അതിഷ്ഠത്സൂര്യതാപാര്താ കര്ണസ്യോത്തരവാസസി। കൌരവ്യപത്നീ വാര്ഷ്ണേയീ മദ്മമാലേവ ശുഷ്യതീ
സൂര്യന്റെ കനൽകൊണ്ട് വേദനിച്ചു, കുരുവംശത്തിലെ വധുവായ കുന്തി, കർണ്ണന്റെ മേൽവസ്ത്രത്തിനരികിൽ നിന്നു, എന്റെ ഹൃദയദാഹംപോലെ ഉണങ്ങി പോയി.
ആപൃഷ്ഠതാപാഞ്ജപ്ത്വാ സ പരിവൃത്ത്യ യതവ്രതഃ । ദൃഷ്ട്വാ കുന്തീമുപാതിഷ്ഠദഭിവാദ്യ കൃതാഞ്ജലിഃ
ജപം പൂർത്തിയാക്കി, സൂര്യന്റെ ചൂട് സഹിച്ച്, ആ വ്രതസ്ഥൻ തിരിഞ്ഞ് കുന്തിയെ കണ്ടു; അവളെ കണ്ട്, കൈകൂപ്പി ആദരപൂർവ്വം സമീപിച്ചു.
യഥാന്യായം മഹാതേജാ മാനീ ധര്മഭൃതാം വരഃ । ഉത്സ്മയന്പ്രണതഃ പ്രാഹ കുന്തീം വൈകര്തനോ വൃഷഃ
യുക്തിയായി, മഹാശക്തിയുള്ള, അഭിമാനിയായും ധർമ്മനിഷ്ഠനായും ഉള്ള കർണ്ണൻ, സ്നേഹപൂർവ്വം ചിരിച്ച്, വണങ്ങി, കുന്തിയോട് സംസാരിച്ചു.
രാധേയോഽഹമാധിരഥിഃ കര്ണസ്ത്വാമഭിവാദയേ । പ്രാപ്താ കിമര്ഥം ഭവതീ ബ്രൂഹി കിം കരവാമി തേ
ഞാൻ രാധയുടെ മകനായ കർണ്ണൻ, രഥശ്രേഷ്ഠൻ, നിങ്ങളെ വണങ്ങുന്നു. എന്തിനാണ് നിങ്ങൾ ഇവിടെ വന്നത്? എനിക്ക് ചെയ്യാൻ എന്താണ് നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്, പറയൂ.
കൌന്തേയസ്ത്വം ന രാധേയോ ന തവാധിരഥഃ പിതാ। നാസി സൂതകുലേ ജാതഃ കര്ണ തദ്വിദ്ധി മേ വചഃ
നീ രാധയുടെ മകനല്ല, അഥവാ അധിരഥൻ നിന്റെ അച്ഛനുമല്ല; നീ സാരഥികളുടെ വീട്ടിൽ ജനിച്ചവനുമല്ല, കർണാ, എന്റെ വാക്ക് കേട്ട് ഇതറിയുക.
കാനീനസ്ത്വം മയാ ജാതഃ പൂര്വജഃ കുക്ഷിണാ ധൃതഃ । കുന്തിരാജസ്യ ഭവനേ പാര്ഥസ്ത്വമസി പുത്രക
നീ എന്റെ ഗർഭത്തിൽ ആദ്യമായി ജനിച്ച മകനാണ്; കുന്തിരാജാവിന്റെ വീട്ടിൽ നീ പ്രഥമനായ മകനാണ്, പാര്ഥൻ എന്നതിൽ സംശയമില്ല.
പ്രകാശകര്മാ തപനോ യോഽയം ദേവോ വിരോചനഃ । അജീജനത്ത്വാം മയ്യേഷ കര്ണ ശസ്ത്രഭൃതാം വരമ്
പ്രകാശം പകരുന്ന ദൈവമായ സൂര്യൻ, തന്റെ മഹത്തായ പ്രവർത്തികളാൽ പ്രശസ്തൻ, കർണാ, യുദ്ധശൂരന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനായി നിന്നെ എന്നിൽ ജനിപ്പിച്ചു.
