കര്ണിനാലീകനാരാചാ വത്സദന്തോപബൃംഹണാഃ । തോമരാഃ സോമകലശാഃ പവിത്രാണി ധനൂംഷി ച
കണ്ണുമണിയുള്ള അമ്പുകളും ഇരുമ്പ് അഗ്രങ്ങളുമാണ് ഇവിടെ കുന്തങ്ങളും, കാളകുട്ടികളുടെ പല്ലുകൾ കൊണ്ടു ശക്തിപ്പെടുത്തിയ അമ്പുകളും, അവയാണ് സോമപാത്രങ്ങളും ശുദ്ധീകരണ ഉപകരണങ്ങളും വില്ലുകളും.
അസയോഽത്ര കപാലാനി പുരോഡാശാഃ ശിരാംസി ച। ഹവിസ്തു രുധിരം കൃഷ്ണ തസ്മിന്യജ്ഞേ ഭവിഷ്യതി
ഇവിടെ വാൾകൾ യാഗഹസ്തങ്ങളായിരിക്കും, കപ്പാലങ്ങൾ യാഗപാത്രങ്ങൾ, തലകൾ യാഗപിണ്ടികൾ, കൃഷ്ണാ, രക്തം ആ യാഗത്തിൽ ഹോമദ്രവ്യമായിരിക്കും.
ഇധ്മാഃ പരിധയശ്ചൈവ ശക്തയോ വിമലാ ഗദാഃ। സദസ്യാ ദ്രോണശിഷ്യാശ്ച കൃപസ്യ ച ശരദ്വതഃ
ഇവിടെ ഇന്ധനവും ചുറ്റും വെക്കുന്ന കട്ടികളും വൃത്തിയുള്ള ശൂലങ്ങളും ഗദകളും ആയിരിക്കും. ദ്രോണന്റെയും കൃപയുടെ പിതാവായ ശരദ്വതിന്റെ ശിഷ്യന്മാരാണ് സഹായികൾ.
ഇഷവോഽത്ര പരിസ്തോമാ മുക്താ ഗാണ്ഡീവധന്വനാ । മഹാരഥപ്രയുക്താശ്ച ദ്രോണദ്രൌണിപ്രചോദിതാഃ
ഗാണ്ഡീവം വെടിയുന്ന അമ്പുകൾ ഇവിടെ സ്തുതിഗാനങ്ങളായിരിക്കും. മഹാരഥന്മാർ ദ്രോണനും അവന്റെ പുത്രനും പ്രേരിപ്പിച്ച അമ്പുകൾ യാഗഹോമങ്ങൾ ആയിരിക്കും.
പ്രതിപ്രാസ്ഥാനികം കര്മ സാത്യകിസ്തു കരിഷ്യതി। ദീക്ഷിതോ ധാര്തരാഷ്ട്രോഽത്ര പത്നീ ചാസ്യ മഹാചമൂഃ
സത്യകി യാഗത്തിന്റെ ആരംഭ കർമ്മങ്ങൾ നിർവഹിക്കും. ഇവിടെ ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ പുത്രനായ ദുര്യോധനൻ യാഗദീക്ഷിതനാകും, അവന്റെ വലിയ സൈന്യമാണ് ഭാര്യ.
ഘടോത്കചോഽത്ര ശാമിത്രം കരിഷ്യതി മഹാബലഃ । അതിരാത്രേ മഹാബാഹോ വിതതേ യജ്ഞകര്മണി
വലിയ ശക്തിയുള്ള ഘടോത്സ്കചൻ, ഈ നീണ്ട രാത്രിയിലാവുന്ന യാഗത്തിൽ സഹപൂജാരിയായിരിക്കും, മഹാബാഹുവേ.
ദക്ഷിണാ ത്വസ്യ യജ്ഞസ്യ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നഃ പ്രതാപവാന് । വൈതാനികേ കര്മമുഖേ ജാതോ യത്കൃഷ്ണ പാവകാത്
പാവകത്തിൽ ജനിച്ച ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ, ഈ യാഗത്തിൽ വേദി ആരംഭത്തിൽ ദക്ഷിണയായി നല്കപ്പെടും, കൃഷ്ണാ.
