അന്യഥാ ത്വാം ന നേഷ്യാമി സ്വനിവേശമസത്കൃതാമ്। സര്വമങ്ഗലസത്കാരൈഃ സുഭ്രു സത്യം കരോമി തേ
അല്ലെങ്കിൽ, ഞാൻ നിന്നെ എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് ആദരവോടെ കൊണ്ടുപോകില്ല; എല്ലാ മംഗളവും ആദരവും നൽകി, മനോഹരഭ്രുവളേ, ഞാൻ സത്യമായി നിന്നോട് വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു.
ഏവമുക്ത്വാ സ രാജര്ഷിസ്താമനിന്ദിതഗാമിനീമ്। പരിഷ്വജ്യ ച ബാഹുഭ്യാം സ്മിതപൂര്വമുദൈക്ഷത
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, രാജർഷി അവളെ തന്റെ കൈകളാൽ അണച്ചു, പുഞ്ചിരിയോടെ അവളെ നോക്കി.
പ്രദക്ഷിണീകൃതാം ദേവീം പുനസ്താം പരിഷസ്വജേ। ശകുന്തലാ സാ സുമുഖീ പപാത നൃപപാദയോഃ
അവളെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തു വീണ്ടും അണച്ചു; മനോഹരമുഖമായ ശകുന്തള രാജാവിന്റെ കാലിൽ വീണു.
താം ദേവീം പുനരുത്ഥാപ്യ മാ ശുചേതി പുനഃ പുനഃ। ശപേയം സുകൃതേനൈവ പ്രാപയിഷ്യേ നൃപാത്മജേ
അവളെ വീണ്ടും എഴുന്നേൽപ്പിച്ച്, 'ദുഃഖിക്കരുത്' എന്ന് വീണ്ടും വീണ്ടും പറഞ്ഞു; ഞാൻ എന്റെ നല്ല പ്രവൃത്തികൾക്ക് സാക്ഷിയായി, രാജകുമാരിയേ, നിന്നെ കൊണ്ടുപോകുമെന്ന് ഉറപ്പുനൽകുന്നു.
ഇതി തസ്യാഃ പ്രതിശ്രുത്യ സ നൃപോ ജനമേജയ। മനസാ ചിന്തയന്പ്രായാത്കാശ്യപം പ്രതി പാര്ഥിവ
അവളോട് ഇങ്ങനെ വാഗ്ദാനം ചെയ്ത ശേഷം, ജനമേജയൻ രാജാവ് മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് കശ്യപന്റെ അടുത്തേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
ഭഗവാംസ്തപസാ യുക്തഃ ശ്രുത്വാ കിം നു കരിഷ്യതി। തം ന പ്രസാദ്യാഗതോഽഹം പ്രസീദേതി ദ്വിജോത്തമമ്। ഏവം സംചിന്തയന്നേവ പ്രവിവേശ സ്വകം പുരമ്
തപസ്സിൽ ലീനനായ ഭഗവാൻ ഇത് കേട്ടാൽ എന്ത് ചെയ്യും എന്ന് അവൻ വിചാരിച്ചു; 'ഞാൻ അവനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാതെ വന്നിരിക്കുന്നു—ആ മഹാബ്രാഹ്മണൻ സന്തോഷിക്കുമോ?' എന്നിങ്ങനെ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ തന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
തതോ മുഹൂര്തേ യാതേ തു കണ്വോഽപ്യാശ്രമമാഗമത്। ശകുന്തലാ ച പിതരം ഹ്രിയാ നോപജഗാമ തമ്
അൽപസമയത്തിനുശേഷം കണ്വൻ ആശ്രമത്തിൽ എത്തി; ലജ്ജയാൽ ശകുന്തള അവന്റെ അടുത്ത് ചെന്നില്ല.
ശങ്കിതേവ ച വിപ്രര്ഷിമുപചക്രാമ സാ ശനൈഃ। തതോഽസ്യ ഭാരം ജഗ്രാഹ ആസനം ചാപ്യകല്പയത്
ഭയക്കുറവോടെ അവൾ പതിയെ മഹർഷിയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു; പിന്നെ അവന്റെ ഭാരം എടുത്ത് ഇരിപ്പിടം ഒരുക്കി.
