യഃ സ വാത ഇവോദ്ഭൂതഃ സമരേ ദുഃസഹഃ പരൈഃ। സ നഃ പുരോ യോത്സയതേ വൈ ഭീമഃ പ്രഹരതാം വരഃ
ഈ വ്യൂഹം കാറ്റുപോലെ ഉയർന്ന്, യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുക്കൾക്ക് സഹിക്കാൻ കഴിയാത്തതാകുന്നു. അതിന്റെ മുൻവശത്ത് ഭീമൻ, ഏറ്റവും പ്രബലനായ യോദ്ധാവ്, നമുക്കായി പോരാടും.
തേജാംസി രിപുസൈന്യാനാം മൃദ്ഗന്പുരുഷസത്തമഃ। അഗ്നേഽഗ്രണീര്യോത്സ്യതി നോ യുദ്ധോപായവിചക്ഷണഃ
ശത്രുസൈന്യത്തിന്റെ ശക്തിയെ തകർക്കുന്ന ഭീമൻ, അഗ്നിപോലെ മുന്നിൽ നിന്ന് നമുക്കായി യുദ്ധം നടത്തും. യുദ്ധനൈപുണ്യത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനാണ് അവൻ.
യം ദൃഷ്ട്വാ കുരവഃ സര്വേ ദുര്യോധനപുരോഗമാഃ। നിവര്തിഷ്യന്തി സംത്രസ്താഃ സിംഹം ക്ഷുദ്രമൃഗാ യഥാ
അവനെ കണ്ടാൽ, ദുര്യോധനനും മറ്റു കുരുക്കളും എല്ലാവരും ഭയന്ന് പിൻവാങ്ങും. ചെറുമൃഗങ്ങൾ സിംഹത്തെ കണ്ടു ഓടുന്നതുപോലെയാണ് അത്.
തം സര്വേ സംശ്രയിഷ്യാമഃ പ്രാകാരമകുതോഭയാഃ । ഭീമം പ്രഹരതാം ശ്രേഷ്ഠം ദേവാരാജമിവാമരാഃ
നാം എല്ലാവരും ഭീമനെ ആശ്രയിക്കും, ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ലാത്ത ഒരു കോട്ടപോലെയാണ് അവൻ. യുദ്ധശൂരന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഭീമനെ ദേവന്മാർ അവരുടെ രാജാവിനെ ആശ്രയിക്കുന്നതുപോലെ നാം ആശ്രയിക്കും.
ന ഹി സോഽസ്തി പുമാഁല്ലോകേ യഃ സംക്രുദ്ധം വൃകോദരമ്। ദ്രഷ്ടുമത്യുഗ്രകര്മാണം വിഷഹേത നരര്ഷഭമ്
ലോകത്ത് ആരും ഇല്ല, ക്രുദ്ധനായ വൃക്കോദരനെ, അത്യന്തം ഭയങ്കരമായ പ്രവർത്തികളിൽ ഏർപ്പെടുന്ന ഈ പുരുഷസിംഹത്തെ, നേരിടാൻ കഴിയുന്നവൻ.
ഭീമസേനോ ഗദാം ബിഭ്രദ്വജ്രസാരമയീം ദൃഢാമ് । ചരന്വേഗേന മഹതാ സമുദ്രമപി ശോഷയേത്
ഭീമസേനൻ തന്റെ ദൃഢമായ വജ്രംപോലെയുള്ള ഗദ കൈവശം വെച്ച്, അതിവേഗത്തിൽ സഞ്ചരിച്ചാൽ സമുദ്രം പോലും ഉണക്കാൻ കഴിയും.
ഭീമസേനം തദാ രാജന്ദര്ശയസ്വ മഹാബലമ് । കേകയാ ധൃഷ്ടകേതുശ്ച ചേകിതാനശ്ച വീര്യവാന്
രാജാവേ, അവിടെ ഭീമസേനന്റെ മഹാശക്തി കാണിക്കണം. കൂടെ കേകയൻ, ധൃഷ്ടകേതു, വീരനായ ചേകിതാനനും ഉണ്ടാകണം.
ഏതേ ഗച്ഛന്തു സാമാത്യാഃ പ്രകര്ഷന്തോ ജനാധിപ । ധൃതരാഷ്ട്രസ്യ ദായാദാനിതി ബീഭത്സുരബ്രവീത്
ഈ രാജാക്കന്മാർ അവരുടെ മന്ത്രിമാരോടൊപ്പം മുന്നോട്ട് പോവട്ടെ, ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ പുത്രന്മാരെ യുദ്ധഭൂമിയിലേക്ക് ആകർഷിക്കട്ടെ — ഇങ്ങനെ ബീഭത്സു പറഞ്ഞു.
