സാഹമാമന്ത്ര്യ ഗാങ്ഗേയം സമരേഷ്വനിവര്തിനമ് । അനുജ്ഞാതാ ച തേനൈവ തതോഽഹം ഭൃശമാഗതാ
യുദ്ധത്തിൽ പിൻവാങ്ങാത്ത ഗംഗാപുത്രനോട് ഞാൻ അനുമതി ചോദിച്ചു. അവൻ സമ്മതിച്ചപ്പോൾ, ഞാൻ വളരെ ദുഃഖത്തോടെ ഇവിടെ എത്തി.
ന സ ഭീഷ്മോ മഹാബാഹുര്മാമിച്ഛതി വിശാംപതേ । ഭ്രാതൃഹേതോഃ സമാരമ്ഭോ ഭീഷ്മസ്യേതി ശ്രുതം മയാ
മഹാബാഹുവായ ഭീഷ്മൻ എന്നെ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല, രാജാവേ. ഭീഷ്മൻ ഈ ശ്രമം നടത്തിയതെല്ലാം തന്റെ സഹോദരനുവേണ്ടിയാണെന്ന് ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
ഭഗിന്യൌ മമ യേ നീതേ അമ്ബികാമ്ബാലികേ നൃപ। പ്രാദാദ്വിചിത്രവീര്യായ ഗാങ്ഗേയോ ഹി യവീയസേ
എന്റെ സഹോദരിമാർ അംബികയും അംബാലികയും, രാജാവേ, ഭീഷ്മൻ കൊണ്ടുപോയി. അവരെ ഗംഗാപുത്രൻ വിചിത്രവീര്യനു തന്നു.
യഥാ സാല്വപതേ നാന്യം വരം യാമി കഥംചന। ത്വാമൃതേ പുരുഷവ്യാഘ്ര തഥാ മൂര്ധാനമാലഭേ
സാൽവരാജാവേ, നിന്നെ ഒഴികെ മറ്റാരെയും ഞാൻ വരനായി തിരഞ്ഞെടുക്കില്ല. മനുഷ്യശ്രേഷ്ഠനേ, നിന്നെ ഒഴികെ ഞാൻ എന്റെ തല താഴെയിടും.
ന ചാന്യപൂര്വാ രാജേന്ദ്ര ത്വാമഹം സമുപസ്ഥിതാ। സത്യം ബ്രവീമി സാല്വൈതത്സത്യേനാത്മാനമാലഭേ
മറ്റാരെയും മുൻപ് സ്വീകരിച്ചിട്ടില്ല, രാജാവേ, ഞാൻ നേരെ നിന്നെ സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു. സാൽവ, ഞാൻ സത്യം പറയുന്നു; ഈ സത്യത്തിൽ ഞാൻ എന്റെ ജീവൻ സമർപ്പിക്കുന്നു.
ഭജസ്വ മാം വിശാലാക്ഷ സ്വയം കന്യാമുപസ്ഥിതാമ്। അനന്യപൂര്വാം രാജേന്ദ്ര ത്വത്പ്രസാദാഭികാങ്ക്ഷിണീമ്
വിശാലനയനനേ, ഞാൻ സ്വമേധയാ, മറ്റാരെയും അറിയാത്ത കന്യകയായി, നിന്റെ അനുഗ്രഹം ആഗ്രഹിച്ച്, നിന്നെ സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു. എന്നെ സ്വീകരിക്കണമേ.
താമേവം ഭാഷമാണാം തു സാല്വഃ കാശിപതേഃ സുതാമ്। അത്യജദ്ഭരതശ്രേഷ്ഠ ജീര്ണാം ത്വചമിവോരഗഃ
അവൾ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഭാരതശ്രേഷ്ഠനേ, സാൽവൻ കാശിരാജാവിന്റെ മകളെ, പാമ്പ് പഴയ ത്വക്ക് ഉപേക്ഷിക്കുന്നതുപോലെ ഉപേക്ഷിച്ചു.
ഏവം ബഹുവിധൈര്വാക്യൈര്യാച്യമാനസ്തയാ നൃപഃ । നാശ്രദ്ദധത്സാല്വപതിഃ കന്യായാം ഭരതര്ഷഭ
അവൾ പലവിധത്തിൽ അപേക്ഷിച്ചിട്ടും, ഭാരതവംശശ്രേഷ്ഠനേ, സാൽവരാജാവിന് ആ കന്യകയിൽ വിശ്വാസം ഉണ്ടായില്ല.
