അനന്ത വിദിത ബ്രഹ്മന്നിത്യഭൂതവിഭാവന । കൃതകാര്യ കൃതപ്രജ്ഞ ധര്മജ്ഞ വിജയാവഹ
അവസാനമില്ലാത്തവാ, ബ്രഹ്മാവിനും അറിയപ്പെടുന്നവാ, ശാശ്വതജീവികളെ എപ്പോഴും പ്രകടിപ്പിക്കുന്നവാ, പ്രവർത്തികൾ പൂർത്തിയാക്കുന്നവാ, ജ്ഞാനത്തിൽ പാടവമുള്ളവാ, ധർമ്മത്തെ അറിയുന്നവാ, വിജയത്തെ നൽകുന്നവാ.
ഗുഹ്യാത്മന്സര്വയോഗാത്മന്സ്ഫുടസംഭൂതസംഭവ। ഭൂതാദ്യ ലോകത്ത്വേശ ജയ ഭൂതവിഭാവന
ഗുഹ്യാത്മാവേ, സർവ്വയോഗങ്ങളുടെ ആത്മാവേ, വ്യക്തമായി ഉദിച്ചവാ, സകലഭൂതങ്ങളുടെ ആദ്യസ്വരൂപമേ, ലോകങ്ങളുടെ ഇശ്വരാ, ജയിക്കട്ടെ, ജീവികളെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നവാ.
ആത്മയോഗേ മഹാഭാഗ കല്പസംക്ഷേപതത്പര । ഉദ്ഭാവനമനോഭാവ ജയ ബ്രഹ്മ ജയപ്രിയ
സ്വന്തം യോഗശക്തിയാൽ, മഹാഭാഗവേ, കാലചക്രം ചുരുക്കുന്നതിൽ താല്പര്യപ്പെടുന്നവാ, സൃഷ്ടിക്കും ചിന്തയ്ക്കും ആദിയായവാ, ബ്രഹ്മാവേ, ജയത്തിനോട് പ്രിയം കാണുന്നവാ, ജയിക്കട്ടെ.
നിസര്ഗസര്ഗനിരത കാമേശ പരമേശ്വര । അമൃതോദ്ഭവസദ്ഭാവ മുക്താത്മന്വിജയപ്രദ
സ്വഭാവവും സൃഷ്ടിയും എപ്പോഴും നടത്തുന്നവാ, കാമങ്ങളുടെ ഇശ്വരാ, പരമേശ്വരാ, അമൃതസ്വഭാവം ഉള്ളവാ, മോചിതാത്മാക്കൾക്ക് വിജയപ്രദനായവാ.
പ്രജാപതിപതേ ദേവ പദ്മനാഭ മഹാബല। ആത്മഭൂതമഹാഭൂത സത്വാത്മഞ്ജയ സര്വദാ
പ്രജാപതികളുടെ നാഥാ, ദേവാ, താമരപൂക്കളിൽ ജനിച്ചവാ, മഹാശക്തനേ, ആത്മാവായ മഹാഭൂതനേ, സത്വത്തിന്റെ സ്വരൂപമേ, എല്ലായ്പ്പോഴും ജയിക്കട്ടെ.
പാദൌ തവ ധാ ദേവീ ദിശോ ബാഹു ദിവം ശിരഃ। മൂര്തിസ്തേഽഹം സുരാഃ കായശ്ചന്ദ്രാദിത്യൌ ച ചക്ഷുഷീ
ദേവാ, ദിശകൾ നിന്റെ കാലുകളാണ്, ദിക്കുകൾ നിന്റെ കൈകളാണ്, ആകാശം നിന്റെ തല, ഞാൻ നിന്റെ രൂപം, ദേവന്മാർ നിന്റെ ശരീരം, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും നിന്റെ കണ്ണുകളാണ്.
ബലം തപശ്ച സത്യം ച കര്മ ധര്മാത്മകം തവ। തേജോഽഗ്നിഃ പവനഃ ശ്വാസ ആപസ്തേ സ്വേദസംഭവാഃ
ശക്തിയും തപസ്സും സത്യം എല്ലാം നിനക്കാണ്, ധർമ്മപൂർവ്വമായ കർമ്മം നിന്റെതാണ്, പ്രകാശം അഗ്നിയാകുന്നു, ശ്വാസം കാറ്റാകുന്നു, വെള്ളം നിന്റെ ചൊരിഞ്ഞു വരുന്നതിൽ നിന്നാണ്.