ബ്രുവാണം തു തഥാ പാര്ഥം സര്വസൈന്യാനി ഭാരത । അപൂജയംസ്തദാ വാഗ്ഭിരനുകൂലാഭിരാഹവേ
പാർഥൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഭാരതാ, എല്ലാ സൈന്യങ്ങളും യുദ്ധത്തിനനുസരിച്ചുള്ള പ്രശംസാപദങ്ങൾ കൊണ്ട് അവനെ ആദരിച്ചു.
ഏവമുക്ത്വാ മഹാബാഹുസ്തഥാ ചക്രേ ധനഞ്ജയഃ। വ്യൂഹ്യ താനി ബലാന്യാശു പ്രയയൌ ഫല്ഗുനസ്തഥാ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, മഹാബാഹുവായ ധനഞ്ജയൻ സൈന്യങ്ങളെ അങ്ങനെ നിരത്തി, ഉടൻ ഫൽഗുനനും അതുപോലെ മുന്നോട്ട് പോയി.
സംപ്രയാതാന്കുരൂന്ദൃഷ്ട്വാ പാണ്ഡംവാനാം മഹാചമൂഃ। ഗങ്ഗേവ പൂര്ണാ സ്തിമിതാ സ്പന്ദമാനാ വ്യദൃശ്യത
കുരുക്കളുടെ സൈന്യം മുന്നോട്ട് വരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, പാണ്ഡവരുടെ മഹാസൈന്യം നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന, ശാന്തവും ഒരുപോലെ ഉണർന്നും ഒഴുകുന്ന ഗംഗയെപ്പോലെ തോന്നി.
ഭീമസേനോഽഗ്രണീസ്തേഷാം ധൃഷ്ടദ്യുമ്നശ്ച വീര്യവാന് । നകുലഃ സഹദേവശ്ച ധൃഷ്ടകേതുശ്ച പാര്ഥിവഃ
അവരെ ഭീമസേനൻ മുന്നിൽ നിന്ന് നയിച്ചു. ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ, നകുലൻ, സഹദേവൻ, രാജാവായ ധൃഷ്ടകേതു എന്നിവരും കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു.
വിരാടശ്ച തതഃ പശ്ചാദ്രാജാഥാക്ഷൌഹിണീവൃതഃ । ഭ്രാതൃഭിഃ സഹ പുത്രൈശ്ച സോഽഭ്യരക്ഷത പൃഷ്ഠതഃ
അതിനുശേഷം, രാജാവായ വിരാടൻ തന്റെ സഹോദരന്മാരോടും പുത്രന്മാരോടും കൂടെ, തന്റെ അക്ഷൗഹിണി സൈന്യത്തോടെ പിൻവശം കാത്തു നിന്നു.
ചക്രരക്ഷൌ തു ഭീമസ്യ മാദ്രീപുത്രൌ മഹാദ്യുതീ। ദ്രൌപദേയാഃ സസൌഭദ്രാഃ പൃഷ്ഠഗോപാസ്തരസ്വിനഃ
മാദ്രിദേവിയുടെ പുത്രന്മാർ ഭീമന്റെ ഇരുവശവും കാത്തു നിന്നു. ദ്രൗപദിയുടെ പുത്രന്മാരും സൌഭദ്രനും ചേർന്ന് പിന്വശം വേഗത്തിൽ സംരക്ഷിച്ചു.
ധൃഷ്ടദ്യുമ്നശ്ച പാഞ്ചാല്യസ്തേഷാം ഗോപ്താ മഹാരഥഃ । സഹിതഃ പൃതനാശൂരൈഃ രഥമുഖ്യൈഃ പ്രഭദ്രകൈഃ
ദ്രുപദന്റെ മകനായ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ, മഹാശക്തിയുള്ള രഥിയൻ, അവിടെ സൈന്യത്തിന്റെ രക്ഷകനായി നിന്നു. ധൈര്യശാലികളായ യോദ്ധാക്കളും, രഥങ്ങളിൽ പ്രഭദ്രകന്മാരും ചേർന്ന് അവനെ അനുഗമിച്ചു.
