ഇരാവാനപി സംക്രുദ്ധഃ സര്വാസ്താന്നിശിതൈഃ ശരൈഃ । മോഹയാമാസ സമരേ വിദ്ധ്വാ പരപുരംജയഃ
ഇരാവാനും കോപത്തോടെ കൂരമായ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് അവരെല്ലാവരെയും യുദ്ധത്തിൽ അമ്പരപ്പിച്ചു, ശത്രുനഗരങ്ങൾ കീഴടക്കിയവൻ.
പ്രാസാനുത്കൃഷ്യ തരസാ സ്വശരീരാദരിന്ദമഃ । തൈരേവ താഡയാമാസ സുബലസ്യാത്മജാന്രണേ
ശത്രുക്കളെ കീഴടക്കിയവൻ, തന്റെ ശരീരത്തിൽ കുത്തിയ കുന്തങ്ങൾ ശക്തിയായി പുറത്തെടുത്ത്, അതേ ആയുധങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് യുദ്ധത്തിൽ സുബലന്റെ മക്കളെ ആക്രമിച്ചു.
വികൃഷ്യ ച ശിതം ഖങ്ഗം ഗൃഹീത്വാ ച ശരാവരമ് । പദാതിര്ദ്രുതമാഗച്ഛജ്ജിഘാംസുഃ സൌബലാന്യുധി
കൂരമായ വാൾ എടുത്ത് അമ്പുകൾ നിറഞ്ഞ ക്വിവർ കൈയിൽ എടുത്ത്, ആ പദാതി യോദ്ധാവ് വേഗത്തിൽ മുന്നോട്ട് ഓടി, യുദ്ധത്തിൽ സുബലന്റെ മക്കളെ സംഹരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
തതഃ പ്രത്യാഗതപ്രാണാഃ സര്വേ തേ സുബലാത്മജാഃ । ഭൂയഃ ക്രോധസമാവിഷ്ടാ ഇരാവന്തമഭിദ്രുതാഃ
പിന്നീട്, ശ്വാസം വീണ്ടെടുത്ത്, സുബലന്റെ എല്ലാ മക്കളും വീണ്ടും കോപത്തോടെ ഇരാവാനെ ആക്രമിക്കാൻ ഓടി.
ഇരാവാനപി ഖങ്ഗേന ദര്ശയന്പാണിലാഘവമ് । അഭ്യവര്തത ദേവാംശ്ച മാനുഷാംശ്ചൈവ സംയുഗേ
ഇരാവാനും വാൾ കൈയിൽ എടുത്ത് കൈപാടവം കാണിച്ച്, ദേവന്മാരെയും മനുഷ്യരെയും യുദ്ധത്തിൽ നേരിട്ടു.
ലാഘവേനാഥ ചരതഃ സര്വേ തേ സുബലാത്മജാഃ । അന്തരം നാഭ്യഗച്ഛന്ത ചരന്തഃ ശീഘ്രഗൈര്ഹയൈഃ
അവൻ ചുരുക്കത്തോടെ ചലിച്ചപ്പോൾ, സുബലന്റെ എല്ലാ മക്കളും വേഗതയുള്ള കുതിരകളിൽ കയറിയിട്ടും, അവനോട് അടുക്കാൻ വഴിയൊന്നും കണ്ടെത്തിയില്ല.
ഭൂമിഷ്ഠമഥ തം സഹ്ഖ്യേ ഹ്യന്തരിക്ഷാദവപ്ലുതമ് । പരിവാര്യ ഭൃശം സര്വേ ഗ്രഹീതുമുപചക്രമുഃ
പിന്നീട്, യുദ്ധത്തിൽ ആ മനുഷ്യൻ ആകാശത്തിൽ നിന്ന് ഭൂമിയിലേക്ക് ചാടി ഇറങ്ങിയപ്പോൾ, എല്ലാവരും അവനെ ചുറ്റി പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
അഥാഭ്യാശഗതാനാം തേഷാം ഗാത്രാണ്യകൃന്തത । അസിഹസ്തോഽസ്ത്രഹസ്താനാം തേഷാം ഗാത്രാണ്യകൃന്തത
അവർ അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ, വാൾ കൈയിൽ എടുത്ത് ആയുധങ്ങൾ ധരിച്ചവരുടെ അവയവങ്ങൾ അവൻ വെട്ടി മാറ്റി.
