ജഘാന പരമക്രുദ്ധോ നൃത്യന്നിവ മഹാരഥഃ । തസ്യ ലാഘവമുദ്വീക്ഷ്യ തുതുഷുര്ദേവതാ അപി
അത്യന്തം കോപത്തോടെ, നൃത്തം ചെയ്യുന്നവനുപോലെ മഹാരഥി അവരെ ആക്രമിച്ചു; അവന്റെ കഴിവ് കണ്ടു ദേവന്മാരും സന്തോഷിച്ചു.
ലബ്ധലക്ഷതയാ കാര്ഷ്ണേഃ സര്വേ ഭീഷ്മമുഖാ രഥാഃ । സത്വവന്തമമന്യന്ത സാക്ഷാദിവ ധനംജയമ്
കൃഷ്ണപുത്രന്റെ കൃത്യമായ ലക്ഷ്യം കണ്ടു, ഭീഷ്മനെ മുന്നിൽ വെച്ച എല്ലാ രഥീയന്മാരും അവനെ ധനഞ്ജയനോടു തുല്യശക്തിയുള്ളവനെന്ന് കരുതി.
തസ്യ ലാഘവമാര്ഗസ്ഥമലാതസദൃശപ്രഭമ്। ദിശഃ പര്യപതച്ചാപം ഗാണ്ഡീവമിവ ഘോഷവത്
അഭിമന്യുവിന്റെ വില്ല്, മിന്നലുപോലും തീപോലും പ്രകാശിച്ചുകൊണ്ട്, യുദ്ധഭൂമിയിൽ എല്ലാ ദിശകളിലേക്കും ചലിച്ചു; അതിന്റെ ശബ്ദം ഗാണ്ഡീവംപോലെയായിരുന്നു.
തമാസാദ്യ മഹാവേഗൈര്ഭീഷ്മോ നവ്രഭിരാശുഗൈഃ । വിവ്യാധ സമരേ തൂര്ണമാര്ജുനിം പരവീരഹാ
അപ്പോൾ ഭീഷ്മൻ അതിവേഗത്തിൽ ഒമ്പത് വേഗമേറിയ അമ്പുകൾകൊണ്ട് യുദ്ധത്തിൽ അർജുനപുത്രനെ വെട്ടി.
ധ്വജം ചാസ്യ ത്രിഭിര്ഭല്ലൈശ്ചിച്ഛേദ പരമൌജസഃ । സാരഥിം ച ത്രിഭിര്ബാണൈരാജഘാന യതവ്രതഃ
മൂന്നു വീശിയമ്പുകളാൽ ഭീഷ്മൻ അഭിമന്യുവിന്റെ പതാക വെട്ടിമുറിച്ചു; പിന്നെ മൂന്നു അമ്പുകളാൽ അവന്റെ സാരഥിയെ വെട്ടി.
തഥൈവ കൃതവര്മാ ച കൃപഃ ശല്യശ്ച മാരിഷ । വിദ്ധ്വാ നാകമ്പയത്കാര്ഷ്ണിം മൈനാകമിവ പര്വതമ്
അതുപോലെ കൃതവർമനും കൃപനും ശല്യനും കൃഷ്ണപുത്രനെ അമ്പുകൊണ്ട് ആക്രമിച്ചെങ്കിലും, മൈനാകപർവതംപോലെ അവൻ അശേഷം നിലനിന്നു.
സ തൈഃ പരിവൃതഃ ശൂരോ ധാര്തരാഷ്ട്രൈര്മഹാരഥൈഃ । വവര്ഷ ശരവര്ഷാണി കാര്ഷ്ണിഃ പഞ്ചരഥാന്പ്രതി
ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ മഹാശക്തിയുള്ള പുത്രന്മാർ ചുറ്റിയപ്പോൾ, ധൈര്യശാലിയായ കാർഷ്ണി അമ്പുകളുടെ മഴപോലെ അഞ്ചു രഥികന്മാരുടെ മേൽ അമ്പുകൾ പെയ്തു.
