ ഉടൻ അവനെ തോൽപ്പിക്കണം.
ഏവമുക്താസ്തു തേ രാജ്ഞാ സാത്വതീപുത്രമഭ്യയുഃ। സംരബ്ധാസ്തേ ജിഘാംസന്തോ ഭാരദ്വാജസ്യ പശ്യതഃ
രാജാവിന്റെ ഈ നിർദ്ദേശം കേട്ട ശേഷം, അവർ സാത്വതിയുടെ മകനെ കൊല്ലാൻ ഉത്സുകരായി ഭാരദ്വാജൻ നോക്കുന്പോൾ അവനെതിരെ ചാടിപ്പോയി.
ദുഃശാസനസ്തു തച്ഛ്രുത്വാ ദുര്യോധനവചസ്തദാ। അബ്രവീത്കുരുശാര്ദൂല ദുര്യോധനമിദം വചഃ
അന്നേരം ദുര്യോധനന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ദുഃശാസനൻ, കുരുവംശത്തിലെ മഹാനായ രാജാവേ, ദുര്യോധനനോടു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
അഹമേനം ഹനിഷ്യാമി മഹാരാജ ബ്രവീമി തേ। മിഷതാം പാണ്ഡു പുത്രാണാം പാഞ്ചാലാനാം ച പശ്യതാമ്
മഹാരാജാവേ, ഞാൻ അവനെ കൊല്ലും എന്ന് ഞാൻ നിനക്കു പറയുന്നു. പാണ്ഡവരും പാഞ്ചാലരും നോക്കുന്പോൾ തന്നെ ഞാൻ ഇതു ചെയ്യും.
ഗ്രസിഷ്യാമ്യദ്യ സൌഭദ്രം യഥാ രാഹുര്ദിവാകരമ്। ഉത്ക്രുശ്യ ചാബ്രവീദ്വാക്യം കുരുരാജമിദം പുനഃ
ഇന്നാണ് ഞാൻ സൗഭദ്രനെ രാഹു സൂര്യനെ വിഴുങ്ങുന്നതുപോലെ വിഴുങ്ങുന്നത്. ശബ്ദം ഉയർത്തി, ദുഃശാസനൻ വീണ്ടും കുരുരാജാവിനോടു പറഞ്ഞു.
ശ്രുത്വാ കൃഷ്ണൌ മയാ ഗ്രസ്തം സൌഭദ്രമതിമാനിനൌ। ഗമിഷ്യതഃ പ്രേതലോകം ജീവലോകാന്ന സംശയഃ
കൃഷ്ണനും അർജ്ജുനനും ഞാൻ അതിമാനിയായ സൗഭദ്രനെ പിടിച്ചെന്നു കേട്ടാൽ, അവർ നിർബന്ധമായി ജീവന്മാരുടെ ലോകം വിട്ട് മരിച്ചവരുടെ ലോകത്തേക്ക് പോകും, ഇതിൽ സംശയമില്ല.
തൌ ച ശ്രുത്വാ മൃതൌ വ്യക്തം പാണ്ഡോഃ ക്ഷേത്രോദ്ഭവാഃ സുതാഃ। ഏകാഹ്വാ സസുഹൃദ്വര്ഗാഃ ക്ലൈബ്യാദ്ധാസ്യന്തി ജീവിതമ്
അവരുടെ മരണവാർത്ത കേട്ടാൽ, ക്ഷേത്രത്തിൽ ജനിച്ച പാണ്ഡുവിന്റെ മക്കളും അവരുടെ കൂട്ടുകാരും ഭയക്കൊണ്ട് ഒരു ദിവസംകൊണ്ട് തന്നെ ജീവൻ ഉപേക്ഷിക്കും.
തസ്മാദസ്മിന്ഹതേ ശത്രൌ ഹതാഃ സര്വേഽഹിതാസ്തവ। ശിവേന മാം ധ്യാഹി രാജന്നേഷ ഹന്മി രിപൂംസ്തവ
അതുകൊണ്ട്, ഈ ശത്രുവിനെ ഞാൻ കൊല്ലുമ്പോൾ നിന്റെ എല്ലാ വൈരികളും നശിക്കും. രാജാവേ, നല്ലതിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കൂ, ഞാൻ നിന്റെ ശത്രുക്കളെ കൊല്ലും.
ഏവമുക്ത്വാഽനദദ്രാജന്പുത്രോ ദുഃശാസനസ്തവ। സൌഭദ്രമഭ്യയാത്ക്രുദ്ധഃ ശരവര്ഷൈരവാകിരന്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, രാജാവേ, നിന്റെ മകൻ ദുഃശാസനൻ കോപത്തോടെ സൗഭദ്രന്റെ നേരെ പോയി, അമ്പുകൾ മഴപെയ്യുന്നതുപോലെ അവനെ നേരെ വാരിയൊഴിച്ചു.
തമതിക്രുദ്ധമായാന്തം തവ പുത്രമരിംദമഃ। അഭിമന്യുഃ ശരൈസ്തീക്ഷ്ണൈഃ ഷഡ്വിംശത്യാ സമാര്പയത്
അപ്പോൾ ശത്രുക്കളെ ജയിക്കുന്ന അഭിമന്യു, അത്യന്തം കോപത്തോടെ വരികയായിരുന്നു നിന്റെ മകനെ ഇരുപത്താറ് മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾകൊണ്ട് തല്ലി.