സംപ്രാക്രുഷ്ടേ രുദിതസ്ത്രീകുമാരേ പരാഹതേ പൌരുഷേ ധാര്തരാഷ്ട്രേ। മയാ കൃത്യമിതി ജാനാമി സൂത തസ്മാദ്രാജ്ഞസ്ത്വദ്യ ശത്രൂന്വിജേഷ്യേ
ധൃതരാഷ്ട്രരുടെ സ്ത്രീകളും കുട്ടികളും കരയുമ്പോൾ, അവരുടെ ധൈര്യം തകർന്നുപോയപ്പോൾ, എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് എനിക്ക് അറിയാം, സൂത; അതുകൊണ്ട് ഇന്ന് രാജാവിന്റെ ശത്രുക്കളെ ഞാൻ ജയിക്കും.
കുരൂന്രക്ഷന്പാണ്ഡുപുത്രാഞ്ജിഘാംസംസ്ത്യക്ത്വാ പ്രാണാന്ഘോരരൂപേ രണേഽസ്മിന്। സര്വാന്സങ്ഖ്യേ ശത്രുസങ്ഘാന്നിഹത്യ ദാസ്യാമ്യഹം ധര്മxxxxxxxx
കുരുക്കളെ രക്ഷിച്ച്, പാണ്ഡുപുത്രന്മാരെ നശിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ച്, ഈ ഭയാനകമായ യുദ്ധത്തിൽ ജീവൻ ഉപേക്ഷിക്കും; യുദ്ധത്തിൽ എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും സംഹരിച്ചു, ഞാൻ ധർമ്മം നൽകും—
നിബധ്യതാം മേ കവചം വിചിത്രം ഹൈമം ശുഭ്രം മണിരത്നാവഭാസി। ശിരസ്ത്രാണം ചാര്കസമാനഭാസം ധനുഃ ശരാംശ്ചാഗ്നിവിപാഹികല്പാന്
എന്റെ മനോഹരമായ പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള, രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച കവചം, സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന തലശ്ശേരി, തീപോലെ ജ്വലിക്കുന്ന വില്ലും അമ്പുകളും എനിക്ക് ധരിക്കാൻ ഒരുക്കുക.
ഉപാസങ്ഗാന്പോഡശ യോജയന്തു ധനൂമ്പി ദിവ്യാനി തഥാഽഽഹരന്തു। അസീംശ്ച ശക്തീശ്ച ഗദാശ്ച ഗുര്വീഃ ശങ്ഖം ച ജാമ്ബൂനദചിത്രനാലമ്
എന്റെ ദിവ്യമായ വില്ലുകൾ വേഗത്തിൽ കൊണ്ടുവരിക, വില്ലിന് നൂലുകൾ ഘടിപ്പിക്കുക; വാളുകളും കുന്തങ്ങളും ഭാരമുള്ള ഗദകളും, പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള അലങ്കാരമുള്ള ശംഖും കൊണ്ടുവരിക.
ഇമാം രൌക്മീം നാഗകക്ഷ്യാം വിചിത്രാം ധ്വജം ജൈത്രം ദിവ്യമിന്ദീവരാങ്കമ്। ശ്ലക്ഷ്ണൈര്വസ്ത്രൈര്വിപ്രമൃജ്യാനയന്തു ചിത്രാം മാലാം ചാരുബദ്ധാം സലാജാമ്
ഈ പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള, മനോഹരമായ നാഗബേൽറ്റ്, നീലകുമുദം ചിഹ്നമായ വിജയധ്വജം, സുന്ദരമായി കതിരുകൾ ചേർത്തു കെട്ടിയ പുഷ്പമാല, മൃദുവായ വസ്ത്രത്തിൽ നന്നായി തേച്ചത്—ഇവയെല്ലാം കൊണ്ടുവരിക.
