നകുലഃ സഹദേവോ വാ സാത്യകിര്വാ മഹാരഥഃ । ഏതദാചക്ഷ്വ മേ സത്യം കുശലോ ഹ്യസി സഞ്ജയ
നകുലനോ സഹദേവനോ അതവാ മഹാശക്തനായ സാത്യകിയോ ആയിരുന്നോ? സഞ്ജയ, നീയല്ലേ ഇതു സത്യമായി പറയേണ്ടത്? നീക്ക് എല്ലാം അറിയാമല്ലോ.
ഹന്തേ തേഽഹം പ്രവക്ഷ്യാമി സംഗ്രാമം രോമഹര്ഷണമ്। യഥാഽഭൂദ്രാക്ഷസേന്ദ്രസ്യ സൌഭദ്രസ്യ ച മാരിഷ
ശരിക്കും, രാക്ഷസരുടെ രാജാവിനും സുഭദ്രയുടെ മകനുമിടയിലെ ആ രോമാഞ്ചം നിറച്ച യുദ്ധം എങ്ങനെയുണ്ടായെന്ന് ഞാൻ നിന്നോട് പറയാം.
അര്ജുനശ്ച യഥാ സങ്ഖ്യേ ഭീമസേനശ്ച പാണ്ഡവഃ । നകുലഃ സഹദേവശ്ച രണേ ചക്രുഃ പരാക്രമമ്
അര്ജുനനും ഭീമസേനനും, പാണ്ഡുവിന്റെ മക്കളായ നകുലനും സഹദേവനും ആ യുദ്ധത്തിൽ വലിയ വീരത്വം കാണിച്ചു.
തഥൈവ താവകാഃ സര്വേ ഭീഷ്മദ്രോണപുരഃസരാഃ। അദ്ഭുതാനി വിചിന്രാണി ചക്രുഃ കര്മാണ്യഭീതവത്
അത് പോലെ തന്നെ, ഭീഷ്മനും ദ്രോണനും മുന്നിൽ നിന്ന് നയിച്ച നിന്റെ സൈന്യവും അത്ഭുതകരമായ ധൈര്യപ്രദർശനങ്ങൾ നടത്തി.
അലമ്ബുസസ്തു സമരേ അഭിമന്യും മഹാരഥമ് । വിനദ്യ സുമഹാനാദം തര്ജയിത്വാ മുഹുര്മുഹുഃ
പക്ഷേ, മഹാരഥിയായ അലമ്പുസൻ യുദ്ധഭൂമിയിൽ അഭിമന്യുവിനെ വീണ്ടും വീണ്ടും ഭീഷണിപ്പെടുത്തി വലിയ ശബ്ദത്തോടെ വിളിച്ചു.
അഭിദുദ്രാവ വേഗേന തിഷ്ഠതിഷ്ഠേതി ചാബ്രവീത് । അഭിമന്യുശ്ച വേഗേന സിംഹവദ്വിനദന്മുഹുഃ
അവൻ വേഗത്തിൽ അഭിമന്യുവിനെ ആക്രമിച്ചു, 'നിൽക്കു, നിൽക്കു' എന്ന് വിളിച്ചു. അതേപോലെ അഭിമന്യുവും സിംഹംപോലെ കൂവിക്കൊണ്ട് വേഗത്തിൽ മുന്നോട്ട് പോന്നു.
ആര്ശ്യശൃങ്ഗിം മഹേഷ്വാസി പിതുരത്യന്തവൈരിണമ് । തതഃ സമീപതുഃ സങ്ഖ്യേ ത്വരിതൌ നരരാക്ഷസൌ
അര്ജുനന്റെ മകനായ മഹാശരധാരിയും പിതാവിന്റെ ശത്രുവിന്റെ പകയാളിയുമായ അവൻ, അതിനുശേഷം ആ രാക്ഷസനെ നേരിടാൻ യുദ്ധത്തിൽ വേഗത്തിൽ എത്തി.
രഥാഭ്യാം രഥിനൌ ശ്രേഷ്ഠൌ യഥാ വൈ ദേവദാനവൌ । മായാവാ രാക്ഷസശ്രേഷ്ഠോ ദിവ്യാസ്ത്രശ്ചൈവ ഫാല്ഗുനിഃ
രഥത്തിൽ ഇരുവരും മുന്നിൽ നിന്നു പോരാളികളായി, ദേവന്മാരും ദാനവന്മാരും പോലെ മുന്നോട്ട് വന്നു; രാക്ഷസൻ മായാവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യവും അര്ജുനന്റെ മകൻ ദിവ്യായുധങ്ങളും കൈവശമുണ്ടായിരുന്നു.
