സ്തുവന്തു ത്വാം ച ബഹുഭിഃ സ്തുതിഭിഃ സൂതമാഗധാഃ । വിജയം വസുഷേണസ്യ ഘോഷയന്തു ച പാണ്ഡവാഃ
സൂതന്മാരും മഗധന്മാരും നിനക്ക് അനേകം സ്തുതികൾ പാടട്ടെ; പാണ്ഡവന്മാർ വസുസേനന്റെ വിജയഘോഷം നടത്തട്ടെ.
സ ത്വം പരിവൃതഃ പാര്ഥൈര്നക്ഷത്രൈരിവ ചന്ദ്രമാഃ। പ്രശാധി രാജ്യം കൌന്തേയ കുന്തീം ച പ്രതിനന്ദയ
പാണ്ഡവന്മാർ നക്ഷത്രങ്ങൾ പോലെ ചന്ദ്രനായി നിന്നെ ചുറ്റി നിൽക്കുമ്പോൾ, കുന്തിപുത്രാ, രാജ്യം ഭരിക്കൂ; കുന്തിയെ സന്തോഷിപ്പിക്കൂ.
മിത്രാണി തേ പ്രഹൃഷ്യന്തു വ്യഥന്തു രിപവസ്തഥാ। സൌഭ്രാത്രം ചൈവ തേഽദ്യാസ്തു ഭ്രാതൃഭിഃ സഹ പാണ്ഡവൈഃ
നിന്റെ സുഹൃത്തുക്കൾ സന്തോഷിക്കട്ടെ, ശത്രുക്കൾ വിഷമിക്കട്ടെ. ഇന്നത്തെ ദിവസം നീയും പാണ്ഡവ സഹോദരന്മാരും തമ്മിൽ സ്നേഹബന്ധം നിലനിൽക്കട്ടെ.
അസംശയം സൌഹൃദാന്മേ പ്രണയാച്ചാഥ കേശവ। സഖ്യേന ചൈവ വാര്ഷ്ണേയ ശ്രേയസ്കാമതയൈവ ച
കേശവാ, സംശയമില്ല, നീ എനിക്കു കാണിക്കുന്ന സ്നേഹവും സൗഹൃദവും എന്റെ ഭാവുക്യത്തിനായുള്ള ആഗ്രഹവും കൊണ്ടാണ്.
സര്വം ചൈവാഭിജാനാമി പാണ്ഡോഃ പുത്രോഽസ്മി ധര്മതഃ । നിശ്ചയാദ്ധര്മശാസ്ത്രാണാം യഥാ ത്വം കൃഷ്ണ മന്യസേ
കൃഷ്ണാ, നീ വിശ്വസിക്കുന്നതുപോലെ തന്നെ, ഞാൻ ധർമ്മശാസ്ത്രങ്ങൾ പ്രകാരം പാണ്ഡുവിന്റെ മകനാണെന്ന് ഞാൻ നന്നായി അറിയുന്നു.
കന്യാ ഗര്ഭം സമാധത്ത ഭാസ്കരാന്മാം ജനാര്ദന । ആദിത്യവചനാച്ചൈവ ജാതം മാം സാ വ്യസര്ജയത്
ജനാർദ്ദനാ, അന്നത്തെ കന്യക സൂര്യനിൽ നിന്ന് ഗർഭം ധരിച്ചു, സൂര്യന്റെ വാക്ക് അനുസരിച്ച് ഞാൻ ജനിച്ചപ്പോൾ അവൾ എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു.
സോസ്മി കൃഷ്ണ തഥാജാതഃ പാണ്ഡോഃ പുത്രോസ്മി ധര്മതഃ । കുന്ത്യാ ത്വഹമപാകീര്ണോ യഥാ ന കുശലം തഥാ
കൃഷ്ണാ, അങ്ങനെ ഞാൻ ജനിച്ചു; ഞാൻ ധർമ്മപ്രകാരം പാണ്ഡുവിന്റെ മകനാണ്. പക്ഷേ, കുന്തി എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചത് ശരിയല്ലായിരുന്നു.
