തതോ ഭീമസ്ത്രിഭിര്വിദ്ധ്വാ ഭീഷ്മം ശാന്തനവം രണേ। കൃപമേകേന വിവ്യാധ കൃതവര്മാണമഷ്ടഭിഃ
അതിനുശേഷം, ഭീമൻ യുദ്ധത്തിൽ ശാന്തനുവിന്റെ മകൻ ഭീഷ്മനെ മൂന്നു അമ്പുകൊണ്ടും, കൃപനെ ഒരു അമ്പുകൊണ്ടും, കൃതവർമ്മനെ എട്ട് അമ്പുകൊണ്ടും വെട്ടി.
പ്രഗൃഹീതാഗ്രഹസ്തേകന വൈരാടിരപി ദന്തിനാ । അഭ്യദ്രവത രാജാനം മദ്രാധിപതിമുത്തരഃ
വീരാടന്റെ മകൻ ഉത്തരൻ ആനയുടെ അങ്കുഷം പിടിച്ച്, ആനയെ കയറി, മദ്രരാജാവിനെതിരെ മുന്നേറി.
തസ്യ വാരണരാജസ്യ ജവേനാപതതോ രഥേ । ശല്യോ നിവാരയാമാസ വേഗമപ്രതിമം ശരൈഃ
ആ ആനാധിപൻ വേഗത്തിൽ രഥത്തിലേക്ക് ഓടിയപ്പോൾ, ശല്യൻ അമ്പുകൾകൊണ്ട് അതിന്റെ അതുല്യമായ വേഗം തടഞ്ഞു.
തസ്യ ക്രുദ്ധഃ സ നാഗേന്ദ്രോ ബൃഹതഃ സാധുവാഹിനഃ । പദാ യുഗമധിഷ്ഠായ ജഘാന ചതുരോ ഹയാന്
കോപംകൊണ്ട ആ മഹാനാഗം, ഉറച്ച നിലയിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ, കാലുകൊണ്ട് നാലു കുതിരകളെ അടിച്ചു വീഴ്ത്തി.
സ ഹതാശ്വേ രഥേ തിഷ്ഠന്മദ്രാധിപതിരായസീമ് । ഉത്തരാന്തകരീം ശക്തിം ചിക്ഷേപ ഭുജഗോപമാമ്
കുതിരകള് കൊല്ലപ്പെട്ട രഥത്തില് നിന്നു മദ്രരാജാവ് ശത്രുവിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി പാമ്പുപോലെയുള്ള ഒരു ഭയങ്കരമായ കുന്തം എറിഞ്ഞു.
തയാ ഭിന്നതനുത്രാണഃ പ്രവിശ്യ വിപുലം തമഃ। സ പപാത ഗജസ്കന്ധാത്പരമുക്താങ്കുശതോമരഃ
അത് അവനെ തുളച്ച് കാവചം തകര്ന്നു, ആഴത്തിലുള്ള ഇരുണ്ടതിലേക്കു വീണു, ആനയുടെ മേല്നിന്ന് അങ്കുഷവും കുന്തവും വിട്ട് താഴെ വീണു.
അസിമാദായ ശല്യോഽപി അവപ്ലുത്യ രഥോത്തമാത്। തസ്യ വാരണരാജസ്യ ചിച്ഛേദാഥ മഹാകരമ്
ശല്യന് വാള് എടുത്ത് രഥത്തില് നിന്നു ചാടിയിറങ്ങി, ആ ആനരാജാവിന്റെ വലിയുള്ള കൈ വെട്ടി മാറ്റി.
ഭിന്നമര്മാ ശരശതൈശ്ഛിന്നഹസ്തഃ സവാരണഃ। ഭീമമാര്തസ്വരം കൃത്വാ പപാത ച മമാര ച
നൂറുകണക്കിന് അമ്പുകള് ശരീരത്തില് കുത്തി, കൈ വെട്ടപ്പെട്ട് ആനയോടൊപ്പം ഭയങ്കരമായ ഒരു നിലവിളി മുഴക്കി അവന് വീണു മരിച്ചുപോയി.
