യസ്മിന്ദ്വീപേ സമാശ്വസ്യ യുധ്യന്തേ കുരവഃ പരൈഃ । തം നിമഗ്നം നരവ്യാഘ്രം ഭീഷ്മം ശംസസി സഞ്ജയ
കൌരവർ ശത്രുക്കളെ നേരിടാൻ ആശ്രയിച്ച ആ ദ്വീപിൽ, മനുഷ്യസിംഹനായ ഭീഷ്മൻ എങ്ങനെ മുങ്ങിപ്പോയി, സഞ്ജയ?
യസ്യ വീര്യം സമാശ്രിത്യ മമ പുത്രോ ബൃഹദ്ബലഃ । ന പാണ്ഡവാനഗണയത്കഥം സ നിഹതഃ പരൈഃ
എന്റെ മകൻ ബൃഹദ്ബലൻ, അവന്റെ വീര്യത്തിൽ ആശ്രയിച്ച് പാണ്ഡവരെ ഒന്നും കണക്കാക്കിയില്ല. എങ്ങനെ അവൻ ശത്രുക്കൾക്ക് വീണു?
യഃ പുരാ വിബുധൈഃ സര്വൈഃ സഹായേ യുദ്ധദുര്മദഃ । കാങ്ക്ഷിതോ ദാനവാന്ധ്നദ്ഭിഃ പിതാ മമ മഹാവ്രതഃ
എന്റെ അച്ഛൻ, മഹാവ്രതശീലൻ, മുമ്പ് ദേവന്മാരെല്ലാം കൂട്ടുകാരായി ചേർന്ന് യുദ്ധത്തിൽ അത്യന്തം ഉല്ലാസത്തോടെ ദാനവന്മാരെ സംഹരിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചവൻ ആയിരുന്നു.
യസ്മിജ്ജാതേ മഹാവീര്യേ ശാന്തനുര്ലോകവിശ്രുതഃ । ശോകം ദൈന്യം ച ദുഃസ്വം ച പ്രാജഹാത്സ ച തത്ക്ഷണേ
മഹാശക്തിയുള്ള ശാന്തനുവിന്റെ മകൻ ജനിച്ചപ്പോൾ, ലോകത്തിൽ പ്രശസ്തനായ ആ മഹാവീരൻ ജനിച്ച നിമിഷം തന്നെ എല്ലാ ദുഃഖവും നിരാശയും ദുരിതവും അകന്നു പോയി.
പ്രോക്തം പരായണം പ്രാജ്ഞം സ്വധര്മനിരതം ശുചിമ്। വേദവേദാങ്ഗതത്വജ്ഞം കഥം ശംസസി മേ ഹതമ്
പ്രജ്ഞാവാന്മാരുടെ ആശ്രയമായ, തന്റെ ധർമ്മത്തിൽ സ്ഥിരമായ, ശുദ്ധനായ, വേദങ്ങളും അതിന്റെ ഉപവിഭാഗങ്ങളും അറിയുന്നവനായി അറിയപ്പെട്ടവൻ കൊല്ലപ്പെട്ടുവെന്ന് നീ എങ്ങനെ എന്നോട് പറയുന്നു?
സര്വാസ്ത്രവിനയോപേതം ശാന്തം ദാന്തം മനസ്വിനമ്। ഹതം ശാന്തനവം ശ്രുത്വാ മന്യേ ശേഷം ഹതം ബലമ്
സകലായുധവിദ്യകളിലും നിപുണനും, ശാന്തനും, ആത്മസംയമനമുള്ളവനും, ബുദ്ധിമാനുമായ ശാന്തനുവിന്റെ മകൻ കൊല്ലപ്പെട്ടുവെന്നു കേട്ടപ്പോൾ, ഇനി ശേഷിക്കുന്ന സൈന്യവും നശിച്ചുപോയതാണെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു.
ധര്മാദധര്മോ ബലവാന്സംപ്രാപ്ത ഇതി മേ മതിഃ । യത്ര വൃദ്ധം ഗുരും ഹത്വാ രാജ്യമിച്ഛന്തി പാണ്ഡവാഃ
പാണ്ഡവർ രാജ്യം നേടാൻ വൃദ്ധനും ഗുരുവുമായവനെ കൊല്ലുമ്പോൾ, ഇനി ധർമ്മം തോറ്റു അധർമ്മം ജയിച്ചുവെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നു.
