ശിഖണ്ഡീ തു തതോ വാക്യമുലൂകമിദമബ്രവീത് । വക്തവ്യോ ഭവതാ രാജാ പാപേഷ്വഭിരതഃ സദാ
ശിഖണ്ടിയും അപ്പോൾ ഉലൂകനോട് പറഞ്ഞു: നീ എപ്പോഴും പാപങ്ങളിൽ രതനായിരിക്കുന്ന രാജാവിനോട് ഇത് പറയണം.
പശ്യ ത്വം മാം രണേ രാജന്കുര്വാണം കര്മ ദാരുണമ് । യസ്യ വീര്യം സമാസാദ്യ മന്യസേ വിജയം യുധി
രാജാവേ, യുദ്ധത്തിൽ ഞാൻ ഭയങ്കരമായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നത് നീ കാണും. നീ വിജയത്തിനായി ആശ്രയിക്കുന്നവന്റെ ശക്തിയെ നേരിട്ട് ഞാൻ നേരിടും.
തമഹം പാതയിഷ്യാമി രഥാത്തവ പിതാമഹമ്। അഹം ഭീഷ്മവധാത്സൃഷ്ടോ നൂനം ധാത്രാ മഹാത്മനാ
നിന്റെ പിതാമഹനായ ഭീഷ്മനെ ഞാൻ രഥത്തിൽ നിന്ന് താഴെ വീഴ്ത്തും. ഭീഷ്മനെ കൊല്ലാൻ തന്നെ ദൈവം എന്നെ സൃഷ്ടിച്ചതാണ്.
സോഽഹം ഭീഷ്മം ഹനിഷ്യാമി മിഷതാം സര്വധന്വിനാമ് । ധൃഷ്ടദ്യുമ്നോഽപി കൈതവ്യമുലൂകമിദമബ്രവീത്
എല്ലാ ധനുര്ധാരന്മാരുടെയും മുമ്പിൽ ഞാൻ ഭീഷ്മനെ കൊല്ലും. ദൃഷ്ടദ്യുമ്നനും ഉലൂകനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
സുയോധനോ മമ വചോ വക്തവ്യോ നൃപതേഃ സുതഃ। അഹം ദ്രോണം ഹനിഷ്യാമി സഗണം സഹബാന്ധവമ്
രാജാവിന്റെ മകനായ സുയോധനനോട് എന്റെ വാക്കുകൾ നീ പറയണം: ഞാൻ ദ്രോണനും അവന്റെ കൂട്ടരും ബന്ധുക്കളും ചേർന്ന് കൊല്ലും.
അവശ്യം ച മയാ കാര്യം പൂര്വേഷാം ചരിതം മഹത് । കര്താ ചാഹം തഥാ കര്മ യഥാ നാന്യഃ കരിഷ്യതി
എന്റെ മുമ്പിലുള്ളവരും ചെയ്ത മഹത്തായ പ്രവൃത്തികൾ ഞാൻ നിർബന്ധമായും ചെയ്യണം. മറ്റാരും ചെയ്യാത്തത് പോലെ ഞാൻ അതിനേക്കാൾ വലിയ പ്രവൃത്തി ചെയ്യും.
തമബ്രവീദ്ധര്മരാജഃ കാരുണ്യാര്ഥം വചോ മഹത്। നാഹം ജ്ഞാതിവധം രാജന്കാമയേയം കഥംചന
അപ്പോൾ ധർമ്മരാജാവ് കാരുണ്യത്തിനായി മഹത്തായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു: രാജാവേ, ഞാൻ ഒരിക്കലും ബന്ധുക്കളെ കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിക്കില്ല.
തവൈവ ദോഷാദ്ദുര്ബുദ്ധേ സര്വമേതത്ത്വനാവൃതമ് । സ ഗച്ഛ മാചിരം താത ഉലൂക യദി മന്യസേ
നിന്റെ ദുഷ്ടബുദ്ധിയാലാണ് ഇതെല്ലാം സംഭവിച്ചത്. ഉലൂക, നീ ഉചിതമെന്ന് കരുതുന്നുവെങ്കിൽ ഉടൻ പോകൂ.