കുണ്ഡലീ ബദ്ധകവചോ ദേവഗര്ഭഃ ശ്രിയാ വൃതഃ । ജാതസ്ത്വമസി ദുര്ധര്ഷ മയാ പുത്ര പിതുര്ഗൃഹേ
കുണ്ഡലവും കവചവും സഹജമായി ഉണ്ടായ, ദൈവീകമായ ഉത്ഭവം, മഹത്വം നിറഞ്ഞ, ജയിക്കാൻ കഴിയാത്ത മകനായി നീ അച്ഛന്റെ വീട്ടിൽ ജനിച്ചു.
സ ത്വം ഭ്രാതൄനസംബുദ്ധ്യ മോഹദ്യദുപസേവസേ । ധാര്തരാഷ്ട്രാന്ന തദ്യുക്തം ത്വയി പുത്ര വിശേഷതഃ
നിന്റെ സഹോദരന്മാരെ തിരിച്ചറിയാതെ, മായയിൽപ്പെട്ട് നീ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരെ സേവിക്കുന്നു; മകനേ, പ്രത്യേകിച്ച് നിനക്കിത് യുക്തമല്ല.
ഏതദ്ധര്മഫലം പുത്ര നരാണാം ധര്മനിശ്ചയേ । യത്തുഷ്യന്ത്യസ്യ പിതരോ മാതാ ചാപ്യേകദര്ശിനീ
മകനേ, ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ചവർക്കുള്ള ഫലം ഇതാണ്: അത്തരം പുത്രന്മാരെ കണ്ടപ്പോൾ അച്ഛന്മാർ സന്തോഷിക്കുന്നു, ഏകാഗ്രമായ അമ്മയും അതുപോലെ സന്തോഷിക്കുന്നു.
അര്ജുനേനാര്ജിതാം പൂര്വം ഹൃതാം ലോഭാദസാധുഭിഃ । ആച്ഛിദ്യ ധാര്തരാഷ്ട്രേഭ്യോ ഭുങ്ക്ഷ യൌധിഷ്ഠിരീം ശ്രിയമ്
അർജുനൻ മുമ്പ് നേടിയ, എന്നാൽ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാർ ദുഷ്ടതകൊണ്ട് അപഹരിച്ച യുദ്ധിഷ്ഠിരന്റെ ഐശ്വര്യം തിരികെ പിടിച്ച് ആ ഐശ്വര്യം അനുഭവിക്കു.
അദ്യ പശ്യന്തു കുരവഃ കര്ണാര്ജുനസമാഗമമ് । സൌഭ്രാത്രേണ സമാലക്ഷ്യ സംനമന്താമസാധവഃ
ഇന്ന് കുരുക്കൾ കർണനും അർജുനനും തമ്മിലുള്ള സംഗമം കാണട്ടെ; സഹോദരസ്നേഹം കണ്ടു ദുഷ്ടർ തലകുനിയട്ടെ.
കര്ണാര്ജുനൌ വൈ ഭവതാം യഥാ രാമജനാര്ദനൌ । അസാധ്യം കിം നു ലോകേ സ്യാദ്യുവയോഃ സംഹിതാത്മനോഃ
കർണാ, അർജുനാ, നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ചേർന്നാൽ രാമനും ജനാർദ്ദനനും പോലെയാകും; നിങ്ങൾക്ക് ഒരുമിച്ചാൽ ഈ ലോകത്ത് അപ്രാപ്യമാകുന്നതെന്താണ്?
കര്ണ ശോഭിഷ്യസേ നൂനം പഞ്ചമിര്ഭ്രാതൃഭിര്വൃതഃ। ദേവൈഃ പരിവൃതോ ബ്രഹ്മാ വേദ്യാമിവ മഹാധ്വരേ
കർണാ, നീ നിന്റെ അഞ്ചു സഹോദരന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, മഹായാഗവേദിയിൽ ദേവന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ബ്രഹ്മാവിനെപ്പോലെ തീർച്ചയായും പ്രകാശിക്കും.
ഉപപദ്യോ ഗുണൈഃ സര്വൈര്ജ്യേഷ്ഠഃ ശ്രേഷ്ഠേഷു ബന്ധുഷു । സൂതപുത്രേതി മാ ശബ്ദഃ പാര്ഥസ്ത്വമസി വീര്യവാന്
എല്ലാ ഗുണങ്ങളാലും സമ്പന്നൻ, ബന്ധുക്കളിൽ മുതിർന്നവൻ, 'സാരഥിയുടെ മകൻ' എന്ന വാക്ക് ആരും പറയേണ്ട; നീ വീര്യശാലിയായ പാര്ഥനാണ്.
