യദാ ദ്രോണം ച ഭീഷ്മം ച പാഞ്ചാല്യൌ പാതയിഷ്യതഃ । തദാ യജ്ഞാവസാനം തദ്ഭവിഷ്യതി ജനാര്ദന
ദ്രൗപദിയുടെ പുത്രന്മാർ ദ്രോണനെയും ഭീഷ്മനെയും വീഴ്ത്തുമ്പോൾ, ജനാർദ്ദനാ, അപ്പോൾ ആ യാഗം അവസാനിക്കും.
ദുര്യോധനം യദാ ഹന്താ ഭീമസേനോ മഹാബലഃ । തദാ സമാപ്സ്യതേ യജ്ഞോ ധാര്തരാഷ്ട്രസ്യ മാധവ
വലിയ ബലശാലിയായ ഭീമസേനൻ ദുര്യോധനനെ കൊല്ലുമ്പോൾ, മാധവാ, ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ പുത്രന്മാരുടെ യാഗം അപ്പോൾ പൂര്ത്തിയാകും.
സ്നുഷാശ്ച പ്രസ്നുഷാശ്ചൈവ ധൃതരാഷ്ട്രസ്യ സങ്ഗതാഃ । ഹതേശ്വരാ നഷ്ടപുത്രാ ഹതനാഥാശ്ച കേശവ
ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ മരുമക്കളും മരുമക്കളുടെ മരുമക്കളും ഒരുമിച്ച് കൂടുമ്പോൾ, ഭർത്താക്കന്മാരില്ലാതെ, മക്കളില്ലാതെ, രക്ഷകരില്ലാതെ അവരാകും, കേശവാ.
രുദന്ത്യഃ സഹഗാന്ധാര്യാ ശ്വഗൃധ്രകുരരാകുലേ । സ യജ്ഞേഽസ്മിന്നവഭൃഥോ ഭവിഷ്യതി ജനാര്ദന
അവരൊക്കെ ഗാന്ധാരിയോടൊപ്പം കരയുമ്പോൾ, ചിറകുള്ള നായ്ക്കളും കഴുകന്മാരും കാക്കകളും നിറഞ്ഞിടത്ത്, ജനാർദ്ദനാ, അതാണ് ഈ യാഗത്തിന്റെ അവസാന സ്നാനം.
വിദ്യാവൃദ്ധാ വയോവൃദ്ധാഃ ക്ഷത്രിയാഃ ക്ഷത്രിയര്ഷഭ । വൃഥാ മൃത്യും ന കുര്വീരംസ്ത്വത്കൃതേ മധുസൂദന
വിദ്യയിലും വയസ്സിലും പ്രായം ചെന്ന ക്ഷത്രിയന്മാർ, ക്ഷത്രിയരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, നിന്റെ പേരിൽ വെറുതെ മരണം വരുത്തരുത്, മധുസൂദനാ.
ശസ്ത്രേണ നിധനം ഗച്ഛേത്സമൃദ്ധം ക്ഷത്രമണ്ഡലമ് । കരുക്ഷേത്രേ പുണ്യതമേ ത്രൈലോക്യസ്യാപി കേശവ
ക്ഷത്രിയരുടെ വലയം ആയുധങ്ങൾകൊണ്ട് അവസാനിക്കട്ടെ, മൂന്നു ലോകത്തിനും ഏറ്റവും പുണ്യമായ കുരുക്ഷേത്രത്തിൽ, കേശവാ.
തദത്ര പുണ്ഡരീകാക്ഷ വിധത്സ്വ യദഭീപ്സിതമ് । യഥാ കാര്ത്സ്ന്യേന വാര്ഷ്ണേയ ക്ഷത്രം സ്വര്ഗമവാപ്നുയാത്
അതിനാൽ, കമലനയനനായവാ, നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് ഇവിടെ ചെയ്യുക. വൃഷ്ണിവംശജനായവാ, ക്ഷത്രിയർ മുഴുവനായി സ്വർഗത്തിൽ എത്താൻ കഴിയുന്ന വിധം പ്രവർത്തിക്കുക.
യാവത്സ്ഥാസ്യന്തി ഗിരയഃ സരിതശ്ച ജനാര്ദന । താവത്കീര്തിഭവഃ ശബ്ദഃ ശാശ്വതോയം ഭവിഷ്യതി
പർവതങ്ങളും നദികളും നിലനിൽക്കുന്നിടത്തോളം, ജനാർദ്ദനാ, ഈ മഹത്വവും കീർത്തിയും എന്നേക്കും നിലനിൽക്കും.