ഇഹ വാ തിഷ്ഠ ഭദ്രം തേ വയം ഹി തവ ബാന്ധവാഃ । ഉലൂകസ്തു തതോ രാജന്ധര്മപുത്രം യുധിഷ്ഠിരമ്
അല്ലെങ്കിൽ ഇവിടെ തന്നെ ഇരിക്കൂ, നിനക്ക് ക്ഷേമം നേരുന്നു. ഞങ്ങൾ നിന്റെ ബന്ധുക്കളാണ്. പിന്നെ ഉലൂക ധർമ്മപുത്രനായ യുദ്ധിഷ്ഠിരനോട് സംസാരിച്ചു.
ആമന്ത്ര്യ പ്രയയൌ തത്ര യത്ര രാജാ സുയോധനഃ । ഉലൂകസ്തത ആഗമക്യ ദുര്യോധനമമര്ഷണമ്
അവിടെയുണ്ടായിരുന്നവരെ വിടപറഞ്ഞ്, രാജാവായ സുയോധനൻ എവിടെയുണ്ടോ അവിടെ ഉലൂക പോയി. ഇങ്ങനെ ഉലൂക കോപമുള്ള ദുര്യോധനന്റെ അടുക്കൽ എത്തി.
അര്ജുനസ്യ സമാദേശം യഥോക്തം സര്വമബ്രവീത് । വാസുദേവസ്യ ഭീമസ്യ ധര്മരാജസ്യ പൌരുഷമ്
അർജുനന്റെ നിർദ്ദേശങ്ങൾ എങ്ങിനെയോ അതുപോലെ തന്നെ, വാസുദേവനും ഭീമനും ധർമ്മരാജാവും കാണിച്ച ഉറച്ച മനസ്സും അവൻ പറഞ്ഞു.
നകുലസ്യ വിരാടസ്യ ദ്രുപദസ്യ ച ഭാരത । സഹദേവസ്യ ച വചോ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നശിഖണ്ഡിനോഃ। കേശവാര്ജുനയോര്വാക്യം യഥോക്തം സര്വമബ്രവീത്
നകുലൻ, വിരാടൻ, ദ്രുപദൻ, സഹദേവൻ, ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ, ശിഖണ്ഡിൻ, കെശവൻ, അർജുനൻ എന്നിവരുടെ വാക്കുകളും അവർ പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ അവൻ അറിയിച്ചു.
കൈതവ്യസ്യ തു തദ്വാക്യം നിശമ്യ ഭരതര്ഷഭഃ । ദുഃശാസനം ച കര്ണം ച ശകുനിം ചാപി ഭാരത
കൈതവ്യന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ഭാരതവംശത്തിലെ മഹാനായവൻ ദുഃശാസനനെയും കർണ്ണനെയും ശകുനിയെയും വിളിച്ചു.
ആജ്ഞപയത രാജ്ഞശ്ച ബലം മിത്രബലം തഥാ। യഥാ പ്രാഗുദയാത്സര്വേ യുക്താസ്തിഷ്ഠന്ത്യനീകിനഃ
രാജാവിന്റെ സൈന്യത്തെയും സഖാക്കളുടെയും സൈന്യത്തെയും അവൻ കല്പിച്ചു; സൂര്യോദയത്തിന് മുമ്പ് എല്ലാവരും ഒരുക്കമായിരിക്കാൻ സൈനിക വിഭാഗങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് നിൽക്കണമെന്ന്.
തതഃ കര്ണസമാദിഷ്ടാ ദൂതാഃ സന്ത്വരിതാ രഥൈഃ । ഉഷ്ട്രവാമീഭിരപ്യന്യേ സദശ്വൈശ്ച മഹാജവൈഃ
അതിനുശേഷം കർണ്ണൻ കല്പിച്ച ദൂതന്മാർ രഥങ്ങളിൽ വേഗത്തിൽ പുറപ്പെട്ടു; ചിലർ ഉഷ്ട്രവാഹനങ്ങളിലും മറ്റുള്ളവർ വേഗമേറിയ കുതിരകളിലും.
