തതഃ ശരസഹസ്രേണ ക്ഷിപ്രകാരീ നിശാചരഃ । അര്ജുനാസ സുതം സങ്ഖ്യേ പീഡയാമാസ ഭാരത
ശീഘ്രപ്രവർത്തകനായ ആ രാത്രിവാസി, അപ്പുറം ആയിരം അമ്പുകൾ കൊണ്ട് യുദ്ധത്തിൽ അര്ജുനന്റെ മകനെ ആക്രമിച്ചു.
അഭിമന്യുസ്തതഃ ക്രുദ്ധോ നവഭിര്നതപര്വഭിഃ । ബിഭേദ നിശിസൈര്ബാണൈ രാക്ഷസേന്ദ്രം മഹോരസി
അഭിമന്യു അതിനുശേഷം കോപത്തോടെ ഒമ്പത് കൂർച്ചുള്ള, നന്നായി തയാറാക്കിയ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് രാക്ഷസരുടെ രാജാവിന്റെ വലിയ നെഞ്ചിൽ കുത്തി.
തേ തസ്യ വിവിശുസ്തൂര്ണം കായം നിര്ഭിദ്യ മര്മസു। സ തൈര്വിഭിന്നസര്വാങ്ഗഃ ശുശുഭേ രാക്ഷസോത്തമഃ
ആ അമ്പുകൾ വേഗത്തിൽ അവന്റെ ശരീരത്തിൽ കയറി, പ്രധാന അവയവങ്ങൾ തുളച്ചു; അങ്ങനെ മുഴുവൻ ശരീരവും പരിക്കേറ്റ രാക്ഷസശ്രേഷ്ഠൻ അതിശയമായി തിളങ്ങി.
പുഷ്പിതൈഃ കിംശുകൈ രാജന്സംസ്തീര്ണ ഇവ പര്വതഃ । സ സംദധാനശ്ച ശരാന്ഹേമപുങ്ഖാന്മഹാബലഃ
പുഷ്പിച്ച കിംശുകപ്പൂക്കൾ കൊണ്ട് മൂടിയ ഒരു പർവ്വതംപോലെ അവൻ തിളങ്ങി, അത്രമേൽ ശക്തിയുള്ളവൻ സ്വർണ്ണത്തൂവലുള്ള അമ്പുകൾ ഒരുക്കി.
വിബഭൌ രാക്ഷസശ്രേഷ്ഠഃ സജ്വാല ഇവ പര്വതഃ । തതഃ ക്രുദ്ധോ മഹാരാജ ആര്ശ്യശൃങ്ഗിരമര്ഷണഃ
രാക്ഷസശ്രേഷ്ഠൻ ജ്വലിക്കുന്ന പർവ്വതംപോലെ തിളങ്ങി; പിന്നെ രാജാവേ, കോപം നിറഞ്ഞ ആർഷ്യശൃംഗി അത്യന്തം ക്രുദ്ധനായി—
മഹേന്ദ്രപ്രതിമം കാര്ഷ്ണി ഛാദയാമാസ പത്രിഭിഃ । തേന തേ വിശിഖാ മുക്താ യമദണ്ഡോപമാഃ ശിതാഃ
ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ കരുത്തുള്ള കൃഷ്ണന്റെ മകനെ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് മഴപോലെ തളിച്ചു; അവൻ വിട്ട അമ്പുകൾ യമന്റെ ദണ്ഡംപോലെയായിരുന്നു.
അഭിമന്യും വിനിര്ഭിദ്യ പ്രാവിശന്ത ധരാതലമ് । തഥൈവാര്ജുനിനാ മുക്താഃ ശരാഃ കനകഭൂഷണാഃ
അഭിമന്യുവിനെ തുളച്ചു, ആ അമ്പുകൾ നിലത്തേക്ക് കയറി; അതുപോലെ തന്നെ, അര്ജുനന്റെ മകൻ വിട്ട സ്വർണ്ണം അലങ്കരിച്ച അമ്പുകളും—
അലമ്ബുസം വിനിര്ഭിദ്യ പ്രാവിശന്ത ധരാതലമ് । സൌഭദ്രസ്തു രണേ രക്ഷഃ ശരൈഃ സന്നതപര്വഭിഃ
അലമ്പുസനെ തുളച്ചു നിലത്തേക്ക് കയറി; പക്ഷേ, സുഭദ്രയുടെ മകൻ യുദ്ധത്തിൽ രാക്ഷസനെ നന്നായി തയാറാക്കിയ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് ആക്രമിച്ചു.