ആയുധാനി ച സര്വേഷാം ബാഹൂനപി വിഭൂഷിതാന്। അപതന്ത നികൃത്താങ്ഗാ മൃതാ ഭൂമൌ ഗതാസവഃ
എല്ലാവരുടെയും ആയുധങ്ങളും അലങ്കാരമുള്ള കൈകളും മുറിഞ്ഞു നിലത്ത് വീണു; അവരുടേത് ജീവൻ വിട്ടു, മരിച്ചശരീരങ്ങൾ ആയിരുന്നു.
വൃഷകസ്തു മഹാരാജ ബഹുധാ വിപരിക്ഷതഃ। അമുച്യത മഹാരൌദ്രാത്തസ്മാദ്വീരാവകര്തനാത്
മഹാരാജാവേ, വലിയ കാള, പലവിധം പരിക്കേറ്റിട്ടും, ആ ഭയങ്കരമായ വീരസംഹാരത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനായി.
താന്സര്വാന്പതിതാന്ദൃഷ്ട്വാ ഭീതോ ദുര്യോധനസ്തതഃ। അഭ്യധാവത സംക്രുദ്ധോ രാക്ഷസം ഘോരദര്ശനമ്
എല്ലാവരും വീണതുകണ്ട്, ദുര്യോധനൻ ഭയപ്പെട്ട്, കോപത്തോടെ ഭയങ്കരമായ രൂപമുള്ള രാക്ഷസനെ നേരെ ഓടി.
ആര്ശ്യശൃങ്ഗിം മഹേഷ്വാസം മായാവിനമരിന്ദമമ്। വൈരിണം ഭീമസേനസ്യ പൂര്വം ബകവധേന വൈ
ആർഷ്യശൃംഗി എന്ന മഹാബാണധാരി, മായാവി, ശത്രുക്കളെ കീഴടക്കിയവൻ, ഭീമസേനന്റെ ശത്രുവായിരുന്നവൻ, മുമ്പ് ബകനെ സംഹരിച്ചവൻ.
പശ്യ വീര യഥാ ഹ്യേഷ ഫല്ഗുനസ്യ സുതോ ബലീ। മായാവീ വിപ്രിയം കര്തുമകാര്ഷീന്മേ ബലക്ഷയമ്
നീ കാണൂ, വീരാ, ഫൽഗുനന്റെ മകൻ എത്ര ശക്തനാണെന്ന്. അവൻ തന്റെ മായാവിദ്യ ഉപയോഗിച്ച് എനിക്ക് ഇഷ്ടമല്ലാത്തത് ചെയ്തു, എന്റെ സൈന്യത്തെ നശിപ്പിച്ചു.
ത്വം ച കാമഗമസ്താത മായാസ്ത്രേ ച വിശാരദഃ । കൃതവൈരശ്ച പാര്ഥേന തസ്മാദേനം രണേ ജഹി
നീ, അച്ഛാ, മനസ്സിനിഷ്ടം പോലെ സഞ്ചരിക്കാനും മായാസ്ത്രങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനുമാണ്. പാർഥനോടു ശത്രുതയുമുണ്ട്. അതുകൊണ്ട്, യുദ്ധത്തിൽ അവനെ തോൽപ്പിക്കൂ.
ബാഢമിത്യേവമുക്ത്വാ തു രാക്ഷസോ ഘോരദര്ശനഃ । പ്രയയൌ സിംഹനാദേന യത്രാര്ജുനസുതോ യുവാ
അതേ എന്ന് മറുപടി പറഞ്ഞ്, ഭയാനകമായ രൂപമുള്ള രാക്ഷസൻ സിംഹത്തിന്റെ കുരൽപോലെ ആഹ്വാനം ചെയ്തു അർജുനന്റെ യുവാവായ മകന്റെ അടുക്കൽ ചെന്നു.