തതഃ കര്ഷ്ണിര്മഹാരാജ നിശിതൈഃ സായകൈസ്ത്രിഭിഃ। ആര്ശ്യശൃങ്ഗിം രണേ വിദ്ധ്വാ പുനര്വിവ്യാവ പഞ്ചഭിഃ
അപ്പോൾ കൃഷ്ണന്റെ മകൻ മൂന്നു കൂർച്ചുള്ള അമ്പുകൾ കൊണ്ട് യുദ്ധത്തിൽ ആർഷ്യശൃംഗിയെ വെട്ടി, പിന്നെയും അഞ്ചു അമ്പുകൾ കൊണ്ട് വീണ്ടും ആക്രമിച്ചു.
അലമ്ബുരോഽപി സംക്രുദ്ധഃ കാര്ഷ്ണി നവഭിരാശുഗൈഃ । ഹൃദി വിവ്യാധ വേഗേന തോത്രൈരിവ മഹാദ്വിപമ്
പക്ഷേ, അലമ്പുസൻ കോപത്തോടെ ഒമ്പത് കൂർച്ചുള്ള അമ്പുകൾ വേഗത്തിൽ കൃഷ്ണന്റെ മകന്റെ ഹൃദയത്തിൽ കുത്തി, വലിയ ആനയെ കൊത്തുപോലെയാണ് അത്.
തതഃ ശരസഹസ്രേണ ക്ഷിപ്രകാരീ നിശാചരഃ । അര്ജുനാസ സുതം സങ്ഖ്യേ പീഡയാമാസ ഭാരത
ശീഘ്രപ്രവർത്തകനായ ആ രാത്രിവാസി, അപ്പുറം ആയിരം അമ്പുകൾ കൊണ്ട് യുദ്ധത്തിൽ അര്ജുനന്റെ മകനെ ആക്രമിച്ചു.
അഭിമന്യുസ്തതഃ ക്രുദ്ധോ നവഭിര്നതപര്വഭിഃ । ബിഭേദ നിശിസൈര്ബാണൈ രാക്ഷസേന്ദ്രം മഹോരസി
അഭിമന്യു അതിനുശേഷം കോപത്തോടെ ഒമ്പത് കൂർച്ചുള്ള, നന്നായി തയാറാക്കിയ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് രാക്ഷസരുടെ രാജാവിന്റെ വലിയ നെഞ്ചിൽ കുത്തി.
തേ തസ്യ വിവിശുസ്തൂര്ണം കായം നിര്ഭിദ്യ മര്മസു। സ തൈര്വിഭിന്നസര്വാങ്ഗഃ ശുശുഭേ രാക്ഷസോത്തമഃ
ആ അമ്പുകൾ വേഗത്തിൽ അവന്റെ ശരീരത്തിൽ കയറി, പ്രധാന അവയവങ്ങൾ തുളച്ചു; അങ്ങനെ മുഴുവൻ ശരീരവും പരിക്കേറ്റ രാക്ഷസശ്രേഷ്ഠൻ അതിശയമായി തിളങ്ങി.
പുഷ്പിതൈഃ കിംശുകൈ രാജന്സംസ്തീര്ണ ഇവ പര്വതഃ । സ സംദധാനശ്ച ശരാന്ഹേമപുങ്ഖാന്മഹാബലഃ
പുഷ്പിച്ച കിംശുകപ്പൂക്കൾ കൊണ്ട് മൂടിയ ഒരു പർവ്വതംപോലെ അവൻ തിളങ്ങി, അത്രമേൽ ശക്തിയുള്ളവൻ സ്വർണ്ണത്തൂവലുള്ള അമ്പുകൾ ഒരുക്കി.
