അശക്യയിതി സാ യക്ഷം പുനഃ പുനരുവാച ഹ। കരിഷ്യാമീതി വൈ ക്ഷിപ്രം പ്രത്യുവാചാഥ ഗുഹ്യകഃ
അവൾ വീണ്ടും വീണ്ടും യക്ഷനോട്, "അതു കഴിയില്ല," എന്നു പറഞ്ഞു; പക്ഷേ ഗുഹ്യകൻ ഉടൻ തന്നെ, "ഞാൻ ചെയ്യും," എന്നു മറുപടി പറഞ്ഞു.
ധനേശ്വരസ്യാനുചരോ വരദോഽസ്മി നൃപാത്മജേ। അദേയമപി ദാസ്യാദി ബ്രൂഹി യത്തേ വിവക്ഷിതമ്
ഞാൻ ധനത്തിന്റെ ദേവന്റെ അനുചരനാണ്, രാജകുമാരി, വരം നൽകുന്നവൻ; കൊടുക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളതും ഞാൻ നൽകാം—നിനക്ക് എന്താണ് ആഗ്രഹം, പറയൂ.
തതഃ ശിഖണ്ഡീ തത്സര്വമഖിലേന ന്യവേദയത്। തസ്മൈ യക്ഷപ്രധാനായ സ്ഥൂണാകര്ണായ ഭാരത
ശേഷം ശിഖണ്ഡി, യക്ഷന്മാരിൽ പ്രധാനിയായ സ്ഥൂണകർണ്ണനോട് എല്ലാം മുഴുവനായും പറഞ്ഞു.
ആപന്നോ മേ പിതാ യക്ഷ ന ചിരാന്നാശമേഷ്യതി। അഭിയാസ്യതി സക്രോധോ ദശാര്ണാധിപതിര്ഹി തമ്
എന്റെ അച്ഛൻ വലിയ കഷ്ടത്തിൽ ആണ്, യക്ഷാ, അധികം താമസിക്കാതെ അവൻ നശിക്കും; ദശാർണ രാജാവ് കോപത്തോടെ ഉടൻ തന്നെ അവനോട് വരും.
മന്നിമിത്തം മഹോത്സാഹഃ സഹേമകവചോ നൃപഃ । തസ്മാദ്രക്ഷസ്വ മാം യക്ഷ മാതരം പിതരം ച മേ
എന്റെ കാരണത്താൽ സ്വർണ്ണ കവചം ധരിച്ച ആ രാജാവ് വരുന്നു; അതുകൊണ്ട്, യക്ഷാ, എന്നെയും എന്റെ അമ്മയെയും അച്ഛനെയും രക്ഷിക്കണം.
പ്രതിജ്ഞാതോ ഹി ഭവതാ ദുഃഖപ്രതിശമോ മമ । ഭവേയം പുരുഷോ യക്ഷ ത്വത്പ്രസാദാദനിന്ദിതഃ
നിന്റെ വാഗ്ദാനം പ്രകാരം നീ എന്റെ ദു:ഖം മാറ്റാമെന്നു പറഞ്ഞുവല്ലോ; നിന്റെ കൃപയാൽ, യക്ഷാ, ഞാൻ കുറ്റമില്ലാത്ത പുരുഷനാകട്ടെ.
യാവദേവ സ രാജാ വൈ നോപയാതി പുരം മമ । താവദേവ മഹായക്ഷ പ്രസാദം കുരു ഗുഹ്യക
ആ രാജാവ് എന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് വരുന്നതുവരെ, മഹായക്ഷാ, ദയവായി നിന്റെ അനുഗ്രഹം എന്നെ ലഭിക്കട്ടെ.
ശിഖണ്ഡിവാക്യം ശ്രുത്വാഽഥ സ യക്ഷോ ഭരതര്ഷഭ । പ്രോവാച മനസാ ചിന്ത്യ ദൈവേനോപനിപീഡിതഃ
ശിഖണ്ഡിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട യക്ഷൻ, ഭാവിയിൽ സംഭവിക്കേണ്ടതായതു കൊണ്ടുള്ള ദു:ഖത്തിൽ ആലോചിച്ചു, ഭാരതകുലത്തിലെ മഹാനായവനേ.