അശ്വാനഗ്ര്യാന്പാണ്ഡുരാഭ്രപ്രകാശാന് പുഷ്ടാന്സ്നാതാന്മന്ത്രപൂതാഭിരദ്ഭിഃ। തപ്തൈര്ഭാണ്ഡൈഃ കാഞ്ചനൈരഭ്യുപേതാന് ശീഘ്രാഞ്ശീഘ്രം സൂതപുത്രാനയസ്വ
പാണ്ടുരം പോലെ മേഘം പോലെ തിളങ്ങുന്ന, ശക്തമായ, മന്ത്രജപം ചെയ്ത വെള്ളത്തിൽ കുളിപ്പിച്ച, പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള ചൂടുള്ള കപ്പലുകൾ ഘടിപ്പിച്ച, വേഗമുള്ള ഉത്തമ കുതിരകൾ ഉടൻ കൊണ്ടുവരിക, സൂതപുത്രാ.
രഥം ചാഗ്ര്യം ഹേമമാലാവനദ്ധം രത്നൈശ്ചിത്രം സൂര്യചന്ദ്രപ്രകാശൈഃ। ദ്രവ്യൈര്യുക്തം സമ്പ്രഹാരോപപന്നൈര്ബാഹൈര്യുക്തം തൂര്ണമാവര്തയസ്വ
പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള മാലകളാൽ അലങ്കരിച്ച, സൂര്യചന്ദ്രന്മാരെപ്പോലെ തിളങ്ങുന്ന രത്നങ്ങളാൽ ഭസുരമായ, എല്ലാ ആയുധങ്ങളും ശക്തമായ ഭുജങ്ങളും ഘടിപ്പിച്ച ഉത്തമരഥം വേഗത്തിൽ ഒരുക്കുക.
ചിത്രാണി ചാപാനി ച വേഗവന്തി ജ്യാശ്ചോത്തമാഃ സന്നഹനോപപന്നാഃ। തൂണാംശ്ച പൂര്ണാന്മഹതഃ ശരാണാമാസാദ്യ ഗാത്രാവരണാനി ചൈവ
മനോഹരവും വേഗവാനുമായ ഉത്തമ വില്ലുകൾ, യുദ്ധത്തിന് അനുയോജ്യമായ നൂലുകൾ, വലിയ അമ്പുകൾ നിറഞ്ഞ തൂണികൾ, ശരീരരക്ഷയ്ക്ക് വേണ്ട എല്ലാ കവചങ്ങളും കൊണ്ടുവരിക.
പ്രായാത്രികം ചാനയതാശു സര്വം പൂര്ണം കാന്ത്യാ വീരകാംസ്യാം ച ഹൈമമ്। ആനീയ മാലാമവബധ്യ ചാങ്ഗേ പ്രവാദയന്ത്വാശു ജയായ ഭേരീഃ
യാത്രയ്ക്കാവശ്യമായ എല്ലാ ശുഭസാധനങ്ങളും, തിളങ്ങുന്ന വീരകാംസ്യവും പൊന്നും സഹിതം, പുഷ്പമാല കൊണ്ടുവരിക, ശരീരത്തിൽ കെട്ടുക, വിജയത്തിനായി ഉടൻ ഭേരികൾ മുഴക്കുക.
പ്രയാഹി മൂതാശു യതഃ കിരീടീ വൃകോദരോ ധര്മസുതോ യമൌ ച। താന്വാ ഹനിഷ്യാമി സമേത്യ സങ്ഖ്യേ ഭീഷ്മോ യഥൈഷ്യാമി ഹതോ ദ്വിഷദ്ഭിഃ
കിരീടിയും ഭീമനും ധർമ്മപുത്രനും ഇരട്ടന്മാരും എവിടെയുണ്ടോ അവിടേക്ക് വേഗത്തിൽ പോവുക; അവരെ യുദ്ധത്തിൽ നേരിട്ട്, ഞാൻ അവരെ സംഹരിക്കും, എങ്ങനെ ഭീഷ്മൻ ശത്രുക്കൾകൊണ്ട് കൊല്ലപ്പെട്ടുവോ അതുപോലെ.
യസ്മിന്രാജാ സത്യധൃതിര്യുധിഷ്ഠിരഃ സമാസ്ഥിതോ ഭീമസേനാര്ജുനൌ ച। വാസുദേവഃ സാത്യകിഃ സൃംജയാശ്ച മന്യേ ബലം തദജയ്യം മഹീപൈഃ
സത്യത്തിൽ ഉറച്ച രാജാവ് യുദ്ധിഷ്ഠിരനും, ഭീമസേനനും അർജ്ജുനനും, വാസുദേവനും സത്യകിയും ശ്രിഞ്ചയന്മാരും ഒരുമിച്ച് നിലകൊള്ളുന്ന ആ സൈന്യം, ഭൂമിയിലെ മറ്റേതു രാജാക്കന്മാർക്കും ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തതാണെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.