തതഃ സൂര്യാന്നിശ്ചരിതാം കര്ണഃ ശുശ്രാവ ഭാരതീമ്। ദുരത്യയാം പ്രണയിനീം പിതൃവദ്ഭാസ്കരേരിതാമ്
അതിനുശേഷം, സൂര്യനിൽ നിന്നു പുറപ്പെട്ട, അതിജയിക്കാൻ കഴിയാത്ത, പിതാവുപോലെ സ്നേഹത്തോടെ ഭാസ്കരൻ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കർണൻ കേട്ടു.
സത്യമാഹ പൃഥാ വാക്യം കര്ണ മാതൃവചഃ കുരു। ശ്രേയസ്തേ സ്യാന്നരവ്യാഘ്ര സര്വമാചരതസ്തഥാ
കുന്തി പറഞ്ഞത് സത്യമാണ്, കർണാ; അമ്മയുടെ വാക്ക് അനുസരിക്കു. അങ്ങനെ ചെയ്താൽ, മനുഷ്യശ്രേഷ്ഠാ, നിനക്ക് ഏറ്റവും നല്ലത് സംഭവിക്കും.
ഏവമുക്തസ്യ മാത്രാ ച സ്വയം പിത്രാ ച ഭാനുനാ । ചചാല നൈവ കര്ണസ്യ മതിഃ സത്യധൃതേസ്തദാ
അമ്മയും സ്വന്തം അച്ഛനായ സൂര്യനും ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ടും, സത്യത്തിൽ ഉറച്ച കർണന്റെ മനസ്സ് അപ്പോൾ പോലും അലയില്ല.
ന ചൈതച്ഛ്രദ്ദധേ വാക്യം ക്ഷത്രിയേ ഭാഷിതം ത്വയാ। ധര്മദ്വാരം മമൈതത്സ്യാന്നിയോഗകരണം തവ
നീ ക്ഷത്രിയനായി പറഞ്ഞ ഈ വാക്കുകൾ ഞാൻ വിശ്വസിച്ചില്ല; എനിക്ക് ഇത് ധർമ്മത്തിലേക്കുള്ള വഴി ആകുമെങ്കിലും, നിനക്ക് ഇത് നിർദ്ദേശമാണ്.
അകരോന്മയി യത്പാപം ഭവതീ സുമഹാത്യയമ് । അപാകീര്ണോഽസ്മി യന്മാതസ്തദ്യശഃകീര്തിനാശനമ്
അമ്മേ, നീ എന്നോട് ചെയ്ത വലിയ പാപം അത്യന്തം ഭയങ്കരമായിരുന്നു; ഞാൻ അകലായിരുന്നുവെങ്കിലും, അതു എന്റെ യശസ്സും കീർത്തിയും നശിപ്പിച്ചു.
അഹം ചേത്ക്ഷത്രിയോ ജാതോ ന പ്രാപ്തഃ ക്ഷത്രസത്ക്രിയാമ് । ത്വത്കൃതേ കിം നു പാപീയഃ ശത്രുഃ കുര്യാന്മമാഹിതമ്
ഞാൻ ക്ഷത്രിയനായി ജനിച്ചിട്ടും, യോജിച്ച ചടങ്ങുകൾ ലഭിച്ചില്ലെങ്കിൽ, ശത്രു എന്നോട് ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നതിലും വലിയ ദോഷം നീ തന്നെയാണ് ചെയ്തതല്ലേ?
ക്രിയാകാലേ ത്വനുക്രോശമകൃത്വാ ത്വമിമം മമ। ഹീനസംസ്ക്രാസമയമദ്യ മാം സമചൂചുദഃ
ചടങ്ങുകളുടെ സമയത്ത് നീ എന്നോട് കരുണ കാണിച്ചില്ല; ഇപ്പോൾ, ഞാൻ അപമാനിതനായ ഈ സമയത്ത്, എന്നെ ചേർത്ത് പിടിക്കാൻ നീ വന്നു.