ഏതദീദൃശകം കൃത്വാ മദ്രരാജോ നരാധിപ । ആരുരോഹ രഥം തൂര്ണം ഭാസ്വരം കൃതവര്മണഃ
ഇങ്ങനെ മഹത്തായ പ്രവര്ത്തി നടത്തി മദ്രരാജാവ് വേഗത്തില് കൃതവര്മ്മയുടെ പ്രകാശമുള്ള രഥത്തിലേറി.
ഉത്തരം വൈ ഹതം ദൃഷ്ട്വാ വൈരാടിര്ഭ്രാതരം തദാ । കൃതവര്മണാ ച സഹിതം ദൃഷ്ട്വാ ശല്യമവസ്ഥിതമ്
അന്നേരം തന്റെ സഹോദരന് ഉത്തരന് കൊല്ലപ്പെട്ടതും, ശല്യന് കൃതവര്മ്മയോടൊപ്പം നിലകൊണ്ടതും കണ്ടു വീരാടരാജാവ് ദുഃഖത്തിലായി.
ശ്വേതഃ ക്രോധാത്പ്രജജ്വാല ഹവിഷാ ഹവ്യവാഡിവ । സ വിസ്ഫാര്യ മഹച്ചാപം ശക്രചാപോപമം ബലീ
കോപത്തില് വെള്ളയായ്, ശ്വേതന് ഹോമാഗ്നി പോലെ ജ്വലിച്ചു. അവന് ഇന്ദ്രന്റെ വില്ലിനോട് സമമായ വലിയ വില്ല് വലിച്ചു.
അഭ്യധാവ?ഞ്ജിഘാംസന്വൈ ശല്യം മദ്രാധിപം ബലീ। മഹതാ രഥവംശേന സമന്താത്പരിവാരിതഃ
ശല്യനെ കൊല്ലാന് ഉദ്ദേശിച്ച് ശക്തനായ രാജാവ് വലിയൊരു രഥവ്യൂഹം ചുറ്റിപ്പറ്റി മുന്നേറി.
മുഞ്ചന്ബാണമയം വര്ഷം പ്രായാച്ഛല്യരഥം പ്രതി। തമാപതന്തം സംപ്രേക്ഷ്യ മത്തവാരണവിക്രമമ്
അവന് ശല്യന്റെ രഥത്തേക്കു അമ്പുകളുടെ മഴപെയ്യിച്ചു, മദ്യപാനിയായ ആനയുടെ ശക്തിയോടെ മുന്നേറി.
താവകാനാം രഥാഃ സപ്ത സമന്താത്പര്യവാരയന് । മദ്രരാജമഭീപ്സന്തോ മൃത്യോര്ദംഷ്ട്രാന്തരം ഗതമ്
നിങ്ങളുടെ ഏഴ് രഥങ്ങള് മദ്രരാജാവിനെ ചുറ്റി രക്ഷിക്കാന് ശ്രമിച്ചു, പക്ഷേ അവന് മരണത്തിന്റെ വായിലേക്കു കടന്നിരുന്നു.
ബൃഹദ്ബലശ്ച കൌസല്യോ ജയത്സേനശ്ച മാഗധഃ । തഥാ രുക്മരഥോ രാജഞ്ശല്യപുത്രഃ പ്രതാപവാന്
കൗസല്യനായ ബൃഹദ്ബലനും, മാഗധരാജാവായ ജയത്സേനനും, രുക്മരഥനും, ശക്തശാലിയായ ശല്യപുത്രനും ചേര്ന്നു.
വിന്ദാനുവിന്ദാവാവാന്ത്യൌ കാമ്ഭോജശ്ച സുദക്ഷിണഃ । ബൃഹത്ക്ഷത്രസ്യ ദായാദഃ സൈന്ധവശ്ച ജയദ്രഥഃ
അവന്തിയുടെ വിന്ദനും അനുവിന്ദനും, കാംഭോജരാജാവായ സുദക്ഷിണനും, ബൃഹത്ക്ഷത്രന്റെ വംശജനും, സൈന്ധവനായ ജയദ്രഥനും അവരോടൊപ്പം ചേര്ന്നു.
