തവ പുത്രോ വിശാലാക്ഷി ചക്രവര്തീ ഭവിഷ്യതി। തവ ഭര്താ വിശാലാക്ഷി ത്രൈലോക്യവിജയീ ഭവേത്
നിന്റെ മകൻ, വിശാലമായ കണ്ണുള്ളവളേ, ലോകം മുഴുവൻ ഭരിക്കുന്ന ചക്രവർത്തിയാകും; നിന്റെ ഭർത്താവ്, വിശാലാക്ഷിയായവളേ, മൂന്നു ലോകവും ജയിക്കും.
ദിവ്യാന്ഭോഗാനനുപ്രാപ്താ ഭവ ത്വം വരവര്ണിനി। ഏവമുക്താ രഥ്തര്യാ പരം ഹര്ഷമവാപ സാ
നല്ല വർണ്ണമുള്ളവളേ, നീ ദിവ്യമായ അനുഭവങ്ങൾ നേടും; രഥാന്തര്യ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ അത്യന്തം സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.
ശകുന്തലാം തദാ രാജാ ശാസ്ത്രോക്തേനൈവ കര്മണാ। തതോഽഗ്രമഹിഷീം കൃത്വാ സര്വാഭരണഭൂഷിതാമ്
അതിനുശേഷം രാജാവ് ശാസ്ത്രത്തിൽ പറയുന്ന വിധത്തിൽ ശകുന്തളയെ എല്ലാ ആഭരണങ്ങളാലും അലങ്കരിച്ച് തന്റെ പ്രധാന മഹിഷിയായി സ്വീകരിച്ചു.
ബ്രാഹ്മണേഭ്യോ ധനം ദത്ത്വാ സൈനികാനാം ച ഭൂപതിഃ। ദൌഷ്യന്തിം ച തതോ രാജാ പുത്രം ശാകുന്തലം തദാ
ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും സൈനികർക്കും ധനം നൽകി, രാജാവ് ശകുന്തളയിൽ ജനിച്ച ദൗഷ്യന്തിയെ തന്റെ മകനായി സ്ഥാനാരോഹണം ചെയ്തു.
ഭരതം നാമതഃ കൃത്വാ യൌവരാജ്യേഽഭ്യഷേചയത്। `ഭരതേ ഭാരമാവേശ്യ കൃതകൃത്യോഽഭവന്നൃപഃ
അവനു ഭാരതൻ എന്ന പേര് നൽകി, യുവരാജാവായി അഭിഷേകം നടത്തി; രാജാവ് ഭാരതനിൽ ഭരണഭാരം ഏൽപ്പിച്ച് തന്റെ കടമകൾ നിറവേറ്റി.
തതോ വര്ഷശതം പൂര്ണം രാജ്യം കൃത്വാ നരാധിപഃ। ഗത്വാ വനാനി ദുഷ്യന്തഃ സ്വര്ഗലോകമുപേയിവാന്
അതിനുശേഷം നൂറു വർഷം രാജ്യം ഭരിച്ച രാജാവ് ദുഷ്യന്തൻ കാടുകളിലേക്ക് പോയി, ദേവലോകം പ്രാപിച്ചു.
ദുഷ്യന്താദ്ഭരതോ രാജ്യം യഥാന്യായമവാപ സഃ।' തസ്യ തത്പ്രഥിതം കര്മ പ്രാവര്തത മഹാത്മനഃ
ദുഷ്യന്തനിൽ നിന്ന് ഭാരതൻ നിയമാനുസരണം രാജ്യം ഏറ്റുവാങ്ങി; ആ മഹാത്മാവിന്റെ പ്രശസ്തമായ കർമ്മങ്ങൾ ആരംഭിച്ചു.
ഭാസ്വരം ദിവ്യമജിതം ലോകസംനാദനം മഹത്। സ വിജിത്യ മഹീപാലാംശ്ചകാര വശവര്തിനഃ
പ്രഭയുള്ളതും ദിവ്യവും ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തതും ലോകത്ത് പ്രസിദ്ധമായതുമായ ഭരണകാലം; ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരെ ജയിച്ച് അവരെ കീഴടക്കി.