അശ്വിനൌ ശ്രവണൌ നിത്യം ദേവീ ജിഹ്വാ സരസ്വതീ। വേദാഃ സംസ്കാരനിഷ്ഠാ ഹി ത്വയീദം ജഗദാശ്രിതമ്
അശ്വിനികൾ നിന്റെ ചെവികളാണ്, ദേവിയായ സരസ്വതി നിന്റെ നാവാണ്, വേദങ്ങൾ യാഗങ്ങളിൽ സ്ഥാപിതമായവയും, ഈ ലോകം മുഴുവൻ നിനക്കാശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.
ന സങ്ഖ്യാനം പരീമാണം ന തേജോ ന പരാക്രമമ് । ന ബലം യോഗയോഗീശ ജാനീമസ്തേ പരംതപ
നിന്റെ എണ്ണം, അളവ്, പ്രകാശം, ശക്തി, ധൈര്യം—ഇവയൊന്നും ഞങ്ങൾക്കറിയില്ല, യോഗത്തിന്റെയും യോഗികളുടെയും നാഥാ, ശത്രുക്കളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നവാ.
ത്വദ്ഭക്തിനിരതാ ദേവ നിയമൈസ്ത്വാം സമാശ്രിതാഃ। അര്ചയാമഃ സദാ വിഷ്ണോ പരമേശം മഹേശ്വരമ്
ദേവാ, നിന്റെ ഭക്തിയിൽ നിലകൊണ്ടു, നിയന്ത്രണങ്ങളാൽ നിന്നിൽ ആശ്രയം പ്രാപിച്ചു, ഞങ്ങൾ എപ്പോഴും നിന്നെ ആരാധിക്കുന്നു, വിശ്ണു, പരമേശ്വരാ, മഹേശ്വരാ.
ഋഷയോ ദേവഗന്ധര്വാ യക്ഷരാക്ഷസപന്നഗാഃ। പിശാചാ മാനുഷാശ്ചൈവ മൃഗപക്ഷിസരീസൃപാഃ
മഹർഷിമാർ, ദേവന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, രാക്ഷസന്മാർ, പാമ്പുകൾ, പിശാചുകൾ, മനുഷ്യർ, മൃഗങ്ങൾ, പക്ഷികൾ, ഉരഗങ്ങൾ—
ഏവമാദി മയാ സൃഷ്ടം പൃഥിവ്യാം ത്വത്പ്രസാദജമ് । പദ്മനാഭ വിശാലാക്ഷ കൃഷ്ണ ദുഃശ്വപ്രണാശന
ഇങ്ങനെയുള്ള എല്ലാ ജീവികളും ഭൂമിയിൽ ഞാൻ സൃഷ്ടിച്ചത് നിന്റെ കൃപയാൽ തന്നെയാണ്, പദ്മനാഭാ, വിശാലാക്ഷാ, കൃഷ്ണാ, ദുർസ്വപ്നങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നവാ.
ത്വം ഗതിഃ സര്വഭൂതാനാം ത്വം നേതാ ത്വം ജഗദ്ഗുരുഃ । ത്വത്പ്രസാദേന ദേവേശ സുഖിനോ വിബുധാഃ സദാ
സകലഭൂതങ്ങളുടെയും ആശ്രയവും, നേതാവും, ലോകഗുരുവും നീയാണു; ദേവേശാ, നിന്റെ കൃപയാൽ ജ്ഞാനികൾ എപ്പോഴും സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുന്നു.
പൃഥിവീ നിര്ഭയാ ദേവ ത്വത്പ്രസാദാത്സദാഽഭവത് । തസ്മാദ്ഭവ വിശാലാക്ഷ യദുവംശവിവര്ധനഃ
ദേവാ, നിന്റെ കൃപകൊണ്ടു ഭൂമി എപ്പോഴും ഭയമില്ലാതെ നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ടു, വിശാലാക്ഷാ, യദുവംശത്തെ വളർത്തുന്നവനാകൂ.
ധര്മസംസ്ഥാപനാര്ഥായ ദൈത്യാനാം ച ബധായ ച। ജഗതോ ധാരണാര്ഥായ വിജ്ഞാപ്യം കുരു മേ വിഭോ
ധർമ്മം നിലനിറുത്താനും, ദൈത്യന്മാരെ നശിപ്പിക്കാനും, ലോകം നിലനിർത്താനും, മഹാശക്തനേ, ഞാൻ നിന്നോട് ഈ അപേക്ഷ ഉന്നയിക്കുന്നു.