ചക്രേ വിമുഖമാസാദ്യ ബലം ശക്ര ഇവാഹവേ । വിമുഖം ച രണേ രക്ഷോ വധ്യമാനം രണേഽരിണാ
ഇന്ദ്രൻ യുദ്ധത്തിൽ എങ്ങനെ തന്റെ സൈന്യത്തെ തിരിച്ചു നയിക്കുമോ, അതുപോലെ ആ രാക്ഷസനും യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുവിന്റെ ആക്രമണത്തിൽ പെട്ടപ്പോൾ തന്റെ മുഖം തിരിച്ചു പോവുകയായിരുന്നു.
പ്രാദുശ്ചക്രേ മഹാമായാം താമസീമരിഘാതിനീമ് । തതസ്തേ തമസാ സര്വേ വൃതാശ്ചാസന്മഹീപതേ
അവൻ ഒരു വലിയ മായാജാലം സൃഷ്ടിച്ചു, അതു ഇരുണ്ടതും ശത്രുക്കൾക്ക് വിനാശകരവുമായിരുന്നു. രാജാവേ, അതിനാൽ എല്ലാവരും ആ ഇരുട്ടിൽ മൂടപ്പെട്ടു.
നാഭിമന്യുമപശ്യന്ത നൈവ സ്വാന്ന പരാന്രണേ । അഭിമന്യുശ്ച തദൃഷ്ട്വാ ഘോരരൂപം മഹത്തമഃ
അവർക്ക് യുദ്ധഭൂമിയിൽ അഭിമന്യുവിനെയും, സ്വന്തം ആളുകളെയും, ശത്രുക്കളെയും കാണാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു. അതു കണ്ട അഭിമന്യു ആ ഭയങ്കരമായ വലിയ ഇരുണ്ടതിനെ നോക്കി നിന്നു.
പ്രാദുശ്ചക്രേഽസ്ത്രമത്സുഗ്രം ഭാസ്കരം കുരുനന്ദനഃ । തതഃ പ്രകാശമഭവജ്ജഗത്സര്വം മഹീപതേ
അപ്പോൾ കുരുവംശജനായ അവൻ അത്യന്തം ഭയങ്കരവും പ്രകാശമുള്ളതുമായ ഒരു ആയുധം പ്രയോഗിച്ചു. ഉടൻ, രാജാവേ, ലോകം മുഴുവൻ പ്രകാശം നിറഞ്ഞു.
താം ചാഭിജഘ്നിവാന്മായാം രാക്ഷസസ്യ ദുരാത്മനഃ । സംക്രുദ്ധശ്ച മഹാവീര്യോ രാക്ഷസേന്ദ്രം നരോത്തമഃ
അവൻ ആ ദുഷ്ടരാക്ഷസന്റെ മായാജാലം തകർത്തു. അതിനുശേഷം, അത്യന്തം കോപത്തോടെ ആ മഹാവീരൻ രാക്ഷസാധിപനേ ആക്രമിച്ചു.
ഛാദയാമാസ സമരേ ശരൈഃ സന്നതപര്വഭിഃ। ബഹ്വീസ്തഥാഽന്യാ മായാശ്ച പ്രയുക്താസ്തേന രക്ഷസാ
യുദ്ധത്തിൽ, നന്നായി ഒരുക്കിയ അമ്പുകൾകൊണ്ട് അവൻ രാക്ഷസനെ മൂടി ആക്രമിച്ചു. അതുപോലെ, ആ രാക്ഷസനും പലതരം മായാജാലങ്ങൾ വീണ്ടും ഉപയോഗിച്ചു.
