ന ഹി മേ ജീവിതേനാപി വിദ്യതേഽദ്യ പ്രയോജനമ് । ഭീമസേനം രണേ ഹിത്വാ സ്നേഹമുത്സൃജ്യ പാണ്ഡവൈഃ
ഇന്ന് ഭീമസേനനെ യുദ്ധത്തിൽ വിട്ട്, പാണ്ഡവരോടുള്ള സ്നേഹം ഉപേക്ഷിച്ച ശേഷം, എനിക്ക് ജീവൻ പോലും വേണ്ടതല്ല.
യദി യാമി വിനാ ഭീമം കിം മാം ക്ഷത്രം വദിഷ്യതി। ഏകായനഗതേ ഭീമേ മയി ചാവസ്ഥിതേ യുധി
ഞാൻ ഭീമനെ കൂടാതെ പോയാൽ, ഭീമൻ ഒരു ദിശയിലേക്ക് പോയി ഞാൻ ഇവിടെ യുദ്ധത്തിൽ നിന്നാൽ, മറ്റു ക്ഷത്രിയർ എന്നെക്കുറിച്ച് എന്ത് പറയും?
തസ്യ ന സ്വസ്തി കുര്വന്തി ദേവാഃ ശക്രപുരോഗമാഃ । യഃ സഹായാന്പരിത്യജ്യ സ്വസ്തിമാനാവ്രജേദ്ഗൃഹമ്
സഹായികളെ ഉപേക്ഷിച്ച് സുരക്ഷിതമായി വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുന്നവരെ, ഇന്ദ്രൻമുതൽ ദേവന്മാർ വരെ അനുഗ്രഹിക്കാറില്ല.
രൌരവേ നരകേ മഞ്ജേദപ്ലവേ ദുസ്തരേ നൃഭിഃ ।' മമ ഭീമഃ സഖാ ചൈവ സംബന്ധീ ച മഹാബലഃ । ഭക്തോഽസ്മാന്ഭക്തിമാംശ്ചാഹം തമപ്യരിനിഷൂദനമ്
രൗരവം എന്ന അതികഠിനവും കടക്കാനാവാത്തതുമായ നരകത്തിൽ മനുഷ്യൻ മുങ്ങിപ്പോകുന്നു. ഭീമൻ എന്റെ സുഹൃത്തും ബന്ധുവും അതിവലിയവനും ആണ്. അവൻ ഞങ്ങളോടു ഭക്തിയുള്ളവനാണ്, ഞാനും അവനോടും അതേ ഭക്തിയുണ്ട്, അവൻ ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്നവനാണ്.
സോഽഹം തത്ര ഗമിഷ്യാമി യത്ര യാതോ വൃകോദരഃ । നിഘ്നന്തം മാം രിപൂന്പശ്യ ദാനവാനിവ വാസവമ്
അതിനാൽ, വൃകോദരൻ പോയിടത്തേക്കാണ് ഞാൻ പോകുന്നത്. ഞാൻ അവിടെ ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്നതും, ഇന്ദ്രൻ ദാനവന്മാരെ സംഹരിക്കുന്നതുപോലെ കാണൂ.
ഏവമുക്ത്വാ തതോ വീരോ യയൌ മധ്യേന വാഹിനീമ് । ഭീമസേനസ്യ മാര്ഗേഷു ഗദാപ്രമഥിതൈര്ഗജൈഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം ആ വീരൻ സൈന്യത്തിന്റെ നടുവിലൂടെ നടന്നു, ഭീമസേനൻ തന്റെ ഗദയാൽ ആനകളെ തകർത്ത വഴികളിലൂടെയാണ് അവൻ പോയത്.
സ ദദര്ശ തദാ ഭീമം ദഹന്തം രിപുവാഹിനീമ്। വാതോ വൃക്ഷാനിവ ബലാത്പ്രഭഞ്ജന്തം രണേ രിപൂന്
അവിടെ അവൻ ഭീമനെ കണ്ടു, ശത്രുസൈന്യത്തെ ദഹിപ്പിക്കുകയും, കാറ്റ് വൃക്ഷങ്ങളെ പിഴുതെറിയുന്നതുപോലെ യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുക്കളെ തകർക്കുകയും ചെയ്യുന്ന 모습을.