യത്തത്പരമകം ഗുഹ്യം ത്വത്പ്രസാദാദിദം വിഭോ। വാസുദേവ തദേതത്തേ മയോദ്ഗീതം യഥാതഥമ്
വാസുദേവാ, പരമമായ രഹസ്യമായ ആ ഉപദേശത്തെ, നിന്റെ കൃപയാൽ, ഞാൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ നിന്നോട് പാടിത്തരുന്നു.
സൃഷ്ട്വാ സംകര്ഷണം ദേവം സ്വയമാത്മാനമാത്മനാ। കൃഷ്ണ ത്വമാത്മനാസ്രാക്ഷീഃ പ്രദ്യുമ്നം ചാത്മസംഭവമ്
ദേവാ, നീ തന്നെ നിന്നിൽ നിന്നു സംകർഷണനെ സൃഷ്ടിച്ചു; പിന്നെ, കൃഷ്ണാ, നിന്നിൽ നിന്നു തന്നെ പ്രത്യുമ്നനെയും സൃഷ്ടിച്ചു.
പ്രദ്യുമ്നാദനിരുദ്ധം ത്വം യം വിദുര്വിഷ്ണുമവ്യയമ്। അനിരുദ്ധോഽസൃജന്മാം വൈ ബ്രഹ്മാണം ലോകധാരിണമ്
പ്രത്യുമ്നനിൽ നിന്നു നീ അനിരുദ്ധനെ സൃഷ്ടിച്ചു, ജ്ഞാനികൾ അവനെ അക്ഷരവിഷ്ണുവെന്നു അറിയുന്നു; അനിരുദ്ധൻ എന്നെ, ലോകങ്ങളെ നിലനിർത്തുന്ന ബ്രഹ്മാവിനെ, സൃഷ്ടിച്ചു.
വാസുദേവമയഃ സോഽഹം ത്വയൈവാസ്മി വിനിര്മിതഃ। തസ്മാദ്യാചാമി ലോകേശ ചതുരാത്മാനമാത്മനാ। വിഭജ്യ ഭാഗശോത്മാനം വ്രജ മാനുഷതാം വിഭോ
വാസുദേവസ്വഭാവമുള്ള ഞാൻ, നീയാൽ മാത്രം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവനാണ്; അതുകൊണ്ട്, ലോകനാഥാ, നിന്റെ നാലു രൂപങ്ങൾ വിഭജിച്ച്, മഹാശക്തനേ, മനുഷ്യരൂപം ധരിക്കണമെന്നു ഞാൻ അപേക്ഷിക്കുന്നു.
തത്രാസുരവധം കൃത്വാ സര്വലോകസുഖായ വൈ। ധര്മം പ്രാപ്യ യശഃ പ്രാപ്യ യോഗം പ്രാപ്സ്യതി തത്ത്വതഃ
അവിടെ അസുരന്മാരെ സംഹരിച്ച്, എല്ലാ ലോകങ്ങൾക്കും സന്തോഷം നൽകുകയും, നീ ധർമ്മവും, കീർത്തിയും, യഥാർത്ഥ യോഗവും പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്യും.
ത്വാം ഹി ബ്രഹ്മര്ഷയോ ലോകേ ദേവാശ്ചാമിതവിക്രമ । തൈസ്തൈര്ഹി നാമഭിര്യുക്താ ഗായന്തി പരമാത്മകമ്
ലോകത്തിൽ ബ്രഹ്മർഷിമാരും അതിമഹാശക്തിയുള്ള ദേവന്മാരും, വിവിധ നാമങ്ങൾകൊണ്ട് പരമാത്മാവായ നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നു.
സ്ഥിതാശ്ച സര്വേ ത്വയി ഭൂതസങ്ഘാഃ കൃത്വാശ്രയം ത്വാം വരദം സുബാഹോ। അനാദിമധ്യാന്തമപാരയോഗം ലോകസ്യ സേതും പ്രവദന്തി വിപ്രാഃ
എല്ലാ ജീവികളും നീയിലാണു നിലകൊള്ളുന്നത്; നീ വരദാനദായകനും ദീർഘബാഹുവും ആണു. ആദിയും മധ്യവും അന്തവും ഇല്ലാത്ത, അപ്പാരമായ യോഗശക്തിയുള്ള ലോകത്തിന്റെ പാലമായവനാണെന്നു ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു.
