ത്വയാ തു പാണ്ഡവേയേഷു നിഹതേഷു മഹാമൃധേ। ദുര്യോധനമനുജ്ഞാപ്യ വനം യാസ്യാമി കൌരവ
'പക്ഷേ, മഹായുദ്ധത്തില് നീ പാണ്ഡവന്മാരാല് കൊല്ലപ്പെടുമ്പോള്, ദുര്യോധനന്റെ അനുമതി വാങ്ങി ഞാന് കാട്ടിലേക്കു പോകും, കൌരവാ.'
ഹതേ വാ ത്വയി പാര്ഥൈസ്തു യുധി സ്വര്ഗമുപേയുഷി। ഹന്താസ്മ്യേകരഥേനൈവ കൃത്സ്നാന് യാന്മന്യസേ രഥാന്
'അല്ലെങ്കില് നീ യുദ്ധത്തില് പാണ്ഡവന്മാരാല് കൊല്ലപ്പെട്ട് സ്വര്ഗത്തിലേക്കു പോയാല്, ഞാന് ഒരു രഥം കൊണ്ടു നീ രഥികന്മാരെന്ന് കരുതുന്നവരെ മുഴുവനും സംഹരിക്കും.'
ഏവമുക്ത്വാ മഹാബാഹുര്ദശാഹാന്യേക ഏവ സ। നായുധ്യത തതഃ കര്ണഃ പുത്രസ്യ തവ സംയതേ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, മഹാബാഹുവായ കര്ണ്ണന് പത്ത് ദിവസം നിന്റെ മകന്റെ യുദ്ധത്തില് ഒറ്റയ്ക്കു യുദ്ധം ചെയ്തില്ല.
ഭീഷ്മഃ സമരവിക്രാന്തഃ പാണ്ഡവേയസ്യ ഭാരത। ജഘാന സമരേ യോധാനസങ്ഖ്യേയപരാക്രമഃ
സമരത്തില് അതിവീര്യശാലിയായ ഭീഷ്മന് പാണ്ഡവസേനയിലെ അനേകം വീരന്മാരെ അതിരൂക്ഷമായ ശക്തിയോടെ സംഹരിച്ചു.
തസ്മിംസ്തു നിഹതേ ശൂരേ സത്യസന്ധേ മഹൌജസി। ത്വത്സുതാഃ കര്ണമസ്മാര്ഷുസ്തര്തുകാമാ ഇവ പ്ലവമ്
പക്ഷേ, ആ സത്യനിഷ്ഠനും മഹാശക്തിയുമുള്ള വീരന് കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോള്, നിന്റെ മക്കള് കപ്പലിനായി കാത്തിരിക്കുന്നവരെപ്പോലെ കര്ണ്ണനെ ഓര്ത്തു.
താവകാസ്തവ പുത്രാശ്ച സഹിതാഃ സര്വരാജഭിഃ। ഹാ കര്ണ ഇതി ചാക്രന്ദന്കാലോഽയമിതി അബ്രുവന്
നിന്റെ മക്കളും എല്ലാ രാജാക്കളും കൂടി 'ഹാ കര്ണ്ണാ!' എന്നു നിലവിളിച്ചു, 'ഇപ്പോഴാണ് സമയം' എന്നും പറഞ്ഞു.
ഏവം തേ സ്മ ഹി രാധേയം സൂതപുത്രം തനുത്യജമ് ചുക്രുശുഃ സഹിതാ യോധാസ്തത്ര തത്ര മഹാബലാഃ
അങ്ങനെ, അവിടെയുള്ള എല്ലാ മഹാബലശാലികളും ജീവന് ത്യജിക്കാന് തയ്യാറായ രാധേയനായ സൂതപുത്രനെ ചേര്ന്ന് വിളിച്ചു.
ജാമദഗ്ന്യാഭ്യനുജ്ഞാതമസ്ത്രേ ദുര്വാരപൌരുഷമ്। അഗമന്നോ മനഃ കര്ണം ബന്ധുമാത്യയികേഷ്വിവ
ജാമദഗ്ന്യന് ആയുധവിദ്യയില് അനുഗ്രഹിച്ച, ആരെയും തോല്പ്പിക്കാന് കഴിയുന്ന ശക്തിയുള്ള കര്ണ്ണനെ, പ്രാണഭയത്തില് ബന്ധുവിനെ ഓര്ക്കുന്നപോലെ അവര് ഓര്ത്തു.
