കഥം ശിഖണ്ഡീ ഗാങ്ഗേയ കന്യാം ഭൂത്വാ പുരാ തദാ। പുരുഷോഽഭൂദ്യുധിശ്രേഷ്ഠ തന്മേ ബ്രൂഹി പിതാമഹ
ശിഖണ്ടി മുമ്പ് ഒരു പെൺകുട്ടിയായിരുന്നുവല്ലോ, പിന്നെ എങ്ങനെ പുരുഷനായി മാറി? മഹായോദ്ധാവേ, ഇതിന്റെ കഥ പറയൂ, പിതാമഹാ.
ഭാര്യാ തു തസ്യ രാജേന്ദ്ര ദ്രുപദസ്യ മഹീപതേഃ। മഹിഷീ ദയിതാ ഹ്യാസീദപുത്രാ ച വിശാംപതേ
രാജാധിരാജാ, ദ്രുപദന്റെ ഭാര്യ അവന്റെ പ്രിയമായ മഹിഷിയായിരുന്നു, എന്നാൽ അവൾക്ക് മക്കളുണ്ടായിരുന്നില്ല, രാജാവേ.
ഏതസ്മിന്നേവ കാലേ തു ദ്രുപദോ വൈ മഹീപതിഃ। അപത്യാര്ഥേ മഹാരാജ തോഷയാമാസ ശങ്കരമ്
അപ്പോഴാണ് ദ്രുപദൻ, സന്താനാർത്ഥം, മഹാദേവനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചത്, മഹാരാജാവേ.
അസ്മാദ്വധാര്ഥം നിശ്ചിത്യ തപോ ഘോരം സമാസ്ഥിതഃ। ഋതേ കന്യാം മഹാദേവ പുത്രോ മേസ്യാദിതി ബ്രുവന്
ശത്രുവിനെ സംഹരിക്കാൻ മനസ്സുറച്ച്, ദ്രുപദൻ കഠിനമായ തപസ്സിൽ ഇരുന്നു, 'പെൺമക്കളെ ഒഴിവാക്കി, മഹാദേവാ, എനിക്ക് ഒരു മകൻ വേണം' എന്ന് പറഞ്ഞു.
ഭഗവന്പുത്രമിച്ഛാമി ഭീഷ്മം പ്രതിചികീര്ഷയാ । ഇത്യുക്തോ ദേവദേവേന സ്ത്രീപുമാംസ്തേ ഭവിഷ്യതി
ഭഗവൻ, ഭീഷ്മനെ നേരിടാൻ ഞാൻ ഒരു മകൻ വേണമെന്ന് പറഞ്ഞു. അതിന് ദേവദേവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: 'ഒരു പെൺകുട്ടി ജനിക്കും, പിന്നീടവൾ പുരുഷനാകും.'
നിവര്തസ്വ മഹീപാല നൈതഞ്ജാത്വന്യഥാ ഭവേത് । സ തു ഗത്വാ ച നഗരം ഭാര്യാമിദമുവാച ഹ
'രാജാവേ, മടങ്ങിപ്പോവൂ; ഇതിന് മറ്റൊരു വിധിയില്ല' എന്നു ദൈവം പറഞ്ഞു. പിന്നെ ദ്രുപദൻ നഗരത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു പോയി ഭാര്യയോട് പറഞ്ഞു.
കൃതോ യത്നോ മഹാദേവസ്തപസാഽഽരാധിതോ മയാ । കന്യാ ഭൂത്വാ പുമാന്ഭാവീ ഇതി ചോക്തോസ്മി ശംഭുനാ
'ഞാൻ വലിയ പരിശ്രമം ചെയ്ത് മഹാദേവനെ തപസ്സിലൂടെ ആരാധിച്ചു; ശംഭു എന്നോട് പറഞ്ഞു, ഒരു പെൺകുട്ടി ജനിക്കും, പിന്നീടവൾ പുരുഷനാകും.'
