ധൃഷ്ടദ്യുമ്നസ്തഥാ ശൂരോ രാക്ഷസശ്ച ഘടോത്കചഃ । വ്യദ്രാവയേതാം സഹസാ സൈന്യം മമ മഹാരണേ
ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനും രാക്ഷസനായ ഘടോല്ക്കചനും അപ്രതീക്ഷിതമായി എന്റെ സൈന്യത്തെ മഹാസമരത്തില് പിരിച്ചോടിച്ചു.
വധ്യമാനസ്യ സൈന്യസ്യ സര്വൈരേതൈര്മഹാരഥൈഃ । നാന്യാം ഗതിം പ്രപശ്യാമി സ്ഥാനേ യുദ്ധേ ച ഭാരത
ഈ മഹാരഥന്മാര് എല്ലാവരും എന്റെ സൈന്യത്തെ സംഹരിക്കുമ്പോള്, ഭാരത, യുദ്ധത്തില് എനിക്ക് മറ്റൊരു വഴി കാണുന്നില്ല.
ഋതേ ത്വാം പുരുഷവ്യാഘ്ര ദേവതുല്യപരാക്രമമ്। പര്യാപ്തസ്തു ഭവാഞ്ശീഘ്രം പീഡിതാനാം ഗതിര്ഭവ
നിനക്കു സമം ദൈവശക്തിയുള്ളവനില്ല, പുരുഷസിംഹാ, നീ മാത്രം മതിയാകുന്നു; പീഡിതര്ക്ക് നീ വേഗത്തില് ആശ്രയമായിത്തീരണം.
ഏവമുക്തോ മഹാരാജ പിതാ ദേവവ്രതസ്തവ। ചിന്തയിത്വാ മുഹൂര്തം തു കൃത്വാ നിശ്ചയമാത്മനഃ
ഇങ്ങനെ രാജാവേ, നിന്റെ അച്ഛന് ദേവവ്രതന് കുറച്ച് നേരം ആലോചിച്ച് മനസ്സില് ഉറച്ച തീരുമാനമെടുത്തു.
തവ സംധാരയന്പുത്രമബ്രവീച്ഛംതനോഃ സുതഃ। ദുര്യോധന വിജാനീഹി സ്ഥിരോ ഭൂത്വാ വിശാംപതേ
ശന്തനുവിന്റെ പുത്രന് നിന്റെ മകനെ ചേര്ത്തുപിടിച്ച് പറഞ്ഞു: ദുര്യോധന, മനസ്സിലാക്കൂ—നീ ധൈര്യത്തോടെ നിലകൊള്ളണം.
പാതയിഷ്യേ രിപൂനന്യാന്പാണ്ഡവാന്പ്രതിപാലയന് । പ്രതിജ്ഞാതോ ജയോ ഹ്യദ്യ പാണ്ഡവാനാം മഹാത്മനാമ്
പാണ്ഡവരെ രക്ഷിച്ച് മറ്റുള്ള ശത്രുക്കളെ ഞാന് വീഴ്ത്തും; ഇന്ന് മഹാത്മാക്കളായ പാണ്ഡവരെ ജയിക്കുമെന്ന് ഞാന് പ്രതിജ്ഞയെടുത്തു.
പൂര്വകാലം തവ മയാ പ്രതിജ്ഞാനം മഹാബല । ഹത്വാ ദശസഹസ്രാണി ക്ഷത്രിയാണാം മഹാത്മനാമ്
മഹാബലശാലിയായ നീയോടു മുന്പ് ഞാന് ഒരു വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരുന്നു: പത്ത് ആയിരം മഹാത്മാക്കളായ ക്ഷത്രിയരെ സംഹരിച്ചശേഷം—
സംഗ്രാമാദപയാസ്യാമി ഹ്യേതത്കര്മ സമാഹിതമ് । ഇതി തത്കൃതവാംശ്ചാഹം യഥോക്തം ഭരതര്ഷഭ
ആ സമരം പൂര്ത്തിയാക്കി ഞാന് യുദ്ധഭൂമിയില് നിന്ന് പിന്മാറും; ഭാരതര്中的 ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനേ, ഞാന് പറഞ്ഞതുപോലെ ചെയ്തിരിക്കുന്നു.