സ ഹി ശക്തോ രണേ രാജഞ്സ്ത്രാതുമസ്മാന്മഹാഭയാത്।। ത്രിദശാനിവ ഗോവിന്ദഃ സതതം സുമഹാഭയാത്
രാജാവേ, മഹായുദ്ധത്തിലെ വലിയ ഭീഷണിയില് നിന്ന് നമ്മെ രക്ഷിക്കാന് കര്ണ്ണന് കഴിയുമായിരുന്നു, എപ്പോഴും ദേവന്മാരെ വലിയ ഭയത്തില് നിന്ന് ഗോവിന്ദന് രക്ഷിക്കുന്നതുപോലെ.
തഥാ തു സഞ്ജയം കര്ണം കീര്തയന്തം പുനഃ പുനഃ। ആശീവിഷവദുച്ഛ്വസ്യ ധൃതരാഷ്ട്രോഽബ്രവീദിദമ്
അങ്ങനെ, സഞ്ജയന് കര്ണ്ണനെ വീണ്ടും വീണ്ടും പ്രശംസിച്ചപ്പോള്, അശ്വസിച്ച് പാമ്പുപോലെ ശ്വാസം വിട്ട് ധൃതരാഷ്ട്രന് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
യത്തദ്വൈകര്തനം കര്ണമഗമദ്വോ മനസ്തദാ। ഉപ്യരക്ഷത്സ രാധേയഃ സൂതപുത്രസ്തനുത്യജഃ
അപ്പോള് നിന്റെ മനസ്സ് രാധേയനായ സൂതപുത്രന് ജീവന് ത്യജിക്കാന് തയ്യാറായ കര്ണ്ണനിലേക്കു തിരിഞ്ഞോ? അവന് നിന്നെ രക്ഷിച്ചോ?
അപി തന്ന മൃഷാകാര്ഷീത്കച്ചിത്സത്യപരാക്രമഃ। സമ്ഭാന്താനാം തദാര്താനാം ത്രസ്താനാം ത്രാണമിച്ഛതാം
അവന് വ്യര്ത്ഥമായി ഒന്നും ചെയ്തില്ലല്ലോ? അവന് സത്യസന്ധമായ വീരനായിരുന്നു, ഭയപ്പെട്ടും ദുഃഖിച്ചും രക്ഷ തേടിയവരെ സംരക്ഷിക്കാന് ശ്രമിച്ചോ?
അപി തത്പൂരയാംചക്രേ ധനുര്ധരവരോ യുധി। യത്തദ്വിനിഹതേ ഭീഷ്മേ കൌരവാണാമപാകൃതമ്
യുദ്ധത്തിൽ ഭീഷ്മൻ വീണതിന് ശേഷം, ധനുര്ധാരികളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനനായവൻ അവശേഷിച്ച ദൗത്യം പൂർത്തിയാക്കി, കൌരവരെ പിന്മാറ്റാൻ സാധിച്ചു.
തത്ഖണ്ഡം പൂരയന്കര്ണഃ പരേഷാമാദധദ്ഭയമ്। സ ഹി വൈ പുരുഷവ്യാഘ്രോ ലോകേ സഞ്ജയ കഥ്യതേ
അതിര്വിരുദ്ധർക്ക് ഭയമുണർത്തി, ആ ശൂരനായ കർണ്ണൻ ആ ശൂന്യത പൂരിപ്പിച്ചു. സഞ്ജയ, മനുഷ്യസിംഹനെന്ന പേരിൽ ലോകത്ത് പ്രശസ്തനാണ് അവൻ.
ആര്താനാം ബാന്ധവാനാം ച ക്രന്ദതാം ച വിശേഷതഃ। പരിത്യജ്യ രണേ പ്രാണാംസ്തത്ത്രാണാര്ഥം ച ശര്മ ച। കൃതവാന്മമ പുത്രാണാം ജയാശാം സഫലാമപി
എന്റെ മക്കളെ രക്ഷിക്കാൻ, ബന്ധുക്കളുടെ വിലാപവും മറ്റുള്ളവരുടെ കരയലും അവഗണിച്ച്, യുദ്ധത്തിൽ ജീവൻ ഉപേക്ഷിച്ച്, അവരുടെ വിജയാശയെ സഫലമാക്കി, തന്റെ സന്തോഷം പോലും ഉപേക്ഷിച്ചു.