സൂതോ ഹി മാമധിരഥോ ദൃഷ്ട്വൈവാഭ്യാനയദ്ഗൃഹാന്। രാധായാശ്ചൈവ മാം പ്രാദാത്സൌഹാര്ദാന്മധുസൂദന
മധുസൂദനാ, അദിരഥൻ എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി, സ്നേഹത്തോടെ എന്നെ രാധയ്ക്ക് ഏൽപ്പിച്ചു.
മത്സ്നേഹാച്ചൈവ രാധായാം സദ്യഃ ക്ഷീരമവാതരത് । സാ മേ മൂത്രം പുരീഷം ച പ്രതിജഗ്രാഹ മാധവ
മാധവാ, രാധയ്ക്ക് എന്നെപ്പറ്റിയുള്ള സ്നേഹത്താൽ അവളുടെ പാൽ ഉടൻ ഒഴുകി. അവൾ എന്റെ മൂത്രവും മലവും സഹിഷ്ണുതയോടെ സ്വീകരിച്ചു.
തസ്യാഃ പിണ്ഡവ്യപനയം കുര്യാദസ്മദ്വിധഃ കഥമ് । ധര്മവിദ്ധര്മശാസ്ത്രാണാം ശ്രവണേ സതതം രതഃ
ധർമ്മശാസ്ത്രങ്ങൾക്കു പരിചയമുള്ള, സദാ അവ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന എനിക്ക്, അവള്ക്ക് വേണ്ടിയുള്ള പിണ്ഡം ഉപേക്ഷിക്കാൻ എങ്ങനെ കഴിയും?
തഥാ മാമഭിജാനാതി സൂതശ്ചാധിരഥഃ സുതമ് । പിതരം ചാഭിജാനാമി തമഹം സൌഹൃദാത്സദാ
അദിരഥൻ എന്നെ തന്റെ മകനായി അംഗീകരിക്കുന്നു. അതുപോലെ, സ്നേഹത്താൽ ഞാൻ അവനെ എപ്പോഴും എന്റെ അച്ഛനായി കാണുന്നു.
സ ഹി മേ ജാതകര്മാദി കാരയാമാസ മാധവ । ശാസ്ത്രദൃഷ്ടേന വിധിനാ പുത്രപ്രീത്യാ ജനാര്ദന
ജനാർദ്ദനാ, അദിരഥൻ പിതൃസ്നേഹത്താൽ, ശാസ്ത്രങ്ങൾ പ്രകാരം എന്റെ ജനനവിളക്കു തുടങ്ങിയ എല്ലാ കർമങ്ങളും നടത്തി.
നാമ വൈ വസുഷേണേതി കാരയാമാസ വൈ ദ്വിജൈഃ । ഭാര്യാശ്ചോഢാ മമ പ്രാപ്തേ യൌവനേ തത്പരിഗ്രഹാത്
അവൻ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ വിളിച്ചു എന്നെ വസുസേനൻ എന്ന് പേരിട്ടു. ഞാൻ യൗവനത്തിലേറി വന്നപ്പോൾ, ഭാര്യയെ എടുക്കാൻ ഒരുക്കവും ചെയ്തു.
താസു പുത്രാശ്ച പൌത്രാശ്ച മമ ജാതാ ജനാര്ദന । താസു മേ ഹൃദയം കൃഷ്ണ സംജാതം കാമബന്ധനമ്
ജനാർദ്ദനാ, അവരിൽ നിന്ന് എനിക്ക് പുത്രന്മാരും മക്കളുമുണ്ടായി. കൃഷ്ണാ, അവരോടുള്ള സ്നേഹത്തിൽ എന്റെ ഹൃദയം ബന്ധിക്കപ്പെട്ടു.
ന പൃഥിവ്യാ സകലയാ ന സുവര്ണസ്യ രാശിഭിഃ। ഹര്ഷാദ്ഭയാദ്വാ ഗോവിന്ദ മിഥ്യാ കര്തും തദുത്സഹേ
ഗോവിന്ദാ, മുഴുവൻ ഭൂമിയ്ക്കായാലും, പൊന്നിൻ കൂമ്പാരങ്ങൾക്കായാലും, സന്തോഷത്താലോ ഭയത്താലോ ഞാൻ കള്ളം പറയാൻ ഒരിക്കലും തയ്യാറല്ല.