അദ്യ ചാപി മഹത്കര്മ പ്രകരിഷ്യേ യഥാബലമ് । അഹം വാഽദ്യ ഹതഃ ശേഷ്യേ ഹനിഷ്യേ വാഽദ്യ പാണ്ഡവാന്
ഇന്നും എന്റെ ശക്തിക്ക് അനുസരിച്ച് വലിയൊരു കര്ത്തവ്യം ഞാന് നിര്വഹിക്കും; അല്ലെങ്കില് ഞാന് വീഴും, അല്ലെങ്കില് പാണ്ഡവരെ ഞാന് സംഹരിക്കും.
അശക്യാഃ പാണ്ഡവാ ജേതും ദേവൈരപി സവാസവൈഃ।' കിം പുനര്മര്ത്യധര്മേണ ക്ഷത്രിയേണ മഹാബലാഃ
പാണ്ഡവരെ ദേവന്മാരും ഇന്ദ്രനോടുകൂടി ജയിക്കാന് കഴിയില്ല; അതിനാല് മനുഷ്യരായ ശക്തശാലികളായ ക്ഷത്രിയര് ജയിക്കും എന്നത് എങ്ങനെയാകും?
അദ്യ തേ പുരുഷവ്യാഘ്ര പ്രതരിഷ്യേ ഋണം തവ। ഭര്തൃപിണ്ഡകൃതം രാജന്നിഹതാഃ പൃതനാമുഖേ
പുരുഷസിംഹാ, ഇന്ന് ഞാന് നിന്റെ കടം തീര്ക്കാം; രാജാവേ, ശത്രുക്കള് യുദ്ധഭൂമിയില് വീഴും.
ഇത്യുക്ത്വാ ഭരതശ്രേഷ്ഠ ക്ഷത്രിയാന്പ്രവപഞ്ഛരൈഃ। ആസസാദ ദുരാധര്ഷഃ പാണ്ഡവാനാമനീകിനീമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, ഭാരതശ്രേഷ്ഠനേ, അവന് ക്ഷത്രിയന്മാരെ അമ്പുകള് കൊണ്ട് മഴപോലെ ആക്രമിച്ചു, പാണ്ഡവസൈന്യത്തോട് നേരെ ചെന്നു.
അനീകമധ്യേ തിഷ്ഠന്തം ഗാങ്ഗേയം ഭാരതര്ഷഭ । ആശീവിഷമിവ ക്രുദ്ധം പാണ്ഡവാഃ പ്രത്യവാരയന്
ഭാരതര്中的 ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനേ, സൈന്യത്തിന്റെ നടുവില് കുരിശപോലെ കോപത്തോടെ നില്ക്കുന്ന ഗാംഗേയനെ പാണ്ഡവര് നേരിട്ട് തടഞ്ഞു.
ദശമേഽഹനി ഭീഷ്മസ്തു ദര്ശയഞ്ശക്തിമാത്മനഃ । രാജഞ്ശതസഹസ്രാണി സോഽവധീത്കുരുനന്ദന
പത്താം ദിവസം ഭീഷ്മന് തന്റെ ശക്തി കാണിച്ച്, രാജാവേ, ലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകളെ സംഹരിച്ചു, കുരുവംശത്തിന്റെ ആനന്ദം ആയവനേ.
പാഞ്ചാലാനാം ച യേ ശ്രേഷ്ഠാ രാജപുത്രാ മഹാരഥാഃ । തേഷാമാദത്ത തേജാംസി ജലം സൂര്യ ഇവാംശുഭിഃ
പാഞ്ചാലരാജകുമാരന്മാരിലും മഹാരഥന്മാരിലും ഏറ്റവും പ്രധാനികളായവരുടെ തേജസ് അവൻ എടുത്തു കൊണ്ടുപോയി, സൂര്യൻ തന്റെ കിരണങ്ങൾകൊണ്ട് വെള്ളം എടുക്കുന്നതുപോലെ.