തതഃ സാ മന്യുനാഽഽവിഷ്ടാ ജ്യേഷ്ഠാ കാശിപതേഃ സുതാ। അബ്രവീത്സാശ്രുനയനാ ബാഷ്പവിപ്ലുതയാ ഗിരാ
അപ്പോൾ, കോപത്തിൽ ആകുലയായ കാശിരാജാവിന്റെ മൂത്തമകൾ, കണ്ണുനീരോടെ, ശബ്ദം വിറയച്ച് പറഞ്ഞു.
ത്വയാ ത്യക്താ ഗമിഷ്യാമി യത്ര തത്ര വിശാംപതേ। തത്ര മേ ഗതയഃ സന്തു സന്തഃ സത്യം യഥാ ധ്രുവമ്
നീ എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചതിനാൽ, രാജാവേ, ഞാൻ എവിടെയെങ്കിലും പോകും. സത്യം എത്ര ഉറപ്പുള്ളതോ അതുപോലെ, നല്ലവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ എനിക്ക് സ്ഥാനം ലഭിക്കട്ടെ.
ഏവം താം ഭാഷമാണാം തു കന്യാം സാല്വപതിസ്തദാ। പരിതത്യാജ കൌരവ്യ കരുണം പരിദേവതീമ്
അവൾ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, കൌരവനേ, സാൽവരാജാവ് ആ ദുഃഖിതയായ കന്യകയെ പൂർണ്ണമായി ഉപേക്ഷിച്ചു.
ഗച്ഛ ഗച്ഛേതി താം സാല്വഃ പുനഃ പുനരഭാഷത। ബിഭേമി ഭീഷ്മാത്സുശ്രോണി ത്വം ച ഭീഷ്മപരിഗ്രഹഃ
പുനഃപുനഃ സാൽവൻ അവളോട് പറഞ്ഞു: പോ, പോ. ഭീഷ്മനെ ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നു, മനോഹരിനേ; നീ ഭീഷ്മന്റെ ഉടമസ്ഥതയിലാണല്ലോ.
ഏവമുക്താ തു സാ തേന സാല്വേനാദീര്ഘദര്ശിനാ । നിശ്ചക്രാമ പുരാദ്ദീനാ രുദതീ കുരരീ യഥാ
ദീർഘദർശനം ഇല്ലാത്ത സാൽവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, അവൾ ദുഃഖിതയായി, കരയുന്ന കുറരിപക്ഷിയെപ്പോലെ നഗരത്തിൽ നിന്ന് പുറത്ത് പോയി.
നിഷ്ക്രാമന്തീ തു നഗരാച്ചിന്തയാമാസ ദുഃഖിതാ । പൃഥിവ്യാം നാസ്തി യുവതിര്വിഷമസ്ഥതരാ മയാ
നഗരത്തിൽ നിന്ന് പുറത്ത് പോകുമ്പോൾ, അവൾ ദുഃഖത്തോടെ ചിന്തിച്ചു: ഭൂമിയിൽ, എന്നെക്കാൾ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള അവസ്ഥയിൽ ഒരു യുവതി ഇല്ല.
ബന്ധുര്ഭിര്വിപ്രഹീണാസ്മി സാല്വേന ച നിരാകൃതാ । ന ച ശക്യം പുനര്ഗന്തും മയാ വാരണസാഹ്വയമ്
ബന്ധുക്കളില്ലാതെ ഞാൻ സാൽവനാൽ നിരാകരിക്കപ്പെട്ടു. വീണ്ടും വാരാണസിയിലേക്ക് തിരികെ പോകാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല.
അനുജ്ഞാതാ തു ഭീഷ്മേണ സാല്വമുദ്ദിശ്യ കാരണമ്। കിം നു ഗര്ഹാമ്യഥാത്മാനമഥ ഭീഷ്മം ദുരാസദമ്
ഭീഷ്മൻ അനുമതി നൽകി, സാൽവനെ കാരണമാക്കി. ഞാൻ തന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്തണോ, അതോ സമീപിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഭീഷ്മനെയോ?