യദബ്രുവമഹം കൃഷ്ണ കടുകാനി സ്മ പാണ്ഡവാന്। പ്രിയാര്ഥം ധാര്തരാഷ്ട്രസ്യ തേന തപ്യേ ഹ്യകര്മണാ
കൃഷ്ണാ, ഞാൻ പാണ്ഡവന്മാരോട് ദുര്യോധനന്റെ ഇഷ്ടത്തിനായി പറഞ്ഞ കഠിനവാക്കുകൾ കൊണ്ടാണ് ഇപ്പോൾ ഞാൻ വേദനിക്കുന്നത്.
യദാ ദ്രക്ഷ്യസി മാം കൃഷ്ണ നിഹതം സവ്യസാചിനാ । പുനശ്ചിതിസ്തദാ ചാസ്യ യജ്ഞസ്യാഥ ഭവിഷ്യതി
കൃഷ്ണാ, നീ എന്നെ അർജുനൻകൊണ്ട് കൊല്ലപ്പെടുന്നത് കാണുമ്പോൾ, അപ്പോൾ ആ യാഗത്തിന്റെ അന്തിമശുദ്ധീകരണം നടക്കും.
ദുഃശാസനസ്യ രുധിരം യദാ പാസ്യതി പാണ്ഡവഃ । ആനര്ദം നര്ദതഃ സമ്യക് തദാ സൂയം ഭവിഷ്യതി
ഭീമൻ ദുഃശാസനന്റെ രക്തം, അവൻ ഉറച്ചു വിളിച്ചുപറഞ്ഞതുപോലെ, ഉച്ചത്തിൽ അരിപ്പിച്ച് കുടിക്കുമ്പോൾ, അപ്പോൾ ആ യാഗത്തിന്റെ ഹോമം നടക്കും.
യദാ ദ്രോണം ച ഭീഷ്മം ച പാഞ്ചാല്യൌ പാതയിഷ്യതഃ । തദാ യജ്ഞാവസാനം തദ്ഭവിഷ്യതി ജനാര്ദന
ദ്രൗപദിയുടെ പുത്രന്മാർ ദ്രോണനെയും ഭീഷ്മനെയും വീഴ്ത്തുമ്പോൾ, ജനാർദ്ദനാ, അപ്പോൾ ആ യാഗം അവസാനിക്കും.
ദുര്യോധനം യദാ ഹന്താ ഭീമസേനോ മഹാബലഃ । തദാ സമാപ്സ്യതേ യജ്ഞോ ധാര്തരാഷ്ട്രസ്യ മാധവ
വലിയ ബലശാലിയായ ഭീമസേനൻ ദുര്യോധനനെ കൊല്ലുമ്പോൾ, മാധവാ, ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ പുത്രന്മാരുടെ യാഗം അപ്പോൾ പൂര്ത്തിയാകും.
സ്നുഷാശ്ച പ്രസ്നുഷാശ്ചൈവ ധൃതരാഷ്ട്രസ്യ സങ്ഗതാഃ । ഹതേശ്വരാ നഷ്ടപുത്രാ ഹതനാഥാശ്ച കേശവ
ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ മരുമക്കളും മരുമക്കളുടെ മരുമക്കളും ഒരുമിച്ച് കൂടുമ്പോൾ, ഭർത്താക്കന്മാരില്ലാതെ, മക്കളില്ലാതെ, രക്ഷകരില്ലാതെ അവരാകും, കേശവാ.
രുദന്ത്യഃ സഹഗാന്ധാര്യാ ശ്വഗൃധ്രകുരരാകുലേ । സ യജ്ഞേഽസ്മിന്നവഭൃഥോ ഭവിഷ്യതി ജനാര്ദന
അവരൊക്കെ ഗാന്ധാരിയോടൊപ്പം കരയുമ്പോൾ, ചിറകുള്ള നായ്ക്കളും കഴുകന്മാരും കാക്കകളും നിറഞ്ഞിടത്ത്, ജനാർദ്ദനാ, അതാണ് ഈ യാഗത്തിന്റെ അവസാന സ്നാനം.
വിദ്യാവൃദ്ധാ വയോവൃദ്ധാഃ ക്ഷത്രിയാഃ ക്ഷത്രിയര്ഷഭ । വൃഥാ മൃത്യും ന കുര്വീരംസ്ത്വത്കൃതേ മധുസൂദന
വിദ്യയിലും വയസ്സിലും പ്രായം ചെന്ന ക്ഷത്രിയന്മാർ, ക്ഷത്രിയരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, നിന്റെ പേരിൽ വെറുതെ മരണം വരുത്തരുത്, മധുസൂദനാ.