ഹത്വാ ദശസഹസ്രാണി കുഞ്ജരാണാം തരസ്വിനാമ് । സാരോഹാണാം മഹാരാജ ഹയാനാം ചായുതം തഥാ
അവൻ പത്ത് ആയിരം ശക്തിയുള്ള ആനകളെയും അവരോടൊപ്പം ഇരിക്കുന്നവരെയും, അതുപോലെ പത്ത് ആയിരം കുതിരകളെയും കൊന്നു.
പൂര്ണേ ശതസഹസ്രേ ദ്വേ പാദാതാനാം നരോത്തമഃ । പ്രജജ്വാല രണേ ഭീഷ്മോ വിധൂമ ഇവ പാവകഃ
രണ്ടു ലക്ഷം പദാതികളെ കൊന്ന ശേഷം, ഭീഷ്മൻ യുദ്ധഭൂമിയിൽ പുകയില്ലാത്ത അഗ്നിപോലെ ജ്വലിച്ചു.
ന ചൈവം പാണ്ഡവേയാനാം കേചിച്ഛേകുര്നിരീക്ഷിതുമ് । ഉത്തരം മാര്ഗമാസ്ഥായ തപന്തമിവ ഭാസ്കരമ്
പാണ്ഡവരുടെ മക്കളിൽ ആരും ഭീഷ്മനെ നോക്കാൻ പോലും ധൈര്യപ്പെട്ടില്ല, അവൻ വടക്കേ ദിശയിലൂടെ മുന്നോട്ട് പോവുമ്പോൾ സൂര്യൻ പോലെ പ്രകാശിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
തേ പാണ്ഡവേവാഃ സംരബ്ധാ മഹേഷ്വാസേന പീഡിതാഃ । വധായാഭ്യദ്രവന്ഭീഷ്മം സൃഞ്ജയാശ്ച മഹാരഥാഃ
ശക്തനായ അമ്പെയ്ത്താവിന്റെ ആക്രമണത്തിൽ പീഡിതരായ പാണ്ഡവസേനാനികളും ശ്രുഞ്ചയരുടെ മഹാരഥന്മാരും കോപത്തോടെ ഭീഷ്മനെ സംഹരിക്കാൻ ഓടിയെത്തി.
സ വധ്യമാനോ ബഹുഭിര്ഭീഷ്മഃ ശാന്തനവസ്തഥാ । അവകീര്ണോ മഹേഷ്വാസൈഃ ശൈലോ മേഘൈരിവാവൃതഃ
അനേകർ ആക്രമിച്ചിട്ടും, ശാന്തനുവിന്റെ മകൻ ഭീഷ്മൻ വലിയ അമ്പെയ്ത്താക്കൾകൊണ്ട് ചുറ്റപ്പെട്ട്, മേഘങ്ങൾക്കിടയിൽ മറഞ്ഞു കിടക്കുന്ന പർവ്വതംപോലെ കാണപ്പെട്ടു.
പുത്രാസ്തു തവ ഗാങ്ഗേയം സമന്താത്പര്യവാരയന് । മഹത്യാ സേനയാ സാര്ധം തതോ യുദ്ധമവര്തത
അപ്പോൾ നിന്റെ മക്കളും വലിയ സൈന്യവും ചേർന്ന് ഗംഗാപുത്രനെ എല്ലാ ദിശകളിൽ നിന്നും ചുറ്റി; അതിനുശേഷം യുദ്ധം ആരംഭിച്ചു.
അര്ജുനസ്തു രണേ രാജന്ദൃഷ്ട്വാ ഭീഷ്മസ്യ വിക്രമമ് । ശിഖണ്ഡിനമഥോവാച സമഭ്യോഹി പിതാമഹമ്
രാജാവേ, അർജുനൻ യുദ്ധത്തിൽ ഭീഷ്മന്റെ വീര്യം കണ്ടപ്പോൾ ശിഖണ്ഡിനോടു പറഞ്ഞു: 'നമ്മുടെ പിതാമഹന്റെ അടുത്തേക്ക് നീ ചെന്നു.'
ന ചാപി ഭീസ്ത്വയാ കാര്യാ ഭീഷ്മാദദ്യ കഥംചന । അഹമേനം ശരൈസ്തീക്ഷ്ണൈഃ പാതയിഷ്യേ രഥോത്തമാത്
ഇന്ന് ഭീഷ്മനെ നോക്കി നീ ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല; ഞാൻ മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾകൊണ്ട് അവനെ രഥത്തിൽ നിന്ന് താഴെ വീഴ്ത്തും.
