ബിഭേദ ച സുസംരബ്ധഃ പുനശ്ചൈനാന്സുതാംശിതൈഃ। ശരൈര്ബഹുവിധാകാരൈഃ ശതശോഽഥ സഹസ്രശഃ
വളരെയധികം ഉന്മാദത്തോടെ, ആൻകിള് വീണ്ടും നാനാവിധ രൂപത്തിലുള്ള കൂർമ്മായ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് അവരെ നൂറുകണക്കിനും ആയിരക്കണക്കിനും തുളച്ചു.
വിരഥാംശ്ച മഹേഷ്വാസാന്കൃത്വാ തത്ര സ രാക്ഷസഃ । അഭിദുദ്രാവ വേഗേന ഹന്തുകാമോ നിശാചരഃ
ആ റാക്ഷസൻ ആ മഹാവീരന്മാരെ രഥരഹിതരാക്കി, രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ വേഗത്തിൽ അവരെ കൊല്ലാൻ ഓടിച്ചേർന്നു.
താനര്ദിതാന്രണേ തേന രാക്ഷസേന ദുരാത്മനാ । ദൃഷ്ട്വാഽര്ജുനസുതഃ സങ്ഖ്യേ രാക്ഷസം സമുപാദ്രവത്
ആ ദുഷ്ടനായ റാക്ഷസൻ യുദ്ധത്തിൽ അവരെ പീഡിപ്പിക്കുന്നതുകണ്ട്, അർജുനന്റെ മകൻ യുദ്ധഭൂമിയിൽ ആ റാക്ഷസനെതിരെ ഓടിച്ചേർന്നു.
തയോഃ സമഭവദ്യുദ്ധം വൃത്രവാസവയോരിവ। ദദൃശുസ്താവകാഃ സര്വേ പാണ്ഡവാശ്ച പരസ്പരമ്
അവർക്കിടയിൽ വൃത്രനും ഇന്ദ്രനും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധംപോലെ ഒരു മഹാസമരം ഉണ്ടായി; കൌരവരും പാണ്ഡവരും പരസ്പരം നോക്കി നിന്നു.
തൌ സമേതൌ മഹായുദ്ധേ ക്രോധദീപ്തൌ പരസ്പരമ്। മഹാബലൌ മഹാരാജ ക്രോധസംരക്തലോചനൌ
ആ ഇരുവരും മഹാസമരത്തിൽ ഏറ്റുമുട്ടി, ഉഗ്രകോപത്തിൽ കണ്ണുകൾ ചുവപ്പിച്ചു, രാജാവേ, ഇരുവരും മഹാശക്തിയോടെ പരസ്പരം നേരിട്ടു.
പരസ്പരമവേക്ഷേതാം കാലാനലസമൌ യുധി। `ആശീവിഷാവിവ ക്രുദ്ധൌ നേത്രാഭ്യാമിതരേതരമ് ।' തയോഃ സമാഗമോ ഘോരോ ബഭൂവ കടുകോദയഃ
യുദ്ധത്തിൽ ഇരുവരും ഒരുമിച്ച് നോക്കി, കാലാന്തകാഗ്നിപോലും കോപിതനായ പാമ്പുകളെപ്പോലും, കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് ഒരോരുത്തരെയും ഉറ്റുനോക്കി; അവരുടെ ഏറ്റുമുട്ടൽ അത്യന്തം ഭയങ്കരവും കടുപ്പമുള്ളതുമായിരുന്നു.
യഥാ ദേവാസുരേ യുദ്ധേ ശക്രശമ്ബരയോഃ പുരാ
ദേവാസുരസമരത്തിൽ ശക്രനും ശംബരനും തമ്മിൽ നടന്ന യുദ്ധംപോലെ തന്നെയായിരുന്നു.
ആര്ജുനം സമരേ ശൂരം വിനിഘ്നന്തം മഹാരഥാന്। അലമ്ബുസഃ കഥം യുദ്ധേ പ്രത്യയുധ്യത സഞ്ജയ
യുദ്ധത്തിൽ മഹാരഥന്മാരെ സംഹരിക്കുന്ന ധൈര്യശാലിയായ അർജുനനെതിരെ ആലംബുസൻ എങ്ങനെ യുദ്ധം നടത്തി, സഞ്ജയ?