ശിഖണ്ഡീ തു തതഃ പശ്ചാദര്ജുനേനാഭിരക്ഷിതഃ। യത്തോ ഭീഷ്മവിനാശായ പ്രയയൌ ഭരതര്ഷഭ
അർജുനന്റെ സംരക്ഷണത്തിൽ ശിഖണ്ഡി, ഭീഷ്മനെ നശിപ്പിക്കാനുള്ള ഉറച്ച മനസ്സോടെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി, ഭാരതവംശത്തിലെ മഹാനായവനേ.
പൃഷ്ഠതോഽപ്യര്ജുനസ്യാസീദ്യുയുധാനോ മഹാബലഃ । ചക്രരക്ഷൌ തു പാഞ്ചാല്യൌ യുധാമന്യൂത്തമോജസൌ
അർജുനന്റെ പുറകിൽ മഹാബലശാലിയായ യുയുദ്ധാനൻ നിന്നു. പാഞ്ചാലരായ യുദ്ധാമന്യുവും ഉത്തമോജസും അർജുനന്റെ രഥചക്രങ്ങൾ കാത്തു നിന്നു.
രാജാ തു മധ്യമാനീകേ കുന്തീപുത്രോ യുധിഷ്ഠിരഃ । ബൃഹദ്ഭീഃ കുഞ്ജരൈര്മത്തൈശ്ചലദ്ഭിരചലൈരിവ
സൈന്യത്തിന്റെ നടുവിൽ കുന്തിദേവിയുടെ മകനായ രാജാവ് യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ, വലിയ ആനകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, കയറുന്ന പർവതങ്ങൾപോലെ ഉരുണ്ടു മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
അക്ഷൌഹിണ്യാഥ പാഞ്ചാല്യോ യജ്ഞസേനോ മഹാമനാഃ । വിരാടമന്വയാത്പശ്ചാത്പാണ്ഡവാര്ഥം പരാക്രമീ
പിന്നീട് മഹാത്മാവായ പാഞ്ചാലൻ യജ്ഞസേനൻ തന്റെ സൈന്യത്തോടൊപ്പം, ധൈര്യശാലിയായ വിരാടനെ പിന്തുടർന്ന്, പാണ്ഡവരുടെ വിജയത്തിനായി മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.
തേഷാമാദിത്യചന്ദ്രാഭാഃ കനകോത്തമഭൂഷണാഃ । നാനാചിഹ്നധരാ രാജന്രഥേഷ്വാസന്മഹാധ്വജാഃ
അവരിൽ, രാജാവേ, രഥങ്ങളിൽ സൂര്യനും ചന്ദ്രനുംപോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന, ഉത്തമമായ പൊന്നാൽ അലങ്കരിച്ച, വിവിധ ചിഹ്നങ്ങൾ ഉള്ള വലിയ പതാകകൾ ഉയർന്നിരുന്നു.
സമുത്സാര്യ തതഃ പശ്ചാദ്ധൃഷ്ടദ്യുമ്നോ മഹാരഥഃ । ഭ്രാതൃഭിഃ സഹപുത്രൈശ്ച സോഽഭ്യരക്ഷദ്യുധിഷ്ഠിരമ്
പിന്നീട് മഹാരഥിയായ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ വഴിതുറന്ന്, സഹോദരന്മാരോടും പുത്രന്മാരോടും കൂടെ യുദ്ധിഷ്ഠിരനെ യുദ്ധത്തിൽ കാത്തു നിന്നു.
ത്വദീയാനാം പരേഷാം ച രഥേഷു വിപുലാന്ധ്വജാന്। അഭിഭൂയാര്ജുനസ്യൈകോ രഥേ തസ്ഥൌ മഹാകപിഃ
നിന്റെവരും ശത്രുക്കളുടെയും രഥങ്ങളിൽ വലിയ പതാകകൾ ഉയർന്നിരുന്നപ്പോൾ, അർജുനന്റെ രഥത്തിൽ മാത്രം മഹാകപിയുടെ ചിഹ്നം തിളങ്ങി നിന്നു.
പദാതാസ്ത്വഗ്രതോഽഗച്ഛന്നസിശക്ത്യൃഷ്ടിപാണയഃ। അനേകശതസാഹസ്രാ ഭീമസേനസ്യ രക്ഷിണഃ
ഭീമസേനനെ കാക്കാൻ, ആയിരക്കണക്കിന് പടയാളികൾ കത്തികളും കുന്തങ്ങളും അസ്ത്രങ്ങളും കൈവശം വച്ച് മുന്നോട്ട് നടന്നു.