ജാമദഗ്ന്യഃ പുരാ രാമഃ സര്വാസ്ത്രവിദനുത്തമഃ । അമ്ബാര്ഥമുദ്യതഃ സങ്ഖ്യേ ഭീഷ്മേണ യുധി നിര്ജിതഃ
മുന്പ് ജാമദഗ്ന്യനായ രാമൻ, എല്ലാ ആയുധങ്ങളിലും അതിപ്രാവീണ്യമുള്ളവൻ, അംബയ്ക്കായി യുദ്ധത്തിനിറങ്ങിയപ്പോൾ, ഭീഷ്മൻ അവനെ യുദ്ധത്തിൽ ജയിച്ചിരുന്നു.
തമിന്ദ്രസമകര്മാണം കകുദം സര്വധന്വിനാമ്। ഹതം ശംസസി മേ ഭീഷ്മം കിം നു ദുഃഖമതഃ പരമ്
ഇന്ദ്രനോടു തുല്യമായ പ്രവർത്തികൾ ചെയ്ത, എല്ലാ ധനുര്വിദ്യകളിലും പ്രാവീണ്യമുള്ള ഭീഷ്മൻ കൊല്ലപ്പെട്ടുവെന്ന് നീ എന്നോട് പറയുന്നു—ഇതിൽക്കാൾ വലിയ ദുഃഖം എന്താണ്?
അസകൃത്ക്ഷത്രിയവ്രാതാഃ സങ്ഖ്യേ യേന വിനിര്ജിതാഃ । ജാമദഗ്ന്യേന വീരേണ പരവീരനിഘാതിനാ। ന ഹതോ യോ മഹാബുദ്ധിഃ സ ഹതോഽദ്യ ശിഖണ്ഡിനാ
പലതവണ യുദ്ധത്തിൽ അനേകം ക്ഷത്രിയരെ ജയിച്ച, ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്ന ജാമദഗ്ന്യനായ വീരൻ പോലും കൊല്ലാൻ കഴിയാത്ത മഹാബുദ്ധിമാനായ ഭീഷ്മൻ, ഇന്നു ശിഖണ്ഡിയുടെ കൈയിൽ വീണു.
തസ്മാന്നൂനം മഹാവീര്യാദ്ഭാര്ഗവാദ്യുദ്ധദുര്മദാത്। തേജോവീര്യബലൈര്യൂയാഞ്ശിഖണ്ഡീ ദ്രുപദാത്മജഃ
അതുകൊണ്ട്, ഭർഗവനും മഹാവീര്യശാലികളും പോലും അതിക്രമിക്കുന്ന ശക്തിയും തേജസ്സും ധൈര്യവും ശിഖണ്ഡി, ദ്രുപദന്റെ മകൻ, സ്വന്തമാക്കിയിരിക്കണം.
യഃ ശൂരം കൃതിനം യുദ്ധേ സര്വശസ്ത്രവിശാരദമ്। പരമാസ്ത്രവിദം വീരം ജഘാന ഭഗ്തര്ഷഭമ്
യുദ്ധത്തിൽ അത്യന്തം ധൈര്യശാലിയും, എല്ലാ ആയുധവിദ്യകളിലും പ്രാവീണ്യമുള്ളവനും, പരമസ്ത്രവിദ്യയിൽ നിപുണനുമായ പുരുഷശ്രേഷ്ഠനെ അവൻ സംഹരിച്ചു.
കേ വീരാസ്തമമിത്രഘ്നമന്വയുഃ ശസ്ത്രസംസദി । ശംസ മേ തദ്യഥാ ചാസീദ്യുദ്ഭം ഭീഷ്മസ്യ പാണ്ഡവൈഃ
ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്ന ആ വീരനെ ആയുധസമവായത്തിൽ പിന്തുടർന്നവർ ആരായിരുന്നു? പാണ്ഡവർ ഭീഷ്മനെ എങ്ങനെ വീഴ്ത്തി എന്നതും നീ എനിക്ക് പറയണം.
യോഷേവ ഹതവീരാ മേ സേന്മ പുത്രസ്യ സഞ്ജയ । അഗോപമിവ ചോദ്ഭ്രാന്തം ഗോകുലം തദ്ബലം മമ
സഞ്ജയ, എന്റെ മകന്റെ സൈന്യം ഇപ്പോൾ വീരന്മാരെ നഷ്ടപ്പെട്ട സ്ത്രീപോലെയാണ്, അല്ലെങ്കിൽ കാവൽക്കാരില്ലാതെ അലയുന്ന പശുക്കൂട്ടംപോലെയാണ്.
പൌരുഷം സര്വലോകസ്യ പരം യസ്മിന്മഹാഹവേ। പരാസക്തേ ച വസ്തസ്മിന്കഥമാസീന്മനസ്തദാ
ആ മഹായുദ്ധത്തിൽ ലോകത്തിലെ മുഴുവൻ വീര്യവും അവനിൽ കേന്ദ്രീകരിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, എല്ലാവരും അവനോടു ചേർന്നിരിക്കുമ്പോൾ മനസ്സ് എങ്ങനെയായിരുന്നു?
