ഘടോത്കചോഽഥ സംക്രുദ്ധോ ഭഗദത്തമുപാദ്രവത്। വികടഃ പരുഷോ രാജന്ദീപ്താസ്യോ ദീപ്തലോചനഃ
അപ്പോൾ ഘടോൽക്കചൻ കോപത്തോടെ ഭഗദത്തനെ നേരെ മുന്നേറി; ഭയങ്കരവും കഠിനവുമായ അവൻ, രാജാവേ, ജ്വലിക്കുന്ന വായും കണ്ണുകളും കൊണ്ട്,
രൂപം വിഭീഷണം കൃത്വാ രോഷേണ പ്രജ്വലന്നിവ । ജഗ്രാഹ വിമലം ശൂലം ഗിരീണാമപി ദാരണമ്
ഭയപ്പെടുത്തുന്ന രൂപം ധരിച്ച്, കോപത്തിൽ കത്തുന്നവനായി, അവൻ മലകളും തകർക്കാൻ കഴിയുന്ന ഉജ്ജ്വലമായ ശൂലം എടുത്തു.
നാഗം ജിഘാംസുഃ സഹസാ ചിക്ഷേപ ച മഹാബലഃ। സ വിസ്ഫുലിങ്ഗമാലാഭിഃ സമന്താത്പരിവേഷ്ടിതമ്
അസുരനെ കൊല്ലാന് ആഗ്രഹിച്ച മഹാബലന് അതിനെ വെടിയേറ്റ് ചുറ്റും തീക്കണികള് പടര്ന്നതുപോലെ വേഗത്തില് എറിഞ്ഞു.
തമാപതന്തം സഹസാ ദൃഷ്ട്വാ പ്രാഗ്ജ്യോതിഷോ നൃപഃ । ചിക്ഷേപ രുചിരം തീക്ഷ്ണമര്ധചന്ദ്രം സുദാരുണമ്
അത് വേഗത്തില് തനിക്കു നേരെ വരുന്നത് കണ്ട പ്രാഗ്ജ്യോതിഷപുരത്തിന്റെ രാജാവ് മനോഹരവും മൂര്ച്ചയുള്ളതുമായ ഭയങ്കരമായ അരചന്ദ്രബാണം ഉടന് വിട്ടു.
ചിച്ഛേദ തന്മഹച്ഛൂലം തേന ബാണേന വേഗവാന് । ഉത്പപാത ദ്വിധാ ച്ഛിന്നം ശൂലം ഹേമപരിഷ്കൃതമ്
ആ വേഗമുള്ള ബാണം കൊണ്ട് ആ വലിയ കുന്തം മുറിച്ചുതുറന്നു; പൊന്നുകൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചിരുന്ന ആ കുന്തം രണ്ടായി പിളര്ന്നു കയറിപ്പോയി.
മഹാശനിര്യഥാ ഭ്രഷ്ടാ ശക്രമുക്താ നഭോഗതാ । ശൂലം നിപതിതം ദൃഷ്ട്വാ ദ്വിധാ കൃത്തം ച പാര്ഥിവഃ
ഇന്ദ്രന് ആകാശത്ത് നിന്ന് വിട്ടുവിടുന്ന വലിയ ഇടിമിന്നലുപോലെ ആ കുന്തം രണ്ടായി മുറിഞ്ഞ് താഴേക്ക് വീഴുന്നത് രാജാവ് കണ്ടു.
രുക്മദണ്ഡാം മഹാശക്തിം ജഗ്രാഹാഗ്നിശിഖോപമാന് । ചിക്ഷേപ താം രാക്ഷസസ്യ തിഷ്ഠിതിഷ്ഠേതി ചാബ്രവീത്
പൊന്നുകൊണ്ട് ചുറ്റിയ തീക്കനലുപമമായ വലിയ ശക്തിയെ അവന് എടുത്തു, അതിനെ രാക്ഷസനു നേരെ എറിഞ്ഞു, 'നില്ക്കു, നില്ക്കു' എന്നും വിളിച്ചു.