പ്രാക്ഷാലയച്ച സാ പാദൌ കാശ്യപസ്യ മഹാത്മനഃ। ന ചൈനം ലജ്ജയാഽശക്നോദക്ഷിഭ്യാമഭിവീക്ഷിതുമ്
അവൾ മഹാത്മാവായ കശ്യപന്റെ കാലുകൾ കഴുകി; എന്നാൽ ലജ്ജയാൽ അവനെ നേരിട്ട് കണ്ണുകൊണ്ട് നോക്കാൻ അവൾക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല.
ശകുന്തലാ ച സവ്രീഡാ തമൃഷിം നാഭ്യഭാഷത। തസ്മാത്സ്വധര്മാത്സ്ഖലിതാ ഭീതാ സാ ഭരതര്ഷഭ
ലജ്ജയോടെ ശകുന്തള ആ ഋഷിയോട് ഒന്നും പറഞ്ഞു ഇല്ല; ഭയത്താൽ, ഭാരതവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, അവൾ സ്വന്തം ധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് തെറ്റി പോയിരുന്നു.
അഭവദ്ദോഷദര്ശിത്വാദ്ബ്രഹ്മചാരിണ്യയന്ത്രിതാ। സ തദാ വ്രീഡിതാം ദൃഷ്ട്വാ ഋഷിസ്താം പ്രത്യഭാഷത
തനിക്കുള്ള പിഴവ് മനസ്സിലാക്കി, ബ്രഹ്മചാര്യ വ്രതം പാലിച്ചുകൊണ്ട്, അവൾ ലജ്ജിച്ചു നിന്നു; അങ്ങനെ അവളെ കണ്ട മഹർഷി അവളോട് സംസാരിച്ചു.
സവ്രീഡൈവ ച ദീര്ഘായുഃ പുരേവ ഭവിതാ ന ച। വൃത്തം കഥയ രമ്ഭോരു മാ ത്രാസം ച പ്രകല്പയ
ലജ്ജയോടുകൂടിയാലും നീ മുമ്പുപോലെ ദീർഘായുസ്സോടെ ജീവിക്കും; എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്ന് പറഞ്ഞുതരൂ, ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല, സുന്ദരജഘനയുള്ളവളേ.
തതഃ പ്രക്ഷാല്യ പാദൌ സാ വിശ്രാന്തം പുനരബ്രവീത്। നിധായ കാമം തസ്യര്ഷേഃ കന്ദാനി ച ഫലാനി ച
അവളുടെ കാൽ കഴുകി, വിശ്രമിച്ചിരുന്ന മഹർഷിയെ സമീപിച്ച് അവൾ വീണ്ടും പറഞ്ഞു. അവൻ ആഗ്രഹിച്ച പോലെ കിഴങ്ങുകളും പഴങ്ങളും അവന്റെ മുമ്പിൽ വച്ചു.
തതഃ സംവാഹ്യ പാദൌ സാ വിശ്രാന്തം വേദിമധ്യമാ। ശകുന്തലാ പൌരവാണാം ദുഷ്യന്തം ജഗ്മുഷീ പതിമ്
അവളുടെ കാൽ നന്നായി മസാജ് ചെയ്തശേഷം, സ്ത്രീകളിൽ ശ്രേഷ്ഠയായ ശകുന്തള, പൗരവ വംശത്തിലെ ദുഷ്യന്തന്റെ ഭാര്യയാകാനിരിക്കെ, അവിടെ നിന്ന് ശാന്തമായി പിന്മാറി.
തതഃ കൃച്ഛ്രാദതിശുഭാ സവ്രീഡാ ശ്രമതീ തദാ। സഗദ്ഗദമുവാചേദം കാശ്യപം സാ ശുചിസ്മിതാ
അവളെ അതീവ സുന്ദരിയാക്കി, ക്ഷീണവും ലജ്ജയും നിറഞ്ഞ അവൾ, മനോഹരമായി പുഞ്ചിരിച്ച്, പതറിയ ശബ്ദത്തിൽ കശ്യപനെ സമീപിച്ച് പറഞ്ഞു.