ജീവിതേഽപ്യദ്യ സാമര്ഥ്യം കിമിവാസ്മാസു സഞ്ജയ। ഘാതയിത്വാ മഹാവീര്യം പിതരം ലോകധാര്മികമ്
ലോകധർമ്മം പാലിച്ച മഹാശക്തിയുള്ള അച്ഛനെ കൊല്ലിക്കഴിഞ്ഞു, ഇനി ജീവിക്കാൻ പോലും ഞങ്ങള്ക്ക് എന്ത് ശക്തി ശേഷിക്കുന്നു, സഞ്ജയ?
അഗാധേ സലിലേ മഗ്നാം നാവം ദൃഷ്ട്വേവ പാരഗാഃ । ഭീഷ്മേ ഹതേ ഭൃശം ദുഃഖാന്മന്യേ ശോചന്തി പുത്രകാഃ
ആഴമുള്ള വെള്ളത്തിൽ കപ്പൽ മുങ്ങിയപ്പോൾ കടക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവർ എങ്ങനെയോ, അതുപോലെ ഭീഷ്മൻ കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോൾ എന്റെ മക്കൾ അതീവ ദുഃഖത്തിൽ ആഴപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു.
അദ്രിസാരമയം നൂനം ഹൃദയം മമ സഞ്ജയ। യച്ഛ്രുത്വാ പുരുഷവ്യാഘ്രം ഹതം ഭീഷ്മം ന ദീര്യതേ
സഞ്ജയ, എന്റെ ഹൃദയം കല്ലുപോലെയാണ്. പുരുഷസിംഹനായ ഭീഷ്മൻ കൊല്ലപ്പെട്ടുവെന്നു കേട്ടിട്ടും അത് തകർന്നുപോകുന്നില്ലല്ലോ.
യസ്മിന്നസ്ത്രാണി മേധാ ച നീതിശ്ച പുരുഷര്ഷഭേ। അപ്രമേയാണി ദുര്ധര്ഷേ കഥം സ നിഹതോ യുധി
അനന്തമായ ആയുധശക്തിയും ബുദ്ധിയും നയവും ഉള്ള, ആരാലും ജയിക്കാനാകാത്ത പുരുഷശ്രേഷ്ഠൻ യുദ്ധത്തിൽ എങ്ങനെ കൊല്ലപ്പെട്ടു?
ന ചാസ്ത്രേണ ന ശൌര്യേണ തപസാ മേധയാ ന ച। ന ധൃത്യാ ന പുനസ്ത്യാഗാന്മൃത്യോഃ കശ്ചിദ്വിമുച്യതേ
ആയുധശക്തിയാൽ അല്ല, ധൈര്യത്താൽ അല്ല, തപസ്സാൽ അല്ല, ബുദ്ധിയാൽ അല്ല, ധൈര്യത്താൽ അല്ല, ത്യാഗത്താൽ പോലും അല്ല—മരണത്തിൽ നിന്ന് ആരും രക്ഷപ്പെടാൻ കഴിയില്ല.
കാലോ നൂനം മഹാവീര്യഃ സര്വലോകദുരത്യയഃ । യത്ര ശാന്തനവം ഭീഷ്മം ഹതം ശംസസി സഞ്ജയ
സഞ്ജയ, നീ ശാന്തനുവിന്റെ മകനായ ഭീഷ്മൻ വീണുപോയെന്നു പറയുമ്പോൾ, കാലം എത്ര ശക്തിയുള്ളതും ലോകങ്ങൾക്കൊന്നും അതിനെ അതിജീവിക്കാൻ കഴിയാത്തതും ആണെന്നു ഞാൻ മനസ്സിലാക്കുന്നു.
പുത്രശോകാഭിസംതപ്തോ മഹദ്ദുഃഖമചിന്തയന് । ആശംസേഽഹം പരം ത്രാണം ഭീഷ്മാച്ഛാന്തനുനന്ദനാത്
മകനെ കുറിച്ചുള്ള ദുഃഖത്തിൽ ഞാൻ മുഴുവനായി കത്തിക്കരിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അത്യന്തം വേദന അനുഭവിച്ചുകൊണ്ട്, ശാന്തനുവിന്റെ മകനായ ഭീഷ്മനിൽ നിന്നാണ് ഞാൻ പരമരക്ഷയ്ക്ക് പ്രതീക്ഷയിട്ടിരുന്നത്.