ആര്ശ്യശൃങ്ഗിം കഥം ചൈവ സൌഭദ്രഃ പരവീരഹാ। തന്മമാചക്ഷ്വ തത്ത്വേന യഥാവൃത്തം സ്മ സംയുഗേ
പക്ഷിപക്ഷി വീരന്മാരെ സംഹരിക്കുന്ന സൌഭദ്രൻ ആർശ്യശൃംഗിയുമായി എങ്ങനെ യുദ്ധം നടത്തി? യുദ്ധത്തിൽ സംഭവിച്ചതു യഥാർത്ഥത്തിൽ എങ്ങനെയെന്ന് എനിക്ക് പറയൂ.
ധനംജയശ്ച കിം ചക്രേ മമ സൈന്യേഷു സംയുഗേ । ഭീമോ വാ രഥിനാം ശ്രേഷ്ഠോ രാക്ഷസോ വാ ഘടോത്കചഃ
എന്റെ സൈന്യത്തിൽ യുദ്ധത്തിൽ ധനഞ്ജയൻ എന്ത് ചെയ്തു? അല്ലെങ്കിൽ രഥികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഭീമൻ, റാക്ഷസനായ ഘടോൽക്കചൻ എന്ത് ചെയ്തു?
നകുലഃ സഹദേവോ വാ സാത്യകിര്വാ മഹാരഥഃ । ഏതദാചക്ഷ്വ മേ സത്യം കുശലോ ഹ്യസി സഞ്ജയ
നകുലനോ സഹദേവനോ അതവാ മഹാശക്തനായ സാത്യകിയോ ആയിരുന്നോ? സഞ്ജയ, നീയല്ലേ ഇതു സത്യമായി പറയേണ്ടത്? നീക്ക് എല്ലാം അറിയാമല്ലോ.
ഹന്തേ തേഽഹം പ്രവക്ഷ്യാമി സംഗ്രാമം രോമഹര്ഷണമ്। യഥാഽഭൂദ്രാക്ഷസേന്ദ്രസ്യ സൌഭദ്രസ്യ ച മാരിഷ
ശരിക്കും, രാക്ഷസരുടെ രാജാവിനും സുഭദ്രയുടെ മകനുമിടയിലെ ആ രോമാഞ്ചം നിറച്ച യുദ്ധം എങ്ങനെയുണ്ടായെന്ന് ഞാൻ നിന്നോട് പറയാം.
അര്ജുനശ്ച യഥാ സങ്ഖ്യേ ഭീമസേനശ്ച പാണ്ഡവഃ । നകുലഃ സഹദേവശ്ച രണേ ചക്രുഃ പരാക്രമമ്
അര്ജുനനും ഭീമസേനനും, പാണ്ഡുവിന്റെ മക്കളായ നകുലനും സഹദേവനും ആ യുദ്ധത്തിൽ വലിയ വീരത്വം കാണിച്ചു.
തഥൈവ താവകാഃ സര്വേ ഭീഷ്മദ്രോണപുരഃസരാഃ। അദ്ഭുതാനി വിചിന്രാണി ചക്രുഃ കര്മാണ്യഭീതവത്
അത് പോലെ തന്നെ, ഭീഷ്മനും ദ്രോണനും മുന്നിൽ നിന്ന് നയിച്ച നിന്റെ സൈന്യവും അത്ഭുതകരമായ ധൈര്യപ്രദർശനങ്ങൾ നടത്തി.
അലമ്ബുസസ്തു സമരേ അഭിമന്യും മഹാരഥമ് । വിനദ്യ സുമഹാനാദം തര്ജയിത്വാ മുഹുര്മുഹുഃ
പക്ഷേ, മഹാരഥിയായ അലമ്പുസൻ യുദ്ധഭൂമിയിൽ അഭിമന്യുവിനെ വീണ്ടും വീണ്ടും ഭീഷണിപ്പെടുത്തി വലിയ ശബ്ദത്തോടെ വിളിച്ചു.
അഭിദുദ്രാവ വേഗേന തിഷ്ഠതിഷ്ഠേതി ചാബ്രവീത് । അഭിമന്യുശ്ച വേഗേന സിംഹവദ്വിനദന്മുഹുഃ
അവൻ വേഗത്തിൽ അഭിമന്യുവിനെ ആക്രമിച്ചു, 'നിൽക്കു, നിൽക്കു' എന്ന് വിളിച്ചു. അതേപോലെ അഭിമന്യുവും സിംഹംപോലെ കൂവിക്കൊണ്ട് വേഗത്തിൽ മുന്നോട്ട് പോന്നു.