ശസ്ത്രേണ നിധനം ഗച്ഛേത്സമൃദ്ധം ക്ഷത്രമണ്ഡലമ് । കരുക്ഷേത്രേ പുണ്യതമേ ത്രൈലോക്യസ്യാപി കേശവ
ക്ഷത്രിയരുടെ വലയം ആയുധങ്ങൾകൊണ്ട് അവസാനിക്കട്ടെ, മൂന്നു ലോകത്തിനും ഏറ്റവും പുണ്യമായ കുരുക്ഷേത്രത്തിൽ, കേശവാ.
തദത്ര പുണ്ഡരീകാക്ഷ വിധത്സ്വ യദഭീപ്സിതമ് । യഥാ കാര്ത്സ്ന്യേന വാര്ഷ്ണേയ ക്ഷത്രം സ്വര്ഗമവാപ്നുയാത്
അതിനാൽ, കമലനയനനായവാ, നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് ഇവിടെ ചെയ്യുക. വൃഷ്ണിവംശജനായവാ, ക്ഷത്രിയർ മുഴുവനായി സ്വർഗത്തിൽ എത്താൻ കഴിയുന്ന വിധം പ്രവർത്തിക്കുക.
യാവത്സ്ഥാസ്യന്തി ഗിരയഃ സരിതശ്ച ജനാര്ദന । താവത്കീര്തിഭവഃ ശബ്ദഃ ശാശ്വതോയം ഭവിഷ്യതി
പർവതങ്ങളും നദികളും നിലനിൽക്കുന്നിടത്തോളം, ജനാർദ്ദനാ, ഈ മഹത്വവും കീർത്തിയും എന്നേക്കും നിലനിൽക്കും.
ബ്രാഹ്മണാഃ കഥയിഷ്യന്തി മഹാഭാരതമാഹവമ് । സമാഗമേഷു വാര്ഷ്ണേയ ക്ഷത്രിയാണാം യശോധനമ്
ബ്രാഹ്മണന്മാർ സംഗമങ്ങളിൽ മഹാഭാരതയുദ്ധം, വൃഷ്ണിവംശജനായവാ, ക്ഷത്രിയരുടെ മഹത്വത്തിനായുള്ള പോരാട്ടം, ആവർത്തിച്ച് പറയുന്നതായിരിക്കും.
സമുപാനയ കൌന്തേയം യുദ്ധായ മമ കേശവ । മന്ത്രസംവരണം കുര്വന്നിത്യമേവ പരന്തപ
കേശവാ, പാണ്ഡവനായ കുന്തീപുത്രനെ എന്നോടൊപ്പം യുദ്ധത്തിനായി കൊണ്ടുവരിക. ശത്രുക്കളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നവാ, രഹസ്യമായ ആലോചനകൾ എല്ലായ്പ്പോഴും നടത്തിക.
കര്ണസ്യ വചനം ശ്രുത്വാ കേശവഃ പരവീരഹാ। ഉവാച പ്രഹസന്വാക്യം സ്മിതപൂര്വമിദം യഥാ
കർണ്ണന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട കേശവൻ, ശത്രുക്കളുടെ ഭയമായവൻ, മൃദുലമായ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
അപി ത്വാം ന ലഭേത്കര്ണ രാജ്യലമ്ഭോപപാദനമ് । മയാ ദത്താം ഹി പൃഥിവീം ന പ്രശാസിതുമിച്ഛസി
എങ്കിലും, കർണ്ണാ, നീ രാജ്യം പിടിച്ചുകൊണ്ട് നേടാൻ കഴിയില്ല. ഞാൻ ഭൂമി നിനക്കു തന്നിട്ടും, നീ അതിനെ ഭരിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.
ധ്രുവോ ജയഃ പാണ്ഡവാനാമിതീദം ന സംശയഃ കശ്ചന വിദ്യതേഽത്ര। ജയധ്വജോ ദൃശ്യതേ പാണ്ഡവസ്യ സമുച്ഛ്രിതോ വാനരരാജ ഉഗ്രഃ
പാണ്ഡവർക്ക് ജയമെന്നത് ഉറപ്പാണ്—ഇതിൽ ഒരു സംശയവും ഇല്ല. പാണ്ഡവന്റെ വിജയധ്വജം, ഭയങ്കരനായ വാനരരാജാവിന്റെ ചിഹ്നം ഉയർത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതും കാണാം.