ചചാര ച സതാം ധര്മം പ്രാപ്യ ചാനുത്തമം യശഃ। സ രാജാ ചക്രവര്ത്യാസീത്സാര്വഭൌമഃ പ്രതാപവാന്
സത്പുരുഷന്മാരുടെ ധർമ്മം അനുഷ്ഠിച്ചു, അതുല്യമായ പ്രശസ്തി നേടി; ആ രാജാവ് സർവ്വഭൗമനും ശക്തിയുള്ള ചക്രവർത്തിയുമായിരുന്നു.
ഈജേ ച ബഹുഭിര്യജ്ഞൈര്യഥാ ശക്രോ മരുത്പതിഃ। യാജയാമാസ തം കണ്വോ ദക്ഷവദ്ഭൂരിദക്ഷിണമ്
ഇന്ദ്രൻ പോലെ അനേകം യാഗങ്ങൾ ചെയ്തു; കണ്വൻ അവനുവേണ്ടി ദക്ഷൻപോലെ ധാരാളം ദാനം നൽകി യാഗം നടത്തിച്ചു.
ശ്രീമദ്ഗോവിതതം നാമ വാജിമേധമവാപ സഃ। യസ്മിന്സഹസ്രം പദ്മാനാം കണ്വായ ഭരതോ ദദൌ
ശോഭയുള്ള ഗോവിതതം എന്ന അശ്വമേധയാഗം നടത്തി; അതിൽ ഭാരതൻ കണ്വന് ആയിരം പൊൻതാമരകൾ നൽകി.
സോഽശ്വമേധശതൈരീജേ യമുനാമനു തീരഗഃ। ത്രിശതൈശ്ച സരസ്വത്യാം ഗങ്ഗാമനു ചതുഃശതൈഃ
യമുനയുടെ തീരത്ത് നൂറ് അശ്വമേധയാഗങ്ങൾ നടത്തി; സരസ്വതിയുടെ തീരത്ത് മൂവായിരം, ഗംഗയുടെ തീരത്ത് നാലായിരം യാഗങ്ങൾ നടത്തി.
ദൌഷ്യന്തിര്ഭരതോ യജ്ഞൈരീജേ ശാകുന്തലോ നൃപഃ। തസ്മാദ്ഭരതവംശസ്യ വിപ്രതസ്ഥേ മഹദ്യശഃ
ദുഷ്യന്തനും ശകുന്തളയും ജനിച്ച ഭരതൻ രാജാവ് യാഗങ്ങൾ നടത്തി. ഭരതവംശത്തിന്റെ മഹത്തായ കീർത്തി അവനിൽ നിന്നു ദൂരദൂരെയിലേക്കും പടർന്നു.
ഭരതസ്യ വരസ്ത്രീഷു പുത്രാഃ സംജജ്ഞിരേ പൃഥക്। നാഭ്യനന്ദത്തദാ രാജാ നാനുരൂപാ മമേതി താന്
ഭരതന് പല മഹിളകളിൽ നിന്നുമുള്ള പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ രാജാവ് അവരെ 'ഇവരൊക്കെ എനിക്ക് യോജിച്ചവരല്ല' എന്ന് പറഞ്ഞു അംഗീകരിച്ചില്ല.
തതസ്താന്മാതരഃ ക്രുദ്ധാഃ പുത്രാന്നിന്യുര്യമക്ഷയമ്। തതസ്തസ്യ നരേന്ദ്രസ്യ വിതഥം പുത്രജന്മ തത്
അതിനാൽ, അമ്മമാർ കോപത്തോടെ ആ പുത്രന്മാരെ യമലോകത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. അങ്ങനെ ആ രാജാവിന് പുത്രജനനം ഫലപ്രദമായില്ല.