ധൃതരാഷ്ട്രകുലേ കൃഷ്ണ ദുര്യോധനസമാശ്രയാത് । മയാ ത്രയോദശസമാ ഭുക്തം രാജ്യമകണ്ടകമ്
കൃഷ്ണാ, ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ വീട്ടിൽ, ദുര്യോധനന്റെ സംരക്ഷണത്തിൽ, പതിമൂന്നു വർഷം ഞാൻ നിർഭയമായി രാജ്യം ഭുജിച്ചു.
ഇഷ്ടം ച ബഹുഭിര്യജ്ഞൈഃ സഹസൂതൈര്മയാഽസകൃത്। ആവാഹാശ്ച വിവാഹാശ്ച സഹസൂതൈര്മയാ കൃതാഃ
സഹസൂതന്മാരോടൊപ്പം ഞാൻ പല യാഗങ്ങളും നടത്തി; അവരോടൊപ്പം തന്നെ പല വിവാഹങ്ങളും ക്ഷണങ്ങളും നടത്തി.
മാം ച കൃഷ്ണ സമാസാദ്യ കൃതഃ ശസ്ത്രസമുദ്യമഃ । ദുര്യോധനേന വാര്ഷ്ണേയ വിഗ്രഹശ്ചാപി പാണ്ഡവൈഃ
കൃഷ്ണാ, ഞാൻ അവനെ കണ്ടശേഷം ദുര്യോധനൻ യുദ്ധത്തിനായി തയ്യാറായി; അങ്ങനെ പാണ്ഡവരോടുള്ള കലഹം ഉണ്ടായി.
തസ്മാദ്രണേ ദ്വൈരഥേ മാം പ്രത്യുദ്യാതാരമച്യുത । വൃതവാന്പരമം കൃഷ്ണ പ്രതീപം സവ്യസാചിനഃ
അച്യുതാ, അതുകൊണ്ട് യുദ്ധത്തിൽ ഞാൻ ഏകപക്ഷയുദ്ധത്തിന് വിളിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, കൃഷ്ണാ, ഞാൻ സവ്യാസാചിയുടെ പ്രധാന എതിരാളിയായി നിലകൊള്ളാൻ തീരുമാനിച്ചു.
വധാദ്ബന്ധാദ്ഭയാദ്വാപി ലോഭാദ്വാപി ജനാര്ദന । അനൃതം നോത്സഹേ കര്തും ധാര്തരാഷ്ട്രസ്യ ധീമതഃ
ജനാർദ്ദനാ, മരണഭയത്താലോ, ബന്ധനത്താലോ, ലാഭാഗ്രഹത്താലോ എങ്കിലും, ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ ബുദ്ധിമാൻ മകനുവേണ്ടി ഞാൻ കള്ളം പറയാൻ കഴിയില്ല.
യദി ഹ്യദ്യ ന ഗച്ഛേയം ദ്വൈരഥം സവ്യസാചിനാ । അകീര്തിഃ സ്യാദ്ധൃപീകേശ മമ പാര്ഥസ്യ ചോഭയോഃ
ഇന്ന് ഞാൻ അർജുനനുമായി ഏകാന്തമായി പോരാടാൻ പോകരുതെങ്കിൽ, ഹൃഷീകേശാ, അതു എനിക്കും പാർത്ഥനും ഇരുവർക്കും അപകീർത്തിയാകും.
അസംശയം ഹിതാര്ഥായ ബ്രൂയാസ്ത്വം മധുസൂദന । സര്വം ച പാണ്ഡവാഃ കുര്യുസ്ത്വദ്വശിത്വാന്ന സംശയഃ
നിസ്സംശയം, അവരുടെ ഭാവി നല്ലതാവാൻ നീ പറഞ്ഞാൽ മതി, മധുസൂദനാ; പാണ്ഡവർ നിന്റെ വാക്ക് കേട്ട് എല്ലാം ചെയ്യും, ഇതിൽ സംശയമില്ല.
മന്ത്രസ്യ നിയമം കുര്യാസ്ത്വമത്ര മധുസൂദന । ഏതദത്ര ഹിതം മന്യേ സര്വം യാദവനന്ദന
ഇവിടെ എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് നീ തന്നെ തീരുമാനിക്കണം, മധുസൂദനാ; യാദവകുലത്തിലെ സന്തോഷമേകുന്നവാ, ഇതാണ് എല്ലാവർക്കും ഉത്തമം എന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.
