തഥൈവ ഭഗദത്തശ്ച ശ്രതായുശ്ച മഹാബലഃ। ഗജാനീകേന ഭീമസ്യ താവവാരയതാം ദിശഃ
അതുപോലെ ഭഗദത്തനും മഹാബലനായ ശതായുവും ആനസേനയുമായി ഭീമന്റെ വഴി തടഞ്ഞു.
ഭൂരിശ്രവാഃ ശലശ്ചൈവ സൌബലശ്ച വിശാംപതേ । ശരൌഘൈര്വിമലൈസ്തീക്ഷ്ണൈര്മാദ്രീപുത്രാവവാരയന്
ഭൂരിശ്രവൻ, ശലൻ, സുബലപുത്രൻ എന്നിവരും, രാജാവേ, ഉഗ്രവും തെളിഞ്ഞതുമായ അമ്പുകളുടെ മഴയാൽ മാദ്രിപുത്രന്മാരുടെ മുന്നേറ്റം തടഞ്ഞു.
ഭീഷ്മസ്തു സംഹതഃ സങ്ഖ്യേ ധാര്തരാഷ്ട്രൈഃ സസൈനികൈഃ । യുധിഷ്ഠിരം സമാസാദ്യ സര്വതഃ പര്യവാരയത്
ഭീഷ്മൻ, ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരുടെയും സൈന്യങ്ങളുടെയും കൂട്ടത്തോടെ യുദ്ധത്തിൽ യുദ്ധിഷ്ഠിരനെ എല്ലാ വശത്തുനിന്നും വളഞ്ഞു.
ആപതന്തം ഗജാനീകം ദൃഷ്ട്വാ പാര്ഥോ വൃകോദരഃ। ലോലിഹന്സൃക്കിണീ വീരോ മൃഗരാഡിവ കാനനേ
ആനസേന മുന്നോട്ട് വരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, പാർത്ഥനും വൃക്കോദരനും ആ വീരന്മാർ കാട്ടിലെ സിംഹങ്ങൾ പോലെ നാവു ചൂണ്ടി ഉത്സാഹത്തോടെ നോക്കി.
ഭീമസ്തു രഥിനാം ശ്രേഷ്ഠോ ഗദാം ഗൃഹ്യ മഹാഹവേ । അവപ്ലുത്യ രഥാത്തൂര്ണം തവ സൈന്യാന്യഭീഷയത്
ഭീമൻ, രഥികളിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ, മഹായുദ്ധത്തിൽ ഗദ പിടിച്ച് രഥത്തിൽ നിന്ന് ചാടിയിറങ്ങി, നിന്റെ സൈന്യത്തിൽ ഭയം വിതറി.
തമുദ്വീക്ഷ്യ ഗദാഹസ്തം തതസ്തേ ഗജസാദിനഃ । പരിവവ്രൂ രണേ യത്താ ഭീമസേനം സമന്തതഃ
ഭീമസേനൻ ഗദയുമായി വരുന്നത് കണ്ട ആനയോട്ടക്കാരെല്ലാം ഉറച്ച മനസ്സോടെ യുദ്ധത്തിൽ അവനെ എല്ലാ വശത്തുനിന്നും വളഞ്ഞു.
ഗജമധ്യമനുപ്രാപ്തഃ പാണ്ഡവഃ സ വ്യരാജത। മേഘജാലസ്യ മഹതോ യഥാ മധ്യഗതോ രവിഃ
പാണ്ഡവൻ ആനകളുടെ നടുവിൽ കടന്നപ്പോൾ, വലിയ മേഘക്കൂട്ടത്തിനുള്ളിൽ സൂര്യൻ തെളിയുന്നതുപോലെ അവൻ പ്രകാശിച്ചു.
വ്യധമത്സ ഗജാനീകം ഗദയാ പാണ്ഡവര്ഷഭഃ । മഹാഭ്രജാലമതുലം മാതരിശ്വേവ സന്തതമ്
പാണ്ഡവശ്രേഷ്ഠൻ തന്റെ ഗദയാൽ ആനസേനയെ തകർത്തു, അതു തുടർച്ചയായ വലിയ മേഘക്കൂട്ടം കാറ്റ് പിരിച്ചുവിടുന്നതുപോലെ ആയിരുന്നു.