യുധിഷ്ഠിരോ ധൃതിമതിസത്യസത്വവാന് വൃകോദരോ ഗജശതതുല്യവിക്രമഃ। തഥാര്ജുനസ്ത്രിദശവരാത്മജോ യുവാ ന തദ്ബലം സുജയമിഹാമരൈരപി
ധൈര്യവും സത്യസന്ധതയും നിറഞ്ഞ യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ, നൂറ് ആനകളെ തുല്യമായ വീര്യശാലിയായ ഭീമൻ, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവന്റെ പുത്രനായ യുവാവായ അർജുനൻ—ഇവരുടെ ശക്തിയെ അമരന്മാരും എളുപ്പത്തിൽ ജയിക്കാൻ കഴിയില്ല.
യമൌ രണേ യത്ര യമോപമൌ ബലേ സസാത്യകിര്യത്ര ച ദേവകീസുതഃ। ന തദ്ബലം കാപുരുഷോഽഭ്യുപേയിവാന്നിവര്തതേ ഭൃത്യുമുഖാദിവാസുഭൃത്
യമനെപ്പോലെയുള്ള മാദ്രിദേവികളുടെ ഇരട്ടപ്പുത്രന്മാർ, സത്യകി, ദേവകിയുടെ പുത്രനായ കൃഷ്ണൻ—ഇവിടെ ഇവർ ഉള്ളപ്പോൾ, ഭയക്കാർക്ക് ആ ശക്തിയെ നേരിടാൻ ധൈര്യമില്ല; മരണത്തിന്റെ വായിൽപോലെ അവൻ പിന്നോട്ട് ഓടും.
തപോഽഭ്യുദീര്ണം തപസൈവ ബാധ്യതേ ബലം ബലേനൈവ തഥാ മനസ്വിഭിഃ। മനശ്ച മേ ശത്രുനിവാരണേ ധ്രും സ്വരക്ഷണേ ചാചലവദ്വ്യവസ്ഥിതമ്
തപസ്സിനെ വലിയ തപസ്സുകൊണ്ടാണ് ജയിക്കാൻ കഴിയുക, ശക്തിയെ കൂടുതൽ ശക്തിയാൽ, മനസ്സുള്ളവരാൽ അതുപോലെ. ശത്രുക്കളെ തടയാനും സ്വയം രക്ഷിക്കാനും എന്റെ മനസ്സ് പർവതംപോലെ ഉറപ്പാണ്.
ഏവം ചൈഷാം ബാധമാനഃ പ്രഭാവം ഗത്വൈവാഹം താഞ്ജയാമ്യദ്യ സൂത। മിത്രദ്രോഹോ മര്ഷണീയോ ന മേഽയം ഭഗ്നേ സൈന്യേ യഃ സമേയാത്സ മിത്രമ്
അവരുടെ ശക്തി മനസ്സിലാക്കി, ഞാൻ ഇന്ന് അവരെ ജയിക്കാൻ പോവുകയാണ്, സൂത. സൈന്യം തകർന്ന് പോയാൽ സുഹൃത്ത് എന്ന പേരിൽ അടുത്തുവരുന്നവൻ സുഹൃത്ത് അല്ല; സുഹൃത്ത് ദ്രോഹം ഞാൻ ക്ഷമിക്കില്ല.
കര്താസ്മ്യേതത്സത്പുരുഷാര്യകര്മ ത്യക്ത്വാ പ്രാണാനനുയാസ്യാമി ഭീഷ്മമ്। സര്വാന്സങ്ഖ്യേ ശത്രുശങ്ഘാന്ഹനിഷ്യേ ഹതസ്തൈര്വാ വീരലോകം പ്രപത്സ്യേ
ഈ മഹാനായ ധർമ്മകൃത്യം ഞാൻ നിർവ്വഹിക്കും; ആവശ്യമെങ്കിൽ ജീവൻ ഉപേക്ഷിച്ച് ഭീഷ്മനെ അനുഗമിക്കും. യുദ്ധത്തിൽ എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും സംഹരിക്കും, അല്ലെങ്കിൽ അവർകൊണ്ട് കൊല്ലപ്പെടുമ്പോൾ വീരലോകം പ്രാപിക്കും.