യദി ജാനാതി മാം രാജാ ധര്മാത്മാ സംയതേന്ദ്രിയഃ । കുന്ത്യാഃ പ്രഥമജം പുത്രം ന സ രാജ്യം ഗ്രഹീഷ്യതി
ധർമ്മനിഷ്ഠനായി ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കുന്ന രാജാവ് എന്നെ കുന്തിയുടെ മൂത്തമകനെന്ന് അറിയുകയാണെങ്കിൽ, അവൻ ആ രാജ്യം സ്വീകരിക്കില്ല.
പ്രാപ്യ ചാപി മഹദ്രാജ്യം തദഹം മധുസൂദന । സ്ഫീതം ദുര്യോധനായൈവ സംപ്രദദ്യാമരിന്ദമ
മധുസൂദനാ, എനിക്ക് വലിയ രാജ്യം ലഭിച്ചാലും, അതു സമൃദ്ധിയായി ദുര്യോധനനു ഞാൻ ഉടൻ തന്നെ നൽകും, ശത്രുനാശകാ.
സ ഏവ രാജാ ധര്മാത്മാ ശാശ്വതോഽസ്തു യുധിഷ്ഠിരഃ । നേതാ യസ്യ ഹൃഷീകേശോ യോദ്ധാ യസ്യ ധനഞ്ജയഃ
ഹൃഷീകേശൻ വഴികാട്ടിയും ധനഞ്ജയൻ യോദ്ധാവുമായ യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ തന്നെ എപ്പോഴും ധർമ്മപരനായ രാജാവായിരിക്കട്ടെ.
പൃഥിവീ തസ്യ രാഷ്ട്രം ച യസ്യ ഭീമോ മഹാരഥഃ । നകുലഃ സഹദേവശ്ച ദ്രൌപദേയാശ്ച മാധവ
ഭീമൻ മഹാരഥിയായുള്ളവനും, കൂടെ നകുലനും സഹദേവനും ദ്രൗപദിയുടെ പുത്രന്മാരും ഉള്ളവനാണ്, മാധവാ, ഭൂമിയും രാജ്യവും അവനാണ്.
ധൃഷ്ടദ്യുമ്നശ്ച പാഞ്ചാല്യഃ സാത്യകിശ്ച മഹാരഥഃ । ഉത്തമൌജാ യുധാമന്യുഃ സത്യധര്മാ ച സൌമകിഃ
പാഞ്ചാലനായ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനും മഹാരഥിയായ സത്യകിയും ഉത്തമൗജാസും യുദ്ധാമന്യുവും സത്യധർമ്മനായ സൗമകിയും അവനോടൊപ്പം ഉണ്ട്.
ചൈദ്യശ്ച ചേകിതാനശ്ച ശിഖണ്ഡീ ചാപരാജിതഃ । ഇന്ദ്രഗോപകവര്ണാശ്ച കേകയാ ഭ്രാതരസ്തഥാ। ഇന്ദ്രായുധസവര്ണശ്ച കുന്തിഭോജോ മഹാമനാഃ
ചേദിരാജാവും ചേകിതാനനും ജയിക്കാനാവാത്ത ശിഖണ്ഡിയും ഇന്ദ്രഗോപപക്ഷിയുടെ നിറമുള്ള കേകയ സഹോദരന്മാരും, ഇന്ദ്രായുധത്തിന്റെ നിറമുള്ള മഹാത്മാവായ കുന്തിഭോജനും അവിടെയുണ്ട്.
മാതുലോ ഭീമസേനസ്യ ശ്യേനജിച്ച മഹാരഥഃ । ശങ്ഖഃ പുത്രോ വിരാടസ്യ നിധിസ്ത്വം ച ജനാര്ദന
ഭീമസേനന്റെ അമ്മാവനും മഹാരഥിയായ ശ്യേനജിത്തും വിരാടകുമാരനായ ശംഖനും നീയും ജനാർദ്ദനാ, അവിടെ ഉണ്ട്.