വിബഭൌ രാക്ഷസശ്രേഷ്ഠഃ സജ്വാല ഇവ പര്വതഃ । തതഃ ക്രുദ്ധോ മഹാരാജ ആര്ശ്യശൃങ്ഗിരമര്ഷണഃ
രാക്ഷസശ്രേഷ്ഠൻ ജ്വലിക്കുന്ന പർവ്വതംപോലെ തിളങ്ങി; പിന്നെ രാജാവേ, കോപം നിറഞ്ഞ ആർഷ്യശൃംഗി അത്യന്തം ക്രുദ്ധനായി—
മഹേന്ദ്രപ്രതിമം കാര്ഷ്ണി ഛാദയാമാസ പത്രിഭിഃ । തേന തേ വിശിഖാ മുക്താ യമദണ്ഡോപമാഃ ശിതാഃ
ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ കരുത്തുള്ള കൃഷ്ണന്റെ മകനെ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് മഴപോലെ തളിച്ചു; അവൻ വിട്ട അമ്പുകൾ യമന്റെ ദണ്ഡംപോലെയായിരുന്നു.
അഭിമന്യും വിനിര്ഭിദ്യ പ്രാവിശന്ത ധരാതലമ് । തഥൈവാര്ജുനിനാ മുക്താഃ ശരാഃ കനകഭൂഷണാഃ
അഭിമന്യുവിനെ തുളച്ചു, ആ അമ്പുകൾ നിലത്തേക്ക് കയറി; അതുപോലെ തന്നെ, അര്ജുനന്റെ മകൻ വിട്ട സ്വർണ്ണം അലങ്കരിച്ച അമ്പുകളും—
അലമ്ബുസം വിനിര്ഭിദ്യ പ്രാവിശന്ത ധരാതലമ് । സൌഭദ്രസ്തു രണേ രക്ഷഃ ശരൈഃ സന്നതപര്വഭിഃ
അലമ്പുസനെ തുളച്ചു നിലത്തേക്ക് കയറി; പക്ഷേ, സുഭദ്രയുടെ മകൻ യുദ്ധത്തിൽ രാക്ഷസനെ നന്നായി തയാറാക്കിയ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് ആക്രമിച്ചു.
ചക്രേ വിമുഖമാസാദ്യ ബലം ശക്ര ഇവാഹവേ । വിമുഖം ച രണേ രക്ഷോ വധ്യമാനം രണേഽരിണാ
ഇന്ദ്രൻ യുദ്ധത്തിൽ എങ്ങനെ തന്റെ സൈന്യത്തെ തിരിച്ചു നയിക്കുമോ, അതുപോലെ ആ രാക്ഷസനും യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുവിന്റെ ആക്രമണത്തിൽ പെട്ടപ്പോൾ തന്റെ മുഖം തിരിച്ചു പോവുകയായിരുന്നു.
പ്രാദുശ്ചക്രേ മഹാമായാം താമസീമരിഘാതിനീമ് । തതസ്തേ തമസാ സര്വേ വൃതാശ്ചാസന്മഹീപതേ
അവൻ ഒരു വലിയ മായാജാലം സൃഷ്ടിച്ചു, അതു ഇരുണ്ടതും ശത്രുക്കൾക്ക് വിനാശകരവുമായിരുന്നു. രാജാവേ, അതിനാൽ എല്ലാവരും ആ ഇരുട്ടിൽ മൂടപ്പെട്ടു.
നാഭിമന്യുമപശ്യന്ത നൈവ സ്വാന്ന പരാന്രണേ । അഭിമന്യുശ്ച തദൃഷ്ട്വാ ഘോരരൂപം മഹത്തമഃ
അവർക്ക് യുദ്ധഭൂമിയിൽ അഭിമന്യുവിനെയും, സ്വന്തം ആളുകളെയും, ശത്രുക്കളെയും കാണാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു. അതു കണ്ട അഭിമന്യു ആ ഭയങ്കരമായ വലിയ ഇരുണ്ടതിനെ നോക്കി നിന്നു.
പ്രാദുശ്ചക്രേഽസ്ത്രമത്സുഗ്രം ഭാസ്കരം കുരുനന്ദനഃ । തതഃ പ്രകാശമഭവജ്ജഗത്സര്വം മഹീപതേ
അപ്പോൾ കുരുവംശജനായ അവൻ അത്യന്തം ഭയങ്കരവും പ്രകാശമുള്ളതുമായ ഒരു ആയുധം പ്രയോഗിച്ചു. ഉടൻ, രാജാവേ, ലോകം മുഴുവൻ പ്രകാശം നിറഞ്ഞു.