യദാദിത്യമിവാപശ്യത്പതിതം ഭ്രുവി സഞ്ജയ । ദുര്യോധനഃ ശാന്തനവം കിം തദാ പ്രത്യപദ്മത
സഞ്ജയ, ആകാശത്തിൽ നിന്നു സൂര്യൻ വീണുപോലെയായി ശാന്തനുവിന്റെ മകൻ വീണുപോയത് ദുര്യോധനൻ കണ്ടപ്പോൾ, അപ്പോൾ അവൻ എന്ത് ചെയ്തു?
നാഹം സ്വേഷാം പരേഷാം വാ ബുദ്ധ്യാ സഞ്ജയ ചിന്തയന് । ശേഷം കിംചിത്പ്രപശ്യാമി പ്രത്യനീകേ മഹീക്ഷിതാമ്
സഞ്ജയ, എന്റെ മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചപ്പോൾ, എന്റെവരും എതിരാളികളായ രാജാക്കന്മാരും യുദ്ധഭൂമിയിൽ ആരും ശേഷിച്ചിട്ടില്ലെന്നു ഞാൻ കാണുന്നു.
ദാരുണഃ ക്ഷത്രധര്മോഽയമൃഷിഭിഃ സംപ്രദര്ശിതഃ । യത്ര ശാന്തനവം ഹത്വാ രാജ്യമിച്ഛന്തി പാണ്ഡവാഃ
മഹർഷിമാർ കാണിച്ചിരിക്കുന്ന ഈ കഠിനമായ ക്ഷത്രധർമ്മം, ശാന്തനുവിന്റെ മകനായ ഭീഷ്മനെ കൊല്ലുകയും രാജ്യം നേടാൻ പാണ്ഡവന്മാർ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിലാണ്.
വയം വാ രാജ്യമിച്ഛാമോ ഘാതയിത്വാ മഹാവ്രതമ്। ക്ഷത്രധര്മേ സ്ഥിതാഃ പാര്ഥാ നാപരാധ്യന്തി പുത്രകാഃ
അല്ലെങ്കിൽ, ഞങ്ങൾക്കും മഹാവ്രതനായ ഭീഷ്മനെ കൊല്ലിച്ചശേഷം രാജ്യം നേടാൻ ആഗ്രഹമുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, ക്ഷത്രധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ചിരിക്കുന്ന പാണ്ഡുവിന്റെ മക്കൾക്ക് കുറ്റമൊന്നുമില്ല, മകനേ.
ഏതദാര്യേണ കര്തവ്യം കൃച്ഛ്രാസ്വാപത്സു സഞ്ജയ । പരാക്രമഃ പരാശക്തിസ്തത്തു തസ്മിന്പ്രതിഷ്ഠിതമ്
സഞ്ജയ, വലിയ പ്രതിസന്ധികൾ വന്നപ്പോൾ, ഒരു ഉത്തമപുരുഷൻ ചെയ്യേണ്ടതെന്താണെന്നു ഇതാണ്. ധൈര്യവും പരമശക്തിയും അത്തരം സമയങ്ങളിൽ കാണിക്കേണ്ടതാണ്.
അനീകാനി വിനിഘ്നന്തം ഹ്രീമന്തമപരാജിതമ് । കഥം ശാന്തനവം താതം പാണ്ഡുപുത്രാ ന്യവാരയന്
സഞ്ജയ, ലജ്ജയും ജയിക്കാനാവാത്ത ശക്തിയും ഉള്ള ശാന്തനുവിന്റെ മകനായ ഭീഷ്മൻ സൈന്യങ്ങളെ നശിപ്പിച്ചപ്പോൾ, പാണ്ഡുവിന്റെ മക്കൾ എങ്ങനെ അദ്ദേഹത്തെ തടഞ്ഞു?
യഥായുക്താന്യനീകാനി കഥം യുദ്ധം മഹാത്മഭിഃ। കഥം വാ നിഹതോ ഭീഷ്മഃ പിതാ സഞ്ജയ മേ പരൈഃ
സൈന്യങ്ങൾ ശരിയായി ക്രമീകരിച്ചിരുന്ന ആ മഹാത്മാക്കൾ എങ്ങനെ യുദ്ധം നടത്തി? എന്റെ അച്ഛനായ ഭീഷ്മനെ എതിരാളികൾ എങ്ങനെ കൊല്ലി, സഞ്ജയ?
ദുര്യോധനശ്ച കര്ണശ്ച ശകുനിശ്ചാപി സൌബലഃ । ദുഃശാസനശ്ച കിതവോ ഹതേ ഭീഷ്മേ കിമബ്രുവന്
ഭീഷ്മൻ കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോൾ, ദുര്യോധനനും കർണ്ണനും ശകുനിയും ദുഷ്ശാസനൻ എന്ന കപടനും എന്താണ് പറഞ്ഞത്?