തൂര്ണം പരിയയുഃ സേനാം കൃത്സ്നാം കര്ണസ്യ ശാസനാത്। ആജ്ഞാപയന്തോ രാജ്ഞശ്ച യോഗഃ പ്രാഗുദയാദിതി
കർണ്ണന്റെ കല്പനപ്രകാരം അവർ മുഴുവൻ സൈന്യത്തിലും വേഗത്തിൽ പോയി, രാജാക്കന്മാരെ സൂര്യോദയത്തിന് മുമ്പ് ഒരുമിച്ച് ചേരാൻ നിർദ്ദേശിച്ചു.
ഉലൂകസ്യ വൃത്തഃ ശ്രുത്വാ കുന്തീപുത്രോ യുധിഷ്ഠിരഃ। സേനാം നിയാപയാമാസ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നപുരോഗമാമ്
ഉലൂകന്റെ സന്ദേശം കേട്ടപ്പോൾ കുന്തീപുത്രനായ യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനെ മുന്നിൽ നിർത്തി സൈന്യത്തെ പുറപ്പെടാൻ കല്പിച്ചു.
പദാതിനീം നാഗവതീം രഥിനീമശ്വബൃന്ദിനീമ് । ചതുര്വിധബലാം ഭീമാമകമ്പാം പൃഥിവീമിവ
പദാതികൾ, ആനകൾ, രഥങ്ങൾ, കുതിരക്കിടാകൾ എന്നിങ്ങനെ നാലുവിധ സൈന്യവും, ഭൂമിയെപ്പോലെ ഭയങ്കരവും അചഞ്ചലവുമായതും അവൻ ക്രമീകരിച്ചു.
ഭീമസേനാദിഭിര്ഗുപ്താം സാര്ജുനൈശ്ച മഹാരഥൈഃ । ധൃഷ്ടദ്യുമ്നവശാം ദുര്ഗാം സാഗരസ്തിമിതോപമാമ്
ഭീമസേനനും മറ്റു വീരന്മാരും അർജുനന്റെ കൂട്ടാളികളായ മഹാരഥികളും സംരക്ഷിച്ച, ധൃഷ്ടദ്യുമ്നന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലുള്ള, സമുദ്രംപോലെ ഭയങ്കരവും ശാന്തവുമായ സൈന്യമായിരുന്നു അത്.
തസ്യാസ്ത്വഗ്രേ മഹേഷ്വാസഃ പാഞ്ചാല്യോ യുദ്ധദുര്മദഃ। ദ്രോണപ്രേപ്സുരനീകാനി ധൃഷ്ടദ്യുമ്നോ വ്യകര്ഷത
ആ സൈന്യത്തിന്റെ മുന്നിൽ, പാഞ്ചാലരാജകുമാരനായ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ മഹാബലശാലിയും യുദ്ധത്തിൽ ഭയങ്കരനുമായിരുന്നു; അവൻ ദ്രോണനെ നേരിടാൻ വിഭാഗങ്ങളെ ക്രമീകരിച്ചു.
യഥാബലം യഥോത്സാഹം രഥിനഃ സമുപാദിശത് । അര്ജുനം സൂതപുത്രായ ഭീമം ദുര്യോധനായ ച
അവൻ രഥീയന്മാരെ അവരുടെ ശക്തിക്കും ഉത്സാഹത്തിനും അനുസരിച്ച് നിയോഗിച്ചു; അർജുനനെ സുതപുത്രനെതിരെ, ഭീമനെ ദുര്യോധനനെതിരെ.
ധൃഷ്ടകേതും ച ശല്യായ ഗൌതമായോത്തമൌജസമ് । അശ്വാത്ഥാമ്നേ ച നകുലം ശൈബ്യം ച കൃതവര്മണേ
ധൃഷ്ടകേതുവിനെ ശല്യനോടും, ഉത്തമൗജസിനെ ഗൗതമനോടും, നകുലനെ അശ്വത്താമനോടും, ശൈബ്യനെ കൃതവർമനോടും നിയോഗിച്ചു.
സൈന്ധവായ ച വാര്ഷ്ണേയം യുയുധാനം സമാദിശത്। ശിഖണ്ഡിനം ച ഭീഷ്മായ പ്രമുഖേ സമകല്പയത്
സൈന്ധവനെതിരെ വൃഷ്ണികുലത്തിലെ യുദ്ധാനനായ സത്യകിയെ നിയോഗിച്ചു; ശിഖണ്ഡിയെ ഭീഷ്മനെ നേരിടാൻ മുന്നിൽ നിർത്തി.