താമാപതന്തീം സംപ്രേക്ഷ്യ വിയത്സ്ഥാമശനീമിവ । ഉത്പത്യ രാക്ഷസസ്തൂര്ണം ജഗ്രാഹ ച നനാദ ച
ആ ആയുധം ആകാശത്ത് നിന്ന് വീഴുന്ന ഉല്കപാതംപോലെ വരുന്നത് കണ്ട രാക്ഷസന് ഉടന് ചാടി പിടിച്ചു, വലിയ ശബ്ദത്തില് ഗര്ജിച്ചു.
ബഭഞ്ജ ചൈനാം ത്വരിതോ ജാനുന്യാരോപ്യ ഭാരത। പശ്യതഃ പാര്ഥിവേന്ദ്രസ്യ തദദ്ഭുതമിവാഭവത്
അത് വേഗത്തില് എടുത്ത് മുട്ടിന്മേല് വെച്ച് രാക്ഷസന് അതിനെ തകര്ത്തു; രാജാവു നോക്കുന്പോള് അതൊരു അത്ഭുതംപോലെ തോന്നി.
തദവേക്ഷ്യ കൃതം കര്മ രാക്ഷസേന ബലീയസാ। ദിവി ദേവാഃ സഗന്ധര്വാ മുനയശ്ചാപി വിസ്മിതാഃ
അത്രയും ശക്തനായ രാക്ഷസന് ചെയ്ത ആ കൃത്യം കണ്ടു സ്വര്ഗത്തില് ദേവന്മാരും ഗന്ധര്വന്മാരും മുനിമാരും അത്ഭുതപ്പെട്ടു.
പാണ്ഡവാശ്ച മഹാരാജ ഭീമസേനപുരോഗമാഃ । സാധുസാധ്വിതി നാദേന പൃഥിവീമന്വനാദയന്
മഹാരാജാവേ, ഭീമസേനന് മുന്നില് നില്ക്കുന്ന പാണ്ഡവന്മാര് 'ശബാശ്, ശബാശ്' എന്ന് വിളിച്ച് ഭൂമി മുഴുവന് മുഴങ്ങിച്ചു.
തം തു ശ്രുത്വാ മഹാനാദം പ്രഹൃഷ്ടാനാം മഹാത്മനാമ് । നാമൃഷ്യത മഹേഷ്വാസോ ഭഗദത്തഃ പ്രതാപവാന്
അവിടെ ആ മഹാത്മാക്കളെ സന്തോഷത്തോടെ വലിയ ശബ്ദത്തില് ആഹ്ലാദിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു കേട്ട മഹാബലന് ഭഗദത്തന് അതു സഹിക്കാനാവാതെ നിന്നു.
സ വിഷ്ഫാര്യ മഹച്ചാപമിന്ദ്രാശാനിസമപ്രഭമ് । അഭിദുദ്രാവ വേഗേന പാണ്ഡവാനാം മഹാരഥാന്
ഇന്ദ്രന്റെ ഇടിമിന്നലുപോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന വലിയ വില്ല് വലിച്ച് ഭഗദത്തന് വേഗത്തില് പാണ്ഡവരുടെ മഹാരഥന്മാരെ നേരെ ചുമന്നു.
വിസൃജന്വിമലാംസ്തീക്ഷ്ണാന്നാരാചാഞ്ജ്വലനപ്രഭാന് । ഭീമമേകേന വിവ്യാധ രാക്ഷസം നവഭിഃ ശരൈഃ
അവന് തീപോലെ ജ്വലിക്കുന്ന ഉജ്ജ്വലവും മൂര്ച്ചയുള്ളതുമായ ബാണങ്ങള് വിട്ടു; ഭീമനെ ഒരു ബാണംകൊണ്ടും രാക്ഷസനെ ഒന്പത് ബാണങ്ങള്കൊണ്ടും വെട്ടി.
അഭിമന്യും ത്രിഭിശ്ചൈവ കേകയാന്പഞ്ച പഞ്ചഭിഃ । പൂര്ണായതവിസൃഷ്ടേന ശരേണാനതപര്വണാ
അഭിമന്യുവിനെ മൂന്നു ബാണങ്ങള്കൊണ്ടും, കേകയരെ ഓരോരുത്തരെയും അഞ്ചു ബാണങ്ങള്കൊണ്ടും, പൂര്ണ്ണമായ വലിച്ചശരങ്ങളാല് വെട്ടി.