തതോ മഹദ്ഭിഃ ക്രതുഭിരീജാനോ ഭരതസ്തദാ। ലേഭേ പുത്രം ഭരദ്പാജാദ്ഭുമന്യും നാമ ഭാരത
അതിനുശേഷം ഭരതൻ വലിയ യാഗങ്ങൾ നടത്തി. ഭരദ്വാജനിൽ നിന്ന് ഭൂമന്യു എന്ന പേരുള്ള ഒരു പുത്രനെ അവൻ ലഭിച്ചു.
തതഃ പുത്രിണമാത്മാനം ജ്ഞാത്വാ പൌരവനന്ദനഃ। ഭുമന്യും ഭരതശ്രേഷ്ഠ യൌവരാജ്യേഽഭ്യഷേചയത്
പുത്രനുണ്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഭരതൻ, പൗരവവംശത്തിന്റെ ആനന്ദം, ഭൂമന്യുവിനെ യുവരാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്തു.
തതോ ദിവിരഥോ നാമ ഭുമന്യോരഭവത്സുതഃ। സുഹോത്രശ്ച സുഹോതാ ച സുഹവിഃ സുയജുസ്തഥാ
അതിനുശേഷം, ഭൂമന്യുവിന് ദിവിരഥൻ എന്ന പുത്രൻ ജനിച്ചു. സുഹോത്രൻ, സുഹോതൻ, സുഹവിഃ, സുയജുസ് എന്നിവരും ഉണ്ടായി.
പുഷ്കരിണ്യാമൃചീകശ്ച ഭുമന്യോരഭവന്സുതാഃ। തേഷാം ജ്യേഷ്ഠഃ സുഹോത്രസ്തു രാജ്യമാപ മഹീക്ഷിതാമ്
പുഷ്കരിണിയിൽ ഭൂമന്യുവിന് ഋചീകനും മറ്റ് പുത്രന്മാരും ജനിച്ചു. അവരിൽ മുതിർന്നവൻ സുഹോത്രൻ ഭൂമിയുടെ രാജ്യം നേടി.
രാജസൂയാശ്വമേധാദ്യൈഃ സോഽയജദ്ബഹുഭിഃ സവൈഃ। സുഹോത്രഃ പൃഥിവീം കൃത്സ്നാം ബുഭുജേ സാഗരാമ്ബരാമ്
സുഹോത്രൻ രാജസൂയ, അശ്വമേധം തുടങ്ങിയ അനേകം യാഗങ്ങൾ നടത്തി. സമുദ്രം ചുറ്റിയ മുഴുവൻ ഭൂമിയും ഭരിച്ചുവാണു.
പൂര്ണാം ഹസ്തിഗവാശ്വൈശ്ച ബഹുരത്നസമാകുലാമ്। മമജ്ജേവ മഹീ തസ്യ ഭൂരിഭാരാവപീഡിതാ
ആ രാജാവിന്റെ കാലത്ത്, ആനകൾ, പശുക്കൾ, കുതിരകൾ, അനേകം രത്നങ്ങൾ എന്നിവയാൽ സമൃദ്ധമായ ഭൂമി ഭാരമേറിയതായിരുന്നു.
ഹസ്ത്യശ്വരഥസംപൂര്ണാ മനുഷ്യകലിലാ ഭൃശമ്। സുഹോത്രേ രാജനി തദാ ധര്മതഃ ശാസതി പ്രജാഃ
ആനകൾ, കുതിരകൾ, രഥങ്ങൾ, മനുഷ്യരുടെ തിരക്ക് എന്നിവകൊണ്ട് ഭൂമി നിറഞ്ഞിരുന്നു. അപ്പോൾ സുഹോത്രൻ രാജാവ് ധർമ്മപ്രകാരം ജനങ്ങളെ ഭരിച്ചുവാണു.
ചൈത്യയൂപാങ്കിതാ ചാസീദ്ഭൂമിഃ ശതസഹസ്രശഃ। പ്രവൃദ്ധജനസസ്യാ ച സര്വദൈവ വ്യരോചത
ശതസഹസ്രങ്ങളോളം യാഗശിലകൾ കൊണ്ടു ഭൂമി ചിഹ്നിതമായിരുന്നു. ജനങ്ങളും വിളകളും സമൃദ്ധമായി എല്ലായ്പ്പോഴും ഭൂമി പ്രകാശിച്ചിരുന്നു.