ആര്ശ്യശൃങ്ഗിം മഹേഷ്വാസി പിതുരത്യന്തവൈരിണമ് । തതഃ സമീപതുഃ സങ്ഖ്യേ ത്വരിതൌ നരരാക്ഷസൌ
അര്ജുനന്റെ മകനായ മഹാശരധാരിയും പിതാവിന്റെ ശത്രുവിന്റെ പകയാളിയുമായ അവൻ, അതിനുശേഷം ആ രാക്ഷസനെ നേരിടാൻ യുദ്ധത്തിൽ വേഗത്തിൽ എത്തി.
രഥാഭ്യാം രഥിനൌ ശ്രേഷ്ഠൌ യഥാ വൈ ദേവദാനവൌ । മായാവാ രാക്ഷസശ്രേഷ്ഠോ ദിവ്യാസ്ത്രശ്ചൈവ ഫാല്ഗുനിഃ
രഥത്തിൽ ഇരുവരും മുന്നിൽ നിന്നു പോരാളികളായി, ദേവന്മാരും ദാനവന്മാരും പോലെ മുന്നോട്ട് വന്നു; രാക്ഷസൻ മായാവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യവും അര്ജുനന്റെ മകൻ ദിവ്യായുധങ്ങളും കൈവശമുണ്ടായിരുന്നു.
തതഃ കര്ഷ്ണിര്മഹാരാജ നിശിതൈഃ സായകൈസ്ത്രിഭിഃ। ആര്ശ്യശൃങ്ഗിം രണേ വിദ്ധ്വാ പുനര്വിവ്യാവ പഞ്ചഭിഃ
അപ്പോൾ കൃഷ്ണന്റെ മകൻ മൂന്നു കൂർച്ചുള്ള അമ്പുകൾ കൊണ്ട് യുദ്ധത്തിൽ ആർഷ്യശൃംഗിയെ വെട്ടി, പിന്നെയും അഞ്ചു അമ്പുകൾ കൊണ്ട് വീണ്ടും ആക്രമിച്ചു.
അലമ്ബുരോഽപി സംക്രുദ്ധഃ കാര്ഷ്ണി നവഭിരാശുഗൈഃ । ഹൃദി വിവ്യാധ വേഗേന തോത്രൈരിവ മഹാദ്വിപമ്
പക്ഷേ, അലമ്പുസൻ കോപത്തോടെ ഒമ്പത് കൂർച്ചുള്ള അമ്പുകൾ വേഗത്തിൽ കൃഷ്ണന്റെ മകന്റെ ഹൃദയത്തിൽ കുത്തി, വലിയ ആനയെ കൊത്തുപോലെയാണ് അത്.
തതഃ ശരസഹസ്രേണ ക്ഷിപ്രകാരീ നിശാചരഃ । അര്ജുനാസ സുതം സങ്ഖ്യേ പീഡയാമാസ ഭാരത
ശീഘ്രപ്രവർത്തകനായ ആ രാത്രിവാസി, അപ്പുറം ആയിരം അമ്പുകൾ കൊണ്ട് യുദ്ധത്തിൽ അര്ജുനന്റെ മകനെ ആക്രമിച്ചു.
അഭിമന്യുസ്തതഃ ക്രുദ്ധോ നവഭിര്നതപര്വഭിഃ । ബിഭേദ നിശിസൈര്ബാണൈ രാക്ഷസേന്ദ്രം മഹോരസി
അഭിമന്യു അതിനുശേഷം കോപത്തോടെ ഒമ്പത് കൂർച്ചുള്ള, നന്നായി തയാറാക്കിയ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് രാക്ഷസരുടെ രാജാവിന്റെ വലിയ നെഞ്ചിൽ കുത്തി.
തേ തസ്യ വിവിശുസ്തൂര്ണം കായം നിര്ഭിദ്യ മര്മസു। സ തൈര്വിഭിന്നസര്വാങ്ഗഃ ശുശുഭേ രാക്ഷസോത്തമഃ
ആ അമ്പുകൾ വേഗത്തിൽ അവന്റെ ശരീരത്തിൽ കയറി, പ്രധാന അവയവങ്ങൾ തുളച്ചു; അങ്ങനെ മുഴുവൻ ശരീരവും പരിക്കേറ്റ രാക്ഷസശ്രേഷ്ഠൻ അതിശയമായി തിളങ്ങി.