രാജാ താതാജഗാമേഹ ദുഷ്യന്ത ഇലിലാത്മജഃ। മയാ പതിര്വൃതോ യോഽസൌ ദൈവയോഗാദിഹാഗതഃ
അച്ഛാ, ഇലിലയുടെ മകനായ രാജാവ് ദുഷ്യന്തൻ ഇവിടെ എത്തി. ദൈവത്തിന്റെ ഇച്ഛയാൽ ഞാൻ ഭർത്താവായി സ്വീകരിച്ചവൻ തന്നെയാണ് ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നത്.
തസ്യ താത പ്രസീദ ത്വം ഭര്താ മേ സുമഹായശാഃ। അതഃ സര്വം തു യദ്വൃത്തം ദിവ്യജ്ഞാനേന പശ്യസി
അച്ഛാ, ദയവായി അനുഗ്രഹിക്കണം. എന്റെ ഭർത്താവ് വലിയ പ്രശസ്തിയുള്ളവനാണ്. ദൈവിക ദൃഷ്ടിയാൽ സംഭവിച്ച എല്ലാം നീ കാണുന്നു.
ചക്ഷുഷാ സ തു ദിവ്യേന സര്വം വിജ്ഞായ കാശ്യപഃ
അപ്പോൾ കശ്യപൻ ദൈവിക ദൃഷ്ടിയാൽ എല്ലാം മനസ്സിലാക്കി.
തതോ ധര്മിഷ്ഠതാം മത്വാ ധര്മേ ചാസ്ഖലിതം മനഃ। ഉവാച ഭഗവാന്പ്രീതസ്തദ്വൃത്തം സുമഹാതപാഃ
അവളുടെ നീതിയും, ധർമ്മത്തിൽ അചഞ്ചലമായ മനസ്സും മനസ്സിലാക്കി, മഹാ തപസ്സുകാരനായ ഭാഗവാൻ സന്തോഷത്തോടെ സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു.
ഏവമേതന്മയാ ജ്ഞാതം ദൃഷ്ടം ദിവ്യേന ചക്ഷുഷാ। ത്വയാഽദ്യ രാജാന്വയയാ മാമനാദൃത്യ യത്കൃതമ്
ഇത് എല്ലാം ഞാൻ ദൈവിക ദൃഷ്ടിയാൽ അറിഞ്ഞു, കണ്ടുമുട്ടി. രാജവംശത്തേക്കായി നീ ഇന്ന് എന്നെ അവഗണിച്ച് ചെയ്തതെല്ലാം ഞാൻ കണ്ടു.
പുംസാ സഹ സമായോഗോ ന സ ധര്മോപഘാതകഃ। ന ഭയം വിദ്യതേ ഭദ്രേ മാ ശുചഃ സുകൃതം കൃതമ്
ഒരു പുരുഷനോടൊപ്പം ചേർന്നതിൽ ധർമ്മത്തിന് വിരുദ്ധമൊന്നുമില്ല. ഭയപ്പെടേണ്ട, സുന്ദരിയേ, നീ നല്ലതാണു ചെയ്തതെന്ന് ഞാൻ ഉറപ്പിക്കുന്നു.
ക്ഷത്രിയസ്യ തു ഗാന്ധര്വോ വിവാഹഃ ശ്രേഷ്ഠ ഉച്യതേ। സകാമായാഃ സകാമേന നിമന്ത്രഃ ശ്രേഷ്ഠ ഉച്യതേ
ക്ഷത്രിയർക്കു ഗന്ധർവ വിവാഹം ഏറ്റവും ഉത്തമം എന്നു പറയപ്പെടുന്നു. ഇരുവരും മനസ്സോടെ സമ്മതിച്ചാൽ അതാണ് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠം.
കിം പുനര്വിധിവത്കൃത്വാ സുപ്രജസ്ത്വമവാപ്സ്യസി।' ധര്മാത്മാ ച മഹാത്മാ ച ദുഷ്യന്തഃ പുരുഷോത്തമഃ
ശാസ്ത്രീയമായി ചടങ്ങുകൾ നടത്തി വിവാഹം കഴിച്ചാൽ, നല്ല സന്താനവും ലഭിക്കും. ധാർമ്മികനും മഹാത്മാവുമായ ദുഷ്യന്തൻ പുരുഷന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനാണ്.