ബിഭേദ ദക്ഷിണം ബാഹും ക്ഷത്രേദവസ്യ ചാഹവേ । പപാത സഹസാ തസ്യ സശരം ധനുരുത്തമമ്
യുദ്ധത്തില് ക്ഷത്രദേവന്റെ വലതുകൈയിലേയ്ക്ക് അവന് ബാണം കുത്തി; അപ്പോള് അവന്റെ ഉത്തമമായ വില്ലും ബാണവും കൈയില് നിന്ന് പെട്ടെന്ന് വീണു.
ദ്രൌപദേയാംസ്തതഃ പഞ്ച പഞ്ചഭിഃ സമതാഡയത് । ഭീമസേനസ്യ ച ക്രോധാന്നിജഘാന തുരംഗമാന്
അതിനുശേഷം അവന് ദ്രൗപദിയുടെ അഞ്ചുമക്കളെ അഞ്ചു ബാണങ്ങളാല് വെട്ടി; കോപത്തോടെ ഭീമസേനന്റെ കുതിരകളെയും അടിച്ചു.
ധ്വജം കേസരിണം ചാസ്യ ചിച്ഛേദ വിശിഖൈസ്ത്രിഭിഃ । നിര്ബിഭേദ ത്രിഭിശ്ചാന്യൈഃ സാരഥിം ചാസ്യ പത്രിഭിഃ
ഭീമസേനന്റെ പതാക അവന് മൂന്നു ബാണങ്ങളാല് മുറിച്ചു; മറ്റൊരു മൂന്നു ബാണങ്ങളാല് അവന്റെ സാരഥിയെയും കുത്തി.
സ ഗാഢവിദ്ധോ വ്യഥിതോ രഥോപസ്ഥ ഉപാവിശത് । വിശോകോ ഭരതശ്രേഷ്ഠ ഭഗദത്തേന സംയുഗേ
കഴുത്തില് കയറിയ വെട്ടേറ്റ സാരഥി വേദനയോടെ രഥത്തില് ഇരുന്നു; എങ്കിലും ഭാരതശ്രേഷ്ഠനായ വിശോകന് ഭഗദത്തന്റെ യുദ്ധത്തില് മനസ്സലറാതെ നിന്നു.
തതോ ഭീമോ മഹാബാഹുര്വിരഥോ രഥിനാം വരഃ । ഗദാം പ്രഗൃഹ്യ വേഗേന പ്രചസ്കന്ദ രഥോത്തമാത്
അതിനുശേഷം മഹാബാഹുവായ ഭീമന്, രഥികളില് ശ്രേഷ്ഠന്, തന്റെ വലിയ ഗദ പിടിച്ചു വേഗത്തില് രഥത്തില് നിന്ന് ഇറങ്ങി.
തമുദ്യതഗദം ദൃഷ്ട്വാ സശൃങ്ഗമിവ പര്വതമ് । താവകാനാം ഭയം ഘോരം സമപദ്യത ഭാരത
കൈയിൽ ഗദ ഉയർത്തിയവനെ, ശൃംഗമുള്ള ഒരു പർവതത്തെപ്പോലെ, കണ്ടപ്പോൾ, ഭാരത, നിന്റെ സൈന്യത്തിൽ ഭയങ്കരമായ ഭയം പടർന്നു.
ഏതസ്മിന്നേവ കാലേ തു പാണ്ഡവഃ കൃഷ്ണസാരഥിഃ । ആജഗാമ മഹാരാജ നിഘ്നഞ്ശത്രൂന്സമന്തതഃ
അത് തന്നെയായ സമയത്ത്, രാജാവേ, കൃഷ്ണനെ സാരഥിയാക്കിയ പാണ്ഡവൻ, ചുറ്റും ശത്രുക്കളെ തകർത്ത്, അവിടെ എത്തി.