താം ചാഭിജഘ്നിവാന്മായാം രാക്ഷസസ്യ ദുരാത്മനഃ । സംക്രുദ്ധശ്ച മഹാവീര്യോ രാക്ഷസേന്ദ്രം നരോത്തമഃ
അവൻ ആ ദുഷ്ടരാക്ഷസന്റെ മായാജാലം തകർത്തു. അതിനുശേഷം, അത്യന്തം കോപത്തോടെ ആ മഹാവീരൻ രാക്ഷസാധിപനേ ആക്രമിച്ചു.
ഛാദയാമാസ സമരേ ശരൈഃ സന്നതപര്വഭിഃ। ബഹ്വീസ്തഥാഽന്യാ മായാശ്ച പ്രയുക്താസ്തേന രക്ഷസാ
യുദ്ധത്തിൽ, നന്നായി ഒരുക്കിയ അമ്പുകൾകൊണ്ട് അവൻ രാക്ഷസനെ മൂടി ആക്രമിച്ചു. അതുപോലെ, ആ രാക്ഷസനും പലതരം മായാജാലങ്ങൾ വീണ്ടും ഉപയോഗിച്ചു.
സര്വാസ്ത്രവിദമേയാത്മാ വാരയാമാസ ഫാല്ഗുനിഃ। ഹതമായം തതോ രക്ഷോ വധ്യമാനം ച സായകൈഃ
എല്ലാ ആയുധങ്ങളെയും അറിയുന്ന ഫാൽഗുണൻ അവയെ തടഞ്ഞു. അതിനുശേഷം, മായാജാലം നശിച്ച രാക്ഷസൻ അമ്പുകൾകൊണ്ട് പരാജയപ്പെട്ട്—
രഥം തത്രൈവ സംത്യജ്യ പ്രാദ്രവന്മഹതോ ഭയാത്। തസ്മിന്വിനിര്ജിതേ തൂര്ണം കൂടയോധിനി രാക്ഷസേ
അവിടെ തന്നെയിരുന്ന രഥം ഉപേക്ഷിച്ച് വലിയ ഭയത്തിൽ നിന്ന് ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു. ആ കപടയോദ്ധാവായ രാക്ഷസൻ വേഗത്തിൽ തോറ്റു.
ആര്ജുനിഃ സമരേ സൈന്യം താവകം സംമമര്ദ ഹ। മദാന്ധോ വന്യനാഗേന്ദ്രഃ സപദ്മാം പദ്മിനീമിവ
അർജുനൻ പിന്നെ യുദ്ധത്തിൽ നിന്റെ സൈന്യത്തെ ഒരു കാട്ടാനപോലുള്ള മദമോഹിതനായ ആന പദ്മങ്ങളോടുകൂടിയ കുളം തകർക്കുന്നതുപോലെ തകർത്തു.
തതഃ ശാന്തനവോ ഭീഷ്മഃ സൈന്യം ദൃഷ്ട്വാഽഭിവിദ്രുതമ്। മഹതാ ശരവര്ഷേണ സൌഭദ്രം പര്യവാരയത്
അപ്പോൾ ശാന്തനുവിന്റെ മകനായ ഭീഷ്മൻ സൈന്യം പലയടിച്ചതു കണ്ടു, വലിയ അമ്പുവർഷം കൊണ്ട് സുഭദ്രയുടെ മകനേ ചുറ്റി ആക്രമിച്ചു.
കോഷ്ഠീകൃത്യ ച തം വീരം ധാര്തരാഷ്ട്രാ മഹാരഥഃ । ഏവം സുബഹവോ യുദ്ധേ തതക്ഷുഃ സായകൈര്ദൃഢമ്
ആ വീരനെ ചുറ്റി ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ മഹാരഥികൾ യുദ്ധത്തിൽ അനേകം അമ്പുകൾകൊണ്ട് ശക്തമായി ആക്രമിച്ചു.
സ തേഷാം രഥിനാം വീരഃ പിതുസ്തുല്യപരാക്രമഃ । സദൃശോ വാസുദേവസ്യ വിക്രമേണ ബലേന ച
അവൻ രഥികളിൽ വീരനായവനും, തൻ്റെ അച്ഛനു തുല്യശക്തിയുള്ളവനും, ധൈര്യത്തിലും ബലത്തിലും വാസുദേവനോടു സമമായവനുമായിരുന്നു.