തദേവ തവ പുത്രസ്യ രാജന്ദുര്ദ്യൂതദേവിനഃ। കൃതേ ക്ഷത്രവിനാശായ ധനുരായച്ഛദര്ജുനഃ
രാജാവേ, ദുഷ്ടമായ പാശക്രീഡയിൽ വഞ്ചിതനായ നിന്റെ മകന്റെ നാശത്തിനായി അർജ്ജുനൻ ഇപ്പോൾ അതേ ധനുസ്സാണ് വലിക്കുന്നത്.
തഥാ വിക്ഷോഭ്യമാണാ സാ പാര്ഥേന തവ വാഹിനീ। വ്യശീര്യത മഹാരാജ നൌരിവാസാദ്യ പര്വതമ്
മഹാരാജാവേ, പാർഥൻ സൈന്യത്തെ ഇളക്കി, ഒരു വഞ്ചി പർവതത്തിൽ ഇടിച്ചപോലെ നിന്റെ സൈന്യം ചിതറിപ്പോയി.
തതോ ദശസഹസ്രാണി ന്യവര്തന്ത ധനുഷ്മതാമ്। മതിം കൃത്വാ രണേ ക്രൂരാം വീരാ ജയപരാജയേ
അപ്പോൾ പതിനായിരം വില്ലാളികൾ, ജയമോ പരാജയമോ എന്നതിൽ ഭയമില്ലാതെ, യുദ്ധത്തിൽ ക്രൂരതയോടെ തിരികെവന്നു.
വ്യപേതഹൃദയത്രാസാ ആവവ്രുസ്തം മഹാരഥാഃ। ആര്ച്ഛത്പാര്ഥോ ഗുരും ഭാരം സര്വഭാരസഹോ യുധി
ഭയമില്ലാതെ മഹാരഥന്മാർ അവനെ ചുറ്റി. യുദ്ധത്തിൽ എല്ലാ ഭാരവും സഹിക്കുന്ന പാർഥൻ ആ വലിയ ഭാരവും ഏറ്റെടുത്തു.
യഥാ നലവനം ക്രുദ്ധഃ പ്രഭിന്നഃ ഷഷ്ടിഹായനഃ। മൃദ്ഗീയാത്തദ്വദായസ്തഃ പാര്ഥോഽമൃദ്ഗാച്ചമൂം തവ
പത്തൊമ്പതാം വയസ്സിൽ കുപിതനായ ഒരു ആന കുളക്കാടിനെ തകർക്കുന്നതുപോലെ, പരിക്കില്ലാത്ത പാർഥൻ നിന്റെ സൈന്യത്തെ തകർത്തു.
തസ്മിന്പ്രമഥിതേ സൈന്യേ ഭഗദത്തോ നരാധിപഃ। തേന നാഗേന സഹസാ ധനഞ്ജയമുപാദ്രവത്
സൈന്യം ഇങ്ങനെ തകർന്നപ്പോൾ, ഭഗദത്തൻ തന്റെ ആനയുമായി ഉടൻ ധനഞ്ജയനെ നേരെ ആക്രമിക്കാൻ പുറപ്പെട്ടു.
തം രഥേന നരവ്യാഘ്രഃ പ്രത്യഗൃഹ്ണാദ്ധനഞ്ജയഃ। സ സന്നിപാതസ്തുമുലോ ബഭൂവ നരനാഗയോഃ
മനുഷ്യസിംഹനായ ധനഞ്ജയൻ രഥത്തിൽ നിന്ന് അവനെ നേരിട്ടു. മനുഷ്യനും ആനയും തമ്മിൽ വലിയ ഏറ്റുമുട്ടൽ ഉണ്ടായി.
കല്പിതാഭ്യാം യഥാശാസ്ത്രം രഥേന ച ഗജേന ച। സങ്ഗ്രാമേ ചേരതുര്വീരൌ ഭഗദത്തധനഞ്ജയൌ
യുദ്ധനിയമം അനുസരിച്ച്, ഭഗദത്തനും ധനഞ്ജയനും, ഒരാൾ ആനയിലും മറ്റാൾ രഥത്തിലും, യുദ്ധഭൂമിയിൽ ചലിച്ചു.