നാനാവര്ണവിചിത്രാണി ധനൂംഷി ച മഹാത്മനാമ് । വിസ്ഫാരിതാനി ദൃശ്യന്തേ തോയദേഷ്വിവ വിദ്യുതഃ
വിവിധ നിറങ്ങളിലുള്ള, അലങ്കാരമുള്ള മഹാത്മാക്കളുടെ വില്ലുകള് ആകാശത്തിലെ മിന്നല് പോലെ തെളിഞ്ഞു.
തേ തു ബാണമയം വര്ഷം ശ്വേതമൂര്ധന്യപാതയന്। നിദാഘാന്തേഽനിലോദ്ധൂതാ മേഘാ ഇവ നഗേ ജലമ്
അവര് ശ്വേതന്റെ തലയ്ക്ക് അമ്പുകളുടെ മഴപെയ്യിച്ചു, വേനലാവസാനത്തില് കാറ്റ് നീക്കിയ മേഘങ്ങള് മലയില് മഴപെയ്യുന്നതുപോലെ.
തതഃ ക്രുദ്ധോ മഹേഷ്വാസഃ സപ്തഭല്ലൈഃ സുതേജനൈഃ । ധനൂംഷി തേഷാമാച്ഛിദ്യ മമര്ദ പൃതനാപതിഃ
അതിനുശേഷം കോപത്തോടെ മഹാവീരന് ഏഴ് കൂറ്റന് അമ്പുകള് കൊണ്ട് അവരുടെ വില്ലുകള് തകര്ത്ത് സൈന്യാധിപന്മാരെ കീഴടക്കി.
നികൃത്താന്യേവ താനി സ്മ സമദൃശ്യന്ത ഭാരത । തതസ്തേ തു നിമേഷാര്ധാത്പ്രത്യപദ്യന്ധനൂംഷി ച
വെട്ടിയ വില്ലുകള് അവിടെ വീണുകിടക്കുന്നത് കണ്ടു, പക്ഷേ ഒരു നിമിഷം പോലും താമസിക്കാതെ അവര് പുതിയ വില്ലുകള് എടുത്തു.
സപ്ത ചൈവ പൃഷത്കാംശ്ച ശ്വേതസ്യോപര്യപാതയന്। തതഃ പുനരമേയാത്മാ ഭല്ലൈഃ സപ്തഭിരാശുഗൈഃ । നിചകര്ത മഹാബാഹുസ്തേഷാം ചാപാനി ധന്വിനാമ്
അവര് ഏഴ് അമ്പുകള് ശ്വേതന്റെ മേല് എറിഞ്ഞു, പിന്നെ അതിരില്ലാത്ത മനസ്സുള്ള ശ്വേതന് ഏഴ് വേഗത്തിലുള്ള അമ്പുകള് കൊണ്ട് അവരുടെ വില്ലുകള് വീണ്ടും വെട്ടി തകര്ത്തു.
തേ നികൃത്തമഹാചാപാസ്ത്വരമാണാ മഹാരഥാഃ । രഥശക്തീഃ പരാമൃശ്യ വിനേദുര്ഭൈരവാന്രവാന്
വലിയ വില്ലുകള് വെട്ടപ്പെട്ട മഹാരഥികള് വേഗത്തില് രഥശക്തികള് പിടിച്ചു ഭയങ്കരമായ നിലവിളി മുഴക്കി.
അന്വയുര്ഭരതശ്രേഷ്ഠ സപ്ത ശ്വേതരഥം പ്രതി। തതസ്താ ജ്വലിതാഃ സപ്ത മഹേന്ദ്രാശനിനിഃസ്വനാഃ
ഭരതശ്രേഷ്ഠനായവരേ, ഏഴ് തീപിടിച്ച അമ്പുകൾ ഇന്ദ്രന്റെ ഇടിമുഴക്കത്തോട് സാമ്യമുള്ള ശബ്ദത്തോടെ ശ്വേതന്റെ രഥത്തേയ്ക്ക് വിട്ടുവിട്ടു.