ഭവിതവ്യം തഥാ തദ്ധി മമ ദുഃഖായ കൌരവ। ഭദ്രേ കാമം കരിഷ്യാമി സമയം തു നിബോധ മേ
അങ്ങനെ തന്നെ സംഭവിക്കേണ്ടതാണു, കൌരവാ, എനിക്കു ദു:ഖം ഉണ്ടെങ്കിലും; സദ്ഗുണവതിയേ, ഞാൻ നിന്റെ ഇഷ്ടം ചെയ്യാം, പക്ഷേ എന്റെ ഒരു നിബന്ധന കേൾക്കണം.
സ്വം തേ പുംസ്ത്വം പ്രദാസ്യാമി സ്ത്രീത്വം ധാരയിതാഽസ്മി തേ' കിംചിത്കാലം തു തേ ദാസ്യേ പുല്ലിങ്ഗം സ്വമിദം തവ। ആഗന്തവ്യം ത്വയാ കാലേ സത്യം ചൈവ വദസ്വ മേ
എന്റെ പുരുഷത്വം ഞാൻ നിനക്ക് നൽകാം, നിന്റെ സ്ത്രീത്വം ഞാൻ എടുക്കാം; കുറച്ചു കാലം നീ എന്റെ പുരുഷരൂപം കൈവശം വയ്ക്കാം, എന്നാൽ സമയത്ത് തിരികെ നൽകണം—സത്യമായി വാഗ്ദാനം ചെയ്യണം.
പ്രഭുഃ സംകല്പസിദ്ധോഽസ്മി കാമചാരീ വിഹംഗമഃ । മത്പ്രസാദാത്പുരം ചൈവ ത്രാഹി ബന്ധൂംശ്ച കേവലമ്
എനിക്ക് മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിച്ചതു സാധ്യമാക്കാൻ കഴിയും, ഞാൻ സ്വേച്ഛയാൽ എവിടെയും പോകും; എന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, നീയും നിന്റെ നഗരവും ബന്ധുക്കളും രക്ഷപ്പെടും.
സ്ത്രീലിങ്ഗം ധാരയിഷ്യാമി തവേദം പാര്ഥിവാത്മജേ। സത്യം മേ പ്രതിജാനീഹി കരിഷ്യാമി പ്രിയം തവ
നിന്റെ സ്ത്രീരൂപം ഞാൻ എടുക്കും, രാജകുമാരിയേ; ഇത് എന്റെ വാഗ്ദാനമാണ്—സത്യമായി ഉറപ്പു നൽകൂ, ഞാൻ നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളതു ചെയ്യും.
പ്രതിദാസ്യാമി ഭഗവന്പുലിങ്ഗം തവ സുവ്രത। കിംചിത്കാലാന്തരം സ്ത്രീത്വം ധാരയസ്വ നിശാചര
ഭഗവാനേ, ഞാൻ നിനക്ക് വീണ്ടും പുരുഷരൂപം തിരിച്ചു തരാം; കുറേ നാളുകൾക്ക് നീ സ്ത്രീരൂപം ധരിക്കണം, രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവനേ.
പ്രതിയാതേ ദശാര്ണേ തു പാര്ഥിവേ ഹേമവര്മണി । കന്യൈവ ഹി ഭവിഷ്യാമി പുരുഷസ്ത്വം ഭവിഷ്യസി
ദശാർണരാജാവായ ഹേമവർമ്മൻ പോയശേഷം, ഞാൻ വീണ്ടും ഒരു പെൺകുട്ടിയാകും; നീയും വീണ്ടും പുരുഷനാകും.
ഇത്യുക്ത്വാ സമയം തത്ര ചക്രാതേ താവുഭൌ നൃപ । അന്യോന്യസ്യാനഭിദ്രോഹേ തൌ സംക്രാമയതാം തതഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അവിടെ ഇരുവരും തമ്മിൽ ഒരുമതിയിൽ എത്തി; ഒരാൾ മറ്റൊരാളെയും വഞ്ചിക്കരുതെന്നു ഉറപ്പാക്കി, അവർ തമ്മിൽ രൂപം മാറ്റി.