തതോ ജീമൂതസങ്കാശാന്നാഗാദിന്ദ്ര ഇവ പ്രഭുഃ। അഭ്യവര്ഷച്ഛരൌഘേണ ഭഗദത്തോ ധനഞ്ജയമ്
അപ്പോൾ ഭഗദത്തൻ, മേഘംപോലെത്തിളങ്ങിയും, നാഗരാജാവായ ഇന്ദ്രനുപോലെ മഹത്വത്തോടെയും, ധനഞ്ജയനെ അമ്പുകളുടെ മഴപെയ്യിച്ചുകൊണ്ട് ആക്രമിച്ചു.
സ ചാപി ശരവര്ഷം തം ശരവര്ഷേണ വാസിവഃ। അപ്രാപ്തമേവ ചിച്ഛേദ ഭഗദത്തസ്യ വീര്യവാന്
പക്ഷേ ധൈര്യശാലിയായ അർജുനൻ, തനിക്കു നേരെ വരുന്ന ആ അമ്പുമഴ തനിക്കു തനിയെ അമ്പുകൾ കൊണ്ടു വെട്ടിമുറിച്ചുകളഞ്ഞു.
തതഃ പ്രാഗ്ജ്യോതിഷോ രാജാ ശരവര്ഷേ നിവാരിതേ। സംരക്തനയനോ രോഷാത്പാര്ഥം പുനരവാകിരത്
അപ്പോൾ പ്രാഗ്ജ്യോതിഷരാജാവായ ഭഗദത്തൻ, അമ്പുമഴ തടയപ്പെട്ടതിൽ കോപത്തോടെ കണ്ണുകൾ ചുവപ്പിച്ച്, വീണ്ടും അമ്പുകൾ കൊണ്ടു പാർഥനെ മൂടി.
സ തഥാ ശരവര്ഷേണ പാര്ഥം സമഭിഹത്യ വൈ। ചോദയാമാസ തം നാഗം വധായാച്യുതപാര്ഥയോഃ
അങ്ങനെ അമ്പുകളുടെ കനത്തമഴയിൽ പാർഥനെ തൊട്ടതിനു ശേഷം, അച്യുതനും പാർഥനും കൊല്ലാൻ ഭഗദത്തൻ തന്റെ ആനയെ മുന്നോട്ട് ഉണർത്തി.
തമാപതന്തം ദ്വിരദം ദൃഷ്ട്വാ ക്രുദ്ധമിവാന്തകമ്। ചക്രേഽപസവ്യം ത്വരിതഃ സ്യന്ദനേന ജനാര്ദനഃ
ആ ക്രുദ്ധനായ മരണൻപോലെ ചARGE ചെയ്യുന്നതായ ആ ആനയെ കണ്ടു, ജനാർദ്ദനൻ വേഗത്തിൽ രഥം ഇടത്തേക്ക് തിരിച്ചു.
സമ്പ്രാപ്തമപി നേയേഷ പരാവൃത്തം മഹാദ്വിപമ്। സാരോഹം മൃത്യുസാത്കര്തും സ്മരന്ധര്മം ധനഞ്ജയഃ
ആ മഹാ ആന അടുത്തെത്തിയിട്ടും, ധർമ്മം മനസ്സിൽ ഓർത്ത ധനഞ്ജയൻ, ആ ആനയെയും അതിന്റെ സാരഥിയെയും കൂട്ടിയൊന്നിച്ച് സംഹരിക്കാൻ മനസ്സില്ലാതെ വിട്ടുനിന്നു.
സ തു നാഗോ ദ്വിപരഥാന്ഹയാംശ്ചാമൃദ്യ മാരിഷ। പ്രാഹിണോന്മൃത്യുലോകായ തതഃ ക്രുദ്ധോ ധനഞ്ജയഃ
പക്ഷേ ആ ആന, മറ്റുള്ള ആനകളെയും രഥങ്ങളെയും കുതിരകളെയും ചവിട്ടി തകർത്തു, അവരെ മരണലോകത്തേക്ക് അയച്ചു. അതിനുശേഷം അർജുനൻ ക്രുദ്ധനായി.