തേ വധ്യമാനാ ബലിനാ ഭീമസേനേന ദന്തിനഃ । ആര്തനാദം രണേ ചക്രുര്ഗര്ജന്തോ ജലദാ ഇവ
ഭീമസേനൻ ശക്തിയോടെ ആനകളെ സംഹരിക്കുമ്പോൾ, അവ യുദ്ധഭൂമിയിൽ വേദനയോടെ ആർത്തനാദം മുഴക്കി, മേഘങ്ങൾ ഗർജ്ജിക്കുന്നതുപോലെ ശബ്ദിച്ചു.
ബഹുധാ ദാരിതശ്ചൈവ വിഷാണൈസ്തത്ര ദന്തിഭിഃ । ഫുല്ലാശോകനിഭഃ പാര്ഥഃ ശുശുഭേ രണമൂര്ധനി
അവിടെ ആനകളുടെ ദന്തങ്ങളിൽ പലവിധത്തിൽ കുത്തേറ്റിട്ടും, പാർത്ഥൻ യുദ്ധഭൂമിയിൽ പുഷ്പിച്ച അശോകവൃക്ഷംപോലെ തെളിഞ്ഞു.
സാദിനാം ശസ്ത്രവൃഷ്ടിം ച വ്യധമദ്ഗദയാ തതഃ।' വായുവേഗസമായുക്തോ വ്യചരത്പാണ്ഡവോ യുധി
അപ്പോള് പാണ്ഡവന് തന്റെ ഗദയാല് യുദ്ധഭൂമിയില് കാറ്റുപോലെയുള്ള വേഗത്തില് സൈനികരുടെ ആയുധവൃഷ്ടി തകർത്തു ചിതറിച്ചു.
വിഷാണോല്ലിഖിതൈര്ഗാത്രൌര്വിഷാണാഭിഹതോ ഭൃശമ്। വിഷാണേ ദന്തിനം ഗൃഹ്യ നിര്വിഷാണമഥാകരോത്
ആനയുടെ ദന്തംകൊണ്ടു ശരീരത്തില് ആഴമായി കുത്തേറ്റു, പലതവണ ദന്തംകൊണ്ടു അടിക്കപ്പെട്ട്, അവന് ആനയുടെ ദന്തം പിടിച്ചു, അതിനെ ദന്തം ഇല്ലാത്തതാക്കി മാറ്റി.
വിഷാണേന ച തേനൈവ കുമ്ഭോഽഭ്യാഹത്യ ദന്തിനമ് । പാതയാമാസ സമരേ ദണ്ഡഹസ്ത ഇവാന്തകഃ
അവന് ആ ദന്തം കൊണ്ടു തന്നെ ആനയുടെ തലയ്ക്ക് വലിയൊരു അടിയിട്ടു, യുദ്ധഭൂമിയില് അതിനെ നിലംപതിപ്പിച്ചു; മരണദേവന് ദണ്ഡം പിടിച്ച് വരുന്നതുപോലെ.
ശോണിതാക്താം ഗദാം ബിഭ്രന്മേദോഭഞ്ജാകൃതച്ഛവിഃ । കൃതാഭ്യങ്ഗഃ ശോണിതേന രുദ്രവത്പ്രത്യദൃശ്യത
രക്തം പുരണ്ട, കൊഴുപ്പു ചിതറിപ്പോയ രൂപമുള്ള ഗദ കൈവശം വച്ച അവന്, രക്തം കൊണ്ട് ശരീരം തേച്ച്, ഭയങ്കരനായ രുദ്രനുപോലെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ഏവം കേ വധ്യമാനാശ്ച ഹതശേഷാ മഹാഗജാഃ । പ്രാദ്രവന്ത ദിശോ രാജന്വിമൃദ്ഗന്തഃ സ്വകം ബലമ്
ഇങ്ങനെ മഹാ ആനകളെ കൊല്ലപ്പെടുമ്പോള്, ശേഷിച്ചവ അവരുടേതായ സൈന്യത്തെ തകർത്തു, രാജാവേ, നാലു ദിശകളിലേക്കും ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
ദ്രവദ്ഭിസ്തൈര്മഹാനാഗൈഃ സമന്താദ്ഭരതര്ഷഭ। ദുര്യോധനബലം സര്വം പുനരാസീത്പരാങ്ഭുഖമ്
അങ്ങോട്ടിങ്ങോട്ട് ഓടുന്ന ആ മഹാനാഗങ്ങളെ കണ്ടു, ഭാരതശ്രേഷ്ഠാ, ദുര്യോധനന്റെ മുഴുവൻ സൈന്യവും വീണ്ടും തിരിഞ്ഞ് പിന്മാറി.