സര്വാസ്ത്രവിദമേയാത്മാ വാരയാമാസ ഫാല്ഗുനിഃ। ഹതമായം തതോ രക്ഷോ വധ്യമാനം ച സായകൈഃ
എല്ലാ ആയുധങ്ങളെയും അറിയുന്ന ഫാൽഗുണൻ അവയെ തടഞ്ഞു. അതിനുശേഷം, മായാജാലം നശിച്ച രാക്ഷസൻ അമ്പുകൾകൊണ്ട് പരാജയപ്പെട്ട്—
രഥം തത്രൈവ സംത്യജ്യ പ്രാദ്രവന്മഹതോ ഭയാത്। തസ്മിന്വിനിര്ജിതേ തൂര്ണം കൂടയോധിനി രാക്ഷസേ
അവിടെ തന്നെയിരുന്ന രഥം ഉപേക്ഷിച്ച് വലിയ ഭയത്തിൽ നിന്ന് ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു. ആ കപടയോദ്ധാവായ രാക്ഷസൻ വേഗത്തിൽ തോറ്റു.
ആര്ജുനിഃ സമരേ സൈന്യം താവകം സംമമര്ദ ഹ। മദാന്ധോ വന്യനാഗേന്ദ്രഃ സപദ്മാം പദ്മിനീമിവ
അർജുനൻ പിന്നെ യുദ്ധത്തിൽ നിന്റെ സൈന്യത്തെ ഒരു കാട്ടാനപോലുള്ള മദമോഹിതനായ ആന പദ്മങ്ങളോടുകൂടിയ കുളം തകർക്കുന്നതുപോലെ തകർത്തു.
തതഃ ശാന്തനവോ ഭീഷ്മഃ സൈന്യം ദൃഷ്ട്വാഽഭിവിദ്രുതമ്। മഹതാ ശരവര്ഷേണ സൌഭദ്രം പര്യവാരയത്
അപ്പോൾ ശാന്തനുവിന്റെ മകനായ ഭീഷ്മൻ സൈന്യം പലയടിച്ചതു കണ്ടു, വലിയ അമ്പുവർഷം കൊണ്ട് സുഭദ്രയുടെ മകനേ ചുറ്റി ആക്രമിച്ചു.
കോഷ്ഠീകൃത്യ ച തം വീരം ധാര്തരാഷ്ട്രാ മഹാരഥഃ । ഏവം സുബഹവോ യുദ്ധേ തതക്ഷുഃ സായകൈര്ദൃഢമ്
ആ വീരനെ ചുറ്റി ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ മഹാരഥികൾ യുദ്ധത്തിൽ അനേകം അമ്പുകൾകൊണ്ട് ശക്തമായി ആക്രമിച്ചു.
സ തേഷാം രഥിനാം വീരഃ പിതുസ്തുല്യപരാക്രമഃ । സദൃശോ വാസുദേവസ്യ വിക്രമേണ ബലേന ച
അവൻ രഥികളിൽ വീരനായവനും, തൻ്റെ അച്ഛനു തുല്യശക്തിയുള്ളവനും, ധൈര്യത്തിലും ബലത്തിലും വാസുദേവനോടു സമമായവനുമായിരുന്നു.
ഉഭയോഃ സദൃശം കര്മ സ പിതുര്മാതുലസ്യ ച । രണേ ബഹുവിധം ചക്രേ സര്വശസ്ത്രഭൃതാം വരഃ
യുദ്ധത്തിൽ, അച്ഛനും അമ്മാവനും പോലെ തന്നെ പ്രവർത്തിയും വീര്യവും കാണിച്ചവൻ ആയുധങ്ങൾ കൈവശമുള്ളവരിൽ ഏറ്റവും പ്രാവീണ്യശാലിയായവനായി പലവിധം സാഹസിക പ്രവർത്തികൾ നടത്തി.
തതോ ധനഞ്ജയോ വീരോ വിനിഘ്നംസ്തവ സൈനികാന് । ആസസാദ രണേ ഭീഷ്മം പുത്രപ്രേപ്സുരമര്ഷണഃ
അതിനുശേഷം ധനഞ്ജയനായ വീരൻ അർജുനൻ നിന്റെ സൈനികരെ സംഹരിച്ചുകൊണ്ട്, തന്റെ മകനെ കാണാൻ ആഗ്രഹത്തോടെ, യുദ്ധത്തിൽ ഭീഷ്മനേ സമീപിച്ചു.