ദിവ്യാ മായാ വിഹിതാ ഭൌമനേന സമുച്ഛ്രിതാ ഇന്ദ്രകേതുപ്രകാശാഃ । ദിവ്യാനി ഭൂതാനി ജയാവഹാനി ദൃശ്യന്തി ചൈവാത്ര ഭയാനകാനി
ഭൂമിപുത്രൻ ദിവ്യമായ മായകൾ ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു; ഇന്ദ്രന്റെ പതാകപോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന പതാകകൾ ഉയർന്നിരിക്കുന്നു; ദിവ്യശക്തികളും ജയവും ഭയവും നൽകുന്ന ഭൂതങ്ങളും ഇവിടെ കാണാം.
ന സഞ്ജതേ ശൈലവനസ്പതിഭ്യ ഊര്ധ്വം തിര്യഗ്യോജനമാത്രരൂപഃ । ശ്രീമാന്ധ്വജഃ കര്ണ ധനഞ്ജയസ്യ സമുച്ഛ്രിതഃ പാവകതുല്യരൂപഃ
കർണ്ണാ, ധനഞ്ജയന്റെ മഹത്വമുള്ള പതാക പർവതങ്ങളെയും വൃക്ഷങ്ങളെയും മറികടന്ന്, മേലും വശങ്ങളിലുമായി ഒരു യോജന ദൂരം തീപോലെ ജ്വലിച്ചുകൊണ്ട് ഉയർന്നിരിക്കുന്നു.
യദാ ദ്രക്ഷ്യസി സങ്ഗ്രാമേ ശ്വേതാശ്വം കൃഷ്ണസാരഥിമ് । ഐന്ദ്രമസ്ത്രം വികുര്വാണമുഭേ ചാപ്യഗ്നിമാരുതേ
നീ യുദ്ധഭൂമിയിൽ കൃഷ്ണൻ രഥസാരഥിയായ വെള്ളയകുതിരയുള്ളവനെ, ഇന്ദ്രാസ്ത്രം പ്രയോഗിച്ച് അഗ്നിയും വായുവും ഉപയോഗിക്കുന്നതും കാണുമ്പോൾ,
ഗാണ്ഡീവസ്യ ച നിര്ഘോഷം വിസ്ഫൂര്ജിതമിവാശനേഃ। ന തദാ ഭവിതാ ത്രേതാ ന കൃതം ദ്വാപരം ന ച
ഗാണ്ഡീവത്തിന്റെ ഗംഭീരമായ ഗർജ്ജനം, മിന്നലിന്റെ ഇടിമുഴക്കുപോലെ, നീ കേൾക്കുമ്പോൾ, അപ്പോൾ ത്രേതായുഗം, കൃതയുഗം, ദ്വാപരയുഗം ഒന്നും ഉണ്ടാകില്ല.
യദാ ദ്രക്ഷ്യസി സങ്ഗ്രാമേ കുന്തീപുത്രം യുധിഷ്ഠിരമ് । ജപഹോമസമായുക്തം സ്വാം രക്ഷന്തം മഹാചമൂമ്
യുദ്ധത്തിൽ കുന്തീപുത്രനായ യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ ജപവും ഹോമവും നടത്തിക്കൊണ്ട് തന്റെ വലിയ സൈന്യത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്നതും നീ കാണുമ്പോൾ,
ആദിത്യമിവ ദുര്ധര്ഷം തപന്തം ശത്രുവാഹിനീമ് । ന തദാ ഭവിതാ ത്രേതാ ന കൃതം ദ്വാപരം ന ച
സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ച്, ശത്രുസൈന്യത്തെ ദഹിപ്പിക്കുന്നതും അതിജയിക്കാനാവാത്തതുമായ അവനെ നീ കാണുമ്പോൾ, അപ്പോൾ ത്രേത, കൃത, ദ്വാപരയുഗങ്ങൾ ഒന്നും ഉണ്ടാകില്ല.
യദാ ദ്രക്ഷ്യസി സങ്ഗ്രാമേ ഭീമസേനം മഹാബലമ് । ദുഃശാസനസ്യ രുധിരം പീത്വാ നൃത്യന്തമാഹവേ
യുദ്ധഭൂമിയിൽ മഹാബലശാലിയായ ഭീമസേനൻ, ദുഃശാസനന്റെ രക്തം കുടിച്ച് പോരിൽ നൃത്തം ചെയ്യുന്നത് നീ കാണുമ്പോൾ,