അഥവാ പിതരം മൂഢം യോ മേഽകാര്ഷീത്സ്വയംവരമ് । മയാഽയം സ്വകൃതോ ദോഷോ യാഽഹം ഭീഷ്മരഥാത്തദാ
അല്ലെങ്കില് എന്റെ അജ്ഞാനിയായ അച്ഛനാണ് എന്റെ സ്വയംവരത്തിന് കാരണമായതെന്ന് തോന്നുന്നു. അപ്പോള് ഭീഷ്മന്റെ രഥത്തില് നിന്നു ഞാന് പറഞ്ഞതുകൊണ്ടാണ് ഈ തെറ്റ് എന്റെതായിപ്പോയത്.
പ്രവൃത്തേ ദാരുണേ യുദ്ധേ സാല്വാര്ഥം നാപതം പുരാ। തസ്യേയം ഫലനിര്വൃത്തിര്യദാപന്നാഽസ്മി മൂഢവത്
സാല്വന്റെ കാര്യം കൊണ്ടുണ്ടായ ആ ഭയങ്കരമായ യുദ്ധം തുടങ്ങുമ്പോള് ഞാന് അപ്പോള് വീണുപോയില്ല. അപ്പോഴത്തെ ആ പ്രവൃത്തിയുടെ ഫലമാണ് ഇന്ന് ഞാന് ഇങ്ങനെ ദുരിതത്തിലായിരിക്കുന്നത്.
ധിഗ്ഭീഷ്മം ധിക്ക മേ മന്ദം പിതരം മൂഢചേതസമ് । യേനാഹം വീര്യശുല്കേന പണ്യസ്ത്രീവ പ്രചോദിതാ
ഭീഷ്മനെയും, എന്റെ അജ്ഞാനിയായ അച്ഛനെയും ലജ്ജിക്കേണ്ടതാണ്. അവരുടെ മനസ്സിന്റെ ഭ്രമം കൊണ്ടാണ് എന്നെ വീര്യശുല്കം നല്കി ഒരു വസ്തുവായി മാറ്റിയത്.
ധിങ്മാം ധിക്സാല്വരാജാനം ധിഗ്ധാതാരമഥാപി വാ । യേഷാം ദുര്നീതഭാവേന പ്രാപ്താസ്മ്യാപദമുത്തമാമ്
എന്നെയും, സാല്വരാജാവിനെയും, അച്ഛനെയോ സൃഷ്ടാവിനെയോ പോലും ലജ്ജിക്കേണ്ടതാണ്. ഇവരുടെ ദുഷ്പ്രവര്ത്തനങ്ങളാല് തന്നെയാണ് ഞാന് ഈ വലിയ ദുരന്തത്തിലായത്.
സര്വഥാ ഭാഗധേയാനി സ്വാനി പ്രാപ്നോതി മാനവഃ । അനയസ്യാസ്യ തു മുഖം ഭീഷ്മഃ ശാന്തനവോ മമ
എന്തായാലും മനുഷ്യന് അവനു വിധിക്കപ്പെട്ടതേയാണ് നേടുന്നത്. എങ്കിലും എന്റെ ഈ ദുരിതത്തിന് കാരണം ഭീഷ്മന്, ശാന്തനുവിന്റെ മകനാണ്.
സാ ഭീഷ്മേ പ്രതികര്തവ്യമഹം പശ്യാമി സാംപ്രതമ് । തപസാ വാ യുധാ വാപി ദുഃഖഹേതുഃ സ മേ മതഃ
അതിനാല് ഭീഷ്മനോട് എനിക്ക് പ്രതികാരം ചെയ്യേണ്ടതാണെന്ന് ഇപ്പോള് ഞാന് മനസ്സിലാക്കുന്നു. തപസ്സിലൂടെയോ യുദ്ധത്തിലൂടെയോ, എങ്കിലും എന്റെ ദുഃഖത്തിന് കാരണം അവനാണെന്ന് ഞാന് കരുതുന്നു.
കോ നു ഭീഷ്മം യുധാ ജേതുമുത്സഹേത മഹീപതിഃ । ഏവം സാ പരിനിശ്ചിത്യ ജഗാമ നഗരാദ്ബഹിഃ
ഭീഷ്മനെ യുദ്ധത്തില് ജയിക്കാന് ഏതു രാജാവിനാണ് ധൈര്യം? ഇങ്ങനെ ഉറപ്പിച്ച ശേഷം അവള് നഗരത്തില് നിന്ന് പുറത്ത് പോയി.