മധ്യംദിനോ മഹാരാജ സംഗ്രാമഃ സമപദ്യത। ലോകക്ഷയകരോ രൌദ്രോ ഭീഷ്മസ്യ സഹ സോമകൈഃ
മധ്യാഹ്ന സമയത്ത്, മഹാരാജാവേ, ഭീഷ്മനും സോമകന്മാരും ചേർന്ന് നടത്തിയ യുദ്ധം ലോകത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നതുപോലെയും ഭയങ്കരമായതുപോലെയും വന്നു.
ഗാങ്ഗേയോ രഥിനാം ശ്രേഷ്ഠഃ പാണ്ഡവാനാമനീകിനീമ് । വ്യധമന്നിശിതൈര്ബാണൈഃ ശതശോഽഥ സഹസ്രശഃ
ഗംഗാപുത്രനായ ഭീഷ്മന്, രഥികന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവന്, പാണ്ഡവരുടെ സൈന്യത്തെ നൂറുകണക്കിനും ആയിരക്കണക്കിനും കൂർമാനായ ബാണങ്ങൾ കൊണ്ടു ചിതറിച്ചു.
സംമമര്ദ ച തത്സൈന്യം പിതാ ദേവവ്രതസ്തവ। മര്ദയേച്ച യഥാ രാജന്സിംഹഃ പ്രാപ്യ മൃഗവ്രജമ്
നിന്റെ പിതാവായ ദേവവ്രതന് ആ സൈന്യത്തെ ശക്തമായി തകർത്തു; രാജാവേ, സിംഹം മൃഗസംഘത്തെ തകർക്കുന്നതുപോലെ.
ധൃഷ്ടദ്യുമ്നഃ ശിഖണ്ഡീ ച വിരാടോ ദ്രുപദസ്തഥാ। ഭീഷ്മമാസാദ്യ സമരേ ശരൈര്ജഘ്നുര്മഹാരഥമ്
ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനും ശിഖണ്ഡിയും വിരാടനും ദ്രുപദനും യുദ്ധത്തിൽ ഭീഷ്മനെ നേരിട്ട്, ആ മഹാരഥിയെ ബാണങ്ങൾകൊണ്ടു ആക്രമിച്ചു.
ധൃഷ്ടദ്യുമ്നം തതോ വിദ്ധ്വാ വിരാടം ച ശരൈസ്ത്രിഭിഃ । ദ്രുപദസ്യ ച നാരാചം പ്രേഷയാമാസ ഭാരത
അതിനുശേഷം ഭീഷ്മന് ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനും വിരാടനും മൂന്ന് ബാണങ്ങൾ വീതം കൊണ്ട് വെട്ടി, ദ്രുപദന്റെ മേൽ ഒരു വിശാലമായ അഗ്രം ഉള്ള ബാണം അയച്ചു.
തേന വിദ്ധാ മഹേഷ്വാസാ ഭീഷ്മേണാമിത്രകര്ശിനാ । ചുക്രുധുഃ സമരേ രാജന്പാദസ്പൃഷ്ടാ ഇവോരഗാഃ
ശത്രുക്കളെ തകർക്കുന്ന ശക്തനായ ധനുര്വേദി ഭീഷ്മന് അവരെ വെട്ടിയപ്പോൾ, രാജാവേ, അവർ യുദ്ധത്തിൽ കാൽപതിച്ച പാമ്പുകൾപോലെ ക്രുദ്ധരായി.
ശിഖണ്ഡീ തം ച വിവ്യാധ ഭരതാനാം പിതാമഹമ് । സ്ത്രീമയം മനസാ ധ്യാത്വാ നാസ്മൈ പ്രാഹരദച്യുതഃ
ശിഖണ്ഡി ഭാരതവംശത്തിലെ പിതാമഹനായ ഭീഷ്മനെ വെട്ടി; പക്ഷേ, ഭീഷ്മന് മനസ്സിൽ അവനെ സ്ത്രീയെന്നു കരുതിയതിനാൽ തിരിച്ചടിച്ചില്ല, അച്യുതാ.