തം ചേന്മൃത്യുഃ സര്വഹരോഽഭിരക്ഷേത്സദാഽപ്രമത്തഃ സമരേ കിരീടിനമ്। തഥാപി ഹന്താസ്മി സമേത്യ സങ്ഖ്യേ യാസ്യാമി വാ ഭീഷ്മമുഖോ യമായ
മരണദേവൻ തന്നെ യുദ്ധഭൂമിയിൽ അർജ്ജുനനെ എത്രയും ജാഗ്രതയോടെ കാത്താലും, ഞാൻ സമരത്തിൽ അവനെ നേരിട്ട് തോല്പിക്കും; അല്ലെങ്കിൽ ഭീഷ്മൻ മുന്നിൽ നിന്ന് നയിച്ച് എന്നെ യമലോകത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകും.
ന ത്വേവാഹം ന ഗമിഷ്യാമി തേഷാം മധ്യേ ശരാണാം തത്ര ചാഹം ബ്രവീമി। മിത്രദ്രുഹോ ദുര്ബലഭക്തയോ യേ പാപാത്മാനോ ന മമൈതേ സഹായാഃ
എന്നാൽ ഞാൻ അവരോടൊപ്പം അമ്പുകളുടെ മഴയിലേക്കു പോകാൻ ഒരിക്കലും തയ്യാറല്ല. ഞാൻ ഇതു വ്യക്തമാക്കുന്നു: സ്നേഹത്തോട് ദ്രോഹം ചെയ്യുന്നവരും, ദുർബലമായ ഭക്തിയുള്ളവരും, ദുഷ്ടഹൃദയമുള്ളവരും എന്റെ കൂട്ടുകാരല്ല.
സമൃദ്ധിമന്തം രഥമുത്തമം ദൃഢം സകൂബരം ഹേമപരിഷ്കൃതം ശുഭമ്। പതാകിനം വാതജവൈര്ഹയോത്തമൈര്യുക്തം സമാസ്ഥായ യയൌ ജയായ
സമ്പന്നവും ഭംഗിയുള്ളതുമായ, ഉറപ്പുള്ള, പൊന്നാൽ അലങ്കരിച്ച പതാകയുയർത്തിയ രഥത്തിൽ, വേഗത്തിൽ ഓടുന്ന ഉത്തമ കുതിരകളെ ചേർത്ത് കയറി, അവൻ വിജയത്തിനായി പുറപ്പെട്ടു.
സമ്പൂജ്യമാനഃ കുരുഭിര്മഹാത്മാ രഥര്ഷഭോ ദേവഗണൈര്യഥേന്ദ്രഃ। യയൌ തദായോധനമുഗ്രധന്വാ യത്രാവസാനം ഭരതര്ഷഭസ്യ
കുരുക്കളുടെ ആദരവും സ്വീകരിച്ച്, മഹാത്മാവായ രഥശ്രേഷ്ഠൻ, ദേവന്മാരിൽ ഇന്ദ്രനുപോലെ, തന്റെ ഭയങ്കരമായ വില്ലുമായി, ഭാരതവംശത്തിലെ നായകന്റെ വിധി നിർണയിക്കപ്പെടുന്ന യുദ്ധഭൂമിയിലേക്ക് പോയി.
വരൂഥിനാ മഹതാ സധ്വജേന സുവര്ണമുക്താമണിരത്നമാലിനാ। സദശ്വയുക്തേന രഥേന കര്ണോ മേഘസ്വനേനാര്ക ഇവാമിതൌജാഃ
വലിയ സൈന്യവും പതാകകളും പൊന്നും മുത്തും രത്നങ്ങളും കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച, ഉത്തമ കുതിരകളാൽ ചേർത്ത, ഇടിമുഴക്കമുള്ള രഥത്തിൽ, സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ച്, അമിതശക്തിയുള്ള കർണ്ണൻ കയറി.