സ യോധൈര്യുദ്ധകുശലൈര്വിമലപ്രാസയോധിഭിഃ । വീരൈഃ പ്രഹാരിഭിര്യുക്തൈഃ സ്വൈരനീകൈഃ സമാവൃതഃ
യുദ്ധത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള, വെടിപ്പുള്ള കുന്തം കൈവശമുള്ള, ധൈര്യശാലികളായ സൈനികരാൽ അവൻ ചുറ്റപ്പെട്ടിരുന്നു.
[ഹതശേഷൈര്മഹാരാജ ദ്വിസാഹസ്ത്രൈര്ഹയോത്തമൈഃ] നിഹന്തുകാമഃ സമരേ ഇരാവന്തം മഹാബലമ്
രണ്ടായിരം ഉത്തമ കുതിരകൾ മാത്രം ശേഷിച്ചപ്പോൾ, മഹാബലശാലിയായ ഇരാവാനെ യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിച്ച് അവൻ മുന്നേറി.
ഇരാവാനപി സംക്രുദ്ധസ്ത്വരമാണഃ പരാക്രമീ ഹന്തുകാമമയിത്രഘ്നോ രാക്ഷസം പ്രത്യവാരയത്
ഇരാവാനും അത്രമേൽ കോപത്തോടെ, വേഗത്തിൽ, ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, രാക്ഷസനെ നേരിട്ട് തടഞ്ഞു.
തമാപതന്തം സംപ്രേക്ഷ്യ രാക്ഷസഃ സുമഹാബലഃ। ത്വരമാണസ്തതോ മായാം പ്രയോക്തുമുപചക്രമേ
അവനെ വേഗത്തിൽ മുന്നോട്ട് വരുന്നത് കണ്ട രാക്ഷസൻ അതിവിശാലമായ ശക്തിയോടെ, ഉടൻ തന്നെ മായാവിദ്യ ഉപയോഗിക്കാൻ തുടങ്ങി.
തേന മായാമയാഃ സൃഷ്ടാ ഹയാസ്താവന്ത ഏവ ഹി। സ്വാരൂഢാ രാക്ഷസൈര്ഘോരൈഃ ശൂലപട്ടസധാരിഭിഃ
അവൻ ആ മായാവിദ്യ ഉപയോഗിച്ച് തുല്യസംഖ്യയിലുള്ള കുതിരകളും, ഭയാനകമായ രാക്ഷസന്മാർ കുന്തവും വടി പോലുള്ള ആയുധങ്ങളും കൈവശം വച്ചവരും സൃഷ്ടിച്ചു.
തേ സംരബ്ധാഃ സമാഗമ്യ ദ്വിസാഹസ്രാഃ പ്രഹാരിണഃ। അചിരാദ്ഗമയാമാസുഃ പ്രേതലോകം പരസ്പരമ്
ആ രണ്ടായിരം ധൈര്യശാലികൾ ഉത്സാഹത്തോടെ ഏറ്റുമുട്ടി, വളരെ വേഗത്തിൽ പരസ്പരം മരണലോകത്തേക്ക് അയച്ചു.
തസ്മിംസ്തു നിഹതേ സൈന്യേ താവുഭൌ യുദ്ധദുര്മദൌ। സംഗ്രാമേ സമതിഷ്ഠേതാം യഥാ വൈ വൃത്രവാസവൌ
ആ സൈന്യം മുഴുവനും നശിച്ചപ്പോൾ, ആ രണ്ടു യുദ്ധഭ്രാന്തന്മാരും യുദ്ധഭൂമിയിൽ ഉറച്ചുനിന്നു, വൃത്രനും ഇന്ദ്രനും പോലെ.
ആദ്രവന്തമഭിപ്രേക്ഷ്യ രാക്ഷസം യുദ്ധദുര്മദമ് । ഇരാവാഥ സംരബ്ധഃ പ്രത്യധാവന്മഹാബലഃ
യുദ്ധഭ്രാന്തനായ രാക്ഷസൻ മുന്നോട്ട് ചാർജ്ജ് ചെയ്യുന്നത് കണ്ടു, ഇരാവാൻ കോപത്തോടെ, മഹാബലത്തോടെ അവനെ നേരിടാൻ ഓടി.