സ്ത്രീലിങ്ഗം ധാരയാമാസ സ്ഥൂണോ യക്ഷോഽഥ ഭാരത । യക്ഷരൂപം ച തദ്ദീപ്തം ശിഖണ്ഡീ പ്രത്യപദ്യത
അപ്പോൾ, യക്ഷനായ സ്ഥൂണൻ സ്ത്രീരൂപം ഏറ്റെടുത്തു; ശിഖണ്ഡിയും അതിവിശിഷ്ടമായ യക്ഷരൂപം ഏറ്റെടുത്തു.
തതഃ ശിഖണ്ഡീ പാഞ്ചാല്യഃ പുംസ്ത്വമാസാദ്യ പാര്ഥിവ । വിവേശ നഗരം ഹൃഷ്ടഃ പിതരം ച സമാസദത്
പിന്നീട്, പാഞ്ചാലരാജാവിന്റെ മകനായ ശിഖണ്ഡി പുരുഷരൂപം ലഭിച്ചശേഷം സന്തോഷത്തോടെ നഗരത്തിലേക്ക് ചെന്നു, അച്ഛനെ സമീപിച്ചു.
യഥാവൃത്തം തു തത്സര്വമാചഖ്യൌ ദ്രുപദസ്യ തത്। `മാതുശ്ച രഹിതേ രാജന്പ്രസാദം യക്ഷജം തദാ।' ദ്രുപദസ്തസ്യ തച്ഛ്രുത്വാ ഹര്ഷമാഹാരയത്പരമ്
അവിടെ സംഭവിച്ച എല്ലാം ശിഖണ്ഡി ദ്രുപദനോട് പറഞ്ഞു; അമ്മയോട് രഹസ്യമായി യക്ഷന്റെ അനുഗ്രഹവും പറഞ്ഞു. ഇത് കേട്ട ദ്രുപദൻ അത്യന്തം സന്തോഷിച്ചു.
സഭാര്യസ്തച്ച സസ്മാര മഹേശ്വരവചസ്തദാ । തതഃ സംപ്രേഷയാമാസ ദശാര്ണാധിപതേര്നൃപഃ
ഭാര്യയോടൊപ്പം ദ്രുപദൻ അന്ന് മഹാദേവന്റെ വാക്കുകൾ ഓർത്തു; പിന്നെ ദശാർണരാജാവിന് സന്ദേശം അയച്ചു.
പുരുഷോഽയം മമ സുതഃ ശ്രദ്ധത്താം മേ ഭവാനിതി । അഥ ദാശാര്ണകോ രാജാ സഹസാഭ്യാഗമത്തദാ
"എന്റെ മകൻ ഇപ്പോൾ പുരുഷനാണ്; ദയവായി വിശ്വസിക്കണം" എന്ന് ദ്രുപദൻ പറഞ്ഞു. ഉടനെ ദശാർണരാജാവ് അവിടെ എത്തി.
പാഞ്ചാലരാജം ദ്രുപദം ദുഃഖശോകസമന്വിതഃ। തതഃ കാമ്പില്യമാസാദ്യ ദശാര്ണാധിപതിസ്തതഃ
ദുഃഖവും വിഷാദവും നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ ദശാർണരാജാവ് കാമ്പില്യ നഗരത്തിലെത്തിയപ്പോൾ, അവൻ പാഞ്ചാലരാജാവായ ദ്രുപദനെ സമീപിച്ചു.
പ്രേഷയാമാസ സത്കൃത്യ ദൂതം ബ്രഹ്മവിദാം വരമ്। ബ്രൂഹി മദ്വചനാദ്ദൂത പാഞ്ചാല്യം തം നൃപാധമമ്
അവൻ ആദരപൂർവ്വം ഒരു വേദപണ്ഡിതനെ ദൂതനായി അയച്ചു: "എന്റെ വാക്ക് ദ്രുപദനോട് പറഞ്ഞുതരിക," എന്നു പറഞ്ഞു.