തേ വധ്യമാനാഃ സമരേ രഥിനഃ സാദിനസ്തഥാ । പാദാതാ ദന്തിനശ്ചൈവ ചക്രുരാത്സ്വരം മഹത്
യുദ്ധഭൂമിയിൽ കൊല്ലപ്പെടുന്ന രഥസാരഥികൾ, കുതിരപ്പടയാളികൾ, കാലാളുകൾ, ആനപ്പടയാളികൾ ഇവർ എല്ലാവരും വലിയൊരു നിലവിളി ഉയർത്തി.
ഹാഹാകാരശ്ച സംജജ്ഞേ തവ സൈന്യസ്യ മാരിഷ । വധ്യതോ ഭീമസേനേന കൃതിനാ ചിത്രയോധിനാ
ഭീമസേനൻ, അത്യന്തം പ്രാവീണ്യവും ധൈര്യവും ഉള്ള യോദ്ധാവായ അവൻ, അവരെ സംഹരിക്കുമ്പോൾ നിന്റെ സൈന്യത്തിൽ വലിയൊരു ദുഃഖാരവം ഉയർന്നു.
തതഃ കൃതാസ്ത്രാസ്തേ സര്വേ പരിവാര്യ വൃകോദരമ് । അഭീതാഃ സമവര്തന്ത ശസ്ത്രവൃഷ്ട്യാ പരംതപ
അതിനുശേഷം ആയുധകലയിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയ എല്ലാവരും ഭയമില്ലാതെ വൃക്കോദരനെ ചുറ്റി, ആയുധവർഷം പെയ്യിച്ച് അവനെ നേരിട്ടു.
അഭിദ്രുതം ശസ്ത്രഭൃതാം വരിഷ്ഠം സമന്തതഃ പാണ്ഡവം ലോകവീരഃ। സൈന്യേന ഘോരേണ സുസംഹിതേന ദൃഷ്ട്വാ ബലീ പാര്ഷതോ ഭീമസേനമ്
ഭീമസേനനെ, ആയുധധാരികളിൽ ഏറ്റവും പ്രഗത്ഭനായ പാണ്ഡവനെ, ചുറ്റും ഭയാനകവും സുസംഘടിതവുമായ സൈന്യം വളഞ്ഞിരിക്കുന്നതും, ധൈര്യശാലിയായ പർഷതൻ അതു കണ്ടതും ആയിരുന്നു.
അഥോപഗച്ഛച്ഛരവിക്ഷതാങ്ഗം പദാതിനം ക്രോധവിഷം വമന്തമ്। ആശ്വാസയന്പാര്ഷതോ ഭീമസേനം ഗദാഹസ്തം കാലമിവാന്തകാലേ
അപ്പൊഴ് പർഷതൻ, അമ്പുകൾകൊണ്ട് പരിക്കേറ്റ ശരീരവും, കാൽനടയായി കോപം പുകയുന്ന ഭീമസേനനെയും, കാലാന്ത്യത്തിലെ യമനെപ്പോലെ ഗദയുമായി നിന്നവനെയും സമീപിച്ചു ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
വിശല്യമേനം ച ചകാര തൂര്ണ- മാരോപയച്ചാത്മരഥേ മഹാത്മാ। ഭൃശം പരിഷ്വജ്യ ച ഭീമസേന- മാശ്വാസയാമാസ സ ശത്രുമധ്യേ
അവൻ വേഗത്തിൽ അമ്പുകൾ നീക്കി, ഭീമസേനനെ സ്വന്തം രഥത്തിൽ കയറ്റി, അവനെ ശക്തമായി അണകി ശത്രുക്കളുടെ നടുവിൽ ആശ്വാസം നൽകി.
തഥാ തസ്മിന്വര്തമാനേഽതിവേഗം ഭ്രാതൄനഥോപേത്യ തവാപി പുത്രഃ । തസ്മിന്വിമര്ദേ തവ സംപ്രവൃത്തേ ദൃഷ്ട്വാ രണേ വാക്യമിദം ബഭാഷേ
ഇങ്ങനെ അതിവേഗം സംഭവിക്കുമ്പോൾ, അപ്പോൾ നിന്റെ മകനും സഹോദരന്മാരുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു, യുദ്ധം കഠിനമായി നടക്കുന്നത് കണ്ടു ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
അയം ദുരാത്മാ ദ്രുപദസ്യ പുത്രഃ സമാഗതോ ഭീമസേനേന സാര്ധമ്
ഇവിടെ ദുഷ്ടനായ ദ്രുപദന്റെ മകനാണ് ഭീമസേനനോടൊപ്പം ചേർന്ന് വന്നിരിക്കുന്നത്.