പുനഃ പുനര്യാച്യമാനോ ദിഷ്ടമിത്യബ്രവീച്ഛിവഃ । നതദന്യച്ച ഭവിതാ ഭവിതവ്യം ഹി തത്തഥാ
വീണ്ടും വീണ്ടും അപേക്ഷിച്ചിട്ടും ശിവൻ പറഞ്ഞു: 'ഇത് വിധിയാണു; മറ്റൊന്നും സംഭവിക്കില്ല. സംഭവിക്കേണ്ടത് അതുതന്നെ.'
തതഃ സാ നിയതാ ഭൂത്വാ ഋതുകാലേ മനസ്വിനീ । പത്നീ ദ്രുപദരാജസ്യ ദ്രുപദം പ്രവിവേശ ഹ
അതിനുശേഷം, ആ മനസ്സുറച്ച ഭാര്യ, ശരിയായ സമയത്ത്, ദ്രുപദരാജാവിനൊപ്പം ചേർന്നു.
ലേഭേ ഗര്ഭം യഥാകാലം വിധിദൃഷ്ടേന കര്മണാ । പാര്ഷതസ്യ മഹീപാല യഥാ മാം നാരദോഽബ്രവീത്
ശരിയായ സമയത്ത്, നിയമപ്രകാരം, അവൾ ഗർഭം ധരിച്ചു, രാജാവേ, നാരദൻ എനിക്ക് പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ.
തതോ ദധാര സാ ദേവീ ഗര്ഭം രാജീവലോചനാ । താം സ രാജാ പ്രിയാം ഭാര്യാം ദ്രുപദഃ കുരുനന്ദന
പിന്നീട്, കമലനയനായ രാജ്ഞി ഗർഭം ധരിച്ചു. ദ്രുപദൻ തന്റെ പ്രിയഭാര്യയെ അതീവ സ്നേഹത്തോടെ നോക്കി, കുരുനന്ദനാ.
പുത്രസ്നേഹാന്മഹാബാഹുഃ മുഖം പര്യചരത്തദാ । സര്വാനഭിപ്രായകൃതാന്ഭാര്യാഽലഭത കൌരവ
മകനോടുള്ള സ്നേഹത്തിൽ ആ മഹാബലശാലി രാജാവ് ഭാര്യയുടെ മുഖം നോക്കി സംരക്ഷിച്ചു; അവൾക്ക് എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ലഭിച്ചു, കൌരവാ.
അപുത്രസ്യ സതോ രാജ്ഞോ ദ്രുപദസ്യ മഹീപതേഃ । യഥാകാലം തു സാ ദേവീ മഹിഷീ ദ്രുപദസ്യ ഹ
മകനില്ലാതെ ഇരുന്ന രാജാവ് ദ്രുപദന്റെ ഭാര്യ, സമയമെത്തിയപ്പോൾ ഒരു കുഞ്ഞിനെ പ്രസവിച്ചു.
കന്യാം പ്രവരരൂപാം തു പ്രാജായത നരാധിപ । അപുത്രസ്യ തു രാജ്ഞഃ സാ ദ്രുപദസ്യ മനസ്വിനീ
മകനില്ലാത്ത ദ്രുപദന് മനോഹരമായ രൂപമുള്ള ഒരു മകൾ ജനിച്ചു; അവൾ ബുദ്ധിമതിയും ദ്രുപദന്റെ സ്വന്തം മകളും ആയിരുന്നു.
ഖ്യാപയാമാസ രാജേന്ദ്ര പുത്രോ ഹ്യേഷ മമേതി വൈ। തതഃ സ രാജാ ദ്രുപദ പ്രച്ഛന്നായാ നരാധിപ
അവളുടെ അമ്മ, 'ഇവൻ എന്റെ മകനാണ്' എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു; അതിനാൽ ദ്രുപദൻ ആ കുഞ്ഞിന്റെ യഥാർത്ഥത്വം മറച്ചു വെച്ചു.