യന്മേ കന്യാം സ്വകന്യാര്ഥേ വൃതവാനസി ദുര്മതേ। ഫലം തസ്യാവലേപസ്യ ദ്രക്ഷ്യസ്യദ്യ ന സംശയഃ
"നിന്റെ സ്വന്തം മകളുടെ കാര്യം നോക്കി എന്റെ മകളെ വിവാഹം നൽകിയതിന്റെ ഫലം നീ ഇന്ന് തന്നെ കാണും, ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ളവനേ."
ഏവമുക്തശ്ച തേനാസൌ ബ്രാഹ്മണോ രാജസത്തമ। ദൂതഃ പ്രയാതോ നഗരം ദാശാര്ണനൃപചോദിതഃ
ഇങ്ങനെ രാജാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ബ്രാഹ്മണ ദൂതൻ, ദശാർണരാജാവിന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം നഗരത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
തതഃ ആസാദയാമാസ പുരോധാ ദ്രുപദം പുരേ। തസ്മൈ പാഞ്ചാലകോ രാജാ ഗാമര്ഘ്യം ച സുസത്കൃതമ്
അവിടെ നഗരത്തിൽ ദ്രുപദനെ ദൂതൻ കണ്ടു; പാഞ്ചാലരാജാവ് ശിഖണ്ഡിയോടൊപ്പം അവനെ ആദരപൂർവ്വം സ്വീകരിച്ചു.
പ്രാപയാമാസ രാജേന്ദ്ര സഹ തേന ശിഖണ്ഡിനാ । താം പൂജാം നാഭ്യനന്ദത്സ വാക്യം ചേദമുവാച ഹ
എന്നാൽ ദൂതൻ ആ ആദരം സ്വീകരിച്ചില്ല; അപ്പോൾ അവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
യദുക്തം തേന വീരേണ രാജ്ഞാ കാഞ്ചനവര്മണാ । യത്തേഽഹമധമാചാര ദുഹിത്രാഽസ്മ്യഭിവഞ്ചിതഃ
"കാഞ്ചനവർമ്മൻ രാജാവും പറഞ്ഞതും, നിന്റെ മകളുടെ ദുഷ്പ്രവൃത്തിയാൽ ഞാൻ എങ്ങനെ വഞ്ചിതനായി എന്നതും..."
തസ്യ പാപസ്യ കരണാത്ഫലം പ്രാപ്നുഹി ദുര്മതേ । ദേഹി യുദ്ധം നരപതേ മമാദ്യ രണമൂര്ധനി
"അവിടെ ചെയ്ത പാപത്തിന്റെ ഫലം നീ അനുഭവിക്കും, ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ളവനേ; രാജാവേ, ഇന്നത്തെ യുദ്ധഭൂമിയിൽ എന്നോട് പോരാടണം!"
ഉദ്ധരിഷ്യാമി തേ സദ്യഃ സാമാത്യസുതബാന്ധവമ് । തദുപാലമ്ഭസംയുക്തം ശ്രാവിതഃ കില പാര്ഥിവഃ
"നിന്റെ മന്ത്രിമാരെയും മക്കളെയും ബന്ധുക്കളെയും കൂടെ ഞാൻ ഉടൻ നശിപ്പിക്കും!" ഇങ്ങനെ അപമാനപൂർവ്വം രാജാവിന് അറിയിക്കപ്പെട്ടു.
ദശാര്ണപതിനാ ചോക്തോ മന്ത്രിമധ്യേ പുരോധസാ। അഭവദ്ഭരതശ്രേഷ്ഠ ദ്രുപദഃ പ്രണയാനതഃ
ദശാർണരാജാവിന്റെ പുരോഹിതൻ മന്ത്രിമാരുടെ ഇടയിൽ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു; അപ്പോൾ ഭാരതവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനായ ദ്രുപദൻ ആദരപൂർവ്വം തലകുനിഞ്ഞു.