ബ്രാഹ്മണാഃ കഥയിഷ്യന്തി മഹാഭാരതമാഹവമ് । സമാഗമേഷു വാര്ഷ്ണേയ ക്ഷത്രിയാണാം യശോധനമ്
ബ്രാഹ്മണന്മാർ സംഗമങ്ങളിൽ മഹാഭാരതയുദ്ധം, വൃഷ്ണിവംശജനായവാ, ക്ഷത്രിയരുടെ മഹത്വത്തിനായുള്ള പോരാട്ടം, ആവർത്തിച്ച് പറയുന്നതായിരിക്കും.
സമുപാനയ കൌന്തേയം യുദ്ധായ മമ കേശവ । മന്ത്രസംവരണം കുര്വന്നിത്യമേവ പരന്തപ
കേശവാ, പാണ്ഡവനായ കുന്തീപുത്രനെ എന്നോടൊപ്പം യുദ്ധത്തിനായി കൊണ്ടുവരിക. ശത്രുക്കളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നവാ, രഹസ്യമായ ആലോചനകൾ എല്ലായ്പ്പോഴും നടത്തിക.
കര്ണസ്യ വചനം ശ്രുത്വാ കേശവഃ പരവീരഹാ। ഉവാച പ്രഹസന്വാക്യം സ്മിതപൂര്വമിദം യഥാ
കർണ്ണന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട കേശവൻ, ശത്രുക്കളുടെ ഭയമായവൻ, മൃദുലമായ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
അപി ത്വാം ന ലഭേത്കര്ണ രാജ്യലമ്ഭോപപാദനമ് । മയാ ദത്താം ഹി പൃഥിവീം ന പ്രശാസിതുമിച്ഛസി
എങ്കിലും, കർണ്ണാ, നീ രാജ്യം പിടിച്ചുകൊണ്ട് നേടാൻ കഴിയില്ല. ഞാൻ ഭൂമി നിനക്കു തന്നിട്ടും, നീ അതിനെ ഭരിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.
ധ്രുവോ ജയഃ പാണ്ഡവാനാമിതീദം ന സംശയഃ കശ്ചന വിദ്യതേഽത്ര। ജയധ്വജോ ദൃശ്യതേ പാണ്ഡവസ്യ സമുച്ഛ്രിതോ വാനരരാജ ഉഗ്രഃ
പാണ്ഡവർക്ക് ജയമെന്നത് ഉറപ്പാണ്—ഇതിൽ ഒരു സംശയവും ഇല്ല. പാണ്ഡവന്റെ വിജയധ്വജം, ഭയങ്കരനായ വാനരരാജാവിന്റെ ചിഹ്നം ഉയർത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതും കാണാം.
ദിവ്യാ മായാ വിഹിതാ ഭൌമനേന സമുച്ഛ്രിതാ ഇന്ദ്രകേതുപ്രകാശാഃ । ദിവ്യാനി ഭൂതാനി ജയാവഹാനി ദൃശ്യന്തി ചൈവാത്ര ഭയാനകാനി
ഭൂമിപുത്രൻ ദിവ്യമായ മായകൾ ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു; ഇന്ദ്രന്റെ പതാകപോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന പതാകകൾ ഉയർന്നിരിക്കുന്നു; ദിവ്യശക്തികളും ജയവും ഭയവും നൽകുന്ന ഭൂതങ്ങളും ഇവിടെ കാണാം.
ന സഞ്ജതേ ശൈലവനസ്പതിഭ്യ ഊര്ധ്വം തിര്യഗ്യോജനമാത്രരൂപഃ । ശ്രീമാന്ധ്വജഃ കര്ണ ധനഞ്ജയസ്യ സമുച്ഛ്രിതഃ പാവകതുല്യരൂപഃ
കർണ്ണാ, ധനഞ്ജയന്റെ മഹത്വമുള്ള പതാക പർവതങ്ങളെയും വൃക്ഷങ്ങളെയും മറികടന്ന്, മേലും വശങ്ങളിലുമായി ഒരു യോജന ദൂരം തീപോലെ ജ്വലിച്ചുകൊണ്ട് ഉയർന്നിരിക്കുന്നു.