സമഭ്യാശഗതസ്യാജൌ തസ്യ ഖങ്ഗേന ദുര്മദഃ । ചിച്ഛേദ കാര്മുകം ദീപ്തം ശരവാപം ച കഞ്ചുകമ്
യുദ്ധത്തിൽ അടുത്തെത്തിയ ഇരാവാന്റെ പ്രകാശമുള്ള വില്ലും നെഞ്ചിൽ ധരിച്ചിരുന്ന കവചവും, ആ ഭ്രാന്തനായ രാക്ഷസൻ വാളുകൊണ്ട് വെട്ടി തകർത്തു.
സ നികൃത്തം ധനുര്ദൃഷ്ട്വാ ഖം ജവേന സമാവിശത്। ഇരാവന്തമഭിക്രുദ്ധം മോഹയന്നിവ മായയാ
തന്റെ വിൽ വെട്ടിയതറിഞ്ഞ്, ഇരാവാൻ വേഗത്തിൽ ആകാശത്തിലേക്ക് കയറി, രാക്ഷസനെ മായാവിദ്യ ഉപയോഗിച്ച് ഭ്രമിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
തതോഽന്തരിക്ഷമുത്പത്യ ഇരാവാനപി രാക്ഷസമ്। വിമോഹയിത്വാ മായാഭിസത്സ്യ ഗാത്രാമി സായകൈഃ
അതിനുശേഷം, ഇരാവാൻ ആകാശത്തിലേക്ക് പാറി, രാക്ഷസനെ മായാവിദ്യ കൊണ്ട് ഭ്രമിപ്പിച്ചു, അമ്പുകൾ കൊണ്ട് അവന്റെ അംഗങ്ങളിൽ അടിച്ചു.
ചിച്ഛേദ സര്വമര്മജ്ഞഃ കാമരൂപോ ദുരാസദഃ । തഥാ സ രാക്ഷസശ്രേഷ്ഠഃ ശരൈഃ കൃത്തഃ പുനഃ പുനഃ
എല്ലാ പ്രധാനമർമ്മങ്ങളും അറിയുന്ന, ഇഷ്ടരൂപം എടുക്കാൻ കഴിയുന്ന, സമീപിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളവൻ ആയ ഇരാവാൻ, എല്ലാം വെട്ടി തകർത്തു. അതുകൊണ്ട് ആ രാക്ഷസശ്രേഷ്ഠൻ വീണ്ടും വീണ്ടും അമ്പുകൾ കൊണ്ട് പരിക്കേറ്റു.
സംബഭൂവ മഹാരാജ സമവാപ ച യൌവനമ് । മായാ ഹി സഹരാജ സമവാപ ച യൌവനമ്
അവൻ വീണ്ടും മുഴുവൻ ശരീരവും, രാജാവേ, പുതുപ്പിച്ചുപോലെയായി, മായാവിദ്യയാൽ വീണ്ടും യൗവനം പ്രാപിച്ചു.
ഏവം തദ്രാക്ഷസസ്യാങ്ഗം ഛിന്നംഛിന്നം വ്യരോഹത । ഇരാവാനപി സംക്രുദ്ധോ രാക്ഷസം ത മഹാബലമ്
അങ്ങനെ, രാക്ഷസന്റെ ശരീരം വീണ്ടും വീണ്ടും വെട്ടിയിട്ടും പുനഃസ്ഥാപിതമായി; ഇരാവാനും അത്യന്തം കോപത്തോടെ ആ മഹാബലശാലിയായ രാക്ഷസനെ അടിച്ചു.
പരശ്വഥേന തീക്ഷ്ണേന ചിച്ഛേദ ച പുനഃ പുനഃ । സ തേന ബലിനാ വീരശ്ഛിദ്യമാന ഇവ ദ്രുമഃ
കൂരമായ പരശുവാൽ ഇരാവാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും അവനെ വെട്ടി; ആ ബലവാനായ വീരൻ ഒരു വൃക്ഷം വെട്ടുന്നപോലെ തകർന്നുപോയി.