അഭ്യാഗച്ഛത്പതിര്യസ്ത്വാം ഭജമാനാം ശകുന്തലേ। മഹാത്മാ ജനിതാ ലോകേ പുത്രസ്തവ മഹായശാഃ
ശകുന്തളേ, ഭർത്താവ് നിന്നെ സ്നേഹത്തോടെ സമീപിച്ചവൻ മഹാത്മാവാണ്. നിന്റെ മകൻ ലോകത്തിൽ പ്രശസ്തനാകും.
സ ച സര്വാം സമുദ്രാന്താം കൃത്സ്നാം ഭോക്ഷ്യതി മേദിനീമ്। പരം ചാഭിപ്രയാതസ്യ ചക്രം തസ്യ മഹാത്മനഃ
അവൻ സമുദ്രം വരെയുള്ള ഭൂമി മുഴുവൻ ഭോഗിക്കും. അവന്റെ ചക്രം എവിടെയും തടസ്സമില്ലാതെ സഞ്ചരിക്കും.
ഭവിഷ്യത്യപ്രതിഹതം സതതം ചക്രവര്തിനഃ। പ്രസന്ന ഏവ തസ്യാഹം ത്വകൃതേ വരവര്ണിനി
അവന്റെ ചക്രവർത്തിത്വം എപ്പോഴും തടസ്സമില്ലാതെ മുന്നേറും. സുന്ദരിയേ, നിന്റെ കാരണത്താൽ ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാണ്.
ഋതവോ ബഹവസ്തേ വൈ ഗതാ വ്യര്ഥാഃ ശുചിസ്മിതേ। സാര്ഥകം സാംപ്രതം ഹ്യേതന്ന ച പാപ്മാസ്തി തേഽനഘേ। ഗൃഹാണ ച വരം മത്തസ്തത്കൃതേ യദഭീപ്സിതമ്
പല ঋതുക്കളും വെറുതെ പോയി, മനോഹരമായി പുഞ്ചിരിയോടെ നിന്നു. ഇനി ഇത് ഫലപ്രദമായി. പാപമൊന്നുമില്ല, നിർമലയേ. ഈ കാരണത്താൽ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരു വരം എനിക്ക് നിന്നിൽ നിന്ന് സ്വീകരിക്കൂ.
മയാ പതിര്വൃതോ യോഽസൌ ദുഷ്യന്തഃ പുരുഷോത്തമഃ। മമ ചൈവ പതിര്ദൃഷ്ടോ ദേവതാനാം സമക്ഷതഃ। തസ്മൈ സസചിവായ ത്വം പ്രസാദം കര്തുമര്ഹസി
ഞാൻ ഭർത്താവായി സ്വീകരിച്ച ദുഷ്യന്തൻ പുരുഷന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനാണ്. ദേവതകളുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ അവൻ എന്റെ ഭർത്താവാണെന്ന് ഞാൻ അംഗീകരിച്ചു. അതിനാൽ അവനും അവന്റെ മന്ത്രിമാർക്കും നീ അനുഗ്രഹം കാണിക്കണം.
ഇത്യേവമുക്ത്വാ മനസാ പ്രണിധായ മനസ്വിനീ। തതോ ധര്മിഷ്ഠതാം വവ്രേ രാജ്യേ ചാസ്ഖലനം തഥാ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, മനസ്സിൽ ഉറച്ചിരുന്ന ബുദ്ധിമതിയായ അവൾ, നീതിയും രാജ്യം നിലനിൽക്കുന്നതും വേണമെന്ന് ആശംസിച്ചു.
ശകുന്തലാം പൌരവാണാം ദുഷ്യന്തഹിതകാമ്യയാ। `ഏവമസ്ത്വിതി താം പ്രാഹ കണ്വോ ധര്മഭൃതാം വരഃ
പൗരവ വംശത്തിലെ ദുഷ്യന്തന്റെ ഭാവി ഭലത്തിനായി, ധർമ്മത്തിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ കണ്വൻ അവളോടു പറഞ്ഞു: 'അങ്ങനെ തന്നെ ആയിരിക്കട്ടെ.'