തതസ്തേഷാം സഹസ്രാണി സംവാര്യ ശരവൃഷ്ടിഭിഃ । നനാദ ബലവാന്കാര്ഷ്ണിര്ഭീഷ്മായ വിസൃജ്യഞ്ശരാന്
അവരുടെ ആയിരക്കണക്കിന് അമ്പുകൾ തന്റെ അമ്പുകൾകൊണ്ട് തടഞ്ഞ ശേഷം, ശക്തനായ കാർഷ്ണി ഉച്ചത്തിൽ കൂകി, ഭീഷ്മന്റെ മേൽ അമ്പുകൾ വിട്ടു.
തത്രാസ്യ സുമഹദ്രാജന്ബാഹ്വോര്ബലമദൃശ്യത । യതമാനസ്യ സമരേ ഭീഷ്മമര്ദയതഃ ശരൈഃ
അവിടെ, രാജാവേ, യുദ്ധത്തിൽ ഭീഷ്മനെ അമ്പുകൊണ്ട് ആക്രമിച്ചപ്പോൾ, അവന്റെ കൈകളുടെ അതിവിശാലമായ ശക്തി എല്ലാവർക്കും കാണാനായി.
പരാക്രാന്തസ്യ തസ്യൈവ ഭീഷ്മോഽപി പ്രാഹിണോച്ഛരാന് । സ താംശ്ചിച്ഛേദ സമരേ ഭീഷ്മചാപച്യുതാഞ്ശരാന്
അവൻ മുന്നോട്ട് ചെന്ന് പോരാടുമ്പോൾ, ഭീഷ്മനും അമ്പുകൾ വിട്ടു; പക്ഷേ, യുദ്ധത്തിൽ ഭീഷ്മന്റെ വില്ലിൽ നിന്നിറങ്ങിയ ആ അമ്പുകൾ അവൻ വെട്ടിക്കളഞ്ഞു.
തതോ ധ്വജമാമോഘേംഷുര്ഭീഷ്മസ്യ നവഭിഃ ശരൈഃ । ചിച്ഛേദ സമരേ വീരസ്തത ഉച്ചുക്രുശുര്ജനാഃ
അപ്പോൾ, ഒൻപത് തികഞ്ഞ അമ്പുകൾകൊണ്ട് വീരൻ ഭീഷ്മന്റെ പതാക യുദ്ധത്തിൽ വെട്ടിക്കളഞ്ഞു. അതു കണ്ടവരൊക്കെയും ഉച്ചത്തിൽ കൂക്കി.
സ രാജതോ മഹാസ്കന്ധസ്താലോ ഹേമവിഭൂഷിതഃ । സൌഭദ്രവിശിഖൈശ്ഛിന്നഃ പപാത ഭുവി ഭാരത
സ്വർണ്ണം അലങ്കരിച്ച, രാജസമായ, വിശാലമായ പതാകത്തടി, സൗഭദ്രന്റെ അമ്പുകൾകൊണ്ട് വെട്ടിക്കളഞ്ഞപ്പോൾ, ഭാരതാ, ഭൂമിയിൽ വീണു.
തം തു സൌഭദ്രവിശിഖൈഃ പാതിതം ഭരതര്ഷഭ । ദൃഷ്ട്വാ ഭീമോ നനാദോച്ചൈഃ സൌഭദ്രമഭിഹര്ഷയന്
സൗഭദ്രന്റെ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് ഭീഷ്മന്റെ പതാക വീണതു കണ്ടു, ഭീമൻ ഉച്ചത്തിൽ കൂകി, സൗഭദ്രനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
അഥ ഭീഷ്മോ മഹാസ്രാണി ദിവ്യാനി സുബഹൂനി ച । പ്രാദുശ്ചക്രേ മഹാരൌദ്രേ രണേ തസ്മിന്മഹാബലഃ
അതിനുശേഷം, മഹാശക്തിയുള്ള ഭീഷ്മൻ ആ യുദ്ധഭൂമിയിൽ അനേകം ദിവ്യവും ഭയാനകവുമായ അമ്പുകൾ സൃഷ്ടിച്ചു.