സ പ്ലുതഃ സ്യന്ദനാത്തസ്മാന്നീലശ്ചര്മവരാസിഭൃത്। ദ്രൌണായനേഃ ശിരഃ കായാദ്ധര്തുമൈച്ഛത്പതത്ത്രിവത്
അപ്പോൾ നീലവര്ണത്തിലുള്ള താളും വാളും കൈവശമുള്ള നീലൻ, തന്റെ രഥത്തിൽ നിന്ന് ചാടികയറി, ദ്രൗണിയുടെ തല പക്ഷിയുടെ ചിറകുപോലെ വേർപെടുത്താൻ ശ്രമിച്ചു.
തസ്യോദ്യതാസേഃ സുനസം ശിരഃ കായാത്സകുണ്ഡലമ്। ഭല്ലേനാപാഹരദ്ദ്രൌണിഃ സ്മയമാന ഇവാനഘ
പക്ഷേ, ദ്രോണപുത്രൻ, മുഖത്ത് പുഞ്ചിരിയോടെ, നീലന്റെ മനോഹരമായ കുണ്ഡലങ്ങളുള്ള തല വാൾ വീഴുന്നതിന് മുമ്പേ, മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൊണ്ട് വെട്ടിമുറിച്ചു.
സമ്പൂര്ണചന്ദ്രാഭമുഖഃ പദ്മപത്രനിഭേക്ഷണഃ। പ്രാംശുരുത്പലപത്രാഭോ നിഹതോ ന്യപതദ്ഭുവി
പൂർണ്ണചന്ദ്രനുപോലെയുള്ള മുഖവും, താമരയിലുപോലെയുള്ള കണ്ണുകളും, നീലതാമരയിലുപോലെ ഉയരവും തിളക്കവും ഉള്ള നീലൻ, വധിക്കപ്പെട്ട് നിലത്തേക്ക് വീണു.
തതഃ പ്രവിവ്യഥേ സേനാ പാണ്ഡവീ ഭൃശമാകുലാ। ആചാര്യപുത്രേണ ഹതേ നീലേ ജ്വലിതതേജസി
അപ്പോൾ ജ്വലിച്ച ശക്തിയുള്ള നീലൻ ഗുരുപുത്രനാൽ കൊല്ലപ്പെട്ടതുകൊണ്ട്, പാണ്ഡവസൈന്യം അതീവ ആശങ്കയിലും ആശയക്കുഴപ്പത്തിലും ആകപ്പെട്ടു.
അചിന്തയംശ്ച തേ സര്വേ പാണ്ഡവാനാം മഹാരഥാഃ। കഥം നോ വാസവിസ്ത്രായാച്ഛത്രുഭ്യ ഇതി മാരിഷ
പാണ്ഡവരുടെ മഹാരഥികൾ എല്ലാവരും, 'ഇനി വാസവൻ നമ്മെ ശത്രുക്കളിൽ നിന്ന് എങ്ങനെ രക്ഷിക്കും?' എന്ന ചിന്തയിൽ ആകുലരായി.
ദക്ഷിണേന തു സേനായാഃ കുരുതേ കദനം ബലീ। സംശപ്തകാവശേഷസ്യ നാരായണബലസ്യ ച
സൈന്യത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത്, ബലവാനായവൻ സംശപ്തകരുടെയും നാരായണസേനയുടെയും ശേഷിച്ചവരെ സംഹരിക്കുകയായിരുന്നു.
പ്രതിഘാതം തു സൈന്യസ്യ നാമൃഷ്യത വൃകോദരഃ। സോഽഭ്യാഹനദ്ഗുരും ഷഷ്ട്യാ കര്ണം ച ദശഭിഃ ശരൈഃ
സൈന്യത്തിന്റെ പിന്മാറ്റം ഭീമസേനൻ സഹിക്കാനായില്ല; അവൻ ഗുരുവിനെ അറുപത് അമ്പുകളും കർണ്ണനെ പത്ത് അമ്പുകളും കൊണ്ട് ആക്രമിച്ചു.
തസ്യ ദ്രോണഃ ശിതൈര്ബാണൈസ്തീക്ഷ്ണധാരൈരജിഹ്മഗൈഃ। ജീവിതാന്തമഭിപ്രേപ്സുര്മര്മണ്യാശു ജഘാന ഹ
അവനെ സംഹരിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ച ദ്രോണൻ, മൂർച്ചയുള്ള നേരായ അമ്പുകൾ കൊണ്ടു ഭീമന്റെ പ്രധാന അവയവങ്ങളിൽ വേഗത്തിൽ അടി ചെയ്തു.