തഥൈവ സമരേ രാജന്പിതാ ദേവവ്രതസ്തവ । ആസസാദ രണേ പാര്ഥം സ്വര്ഭാനുരിവ ഭാസ്കരമ്
അതുപോലെ, രാജാവേ, നിന്റെ അച്ഛനായ ദേവവ്രതനും യുദ്ധത്തിൽ പാർഥനെ സൂര്യനെ സമീപിക്കുന്ന സ്വർഭാനുവിനെപ്പോലെ നേരിട്ടു.
തതഃ സരഥനാഗാശ്വാഃ പുത്രാസ്തവ ജനേശ്വര । പരിവവ്രൂ രണേ ഭീഷ്മം ജുഗുപുശ്ച സമന്തതഃ
അപ്പോൾ, മനുഷ്യരിൽ പ്രഭുവേ, നിന്റെ പുത്രന്മാർ രഥങ്ങളോടും ആനകളോടും കുതിരകളോടും കൂടി യുദ്ധത്തിൽ ഭീഷ്മനെ ചുറ്റി എല്ലാ ദിശകളിലും സംരക്ഷിച്ചു.
തഥൈവ പാണ്ഡവാ രാജന്പരിവാര്യ ധനഞ്ജയമ് । രണായ മഹതേ യുക്താ ദംശിതാ ഭരതര്ഷഭ
അതുപോലെ, രാജാവേ, പാണ്ഡവരും ധനഞ്ജയനെ ചുറ്റി വലിയ യുദ്ധത്തിനായി দৃഢനിശ്ചയത്തോടെ തയ്യാറായി നിന്നു, ഭാരതവംശത്തിലെ മഹാനായവനേ.
ശാരദ്വതസ്തതോ രാജന്ഭീഷ്മസ്യ പ്രമുഖേ സ്ഥിതമ് । അര്ജുനം പഞ്ചവിംശത്യാ സായകാനാം സമാചിനോത്
അപ്പോൾ, രാജാവേ, ശാരദ്വതന്റെ മകനായ കൃപ ഭീഷ്മന്റെ മുന്നിൽ നിന്ന് അർജുനനെ ഇരുപത്തഞ്ച് അമ്പുകൾകൊണ്ട് ആക്രമിച്ചു.
പ്രത്യുദ്ഗമ്യാഥ വിവ്യാധ സാത്യകിസ്തം ശിതൈഃ ശരൈഃ । പാണ്ഡവപ്രിയകാമാര്ഥം ശാര്ദൂല ഇവ കുഞ്ജരമ്
അപ്പോൾ സത്യകി പാണ്ഡവന്മാരെ സന്തോഷിപ്പിക്കാനായി, ഒരു കടുവയെന്ന പോലെ ആനയെ ആക്രമിക്കുന്നതുപോലെ, കൂര്മ്മമായ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് അവനെ നേരിട്ട് ആക്രമിച്ചു.
ഗൌതമോഽപി ത്വരായുക്തോ മാധവം നവഭിഃ ശരൈഃ । ഹൃദി വിവ്യാധ സംക്രുദ്ധഃ കങ്കപത്രപരിച്ഛദൈഃ
അതേസമയം, ഗൗതമൻ അതിവേഗത്തിൽ കോപത്തോടെ മാധവനെ ഒമ്പത് കുരിശ്ശുള്ള അമ്പുകൾ കൊണ്ട് ഹൃദയത്തിൽ തുളച്ചു.
ശൈനേയോഽപി തതഃ ക്രുദ്ധശ്ചാപമാനമ്യ വേഗവാന് । ഗൌതമാന്തകരം തൂര്ണം സമാധത്ത ശിലീമുഖമ്
അതിനുശേഷം, ശൈനെയൻ ക്രുദ്ധനായി വേഗത്തിൽ വില്ല് വെട്ടി, ഗൗതമനെ സംഹരിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ച് ഒരു കൂർത്ത അമ്പ് ലക്ഷ്യം വെച്ചു.
തമാപതന്തം വേഗേന ശക്രാശനിസമദ്യുതിമ് । ദ്വിധാ ചിച്ഛേദ സംക്രുദ്ധോ ദ്രൌണിഃ പരമകോപനഃ
ശക്രന്റെ ഇടിമുഴങ്ങുപോലെയുള്ള ആ വേഗതയോടെ വരുന്ന അമ്പിനെ ദ്രൗണി അത്യന്തം കോപത്തോടെ രണ്ട് ഭാഗമാക്കി മുറിച്ചു.