തതഃ ശരസഹസ്രേണ സൌഭദ്രം പ്രതിതാമഹഃ । അവാകിരദമേയാത്മാ തദദ്ഭുതമിവാഭവത്
അതിനുശേഷം, ആയിരം അമ്പുകൾകൊണ്ട് ജയിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഭീഷ്മൻ സൗഭദ്രനെ മൂടി, അതൊരു അത്ഭുതംപോലെയായി.
തതോ ദശ മഹേഷ്വാസാഃ പാണ്ഡവാനാം മഹാരഥാഃ । രക്ഷാര്ഥമഭ്യധാവന്ത സൌഭദ്രം ത്വരിതാ രഥൈഃ
അപ്പോൾ പാണ്ഡവരിൽ നിന്നുള്ള പത്തു മഹാശക്തിയുള്ള വില്ലാളികൾ, രഥങ്ങളുമായി വേഗത്തിൽ സൗഭദ്രനെ രക്ഷിക്കാൻ ഓടിയെത്തി.
വിരാടഃ സഹ പുത്രേണ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നശ്ച പാര്ഷതഃ । ഭീമശ്ച കേകയാശ്ചൈവ സാത്യകിശ്ച വിശാംപതേ
വിരാട് തന്റെ മകനോടൊപ്പം, പാര്ഷതനായ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ, ഭീമൻ, കേകയന്മാർ, സത്യകി ഇവർ എല്ലാം അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു, മഹാരാജാവേ.
തേഷാം ജവേനാപതതാം ഭീഷ്മഃ ശാന്തനവോ രണേ । പാഞ്ചാല്യം ത്രിഭിരാനര്ച്ഛത്സാത്യകിം നവഭിഃ ശരൈഃ
അവർ വേഗത്തിൽ മുന്നോട്ട് വന്നപ്പോൾ, ശാന്തനുവിന്റെ മകൻ ഭീഷ്മൻ യുദ്ധത്തിൽ പാഞ്ചാല്യനായ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനെ മൂന്നു അമ്പുകൊണ്ടും സത്യകിയെ ഒൻപതു അമ്പുകൊണ്ടും ആക്രമിച്ചു.
പൂര്ണായതവിസൃഷ്ടേന ക്ഷുരേണ നിശിതേന ച। ധ്വജമേകേന ചിച്ഛേദ ഭീമസേനസ്യ പത്രിണാ
നന്നായി ലക്ഷ്യം വെച്ച, മൂർച്ചയുള്ള ഒരു അമ്പുകൊണ്ട് ഭീഷ്മൻ യുദ്ധത്തിൽ ഭീമസേനന്റെ പതാക വെട്ടിക്കളഞ്ഞു.
ജാമ്ബൂനദമയഃ ശ്രീമാന്കേസരീ സ നരോത്തമ । പപാത ഭീമസേനസ്യ ഭീഷ്മേണ മഥിതോ രഥാത്
ജാംബൂനദത്തിൽ നിന്നുണ്ടായ, സിംഹം അങ്കിതമായ ആ ഭംഗിയുള്ള സ്വർണ്ണപതാക ഭീഷ്മൻ ഭീമസേനന്റെ രഥത്തിൽ നിന്ന് തകർത്തു, ഭൂമിയിൽ വീണു.
തതോ ഭീമസ്ത്രിഭിര്വിദ്ധ്വാ ഭീഷ്മം ശാന്തനവം രണേ। കൃപമേകേന വിവ്യാധ കൃതവര്മാണമഷ്ടഭിഃ
അതിനുശേഷം, ഭീമൻ യുദ്ധത്തിൽ ശാന്തനുവിന്റെ മകൻ ഭീഷ്മനെ മൂന്നു അമ്പുകൊണ്ടും, കൃപനെ ഒരു അമ്പുകൊണ്ടും, കൃതവർമ്മനെ എട്ട് അമ്പുകൊണ്ടും വെട്ടി.
പ്രഗൃഹീതാഗ്രഹസ്തേകന വൈരാടിരപി ദന്തിനാ । അഭ്യദ്രവത രാജാനം മദ്രാധിപതിമുത്തരഃ
വീരാടന്റെ മകൻ ഉത്തരൻ ആനയുടെ അങ്കുഷം പിടിച്ച്, ആനയെ കയറി, മദ്രരാജാവിനെതിരെ മുന്നേറി.