യദാ ദ്രക്ഷ്യസി സങ്ഗ്രാമേ ശ്വേതാശ്വം കൃഷ്ണസാരഥിമ് । ഐന്ദ്രമസ്ത്രം വികുര്വാണമുഭേ ചാപ്യഗ്നിമാരുതേ
നീ യുദ്ധഭൂമിയിൽ കൃഷ്ണൻ രഥസാരഥിയായ വെള്ളയകുതിരയുള്ളവനെ, ഇന്ദ്രാസ്ത്രം പ്രയോഗിച്ച് അഗ്നിയും വായുവും ഉപയോഗിക്കുന്നതും കാണുമ്പോൾ,
ഗാണ്ഡീവസ്യ ച നിര്ഘോഷം വിസ്ഫൂര്ജിതമിവാശനേഃ। ന തദാ ഭവിതാ ത്രേതാ ന കൃതം ദ്വാപരം ന ച
ഗാണ്ഡീവത്തിന്റെ ഗംഭീരമായ ഗർജ്ജനം, മിന്നലിന്റെ ഇടിമുഴക്കുപോലെ, നീ കേൾക്കുമ്പോൾ, അപ്പോൾ ത്രേതായുഗം, കൃതയുഗം, ദ്വാപരയുഗം ഒന്നും ഉണ്ടാകില്ല.
യദാ ദ്രക്ഷ്യസി സങ്ഗ്രാമേ കുന്തീപുത്രം യുധിഷ്ഠിരമ് । ജപഹോമസമായുക്തം സ്വാം രക്ഷന്തം മഹാചമൂമ്
യുദ്ധത്തിൽ കുന്തീപുത്രനായ യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ ജപവും ഹോമവും നടത്തിക്കൊണ്ട് തന്റെ വലിയ സൈന്യത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്നതും നീ കാണുമ്പോൾ,
ആദിത്യമിവ ദുര്ധര്ഷം തപന്തം ശത്രുവാഹിനീമ് । ന തദാ ഭവിതാ ത്രേതാ ന കൃതം ദ്വാപരം ന ച
സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ച്, ശത്രുസൈന്യത്തെ ദഹിപ്പിക്കുന്നതും അതിജയിക്കാനാവാത്തതുമായ അവനെ നീ കാണുമ്പോൾ, അപ്പോൾ ത്രേത, കൃത, ദ്വാപരയുഗങ്ങൾ ഒന്നും ഉണ്ടാകില്ല.
യദാ ദ്രക്ഷ്യസി സങ്ഗ്രാമേ ഭീമസേനം മഹാബലമ് । ദുഃശാസനസ്യ രുധിരം പീത്വാ നൃത്യന്തമാഹവേ
യുദ്ധഭൂമിയിൽ മഹാബലശാലിയായ ഭീമസേനൻ, ദുഃശാസനന്റെ രക്തം കുടിച്ച് പോരിൽ നൃത്തം ചെയ്യുന്നത് നീ കാണുമ്പോൾ,
പ്രഭിന്നമിവ മാതങ്ഗം പ്രതിദ്വിരദഘാതിനമ് । ന തദാ ഭവിതാ ത്രേതാ ന കൃതം ദ്വാപരം ന ച
കെട്ടുതുറന്ന് കുതിച്ചുപോകുന്ന കാട്ടാനപോലെ, എതിരാളികളായ കാളകളെ തകർക്കുന്നവനെപ്പോലെ, അപ്പോൾ ത്രേത, കൃത, ദ്വാപരയുഗങ്ങൾ ഒന്നും ഉണ്ടാകില്ല.
യദാ ദ്രക്ഷ്യസി സങ്ഗ്രാമേ ദ്രോണം ശാന്തനവം കൃപമ് । സുയോധനംച രാജാനം സൈന്ധവം ച ജയദ്രഥമ്
യുദ്ധത്തിൽ ശാന്തനുവിന്റെ പുത്രനായ ദ്രോണനും കൃപനും രാജാവായ സുയോധനനും സൈന്ധവനും ജയദ്രഥനും നീ കാണുമ്പോൾ,
യുദ്ധായാപതതസ്തൂര്ണം വാരിതാന്സവ്യസാചിനാ। ന തദാ ഭവിതാ ത്രേതാ ന കൃതം ദ്വാപരം ന ച
അവർ യുദ്ധത്തിനായി വേഗത്തിൽ വരുമ്പോഴും, സവ്യാസാചി അവരെ തടയുന്നത് നീ കാണുമ്പോൾ, അപ്പോൾ ത്രേത, കൃത, ദ്വാപരയുഗങ്ങൾ ഒന്നും ഉണ്ടാകില്ല.