അപ്രാപ്താഃ സപ്തഭിര്ഭല്ലൈശ്ചിച്ഛേദ പരമാസ്ത്രവിത്। തതഃ സമാദായ ശരം സര്വകായവിദാരണമ്
അവ അമ്പുകൾ ലക്ഷ്യത്തിലെത്തുന്നതിന് മുമ്പേ, അത്യുത്തമ ആയുധങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവൻ ആ ഏഴ് അമ്പുകളും വെട്ടിമുറിച്ചു; പിന്നെ, ശരീരമൊക്കെയും തുളച്ചുകയറുന്ന ശക്തിയുള്ള ഒരു അമ്പ് എടുത്തു—
പ്രാഹിണോദ്ഭരതശ്രേഷ്ഠ ശ്വേതോ രുക്മരഥം പ്രതി। തസ്യ ദേഹേ നിപതിതോ ബാണോ വജ്രാതിഗോ മഹാന്
ഭരതശ്രേഷ്ഠനായവരേ, ആ അമ്പ് ശ്വേതൻ രുക്മരഥനെ ലക്ഷ്യമാക്കി വിട്ടു; ഇടിമിന്നലിനേക്കാൾ വേഗത്തിൽ ആ വലിയ അമ്പ് രുക്മരഥന്റെ ശരീരത്തിൽ പതിച്ചു.
തതോ രുക്മരഥോ രാജന്സായകേന ദൃഢാഹതഃ । നിഷസാദ രഥോപസ്ഥേ കശ്മലം ചാവിശന്മഹത്
രാജാവേ, ആ അമ്പ് ശക്തിയായി തട്ടിയതോടെ രുക്മരഥൻ തന്റെ രഥത്തിന്റെ തറയിൽ വീണു കിടന്നു, വലിയൊരു മയക്കം പിടിച്ചു.
തം വിസംജ്ഞം വിമനസം ത്വരമാണസ്തു സാരഥിഃ । അപോവാഹ നസംഭ്രാന്തഃ സര്വലോകസ്യ പശ്യതഃ
അവൻ ബോധംകെട്ട് മനസ്സുതളർന്നിരിക്കുമ്പോൾ, അവന്റെ സാരഥി ഒരുചിതവും ഭയമില്ലാതെ വേഗത്തിൽ അവനെ അവിടെ നിന്ന് മാറ്റി കൊണ്ടുപോയി, എല്ലാവരും നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കേ.
തതോഽന്യാന്ഷട് സമാദായ ശ്വേതോ ഹേമവിഭൂഷിതാന് । തേഷാം ഷണ്മാം മഹാബാഹുര്ധ്വജശീര്ഷണ്യപാതയത്
ശ്വേതൻ പിന്നെ പൊന്നാൽ അലങ്കരിച്ച മറ്റൊരു ആറു രഥങ്ങൾ പിടിച്ചു, തന്റെ ശക്തിയുള്ള കൈകളാൽ ആ ആറു രഥങ്ങളുടെ കൊടികൾ തകർത്തു.
ഹയാംശ്ച തേഷാം നിര്ഭിദ്യ സാരഥീംശ്ച പരംതപ । ശരൈശ്ചൈതാന്സമാകീര്യ പ്രായാച്ഛല്യരഥം പ്രതി
ശത്രുക്കളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നവനേ, ശ്വേതൻ അവരുടെ കുതിരകളെയും സാരഥികളെയും അമ്പുകൊണ്ട് തുളച്ചു, പിന്നെ ആ യോദ്ധാക്കളെ അമ്പുകളാൽ മൂടി ശല്യന്റെ രഥത്തേയ്ക്ക് മുന്നേറി.
തതോ ഹലഹലാശബ്ദസ്തവ സൈന്യേഷു ഭാരത। ദൃഷ്ട്വാ സേനാപതിം തൂര്ണം യാന്തം ശല്യരഥം പ്രതി
ഭാരതവംശജനായവരേ, സേനാധിപൻ വേഗത്തിൽ ശല്യന്റെ രഥത്തേയ്ക്ക് പോവുന്നത് കണ്ടു, നിന്റെ സൈന്യത്തിൽ വലിയൊരു കലഹശബ്ദം ഉയർന്നു.