തസ്യ വാരണരാജസ്യ ജവേനാപതതോ രഥേ । ശല്യോ നിവാരയാമാസ വേഗമപ്രതിമം ശരൈഃ
ആ ആനാധിപൻ വേഗത്തിൽ രഥത്തിലേക്ക് ഓടിയപ്പോൾ, ശല്യൻ അമ്പുകൾകൊണ്ട് അതിന്റെ അതുല്യമായ വേഗം തടഞ്ഞു.
തസ്യ ക്രുദ്ധഃ സ നാഗേന്ദ്രോ ബൃഹതഃ സാധുവാഹിനഃ । പദാ യുഗമധിഷ്ഠായ ജഘാന ചതുരോ ഹയാന്
കോപംകൊണ്ട ആ മഹാനാഗം, ഉറച്ച നിലയിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ, കാലുകൊണ്ട് നാലു കുതിരകളെ അടിച്ചു വീഴ്ത്തി.
സ ഹതാശ്വേ രഥേ തിഷ്ഠന്മദ്രാധിപതിരായസീമ് । ഉത്തരാന്തകരീം ശക്തിം ചിക്ഷേപ ഭുജഗോപമാമ്
കുതിരകള് കൊല്ലപ്പെട്ട രഥത്തില് നിന്നു മദ്രരാജാവ് ശത്രുവിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി പാമ്പുപോലെയുള്ള ഒരു ഭയങ്കരമായ കുന്തം എറിഞ്ഞു.
തയാ ഭിന്നതനുത്രാണഃ പ്രവിശ്യ വിപുലം തമഃ। സ പപാത ഗജസ്കന്ധാത്പരമുക്താങ്കുശതോമരഃ
അത് അവനെ തുളച്ച് കാവചം തകര്ന്നു, ആഴത്തിലുള്ള ഇരുണ്ടതിലേക്കു വീണു, ആനയുടെ മേല്നിന്ന് അങ്കുഷവും കുന്തവും വിട്ട് താഴെ വീണു.
അസിമാദായ ശല്യോഽപി അവപ്ലുത്യ രഥോത്തമാത്। തസ്യ വാരണരാജസ്യ ചിച്ഛേദാഥ മഹാകരമ്
ശല്യന് വാള് എടുത്ത് രഥത്തില് നിന്നു ചാടിയിറങ്ങി, ആ ആനരാജാവിന്റെ വലിയുള്ള കൈ വെട്ടി മാറ്റി.
ഭിന്നമര്മാ ശരശതൈശ്ഛിന്നഹസ്തഃ സവാരണഃ। ഭീമമാര്തസ്വരം കൃത്വാ പപാത ച മമാര ച
നൂറുകണക്കിന് അമ്പുകള് ശരീരത്തില് കുത്തി, കൈ വെട്ടപ്പെട്ട് ആനയോടൊപ്പം ഭയങ്കരമായ ഒരു നിലവിളി മുഴക്കി അവന് വീണു മരിച്ചുപോയി.
ഏതദീദൃശകം കൃത്വാ മദ്രരാജോ നരാധിപ । ആരുരോഹ രഥം തൂര്ണം ഭാസ്വരം കൃതവര്മണഃ
ഇങ്ങനെ മഹത്തായ പ്രവര്ത്തി നടത്തി മദ്രരാജാവ് വേഗത്തില് കൃതവര്മ്മയുടെ പ്രകാശമുള്ള രഥത്തിലേറി.
ഉത്തരം വൈ ഹതം ദൃഷ്ട്വാ വൈരാടിര്ഭ്രാതരം തദാ । കൃതവര്മണാ ച സഹിതം ദൃഷ്ട്വാ ശല്യമവസ്ഥിതമ്
അന്നേരം തന്റെ സഹോദരന് ഉത്തരന് കൊല്ലപ്പെട്ടതും, ശല്യന് കൃതവര്മ്മയോടൊപ്പം നിലകൊണ്ടതും കണ്ടു വീരാടരാജാവ് ദുഃഖത്തിലായി.