ഹുതാശനാഭഃ സ ഹുതാശനപ്രഭേ ശുഭഃ ശുഭേ വൈ സ്വരഥേ ധനുര്ധരഃ। സ്ഥിതോ രരാജാധിരഥിര്മഹാരഥഃ സ്വയം വിമാനേ സുരരാഡിവാസ്ഥിതഃ
അഗ്നിയെപ്പോലെ ദീപ്തിയോടെ, അത്യന്തം ഭംഗിയുള്ള രഥത്തിൽ, അദിരഥന്റെ മകൻ ആയ മഹാരഥി കർണ്ണൻ, ദേവേന്ദ്രൻ തന്റെ ദിവ്യരഥത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നതുപോലെ, അതീവ ഭംഗിയായി തിളങ്ങി.
ക്ഷത്രിയാന്തകരോ ഘോരോ ദേവദാനവദര്പഹാ। `സോപ്യദ്യാഭിഹതഃ ശേതേ ശരൈഃ പ്രോതഃ ശിഖണ്ഡിനാ
ക്ഷത്രിയന്മാരുടെ സംഹാരകനും, ഭയങ്കരനും, ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും അഭിമാനത്തെ തകർക്കുന്നവനും ആയയാൾ, ഇന്ന് ശിഖണ്ഡിയുടെ അമ്പുകൾക്കാൽ തുളഞ്ഞ് വീണു കിടക്കുന്നു.
തമദ്യാഹം പാണ്ഡവം യുദ്ധശൌണ്ഡമമൃഷ്യമാണോ ഭവതാ ചാനുശിഷ്ടഃ। ആശീവിഷം ഹഷ്ടിഹരം സുഘോരം ശൂരം ശക്ഷ്യാമ്യസ്ത്രബലാന്നിഹന്തുമ്
യുദ്ധത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ആ പാണ്ഡവന്റെ വീര്യം സഹിക്കാനാവാതെ, നിന്റെ ഉപദേശപ്രകാരം, ആ പാമ്പുപോലുള്ള, ആനകളെ സംഹരിക്കുന്ന ഭയങ്കരനായ വീരനെ ഞാൻ ആയുധശക്തിയാൽ ഇന്ന് സംഹരിക്കാൻ കഴിയും.
ഏഷ സേനാപ്രണേതൄണാമേഷ ശസ്ത്രഭൃതാമപി। ഏഷ ബുദ്ധിമതാം ചൈവ ശ്രേഷ്ഠോ രാജന്ഗുരുസ്തവ
സൈന്യാധിപന്മാരിൽ, ആയുധധാരികളിൽ, ബുദ്ധിശാലികളിൽ — രാജാവേ, അവൻ നിന്റെ ഗുരുവാണ്.
ഏവം ദുര്യോധനാചാര്യമാശു സേനാപതിം കുരു। ജിഗീഷന്തോ സുരാന്സങ്ഖ്യേ കാര്തികേയമിവാമരാഃ
അങ്ങനെ, ദുര്യോധനൻ തന്റെ ആചാര്യനെ സൈന്യാധിപനായി നിയമിച്ചു; അതുപോലെ ദേവന്മാർ വിജയത്തിനായി യുദ്ധത്തിൽ കാർത്തികേയനെ നിയമിച്ചതു പോലെ.
തേ ത്വന്യോന്യം സുസംരബ്ധാഃ പാണ്ഡവാഃ കൌരവൈഃ സഹ। അഭ്യഘ്നന്നിശിതൈഃ ശസ്ത്രൈര്ജയഗൃദ്ധാഃ പ്രഹാരിണഃ
പാണ്ഡവരും കൗരവരും തമ്മിൽ അത്യന്തം ക്രോധത്തോടെ, ജയലാലസയോടെ, കൂറ്റൻ ആയുധങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് പരസ്പരം ആക്രമിച്ചു.
സ പാണ്ഡവാനാം മഹതീം മഹേഷ്വാസോ മഹാദ്യുതിഃ। വേഗേനാഭ്യദ്രവത്സേനാം കിരഞ്ശരശതൈഃ ശിതൈഃ
അത്യന്തം ശക്തിയുള്ള മഹാവീരൻ, വലിയ വില്ലാളൻ, വേഗത്തിൽ പാണ്ഡവരുടെ മഹാസൈന്യത്തിനെതിരെ ചെന്ന് നൂറുകണക്കിന് മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾ മഴപെയ്യിച്ചു.