തതഃ സ ഭഗവാന്ദേവോ ലോകാനാമീശ്വരേശ്വരഃ। ബ്രഹ്മാണം പ്രത്യുവാചേദം സ്രിഗ്ധഗമ്ഭീരയാ ഗിരാ
അപ്പോൾ ആ ഭാഗ്യവാൻ ദേവൻ, ലോകങ്ങളുടെ നാഥനും നാഥന്മാരുടെ നാഥനും, ബ്രഹ്മാവിനോട് സ്നേഹപൂർവവും ഗംഭീരവുമായ ശബ്ദത്തിൽ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
വിദിതം താത യോഗാന്മേ സര്വമേതത്തവേപ്സിതമ് । തഥാ തദ്ഭവിതേത്യുക്ത്വാ തത്രൈവാന്തരധീയത
എന്റെ എല്ലാ യോഗങ്ങളും, നിന്റെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും എനിക്ക് അറിയാം, പ്രിയനേ; 'അങ്ങനെ തന്നെയാകും' എന്നു പറഞ്ഞ് അവൻ അവിടെയേയ്ക്ക് അപ്രത്യക്ഷനായി.
തതോ ദേവര്ഷിഗന്ധര്വാ വിസ്മയം പരമം ഗതാഃ । കൌതൂഹലപരാഃ സര്വേ പിതാമഹമഥാബ്രുവന്
അപ്പോൾ ദേവർഷികളും ഗന്ധർവന്മാരും അത്യന്തം അത്ഭുതത്തോടെ, കൗതുകത്തോടെ, എല്ലാവരും പിതാമഹനോടു പറഞ്ഞു.
കോന്വയം യോ ഭഗവതാ പ്രണമ്യ വിനയാദ്വിഭോ । വാഗ്ഭിഃ സ്തുതോ വരിഷ്ഠാഭിഃ ശ്രോതുമിച്ഛാമ തം വയമ്
ഭഗവാൻ വിനയത്തോടെ നമസ്കരിച്ച്, ഉത്തമമായ വാക്കുകളിൽ സ്തുതിച്ച ഈയാൾ ആരാണ്? ഞങ്ങൾ അവനെ കുറിച്ച് കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ഏവമുക്തസ്തു ഭഗവാന്പ്രത്യുവാച പിതാമഹഃ । ദേവബ്രഹ്മര്ഷിഗന്ധര്വാന്സര്വാന്മധുരയാ ഗിരാ
ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചതിന് ശേഷം, പിതാമഹനായ ഭഗവാൻ ദേവന്മാരോടും ബ്രഹ്മർഷിമാരോടും ഗന്ധർവന്മാരോടും മധുരമായ വാക്കുകളിൽ മറുപടി പറഞ്ഞു.
യത്തത്പരം ഭവിഷ്യം ച ഭവിതവ്യം ച യത്പരമ് । ഭൂതാത്മാ ച പ്രഭുശ്ചൈവ ബ്രഹ്മ യച്ച പരം പദമ്
ഏതൊക്കെയോ പരമമായതും വരാനിരിക്കുന്നതും സംഭവിക്കേണ്ടതുമായതും, എല്ലാ ജീവികളുടെയും ആത്മാവും, പ്രഭുവും, ബ്രഹ്മവും, അത്യുന്നതമായ ലക്ഷ്യവും ആകുന്നതും—
തേനാസ്മി കൃതസംവാദഃ പ്രസന്നേന സുരര്ഷഭാഃ । ജഗതോഽനുഗ്രഹാര്ഥായ യാചിതോ മേ ജഗത്പതിഃ
അത്തരം ലോകത്തിന്റെ രക്ഷയ്ക്കായി, ഞാൻ ആ ജഗത്പതിയുമായി സന്തോഷത്തോടെ സംസാരിച്ചിരിക്കുന്നു, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, അവൻ തന്നെയാണ് എന്നോട് ഈ കാര്യം ആവശ്യപ്പെട്ടത്.
മാനുഷം ലോകമാതിഷ്ഠ വാസുദേവ ഇതി ശ്രുതഃ । അസ്രുരാണാം വധാര്ഥായ സംഭവസ്വ മഹീതലേ
വാസുദേവൻ എന്നറിയപ്പെടുന്ന അവൻ മനുഷ്യലോകത്ത് വാസം ചെയ്യാനാണ് വരുന്നത്; അസുരന്മാരെ നശിപ്പിക്കാൻ ഭൂമിയിൽ ജനിക്കാനാണ് അവൻ തീരുമാനിച്ചത്.