ഐക്ഷ്വാകീ ജനയാമാസ സുഹോത്രാത്പൃഥിവീപതേഃ। അജമീഢം സുമീഢം ച പുരുമീഢം ച ഭാരത
സുഹോത്രൻ രാജാവിൽ നിന്ന് ഐക്ഷ്വാകുവംശത്തിലെ രാജകുമാരി അജമീഢൻ, സുമീഢൻ, പുരുമീഢൻ എന്നിവരെ പ്രസവിച്ചു.
അജമീഢോ വരസ്തേഷാം തസ്മിന്വംശഃ പ്രതിഷ്ഠിതഃ। ഷട് പുത്രാന്സോപ്യജനയത്തിസൃഷു സ്ത്രീഷു ഭാരത
അവരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠൻ അജമീഢനാണ്; വംശം അവനിൽ സ്ഥാപിതമായി. അവൻ മൂന്നു ഭാര്യമാരിൽ നിന്ന് ആറു പുത്രന്മാരെ ജനിപ്പിച്ചു.
ഋക്ഷം ധൂമിന്യഥോ നീലീ ദുഷ്യന്തപരമേഷ്ഠഇനൌ। കേശിന്യജനയജ്ജഹ്നും സുതൌ ച ജനരൂഷിണൌ
ഋക്ഷൻ, ധൂമിനി, നീലി, ദുഷ്യന്തൻ, പരമേഷ്ഠി, കേശിനി, ജഹ്നു, ജനരൂഷിണി എന്നിങ്ങനെ പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു.
വിദുഃ സംവരണം വീരമൃക്ഷാദ്രാഥന്തരീസുതമ്। തഥേമേ സര്വപഞ്ചാലാ ദുഷ്യന്തപരമേഷ്ഠിനോഃ। അന്വയാഃ കുശികാ രാജഞ്ജന്ഹോരമിതതേജസഃ
ഋക്ഷനിൽ നിന്ന് രഥാന്തരിയുടെ പുത്രനായ വീരനായ സംവർണൻ ജനിച്ചു. ദുഷ്യന്തനും പരമേഷ്ഠിയും വംശജരായ പാഞ്ചാലന്മാർ; ജഹ്നുവിന്റെ വംശം കുശികന്മാരാണ്.
ജനരൂഷണയോര്ജ്യേഷ്ഠമൃക്ഷമാഹുര്ജനാധിപമ്। ഋക്ഷാത്സംവരണോ ജജ്ഞേ രാജന്വംശകരസ്തവ
ജനരൂഷിണിയുടെ പുത്രന്മാരിൽ മുതിർന്നവൻ ഋക്ഷനാണ് രാജാവായിരുന്നത്. ഋക്ഷനിൽ നിന്ന് സംവർണൻ ജനിച്ചു; അവൻ തന്നെയാണ് നിന്റെ വംശത്തിന്റെ ആരംഭം.
ആര്ക്ഷേ സംവരണേ രാജന്പ്രശാസതി വസുന്ധരാമ്। സംക്ഷയഃ സുമഹാനാസീത്പ്രജാനാമിതി നഃ ശ്രുതമ്
ഋക്ഷന്റെ പുത്രനായ സംവർണൻ ഭൂമിയെ ഭരിച്ചപ്പോൾ, രാജാവേ, വലിയൊരു ജനഹാനി സംഭവിച്ചു എന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
വ്യശീര്യത തതോ രാഷ്ട്രം ക്ഷയൈര്നാനാവിധൈസ്തദാ। ക്ഷുന്മൃത്യുഭ്യാമനാവൃഷ്ട്യാ വ്യാധിഭിശ്ച സമാഹതമ്
അപ്പോൾ രാജ്യം പലവിധ ദുരന്തങ്ങൾകൊണ്ട് തകർന്നു. ക്ഷാമം, മരണങ്ങൾ, വരൾച്ച, രോഗങ്ങൾ എന്നിവ രാജ്യം ബാധിച്ചു.