സംപ്രാക്രുഷ്ടേ രുദിതസ്ത്രീകുമാരേ പരാഹതേ പൌരുഷേ ധാര്തരാഷ്ട്രേ। മയാ കൃത്യമിതി ജാനാമി സൂത തസ്മാദ്രാജ്ഞസ്ത്വദ്യ ശത്രൂന്വിജേഷ്യേ
ധൃതരാഷ്ട്രരുടെ സ്ത്രീകളും കുട്ടികളും കരയുമ്പോൾ, അവരുടെ ധൈര്യം തകർന്നുപോയപ്പോൾ, എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് എനിക്ക് അറിയാം, സൂത; അതുകൊണ്ട് ഇന്ന് രാജാവിന്റെ ശത്രുക്കളെ ഞാൻ ജയിക്കും.
കുരൂന്രക്ഷന്പാണ്ഡുപുത്രാഞ്ജിഘാംസംസ്ത്യക്ത്വാ പ്രാണാന്ഘോരരൂപേ രണേഽസ്മിന്। സര്വാന്സങ്ഖ്യേ ശത്രുസങ്ഘാന്നിഹത്യ ദാസ്യാമ്യഹം ധര്മxxxxxxxx
കുരുക്കളെ രക്ഷിച്ച്, പാണ്ഡുപുത്രന്മാരെ നശിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ച്, ഈ ഭയാനകമായ യുദ്ധത്തിൽ ജീവൻ ഉപേക്ഷിക്കും; യുദ്ധത്തിൽ എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും സംഹരിച്ചു, ഞാൻ ധർമ്മം നൽകും—
നിബധ്യതാം മേ കവചം വിചിത്രം ഹൈമം ശുഭ്രം മണിരത്നാവഭാസി। ശിരസ്ത്രാണം ചാര്കസമാനഭാസം ധനുഃ ശരാംശ്ചാഗ്നിവിപാഹികല്പാന്
എന്റെ മനോഹരമായ പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള, രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച കവചം, സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന തലശ്ശേരി, തീപോലെ ജ്വലിക്കുന്ന വില്ലും അമ്പുകളും എനിക്ക് ധരിക്കാൻ ഒരുക്കുക.
ഉപാസങ്ഗാന്പോഡശ യോജയന്തു ധനൂമ്പി ദിവ്യാനി തഥാഽഽഹരന്തു। അസീംശ്ച ശക്തീശ്ച ഗദാശ്ച ഗുര്വീഃ ശങ്ഖം ച ജാമ്ബൂനദചിത്രനാലമ്
എന്റെ ദിവ്യമായ വില്ലുകൾ വേഗത്തിൽ കൊണ്ടുവരിക, വില്ലിന് നൂലുകൾ ഘടിപ്പിക്കുക; വാളുകളും കുന്തങ്ങളും ഭാരമുള്ള ഗദകളും, പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള അലങ്കാരമുള്ള ശംഖും കൊണ്ടുവരിക.
ഇമാം രൌക്മീം നാഗകക്ഷ്യാം വിചിത്രാം ധ്വജം ജൈത്രം ദിവ്യമിന്ദീവരാങ്കമ്। ശ്ലക്ഷ്ണൈര്വസ്ത്രൈര്വിപ്രമൃജ്യാനയന്തു ചിത്രാം മാലാം ചാരുബദ്ധാം സലാജാമ്
ഈ പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള, മനോഹരമായ നാഗബേൽറ്റ്, നീലകുമുദം ചിഹ്നമായ വിജയധ്വജം, സുന്ദരമായി കതിരുകൾ ചേർത്തു കെട്ടിയ പുഷ്പമാല, മൃദുവായ വസ്ത്രത്തിൽ നന്നായി തേച്ചത്—ഇവയെല്ലാം കൊണ്ടുവരിക.