പുത്രവത്പുത്രകാര്യാണി സര്വാണി സമകാരയത് । രക്ഷണം ചൈവ മന്ത്രസ്യ മഹിഷീ ദ്രുപദസ്യ സാ
ദ്രുപദന്റെ ഭാര്യ ആ കുട്ടിക്ക് മകനെന്ന പോലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ചെയ്തു; കൂടാതെ ആ രഹസ്യം വളരെ സൂക്ഷ്മമായി സംരക്ഷിച്ചു.
ചകാര സര്വയത്നേന ബ്രുവണാ പുത്ര ഇത്യുത । ന ച താം വേദക നഗരേ കശ്ചിദന്യത്ര പാര്ഷതാത്
അവൾ എല്ലാ ശ്രമവുംകൊണ്ട് ആ കുട്ടിയെ 'മകൻ' എന്ന് വിളിച്ചു; പക്ഷേ പട്ടണത്തിൽ പാർഷതനെ ഒഴികെ ആരും സത്യം അറിഞ്ഞില്ല.
ശ്രദ്ദധാനോ ഹി തദ്വാക്യം ദേവസ്യാച്യുതതേജസഃ। ഛാദയാമാസ താം കന്യാം പുമാനിതി ച സോബ്രവീത്
ദൈവത്തിന്റെ വാക്കിൽ വിശ്വാസം വച്ച ദ്രുപദന്റെ ഭാര്യ ആ മകളെ മറച്ചു വെച്ച്, അവൻ ആണ്കുട്ടിയാണെന്ന് എല്ലാവരോടും പറഞ്ഞു.
ജാതകര്മാണി സര്വാണി കാരയാമാസ പാര്ഥിവഃ। പുംവദ്വിധാനയുക്താനി ശിഖണ്ഡീതി ച താം വിദുഃ
രാജാവ് ആ കുട്ടിക്ക് മകനായി ജനിച്ചവനെന്ന പോലെ എല്ലാ ജനനകർമ്മങ്ങളും നടത്തി; അവളെ ശിഖണ്ഡി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു.
അഹമേകസ്തു ചാരേണ വചനാന്നാരദസ്യ ച। ജ്ഞാതവാന്ദേവവാക്യേന അമ്ബായാസ്തപസാ തഥാ
ഞാനൊന്നുതന്നെ ചാരന്മാർ മുഖേനയും നാരദന്റെ വാക്കുകൾകൊണ്ടും ദൈവത്തിന്റെ സന്ദേശം കൊണ്ടും അംബയുടെ തപസ്സിലൂടെയും സത്യം അറിഞ്ഞു.
ചകാര യത്നം ദ്രുപദഃ സുതായാഃ സര്വകര്മസു। തതോ ലേഖ്യാദിഷു തഥാ ശില്പേഷു ച പരംതപ
ദ്രുപദൻ തന്റെ മകളുടെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും വലിയ ശ്രദ്ധയോടെ പ്രവർത്തിച്ചു; എഴുത്തിലും കലകളിലും അവളെ പരിശീലിപ്പിച്ചു.
ഇഷ്വസ്ത്രേ ചൈവ രാജേന്ദ്ര ദ്രോണശിഷ്യോ ബഭൂവ ഹ। തസ്യ മാതാ മഹാരാജ രാജാനം വരവര്ണിനീ
വില്ലിനർപ്പണത്തിലും അവൻ ദ്രോണന്റെ ശിഷ്യനായി; അവളുടെ മനോഹരമായ അമ്മ രാജാവിനോട് മകളുടെ വിവാഹം സംബന്ധിച്ച് ആവശ്യപ്പെട്ടു.
ചോദയാമാസ ഭാര്യാര്ഥം കന്യായാഃ പുത്രവത്തദാ । തതസ്താം പാര്ഷതോ ദൃഷ്ട്വാ കന്യാം സംപ്രാപ്തയൌവനാമ് । സ്ത്രിയം മത്വാ തതശ്ചിന്താം പ്രപേദേ സഹ ഭാര്യയാ
അമ്മ മകളെ മകനെന്ന പോലെ വിവാഹം ചെയ്യാൻ രാജാവിനെ പ്രേരിപ്പിച്ചു; എന്നാൽ പാർഷതൻ ആ യുവതിയെ യൗവനത്തിലേക്ക് കടന്നതായി കണ്ടപ്പോൾ, അവളെ സ്ത്രീയാണെന്ന് കരുതി ഭാര്യയോടൊപ്പം വിഷമിച്ചു.