ആനന്തര്യമഭിപ്രേപ്സുഃ ഷഡ്വിംശത്യാ ശമാര്പയത്। കര്ണോ ദ്വാദശഭിര്ബാണൈരശ്വത്ഥാമാ ച സപ്തഭിഃ
അടുത്ത് ആക്രമിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ച കർണ്ണൻ ഇരുപത്താറ് അമ്പുകളും, അശ്വത്താമൻ ഏഴ് അമ്പുകളും, വീണ്ടും കർണ്ണൻ പന്ത്രണ്ട് അമ്പുകളും കൊണ്ട് ആക്രമിച്ചു.
ഷങ്ഭിര്ദുര്യോധനോ രാജാ തത ഏനമഥാകിരത്। ഭീമസേനോഽപി താന്സര്വാന്പ്രത്യവിധ്യന്മഹാബലഃ
രാജാവായ ദുര്യോധനൻ ആറു അമ്പുകൾ കൊണ്ട് ഭീമനെ ആക്രമിച്ചു; പക്ഷേ മഹാബലശാലിയായ ഭീമസേനൻ അവരെല്ലാവരെയും തിരിച്ചടിച്ചു.
ദ്രോണം പഞ്ചാശതേഷൂണാം കര്ണം ച ദശഭിഃ ശരൈഃ। ദര്യോധനം ദ്വാദശഭിര്ദൌണിമഷ്ടാഭിരാശുഗൈഃ
അവൻ ദ്രോണനെ അമ്പതും, കർണ്ണനെ പത്തും, ദുര്യോധനനെ പന്ത്രണ്ടും, ദ്രോണപുത്രനെ എട്ടു വേഗത്തിലുള്ള അമ്പുകളും കൊണ്ട് ആക്രമിച്ചു.
ആരാവം തുമുലം കുര്വന്നഭ്യവര്തത താന്രണേ। തസ്മിന്സന്ത്യതി പ്രാമാന്മൃത്യുസാധാരണീകൃതേ
അവൻ മഹാസംരഭത്തോടെ ഉച്ചത്തിൽ കയ്യേറ്റം നടത്തി മുന്നേറി. ആ യുദ്ധഭൂമി എല്ലാവർക്കും മരണഭയമില്ലാത്ത സ്ഥലംപോലെ ആയിരുന്നു.
അജാതശത്രുസ്താന്യോധാന്ഭീമം ത്രാതേത്യചോദയത്। തേ യയുര്ഭീമസേനസ്യ സമീപമമിതൌജസഃ
അജാതശത്രു അവിടെ ആയിരുന്ന യോദ്ധാക്കളോട്, 'ഭീമനെ രക്ഷിക്കൂ!' എന്ന് ഉറ്റുനോക്കി പറഞ്ഞു. അതിനാൽ അത്യന്തശക്തിയുള്ള അവർ ഭീമസേനന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി.
യുയുധാനപ്രഭൃതയോ മാദ്രീപുത്രൌ ച പാണ്ഡവൌ। തേ സമേത്യ സുസംരബ്ധാഃ സഹിതാഃ പുരുഷര്ഷഭാഃ
യുയുതാനനും മറ്റുള്ളവരും, മാദ്രിയുടെ രണ്ടു മക്കളും, ആ മഹാപുരുഷന്മാർ, ഒരുമിച്ച് അത്യന്തം കോപത്തോടെ ഒന്നിച്ചു ചേർന്നു.
മഹേഷ്വാസവരൈര്ഗുപ്താ ദ്രോണാനീകം ബിഭിത്സവഃ। സമാപേതുര്മഹാവീര്യാ ഭീമപ്രഭൃതയോ രഥാഃ
മഹാശക്തിയുള്ള വില്ലാളികൾ കാവലായി നിന്നപ്പോൾ ഭീമനും മറ്റു വീരരും, ദ്രോണന്റെ അണിയറയിലേക്ക് ആക്രമിക്കാൻ ഉത്സുകരായി മുന്നേറി.