അശ്വാനഗ്ര്യാന്പാണ്ഡുരാഭ്രപ്രകാശാന് പുഷ്ടാന്സ്നാതാന്മന്ത്രപൂതാഭിരദ്ഭിഃ। തപ്തൈര്ഭാണ്ഡൈഃ കാഞ്ചനൈരഭ്യുപേതാന് ശീഘ്രാഞ്ശീഘ്രം സൂതപുത്രാനയസ്വ
പാണ്ടുരം പോലെ മേഘം പോലെ തിളങ്ങുന്ന, ശക്തമായ, മന്ത്രജപം ചെയ്ത വെള്ളത്തിൽ കുളിപ്പിച്ച, പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള ചൂടുള്ള കപ്പലുകൾ ഘടിപ്പിച്ച, വേഗമുള്ള ഉത്തമ കുതിരകൾ ഉടൻ കൊണ്ടുവരിക, സൂതപുത്രാ.
രഥം ചാഗ്ര്യം ഹേമമാലാവനദ്ധം രത്നൈശ്ചിത്രം സൂര്യചന്ദ്രപ്രകാശൈഃ। ദ്രവ്യൈര്യുക്തം സമ്പ്രഹാരോപപന്നൈര്ബാഹൈര്യുക്തം തൂര്ണമാവര്തയസ്വ
പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള മാലകളാൽ അലങ്കരിച്ച, സൂര്യചന്ദ്രന്മാരെപ്പോലെ തിളങ്ങുന്ന രത്നങ്ങളാൽ ഭസുരമായ, എല്ലാ ആയുധങ്ങളും ശക്തമായ ഭുജങ്ങളും ഘടിപ്പിച്ച ഉത്തമരഥം വേഗത്തിൽ ഒരുക്കുക.
ചിത്രാണി ചാപാനി ച വേഗവന്തി ജ്യാശ്ചോത്തമാഃ സന്നഹനോപപന്നാഃ। തൂണാംശ്ച പൂര്ണാന്മഹതഃ ശരാണാമാസാദ്യ ഗാത്രാവരണാനി ചൈവ
മനോഹരവും വേഗവാനുമായ ഉത്തമ വില്ലുകൾ, യുദ്ധത്തിന് അനുയോജ്യമായ നൂലുകൾ, വലിയ അമ്പുകൾ നിറഞ്ഞ തൂണികൾ, ശരീരരക്ഷയ്ക്ക് വേണ്ട എല്ലാ കവചങ്ങളും കൊണ്ടുവരിക.
പ്രായാത്രികം ചാനയതാശു സര്വം പൂര്ണം കാന്ത്യാ വീരകാംസ്യാം ച ഹൈമമ്। ആനീയ മാലാമവബധ്യ ചാങ്ഗേ പ്രവാദയന്ത്വാശു ജയായ ഭേരീഃ
യാത്രയ്ക്കാവശ്യമായ എല്ലാ ശുഭസാധനങ്ങളും, തിളങ്ങുന്ന വീരകാംസ്യവും പൊന്നും സഹിതം, പുഷ്പമാല കൊണ്ടുവരിക, ശരീരത്തിൽ കെട്ടുക, വിജയത്തിനായി ഉടൻ ഭേരികൾ മുഴക്കുക.
പ്രയാഹി മൂതാശു യതഃ കിരീടീ വൃകോദരോ ധര്മസുതോ യമൌ ച। താന്വാ ഹനിഷ്യാമി സമേത്യ സങ്ഖ്യേ ഭീഷ്മോ യഥൈഷ്യാമി ഹതോ ദ്വിഷദ്ഭിഃ
കിരീടിയും ഭീമനും ധർമ്മപുത്രനും ഇരട്ടന്മാരും എവിടെയുണ്ടോ അവിടേക്ക് വേഗത്തിൽ പോവുക; അവരെ യുദ്ധത്തിൽ നേരിട്ട്, ഞാൻ അവരെ സംഹരിക്കും, എങ്ങനെ ഭീഷ്മൻ ശത്രുക്കൾകൊണ്ട് കൊല്ലപ്പെട്ടുവോ അതുപോലെ.