യദാ ദ്രക്ഷ്യസി സങ്ഗ്രാമേ മാദ്രീപുത്രൌ മഹാബലൌ । വാഹിനീം ധാര്തരാഷ്ട്രാണാം ക്ഷോഭയന്തൌ ഗജാവിവ
യുദ്ധഭൂമിയിൽ മാദ്രിയുടെ രണ്ട് പുത്രന്മാർ, മഹാബലശാലികൾ, ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രരുടെ സൈന്യത്തെ കാളകളെപ്പോലെ ഉണർത്തുന്നത് നീ കാണുമ്പോൾ,
വിഗാഢേ ശസ്ത്രസംപാതേ പരവീരരഥാരുജൌ । ന തദാ ഭവിതാ ത്രേതാ ന കൃതം ദ്വാപരം ന ച
ശത്രുക്കളുടെ വീരരഥങ്ങൾ തകർന്നു, ആയുധങ്ങളുടെ ഏറ്റുമുട്ടൽ അതിവിശേഷം കഠിനമാകുമ്പോൾ, അപ്പോൾ ത്രേതായുഗം, കൃതയുഗം, ദ്വാപരയുഗം ഇവ ഒന്നും അവിടെ ഉണ്ടാകില്ല.
ബ്രൂയാഃ കര്ണ ഇതോ ഗത്വാ ദ്രോണം ശാന്തനവം കൃപമ് । സൌമ്യോഽയം വര്തതേ മാസഃ സുപ്രാപയവസേന്ധനഃ
നീ പോയി കർണ്ണാ, ദ്രോണമേട്ടനും ശാന്തനുവിന്റെ മകനും കൃപനും പറഞ്ഞുതരിക: ഈ മാസം വളരെ സുഖകരമാണ്, ധാന്യവും ഇന്ധനവും ധാരാളം ലഭ്യമാണ്.
സര്വൌഷധിവനസ്ഫീതഃ ഫലവാനല്പമക്ഷികഃ । നിഷ്പങ്കോ രസവത്തോയോ നാത്യുഷ്ണശിശിരഃ സുഖഃ
കാടുകൾ എല്ലാം ഔഷധികളാൽ സമൃദ്ധമാണ്, പഴങ്ങൾ ധാരാളം ഉണ്ട്, ഈച്ചകൾ കുറവാണ്. വെള്ളം ശുദ്ധവും രുചികരവുമാണ്, അതിവെള്ളിച്ചില്ല, അതിശീതളവുമില്ല, വളരെ സുഖകരമാണ്.
സപ്തമാച്ചാപി ദിവസാദമാവാസ്യാ ഭവിഷ്യതി। സങ്ഗ്രാമോ യുജ്യതാം തസ്യാം താമാഹുഃ ശക്രദേവതാമ്
ഏഴാം ദിവസത്തിന് ശേഷം അമാവാസ്യ വരും; അന്ന് യുദ്ധം ആരംഭിക്കാം, കാരണം ആ ദിവസം ഇന്ദ്രനു പ്രിയമായതാണെന്ന് പറയുന്നു.
തഥാ രാജ്ഞോ വദേഃ സര്വാന്യേ യുദ്ധായാഭ്യുപാഗതാഃ। യദ്വോ മനീഷിതം തദ്വൈ സര്വം സംപാദയാമ്യഹമ്
രാജാവിനെയും യുദ്ധത്തിനായി വന്ന എല്ലാവരെയും നീ അറിയിക്കണം: നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്തും ഞാൻ എല്ലാം പൂർത്തിയാക്കും.
രാജാനോ രാജപുത്രാശ്ച ദുര്യോധനവശാനുഗാഃ । പ്രാപ്യ ശസ്ത്രേണ നിധനം പ്രാപ്സ്യന്തി ഗതിമുത്തമാമ്
ദുര്യോധനന്റെ ആജ്ഞ പാലിക്കുന്ന രാജാക്കന്മാരും രാജപുത്രന്മാരും ആയുധങ്ങളാൽ മരണത്തെ നേരിടും, പിന്നെ അവർ ഉത്തമഗതിയിലേക്കെത്തും.