കന്യാ മമേയം സംപ്രാപ്താ യൌവനം ശോകവര്ധിനീ । മയാ പ്രച്ഛാദിതാ ചേയം വചനാച്ഛൂലപാണിനഃ
എന്റെ ഈ മകൾ യൗവനത്തിലേക്ക് എത്തിയതുകൊണ്ട് എന്റെ ദുഃഖം കൂടുന്നു; ശൂലപാണിയുടെ വാക്ക് കേട്ട് ഞാൻ അവളെ മറച്ചു വെച്ചു.
ന തന്മിഥ്യാ മഹാരാജ ഭവിഷ്യതി കഥംചന । ത്രൈലോക്യകര്താ കസ്മാദ്ധി വൃഥാ വക്തുമിഹാര്ഹതി
മഹാരാജാവേ, അതു ഒരിക്കലും കള്ളമാകില്ല; മൂന്നു ലോകത്തിന്റെയും സ്രഷ്ടാവ് വെറുതെ എന്തിന് ഇങ്ങനെയൊന്ന് പറയും?
യദി തേ രോചതേ രാജന്വക്ഷ്യാമി ശ്രൃണു മേ വചഃ। ശ്രുത്വേദാനീം പ്രപദ്യേഥാഃ സ്വാം മതിം പൃഷതാത്മജ
രാജാവേ, നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമാണെങ്കിൽ ഞാൻ പറയാം; എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കൂ. കേട്ടശേഷം നിങ്ങൾക്ക് മനസ്സിൽ തോന്നുന്നതനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കാം.
ക്രിയതാമസ്യ യത്നേന വിധിവദ്ദാരസംഗ്രഹഃ । ഭവിതാ തദ്വചഃ സത്യമിതി മേ നിശ്ചിതാ മതിഃ
അവളുടെ വിവാഹം ഉചിതമായ രീതിയിൽ ശ്രദ്ധയോടെ നടത്തണം; ദൈവത്തിന്റെ വാക്ക് സത്യമായിത്തീരുമെന്ന് ഞാൻ ഉറപ്പാണ്.
തതസ്തൌ നിശ്ചയം കൃത്വാ തസ്മിന്കാര്യേഽഥ ദംപതീ । വരയാഞ്ചക്രതുഃ കന്യാം ദശാര്ണാധിപതേഃ സുതാമ്
അങ്ങനെ ആ കാര്യത്തിൽ ദമ്പതികൾ തീരുമാനമെടുത്തു; അവർ ദശാർണ രാജാവിന്റെ മകളെ വധുവായി തിരഞ്ഞെടുത്തു.
തതോ രാജാ ദ്രുപദോ രാജസിംഹഃ സര്വാന്രാജ്ഞഃ കുലതഃ സന്നിശാമ്യ। ദാശാര്ണകസ്യ നൃപതേസ്തനൂജാം ശിഖണ്ഡിനേ വരയാമാസ ദാരാന്
രാജാക്കന്മാരുടെ കുടുംബങ്ങളെ പരിഗണിച്ച ശേഷം, രാജസിംഹനായ ദ്രുപദൻ ദശാർണ രാജാവിന്റെ മകളെ ശിഖണ്ഡിക്ക് ഭാര്യയായി തിരഞ്ഞെടുത്തു.
ഹിരണ്യവര്മേതി നൃപോ യോഽസൌ ദാശാര്ണകഃ സ്മൃതഃ। സ ച പ്രാദാന്മഹീപാലഃ കന്യാം തസ്മൈ ശിഖണ്ഡിനേ
ഹിരണ്യവർമൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ദശാർണ രാജാവ് തന്റെ മകളെ ശിഖണ്ഡിക്ക് നൽകി.