വാരണാ ദശസാഹസ്രാഃ പ്രഭിന്നകരടാമുഖാഃ । ശൂരാ ഹേമമയൈര്ജാലൈര്ദീപ്യമാനാ ഇവാചലാഃ
പത്ത് ആയിരം ആനകൾ, പൊട്ടിയ വായുകളും വീര്യവും പൊന്നാൽ ചുറ്റിയ വലകളും കൊണ്ട്, ജ്വലിക്കുന്ന പർവതങ്ങൾപോലെ നിലകൊണ്ടു.
ക്ഷരന്ത ഇവ ജീമൂതാ മഹാര്ഹാഃ പദ്മഗന്ധിനഃ। രാജാനമന്വയുഃ യശ്ചാജ്ജീമൂതാ ഇവ വാര്ഷികാഃ
പത്മസുരഭിയുള്ള മഹാമൂല്യമായ ആനകൾ, മഴക്കാലത്തെ മേഘങ്ങൾപോലെ ഒഴുകി, രാജാവിനെ പിന്തുടർന്നു.
ഭീമസേനോ ഗദാം ഭീമാം പ്രകര്ഷന്പരിഘോപമാമ്। പ്രചകര്ഷ മഹാസൈന്യം ദുരാധര്ഷോ മഹാമനാഃ
ഭീമസേനൻ, ഭയങ്കരമായ ഇരുമ്പ് ദണ്ഡംപോലെയുള്ള വലിയ ഗദ കൈവശം വച്ച്, അതിവിശാലമായ സൈന്യത്തെ മുന്നോട്ട് നയിച്ചു.
തമര്കമിവ ദുഷ്പ്രേക്ഷ്യം തപന്തമിവ വാഹിനീമ് । ന ശേകുഃ സര്വയോധാസ്തേ പ്രതിവീക്ഷിതുമന്തികേ
സൂര്യനെപ്പോലെ നേരിട്ട് നോക്കാൻ കഴിയാത്തതുപോലെ, ഭീമസേനൻ സൈന്യത്തെ ചൂടുപോലെ ദഹിപ്പിച്ചപ്പോൾ, അടുത്ത് നിന്ന് ആരും അവനെ നേരിട്ട് കാണാൻ ധൈര്യപ്പെട്ടുില്ല.
വജ്രോ നാമൈഷ സ വ്യൂഹോ നിര്ഭയഃ സര്വതോമുഖഃ। ചാപവിദ്യുദ്ധ്വജോ ഘോരോ ഗുപ്തോ ഗാണ്ഡീവധന്വനാ
ഈ വ്യൂഹം 'വജ്രം' എന്നാണു വിളിക്കുന്നത്. എല്ലാ ദിശകളിലേക്കും ഭയമില്ലാതെ നേരിടാൻ കഴിയുന്ന, വൈദ്യുതിപോലുള്ള പതാകയുള്ള, ഭയങ്കരമായ, ഗാണ്ഡീവം വഹിക്കുന്നവനാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന വ്യൂഹം.
യം പ്രതിവ്യൂഹയ് തിഷ്ഠന്തി പാണ്ഡവാസ്തവ വാഹിനീമ് । അജേയോ മാനുഷേ ലോകേ പാണ്ഡവൈരഭിരക്ഷിതഃ
നിന്റെ സൈന്യമായാലും പാണ്ഡവരുടെ സൈന്യമായാലും, ഈ വ്യൂഹം നേരിടുമ്പോൾ, മനുഷ്യലോകത്ത് അതിനെ ജയിക്കാൻ കഴിയില്ല, കാരണം പാണ്ഡവർ അതിനെ കാത്തു നിൽക്കുന്നു.
സംധ്യാം തിഷ്ഠത്സു സൈന്യേഷു സൂര്യസ്യോദയനം പ്രതി। പ്രവവൌ പൃഷ്ഠതോ വായുര്നിരഭ്രേ സ്തനയിത്നുമാന്
സൈന്യങ്ങൾ സന്ധ്യാസമയത്ത് സൂര്യോദയത്തേക്ക് മുഖം തിരിച്ച് നിൽക്കുമ്പോൾ, ആകാശം വെടിപ്പായിരിക്കേ, പുറകിൽ നിന്ന് ഇടിമുഴക്കമുള്ള കാറ്റ് വീശി.