ന വൈ മമ ഹിതം പൂര്വം മാതൃവച്ചേഷ്ടിതം ത്വയാ। സാ മാം സംബോധയസ്യദ്യ കേവലാത്മഹിതൈഷിണീ
ഇതുവരെ നീ അമ്മപോലെ എന്നെ ചിന്തിച്ചിട്ടില്ല; എങ്കിലും ഇന്ന് നീ എന്റെ നന്മ മാത്രം ആഗ്രഹിച്ച് എന്നെ ഉണർത്തുന്നു.
കൃഷ്ണേന സഹിതാത്കോ വൈ ന വ്യഥേത ധനംജയാത്। കോദ്യ ഭീതം ന മാം വിദ്യാത്പര്ഥാനാം സമിതിം ഗതമ്
കൃഷ്ണനോടൊപ്പം ധനഞ്ജയൻ വന്നാൽ ആരാണ് ഭയപ്പെടാത്തത്? പക്ഷേ, പാർത്ഥന്മാരുടെ നേരെ പോരാട്ടത്തിന് പോകുന്ന എന്നെ നീ ഭയപ്പെട്ടവനെന്ന് കരുതേണ്ട.
അഭ്രാതാ വിദിതഃ പൂര്വം യുദ്ധകാലേ പ്രകാശിതഃ । പാണ്ഡവാന്യദി ഗച്ഛാമി കിം മാം ക്ഷത്രം വദിഷ്യതി
പണ്ടു ഞാൻ അവരോടു സഹോദരനല്ലെന്നു എല്ലാവർക്കും അറിയാമായിരുന്നു; യുദ്ധസമയത്ത് അതു വ്യക്തമായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ഞാൻ പാണ്ഡവരോടൊപ്പം ചേർന്നാൽ, മറ്റു രാജാക്കന്മാർ എന്നെക്കുറിച്ച് എന്ത് പറയും?
സര്വകാമൈഃ സംവിഭക്തഃ പൂജിതശ്ച യഥാസുഖമ് । അഹം വൈ ധാര്തരാഷ്ട്രാണാം കുര്യാം തദഫലം കഥമ്
ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരിൽ നിന്ന് ഞാൻ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും അനുഭവിച്ചു, ആദരവും സന്തോഷവും ലഭിച്ചു. അവർ നൽകിയതെല്ലാം ഞാൻ വെറുതെയാക്കാൻ എങ്ങനെ കഴിയും?
ഉപനഹ്യ പരൈര്വൈരം യേ മാം നിത്യമുപാസതേ । നമസ്കുര്വന്തി ച സദാ വസവോ വാസവം യഥാ
മറ്റുള്ളവരോട് വൈരം വച്ചവരും എന്നെ എപ്പോഴും സേവിക്കുന്നവരും എപ്പോഴും എനിക്ക് വന്ദനം ചെയ്യുന്നു, വസുക്കൾ ഇന്ദ്രനോട് ചെയ്യുന്നപോലെ.
മമ പ്രാണേന യേ ശത്രൂഞ്ശക്താഃ പ്രതിസമാസിതുമ്। മന്യന്തേ തേ കഥം തേഷാമഹം ഛിന്ദ്യാം മനോരഥമ്
എന്റെ ജീവൻകൊണ്ട് ശത്രുക്കളെ നേരിടാൻ കഴിയുമെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നവരുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ ഞാൻ എങ്ങനെ തകർക്കും?
മയാ പ്ലവേന സംഗ്രാമം തിതീര്ഷന്തി ദുരത്യയമ്। അപാരേ പാരകാമാ യേ ത്യജേയം താനഹം കഥമ്
എന്നെ ഒരു തോണിപോലെ ആശ്രയിച്ച് കടക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരെ, അതികഠിനമായ യുദ്ധം കടക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവരെ, ഞാൻ എങ്ങനെ ഉപേക്ഷിക്കും?
അയം ഹി കാലഃ സംപ്രാപ്തോ ധാര്തരാഷ്ട്രോപജീവിനാമ് । നിര്വേഷ്ടവ്യം മയാ തത്ര പ്രാണാനപരിരക്ഷതാ
ഇപ്പോൾ തന്നെ ആണ് ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരെ ആശ്രയിച്ച് ജീവിക്കുന്നവർക്കുള്ള സമയമെത്തിയത്. അവിടത്ത് ഞാൻ ജീവൻപോലും പണയപ്പെടുത്തി എന്റെ കടമ നിർവഹിക്കണം.