ആശ്രമം പുണ്യശീലാനാം താപസാനാം മഹാത്മനാമ് । തതസ്താമവസദ്രാത്രിം താപസൈഃ പരിവാരിതാ
പുണ്യശീലമുള്ള മഹാത്മാക്കളായ തപസ്സുകാരുടെ ആശ്രമത്തിലേക്കാണ് അവള് പോയത്. അവിടെ തപസ്സുകാരുടെ സംരക്ഷണത്തില് ഒരു രാത്രി അവള് താമസിച്ചു.
ആചഖ്യൌ ച യഥാവൃത്തം സര്വമാത്മനി ഭാരത । വിസ്തരേണ മഹാബാഹോ നിഖിലേന ശുചിസ്മിതാ । ഹരണം ച വിസര്ഗം ച സാല്വേന ച വിസര്ജനമ്
ഭാരതാ, അവള് സംഭവിച്ച എല്ലാ കാര്യങ്ങളും വിശദമായി ആ തപസ്സുകാര്ക്ക് പറഞ്ഞു. തനിക്കുണ്ടായ അപഹരണം, വിട്ടയക്കല്, സാല്വനാല് നിരസിക്കപ്പെട്ടതു എന്നിവ എല്ലാം അവള് സുതാര്യമായ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
തതസ്തത്ര മഹാനാസീദ്ബ്രാഹ്മണഃ സംശിതവ്രതഃ । ശൈഖാവത്യസ്തപോബൃദ്ധഃ ശാസ്ത്രേ ചാരണ്യകേ ഗുരുഃ
അവിടെ ഒരു മഹാനായ ബ്രാഹ്മണന് ഉണ്ടായിരുന്നു. ശൈഖാവത്യരില് തപസ്സില് വളര്ന്നവനും അരണ്യകശാസ്ത്രത്തില് ഗുരുവുമായവനും.
ആര്താ താമാഹ സ മുനിഃ ശൈഖാവത്യോ മഹാതപാഃ । നിഃശ്വസന്തീം സതീം ബാലാം ദുഃഖശോകപരായണാമ്
ആ ദുഃഖിതയെയെ കണ്ടു, മഹാതപസ്സുകാരനായ ശൈഖാവത്യമുനി അവളോട് പറഞ്ഞു. ദുഃഖവും ശോകവും കൊണ്ട് ഉണങ്ങിയ, ശുദ്ധമായ മനസ്സുള്ള ബാലികയായിരുന്നു അവള്.
ഏവം ഗതേ തു കിം ഭദ്രേ ശക്യം കര്തും തപസ്വിഭിഃ । ആശ്രമസ്ഥൈര്മഹാഭാഗേ തപോയുക്തൈര്മഹാത്മഭിഃ
ഇങ്ങനെ സംഭവിച്ചപ്പോള് ആശ്രമത്തില് താമസിക്കുന്ന മഹാത്മാക്കളായ തപസ്സുകാര് എന്ത് ചെയ്യാന് കഴിയും, ഭദ്രേ?
സാ ത്വേനമബ്രവീദ്രാജന്ക്രിയതാം മദനുഗ്രഹഃ । പ്രാവ്രാജ്യമഹമിച്ഛാമി തപസ്തപ്സ്യാമി ദുശ്ചരമ്
അവള് മറുപടി പറഞ്ഞു: രാജാവേ, ദയവായി എന്നെ അനുഗ്രഹിക്കണം. ഞാന് സന്യാസം സ്വീകരിച്ച് കഠിനമായ തപസ് ചെയ്യാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
മയൈവ യാനി കര്മാണി പൂര്വദേഹേ തു മൂഢയാ। കൃതാനി നൂനം പാപാനി തേഷാമേതത്ഫലം ധ്രുവമ്
മുന്ജന്മത്തില് ഞാന് ചെയ്ത പാപകര്മ്മങ്ങളുടെ ഫലമാണ് ഇന്ന് എന്നെ ഇങ്ങനെ ദുരിതത്തിലാക്കിയിരിക്കുന്നത്.