പുഷ്പിതൈഃ കിംശുകൈ രാജന്സംസ്തീര്ണ ഇവ പര്വതഃ । സ സംദധാനശ്ച ശരാന്ഹേമപുങ്ഖാന്മഹാബലഃ
പുഷ്പിച്ച കിംശുകപ്പൂക്കൾ കൊണ്ട് മൂടിയ ഒരു പർവ്വതംപോലെ അവൻ തിളങ്ങി, അത്രമേൽ ശക്തിയുള്ളവൻ സ്വർണ്ണത്തൂവലുള്ള അമ്പുകൾ ഒരുക്കി.
വിബഭൌ രാക്ഷസശ്രേഷ്ഠഃ സജ്വാല ഇവ പര്വതഃ । തതഃ ക്രുദ്ധോ മഹാരാജ ആര്ശ്യശൃങ്ഗിരമര്ഷണഃ
രാക്ഷസശ്രേഷ്ഠൻ ജ്വലിക്കുന്ന പർവ്വതംപോലെ തിളങ്ങി; പിന്നെ രാജാവേ, കോപം നിറഞ്ഞ ആർഷ്യശൃംഗി അത്യന്തം ക്രുദ്ധനായി—
മഹേന്ദ്രപ്രതിമം കാര്ഷ്ണി ഛാദയാമാസ പത്രിഭിഃ । തേന തേ വിശിഖാ മുക്താ യമദണ്ഡോപമാഃ ശിതാഃ
ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ കരുത്തുള്ള കൃഷ്ണന്റെ മകനെ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് മഴപോലെ തളിച്ചു; അവൻ വിട്ട അമ്പുകൾ യമന്റെ ദണ്ഡംപോലെയായിരുന്നു.
അഭിമന്യും വിനിര്ഭിദ്യ പ്രാവിശന്ത ധരാതലമ് । തഥൈവാര്ജുനിനാ മുക്താഃ ശരാഃ കനകഭൂഷണാഃ
അഭിമന്യുവിനെ തുളച്ചു, ആ അമ്പുകൾ നിലത്തേക്ക് കയറി; അതുപോലെ തന്നെ, അര്ജുനന്റെ മകൻ വിട്ട സ്വർണ്ണം അലങ്കരിച്ച അമ്പുകളും—
അലമ്ബുസം വിനിര്ഭിദ്യ പ്രാവിശന്ത ധരാതലമ് । സൌഭദ്രസ്തു രണേ രക്ഷഃ ശരൈഃ സന്നതപര്വഭിഃ
അലമ്പുസനെ തുളച്ചു നിലത്തേക്ക് കയറി; പക്ഷേ, സുഭദ്രയുടെ മകൻ യുദ്ധത്തിൽ രാക്ഷസനെ നന്നായി തയാറാക്കിയ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് ആക്രമിച്ചു.
ചക്രേ വിമുഖമാസാദ്യ ബലം ശക്ര ഇവാഹവേ । വിമുഖം ച രണേ രക്ഷോ വധ്യമാനം രണേഽരിണാ
ഇന്ദ്രൻ യുദ്ധത്തിൽ എങ്ങനെ തന്റെ സൈന്യത്തെ തിരിച്ചു നയിക്കുമോ, അതുപോലെ ആ രാക്ഷസനും യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുവിന്റെ ആക്രമണത്തിൽ പെട്ടപ്പോൾ തന്റെ മുഖം തിരിച്ചു പോവുകയായിരുന്നു.
പ്രാദുശ്ചക്രേ മഹാമായാം താമസീമരിഘാതിനീമ് । തതസ്തേ തമസാ സര്വേ വൃതാശ്ചാസന്മഹീപതേ
അവൻ ഒരു വലിയ മായാജാലം സൃഷ്ടിച്ചു, അതു ഇരുണ്ടതും ശത്രുക്കൾക്ക് വിനാശകരവുമായിരുന്നു. രാജാവേ, അതിനാൽ എല്ലാവരും ആ ഇരുട്ടിൽ മൂടപ്പെട്ടു.