ഏവമുക്തസ്തു പാര്ഥേന ശിഖണ്ഡീ ഭരതര്ഷഭ । അഭ്യദ്രവത ഗാങ്ഗേയം ശ്രുത്വാ പാര്ഥസ്യ ഭാഷിതമ്
പാർഥന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, ഭാരതവംശത്തിലെ ശിഖണ്ഡി ഉത്സാഹത്തോടെ ഗംഗാപുത്രന്റെ നേരെ ഓടിയെത്തി.
ധൃഷ്ടദ്യുമ്നസ്തഥാ രാജന്സൌഭദ്രശ്ച മഹാരഥഃ । ഹൃഷ്ടാവാദ്രവതാം ഭീഷ്മം ശ്രുത്വാ പാര്ഥസ്യ ഭാഷിതമ്
അതു പോലെ തന്നെ, ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനും സുഭദ്രയുടെ വീരപുത്രനും പാർഥന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് സന്തോഷത്തോടെ ഭീഷ്മന്റെ നേരെ മുന്നേറി.
വിരാടദ്രുപദൌ വൃദ്ധൌ കുന്തിഭോജസ്യ ദംശിതഃ। അഭ്യദ്രവത ഗാങ്ഗേയം പുത്രസ്യ തവ പശ്യതഃ । നകുലഃ സഹദേവശ്ച ധര്മരാജശ്ച വീര്യവാന്
വൃദ്ധനായ വിരാടും ദ്രുപദനും, കുന്തിഭോജരുടെ ധൈര്യശാലിയായ രാജാവും, നിന്റെ മകന്റെ കൺമുന്നിൽ ഗംഗാപുത്രന്റെ നേരെ ചെന്നു. അതുപോലെ നകുലനും സഹദേവനും ധീരനായ യുദ്ധിഷ്ഠിരനും ചെന്നു.
തഥേതരാണി സൈന്യാനി സര്വാമ്യേവ വിശാംപതേ । സമാദ്രവന്ത ഗാങ്ഗേയം ശ്രുത്വാ പാര്ഥസ്യ ഭാഷിതമ്
പാർഥന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, രാജാവേ, മറ്റു സൈന്യങ്ങൾ മുഴുവൻ ഗംഗാപുത്രന്റെ നേരെ ഓടിയെത്തി.
പ്രത്യുദ്യയുസ്താവകാശ്ച സമേതാംസ്താന്മഹാരഥാന് । യഥാശക്തി യഥോത്സാഹം തന്മേ നിഗദതഃ ശൃണു
അപ്പോൾ നിന്റെ സൈന്യവും, രാജാവേ, അവിടെ കൂടിയ മഹാരഥന്മാരെ തങ്ങളുടെ ശേഷിക്കും ഉത്സാഹത്തിനും അനുസരിച്ച് നേരിട്ടു. ഇതിന്റെ വിശദാംശങ്ങൾ ഞാൻ പറയുമ്പോൾ കേൾക്കൂ.
ചിത്രസേനോ മഹാരാജ ചേകിതാനം സമഭ്യായാത് । ഭീഷ്മപ്രേപ്സും രണേ യാന്തം വൃഷം വ്യാഘ്രശിശുര്യഥാ
രാജാവേ, ഭീഷ്മനെ തേടി യുദ്ധഭൂമിയിലേക്ക് പോകുന്ന ചെകിതാനന്റെ നേരെ ചിത്രസേനൻ കടന്നു, പുലിക്കുഞ്ഞ് കാളയെ നേരിടുന്നതുപോലെ.
ധൃഷ്ടദ്യുമ്നം മഹാരാജ ഭീഷ്മാന്തികമുപാഗതമ് । ത്വരമാണം രണേ യത്തം കൃതവര്മാ ന്യവരായത്
യുദ്ധത്തിൽ ഉത്സാഹത്തോടെയും ധൈര്യത്തോടെയും ഭീഷ്മന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനെ കൃതവർമൻ തടഞ്ഞു.