യത്ര തൌ പുരുഷവ്യാഘ്രൌ പിതാപുത്രൌ മഹാബലൌ । പ്രാഗ്ജ്യോതിഷേണ സംയുക്തൌ ഭീമസേനഘടോത്കചൌ
അവിടെ, പുരുഷവ്യാഘ്രന്മാരായ, മഹാശക്തിയുള്ള അച്ഛനും മകനുമായ ഭീമസേനനും ഘടോൽക്കചനും, പ്രാഗ്ജ്യോതിഷരാജാവിനോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു.
ദൃഷ്ട്വാ ച പാണ്ഡവോ ഭ്രാതൄന്യുധ്യമാനാന്മഹാരഥാന് । ത്വരിതോ ഭരതശ്രേഷ്ഠ തത്രായുധ്യത്കിരഞ്ഛരാന്
തന്റെ സഹോദരന്മാർ, മഹാരഥന്മാർ, യുദ്ധത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതും കണ്ടപ്പോൾ, ഭാരതശ്രേഷ്ഠനായ പാണ്ഡവൻ അതിവേഗം അമ്പുകൾ മഴപെയ്യിച്ചുകൊണ്ട് അവിടെ യുദ്ധം ചെയ്തു.
തതോ ദുര്യോധനോ രാജാ ത്വരമാണോ മഹാരഥഃ । സേനാമചോദയത്ക്ഷിപ്രം രഥനാഗാശ്വസംകുലാമ്
അതിനുശേഷം, മഹാരഥനായ രാജാവ് ദുര്യോധനൻ, വേഗത്തിൽ, രഥങ്ങൾ, ആനകൾ, കുതിരകൾ നിറഞ്ഞ തന്റെ സൈന്യത്തെ മുന്നോട്ട് ഉണർത്തി.
താമാപതന്തീം സഹസാ കൌരവാണാം മഹാചമൂമ് । അഭിദുദ്രാവ വേഗേന പാണ്ഡവഃ ശ്വേതവാഹനഃ
അപ്രത്യക്ഷമായി മുന്നേറുന്ന കൗരവരുടെ വലിയ സൈന്യത്തിനെതിരെ, വെള്ളയകുതിരകളോടുകൂടിയ പാണ്ഡവൻ വേഗത്തിൽ മുന്നേറി.
ഭഗദത്തശ്ച സമരേ തേന നാഗേന ഭാരത। വിമൃദ്ഗന്പാണ്ഡവബലം യുധിഷ്ഠിരമുപാദ്രവത്
ഭാരത, സമരത്തിൽ ഭഗദത്തൻ തന്റെ ആനയുമായി പാണ്ഡവസൈന്യത്തെ കയറി തകർത്തു, യുദ്ധിഷ്ഠിരന്റെ നേരെ മുന്നേറി.
തദാസീത്സുമഹദ്യുദ്ധം ഭഗദത്തസ്യ മാരിഷ। പാഞ്ചാലൈഃ പാണ്ഡവേയൈശ്ച കേകയൈശ്ചോദ്യതായുധൈഃ
അപ്പോൾ, ഭഗദത്തനും ആയുധങ്ങൾ ഉയർത്തിയ പാഞ്ചാലന്മാരും പാണ്ഡവന്മാരും കേകയന്മാരും തമ്മിൽ വലിയൊരു യുദ്ധം നടന്നു.
ഭീമസേനോഽപി സമരേ താവുഭൌ കേശവാര്ജിനൌ । അശ്രാവയദ്യഥാവൃത്തമിരാവദ്വധതുത്തമമ്
സമരത്തിൽ ഭീമസേനനും, കേശവനും അർജ്ജുനനും, ഇരാവന്റെ വധം എങ്ങനെയായിരുന്നു എന്ന് എല്ലാം വിശദമായി പറഞ്ഞു.
പുത്രം വിനിഹതം ശ്രുത്വാ ഇരാവന്തം ധന?ഞ്ജയഃ। ദുഃഖേന മഹതാഽഽവിഷ്ടോ നിഃശ്വസന്പന്നഗോ യഥാ
തന്റെ മകൻ ഇരാവൻ കൊല്ലപ്പെട്ടുവെന്നു കേട്ട ധനഞ്ജയൻ, വലിയ ദുഃഖത്തിൽ ആകൃശനായി, പാമ്പുപോലെ ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ടു.