ധൃഷ്ടദ്യുമ്നസ്തു സമരേ ക്രോധേനാഗ്നിരിവ ജ്വലന് । പിതാമഹം ത്രിഭിര്ബാണൈര്ബാഹ്വോരുരസി ചാര്പയത്
പക്ഷേ, ധൃഷ്ടദ്യുമ്നന് കോപത്തിൽ അഗ്നിപോലെ ജ്വലിച്ചു, യുദ്ധത്തിൽ പിതാമഹനെ മൂന്ന് ബാണങ്ങൾ കൊണ്ട് കൈകളിലും നെഞ്ചിലും വെട്ടി.
ദ്രുപദഃ പഞ്ചവിംശത്യാ വിരാടോ ദശമിഃ ശരൈഃ। ശിഖണ്ഡീ പഞ്ചവിംശത്യാ ഭീഷ്മം വിവ്യാധ സായകൈഃ
ദ്രുപദന് ഇരുപത്തഞ്ച് ബാണങ്ങൾ കൊണ്ടും, വിരാടന് പത്ത് ബാണങ്ങൾ കൊണ്ടും, ശിഖണ്ഡി ഇരുപത്തഞ്ച് ബാണങ്ങൾ കൊണ്ടും ഭീഷ്മനെ വെട്ടി.
സോഽതിവിദ്ധോ മഹാരാജ ശോണിതൌഘപരിപ്ലുതഃ। വസന്തേ പുഷ്പശബലോ രക്താശോക ഇവാബഭൌ
അങ്ങനെ അത്യധികമായി വെട്ടപ്പെട്ട ഭീഷ്മന്, മഹാരാജാവേ, രക്തം ഒഴുകി, വസന്തകാലത്ത് പൂക്കളാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചുവന്ന അശോകമരത്തെപ്പോലെ ദൃശ്യനായി.
താന്പ്രത്യവിധ്യദ്ഗാങ്ഗേയസ്ത്രിഭിസ്ത്രിഭിരജിഹ്മഗൈഃ । ദ്രുപദസ്യ ച ഭല്ലേന ധനുശ്ചിച്ഛേദ മാരിഷ
ഗംഗാപുത്രനായ ഭീഷ്മന് അവരെ ഓരോരുത്തരെയും മൂന്ന് നേരായ ബാണങ്ങൾകൊണ്ടു തിരിച്ചടിച്ചു; ദ്രുപദന്റെ ധനുസ് ഒരു വിശാലമായ അഗ്രം ഉള്ള ബാണംകൊണ്ടു വെട്ടി തകർത്തു.
സോഽന്യത്കാര്മുകമാദായ ഭീഷ്മം വിവ്യാധ പഞ്ചഭിഃ । സാരഥിം ച ത്രിഭിര്ബാണൈഃ സുശിതൈ രണമൂര്ധനി
അതിനുശേഷം ദ്രുപദന് മറ്റൊരു വില്ലെടുത്ത്, ഭീഷ്മനെ അഞ്ച് ബാണങ്ങൾകൊണ്ടും, യുദ്ധഭൂമിയിൽ സാരഥിയെ മൂന്നു കൂർമാനായ ബാണങ്ങൾകൊണ്ടും വെട്ടി.
തഥാ ഭീമോ മഹാരാജ ദ്രൌപദ്യാഃ പഞ്ച ചാത്മജാഃ । കേകയാ ഭ്രാതരഃ പഞ്ച സാത്യകിശ്ചൈവ സാത്വതഃ
അപ്പോള് ഭീമനും, ദ്രൗപദിയുടെ അഞ്ചു മക്കളും, കെകയ ദേശത്തിലെ അഞ്ചു സഹോദരന്മാരും, സാത്വത വംശത്തിലെ സാത്യകിയും അങ്ങനെ ഒരുമിച്ചു നിന്നു.
അഭ്യദ്രവന്ത ഗാങ്ഗേയം യുധിഷ്ഠിരസമാജ്ഞയാ । പ്രതി രക്ഷണകാര്യാര്ഥം ധൃഷ്ടദ്യുമ്നമുഖാന്രണേ
യുധിഷ്ഠിരന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനും അവന്റെ പ്രധാന സൈനികരും സംരക്ഷിക്കാനായി, അവര് ഗംഗാപുത്രനായ ഭീഷ്മനെതിരെ യുദ്ധത്തിനിറങ്ങി.