തം യാമ സര്വേ മഹതാ ബലേന മാ വോ രിപുഃ പ്രാര്ഥയതാമനീകമ്। ശ്രുത്വാ തു വാക്യം തമമൃഷ്യമാണാ ജ്യേഷ്ഠജ്ഞയാ നോദിതാ ധാര്തരാഷ്ട്രാഃ
അവനെല്ലാം വലിയ ശക്തിയോടെ ആക്രമിക്കാം, അല്ലെങ്കിൽ ശത്രു നമ്മുടെ സൈന്യത്തെ ആഗ്രഹിക്കും; ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാർ, മൂത്തവന്റെ പ്രേരണയോടെ സഹിക്കാനാവാതെ മുന്നോട്ട് പോന്നു.
വധായ നിഷ്പേതുരുദായുധാസ്തേ യുഗക്ഷയേ കേതവോ യദ്വദുഗ്രാഃ। പ്രഗൃഹ്യ ചാസ്ത്രാണി ധനൂംഷി വീരാ ജ്യാം നേമിഘോഷൈഃ പ്രവികമ്പയന്തഃ
കൊല ചെയ്യാൻ ആയുധങ്ങൾ എടുത്ത് അവർ പുറത്ത് കുതിച്ചു, യുഗാന്തത്തിലെ പതാകകൾപോലെ ഭയങ്കരമായി; വീരന്മാർ ആയുധങ്ങളും വില്ലുകളും പിടിച്ചു, വില്ലിന്റെ നാരുകൾ ഉരുട്ടി ഉരുണ്ട ശബ്ദം ഉയർത്തി.
ശരൈരവര്ഷന്ദ്രുപദസ്യ പുത്രം യഥാമ്ബുദാ ഭൂധരം വാരിജാലൈഃ । നിഹത്യ താംശ്ചാപി ശരൈഃ സുതീക്ഷ്ണൈ- ര്ന വിവ്യഥേ സമരേ ചിത്രയോധീ
അവർ ദ്രുപദന്റെ മകന്മേൽ അമ്പുകൾ മഴപെയ്യിച്ചപ്പോള് മേഘങ്ങൾ മലയിൽ വെള്ളം ഒഴിക്കുന്നതുപോലെ ആയിരുന്നു; പക്ഷേ,锋മായ അമ്പുകൾകൊണ്ട് അവരെ തകർത്തിട്ടും ആ മഹാവീരന് യുദ്ധത്തിൽ ഭയം തോന്നിയില്ല.
ന്ദൈത്യേഷു യദ്വത്സമരേ മഹേന്ദ്രഃ
യുദ്ധത്തിൽ ദൈത്യന്മാരെ നേരിടുമ്പോൾ മഹേന്ദ്രൻ ചെയ്യുന്നപോലെ.
സ വൈ തതോഽസ്ത്രം സുമഹാപ്രഭാവം' പ്രമോഹനം ദ്രോണദത്തം മഹാത്മാ। പ്രയോജയാമാസ ഉദാരകര്മാ തസ്മിന്രണേ തവ സൈന്യസ്യ രാജന്
അപ്പോൾ മഹാത്മാവും ഉത്തമകൃത്യങ്ങളുള്ളവനും, ദ്രോണൻ നൽകിയ അതിമഹത്തായ പ്രമോഹനാസ്ത്രം നിന്റെ സൈന്യത്തിനെതിരെ ആ യുദ്ധത്തിൽ പ്രയോഗിച്ചു, രാജാവേ.
ന്മോഹോപേതാംസ്തവ പുത്രാന്നിശമ്യ
നിന്റെ മക്കൾ മോഹം പിടിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് കേട്ടപ്പോൾ,
ഏതസ്മിന്നേവ കാലേ തു ഭീമഃ പ്രഹരതാം വരഃ। വിശ്രമ്യ ച തദാ രാജന്പീത്വാഽമൃതരസം ജലമ്
അത് തന്നെയായ സമയത്ത്, ഭീമൻ, യുദ്ധക്കാരിൽ ഏറ്റവും പ്രഗത്ഭൻ, വിശ്രമിച്ചു, രാജാവേ, അമൃതംപോലെയുള്ള വെള്ളം കുടിച്ചു.