ദ്രോണമഭ്യുദ്യതം ദൃഷ്ട്വാ പാണ്ഡവാഃ സഹസൃഞ്ജയൈഃ। പ്രത്യഗൃഹ്ണംസ്തദാ രാജഞ്ഛരവര്ഷൈഃ പൃഥക്പൃഥക്
ദ്രോണൻ മുന്നേറുന്നത് കണ്ട പാണ്ഡവരും ശ്രിഞ്ചയന്മാരുമൊത്ത്, രാജാവേ, വേറേ വേറേ അമ്പുകളുടെ മഴയാൽ അവനെ പ്രതിരോധിച്ചു.
വിക്ഷോഭ്യമാണആ ദ്രോണേന ഭിദ്യമാനാ മഹാചമൂഃ। വ്യശീര്യത സപാഞ്ചാലാ വാതേനേവ വലാഹകാഃ
ദ്രോണൻ സൈന്യത്തെ അലയടിപ്പിക്കുകയും തകർക്കുകയും ചെയ്തപ്പോൾ, പാഞ്ചാലന്മാരോടൊപ്പം വലിയ സൈന്യം കാറ്റിൽ പടർന്നുപോകുന്ന മേഘങ്ങൾപോലെ ചിതറിപ്പോയി.
ബഹൂനീഹ വികുര്വാണോ ദിവ്യാന്യസ്ത്രാണി സംയുഗേ। അപീഡയത്ക്ഷണേനൈവ ദ്രോണഃ പാണ്ഡവസൃഞ്ജയാന്
അവിടെ, ദ്രോണൻ യുദ്ധത്തിൽ അനേകം അത്ഭുതകരമായ ദിവ്യായുധങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച്, പാണ്ഡവരും ശ്രിഞ്ചയന്മാരും ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് കീഴടക്കി.
തേ വധ്യമാനാ ദ്രോണേന വാസവേനേവ ദാനവാഃ। പാഞ്ചാലാഃ സമകമ്പന്ത ധൃഷ്ടദ്യുമ്നപുരോഗമാഃ
ദ്രോണൻ ആക്രമിച്ചപ്പോൾ, ഇന്ദ്രൻ അസുരന്മാരെ കീഴടക്കുന്നതുപോലെ, ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന പാഞ്ചാലന്മാർ ഭയത്തോടെ വിറച്ചു.
തതോ ദിവ്യാസ്ത്രവിച്ഛൂരോ യാജ്ഞസേനിര്മഹാരഥഃ। അഭിനച്ഛരവര്ഷേണ ദ്രോണാനീകമനേകധാ
അതിനുശേഷം, ദിവ്യായുധങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള മഹാരഥിയായ യാജ്ഞസേനൻ, അമ്പുകളുടെ മഴയാൽ ദ്രോണന്റെ സൈന്യത്തെ പലവിധത്തിൽ ആക്രമിച്ചു.
ദ്രോണസ്യ ശരവര്ഷാണി ശരവര്ഷേണ പാര്ഷതഃ। സന്നിവാര്യ തതഃ സര്വാന്കുരൂനപ്യവധീദ്ബലീ
പാർഷതൻ തന്റെ അമ്പുകളുടെ മഴകൊണ്ട് ദ്രോണന്റെ അമ്പുമഴ തടഞ്ഞു. അതിനുശേഷം, അതീവ ശക്തനായ പാർഷതൻ, കുരുക്കളുടെ സൈന്യത്തെ വീഴ്ത്തി.
സംയമ്യ തു തതോ ദ്രോണഃ സമവസ്ഥാപ്യ ചാഹവേ। സ്വമനീകം മഹേഷ്വാസഃ പാര്ഷതം സമുപാദ്രവത്
അതിനുശേഷം, ദ്രോണൻ സ്വയം നിയന്ത്രിച്ച് തന്റെ സൈന്യത്തെ യുദ്ധത്തിനായി ഒരുക്കി. മഹാശരധാരി ദ്രോണൻ പാർഷതനെ നേരെ മുന്നോട്ട് കുതിച്ചു.