സഹദേവം ശകുനയേ ചേകിതാനം ശലായ വൈ। ദ്രൌപദേയാംസ്തഥാ പഞ്ച ത്രിഗര്തേഭ്യഃ സമാദിശത്
സഹദേവനെ ശകുനിയെ നേരിടാൻ, ചെകിതാനനെ ശലനെ നേരിടാൻ, ദ്രൗപദിയുടെ അഞ്ചുമക്കളെ ത്രിഗർത്തന്മാരെ നേരിടാൻ നിയോഗിച്ചു.
വൃഷസേനായ സൌഭദ്രം ശേഷാണാം ച മഹീക്ഷിതാമ് । സ സമര്ഥം ഹി തം മേനേ പാര്ഥാദഭ്യധികം രണേ
വൃഷസേനനെതിരെ അഭിമന്യുവിനെ നിയോഗിച്ചു; ശേഷിക്കുന്ന രാജാക്കന്മാരെ യുദ്ധത്തിൽ അർജുനനേക്കാൾ ശേഷിയുള്ളവരായി അവൻ കണക്കാക്കി നിയോഗിച്ചു.
ഏവം വിഭജ്യ യോധാംസ്താന്പൃഥക്വ സഹ ചൈവ ഹ । ജ്വാലാവര്ണോ മഹേഷ്വാസോ ദ്രോണമംശമകല്പയത്
അങ്ങനെ യോദ്ധാക്കളെ വേർതിരിച്ചും കൂട്ടിച്ചേർത്ത്യും ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ, അഗ്നിപോലെ ജ്വലിക്കുന്ന മഹാബാണധാരിയായവൻ, സൈന്യത്തെ ദ്രോണനെ നേരിടാൻ ക്രമീകരിച്ചു.
ധൃഷ്ടദ്യുമ്നോ മഹേഷ്വാസഃ സേനാപതിപതിസ്തതഃ । വിധിവദ്വ്യൂഹ്യ മേധാവീ യുദ്ധായ ധൃതമാനസഃ
മഹാബാണധാരിയും സൈന്യാധിപതിയുമായ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ, യുദ്ധത്തിന് മനസ്സുറച്ച്, എല്ലാ നിയമപ്രകാരം സൈന്യത്തെ ക്രമപ്പെടുത്തി.
യഥോദ്ദിഷ്ടാനി സൈന്യാനി പാണ്ഡവാനാമയോജയത്। ജയായ പാണ്ഡുപുത്രാണാം യത്തസ്തസ്ഥൌ രണാജിരേ
പാണ്ഡവസൈന്യങ്ങളെ നിർദ്ദേശിച്ചപോലെ ക്രമീകരിച്ച്, പാണ്ഡുപുത്രന്മാരുടെ വിജയത്തിനായി ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ യുദ്ധഭൂമിയിൽ ഉറച്ച മനസ്സോടെ നിന്നു.
പ്രതിജ്ഞാതേ ഫാല്ഗുനേന വധേ ഭീഷ്മസ്യ സംയുഗേ। കിമകുര്വത മേ മന്ദാഃ പുത്രാ ദുര്യോധനാദയഃ
അർജുനൻ ഭീഷ്മനെ യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലാമെന്നു പ്രതിജ്ഞയെടുത്തപ്പോൾ, എന്റെ മണ്ടൻമാരായ പുത്രന്മാർ, ദുര്യോധനനും മറ്റുള്ളവരും, എന്താണ് ചെയ്തു?
ഹതമേവ ഹി പശ്യാമി ഗാങ്ഗേയം പിതരം രണേ। വാസുദേവസഹായേന പാര്ഥേന ദൃഢധന്വനാ
വാസുദേവന്റെ സഹായത്തോടെയും ശക്തനായ അർജുനന്റെ വില്ലിനോടെയും ചേർന്ന് ഗംഗാപുത്രനായ ഭീഷ്മൻ യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലപ്പെടുന്ന 모습을 ഞാൻ ഇപ്പോൾ തന്നെ കാണുന്നു.