പുനഃ സന്നഹ്യ സംക്രുദ്ധോ യോധയാമാസ സംയുഗേ। ധൃഷ്ടദ്യമ്നേന സഹിതഃ കാലയാമാസ ഭാരത
പിന്നീട് വീണ്ടും ആയുധധാരിയായി, കോപത്തോടെ, ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനോടൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്തു, ഭാരതവംശജാ, ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ രാജന്ദ്രോണഃ ശസ്ത്രഭൃതാം വരഃ। ദ്രുപദം ത്രിഭിരാസാദ്യ ശരൈര്വിവ്യാധ ദാരുണൈഃ
അതിനിടയിൽ, രാജാവേ, ആയുധധാരികളിൽ ഏറ്റവും പ്രഗത്ഭനായ ദ്രോണൻ, ദ്രുപദനെ സമീപിച്ച് മൂന്നു കഠിനമായ അമ്പുകൾകൊണ്ട് വെട്ടി.
സോഽതിവിദ്ധസ്തതോ രാജന്രണേ ദ്രോണേന പാര്ഥിവഃ । അപായാദ്ദ്രുപദോ രാജന്പൂര്വവൈരമനുസ്മരന്
അങ്ങനെ യുദ്ധത്തിൽ ദ്രോണൻ കഠിനമായി അമ്പുകൊണ്ട് തുളച്ചപ്പോൾ, രാജാവേ, ദ്രുപദൻ പഴയ വൈരമനുസ്മരിച്ച് പിന്മാറി.
ജിത്വാ തു ദ്രുപദം ദ്രോണഃ ശങ്ഖം ദധ്മൌ പ്രതാപവാന് । തസ്യ ശങ്ഖസ്വനം ശ്രുത്വാ വിത്രേസുഃ സര്വസോമകാഃ
ദ്രുപദനെ ജയിച്ച ശേഷം, ദ്രോണൻ, പ്രതാപശാലിയായവൻ, ശംഖം മുഴക്കി; അതിന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് എല്ലാ സോമകരും ഭയപ്പെട്ടു.
അഥ ശുശ്രാവ തേജസ്വീ ദ്രോണഃ ശസ്ത്രഭൃതാം വരഃ। പ്രമോഹനാസ്ത്രേണ രണേ മോഹിതാനാത്മജാംസ്തവ
അപ്പോൾ, തേജസ്സുള്ള ദ്രോണൻ, ആയുധധാരികളിൽ പ്രഗത്ഭൻ, യുദ്ധത്തിൽ നിന്റെ മക്കൾ പ്രമോഹനാസ്ത്രംകൊണ്ട് മോഹം പിടിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് അറിഞ്ഞു.
തതോ ദ്രോണോ മഹാരാജ ത്വരിതോഽഭ്യായയൌ രണാത്। തത്രാപശ്യന്മഹേഷ്വാസോ ഭാരദ്വാജഃ പ്രതാപവാന്
അതിനുശേഷം, രാജാവേ, ദ്രോണൻ വേഗത്തിൽ യുദ്ധഭൂമിയിൽ നിന്ന് സമീപിച്ചു; അവിടെ മഹാബലശാലിയായ ഭാരദ്വാജൻ അതിനെ കണ്ടു.
ധൃഷ്ടദ്യുമ്നം ച ഭീമം ച വിചരന്തൌ മഹാരണേ । മോഹാവിഷ്ടാംശ്ച തേ പുത്രാനപശ്യത്സ മഹാരഥഃ
അവൻ മഹാരഥി ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനും ഭീമനും മഹാസമരഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നതും, നിന്റെ മക്കൾ മോഹത്തിൽ ആകൃഷ്ടരായിരിക്കുന്നതും കണ്ടു.
തതഃ പ്രജ്ഞാംസ്ത്രമദായ മോഹനാസ്ത്രം വ്യനാശയത് । തതഃ പ്രത്യാഗതപ്രാണാസ്തവ പുത്രാ മഹാരഥാഃ
അപ്പോൾ അവൻ മനസ്സിന്റെ അകലം നീക്കുന്ന ആയുധം എടുത്ത്, മോഹം ഉണ്ടാക്കുന്ന ആയുധം നശിപ്പിച്ചു. അതിനുശേഷം, നിന്റെ മഹാരഥി മക്കൾക്ക് ബോധം തിരിച്ചുവന്നു.