മിഥ്യോപചരിതാ ഹ്യേതേ വര്തമാന ഹ്യനുപ്രിയേ । അഹിതത്വായ കല്പന്തേ ദോഷാ ഭരതസത്തമ
ഇവ കുറ്റങ്ങൾ തെറ്റായി ആരോപ്പിച്ചാലും ഇപ്പോൾ മനോഹരമായി തോന്നിയാലും, ഭാരതശ്രേഷ്ഠനേ, അവസാനം അതെല്ലാം ദോഷം കൊണ്ടുവരും.
ത്വമുക്തഃ കുരുവൃദ്ധേന മയാ ച വിദുരേണ ച । വാസുദേവേന ച തഥാ ശ്രേയോ നൈവാഭിമന്യസേ
നിനക്ക് കുരുവൃദ്ധനും ഞാനും വിദുരനും വാസുദേവനും ഉപദേശം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. എങ്കിലും നീ നല്ലതെന്താണെന്ന് ആലോചിക്കുന്നില്ല.
അസ്തി മേ ബലമിത്യേവ സഹസാ ത്വം തിതീര്ഷസി। സഗ്രാഹനക്രമകരം ഗങ്ഗാവേഗമിവോഷ്ണഗേ
'എനിക്ക് ശക്തിയുണ്ട്' എന്നൊരു ധൈര്യത്തിൽ മാത്രം നീ ഉടനെ കടക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു, ചൂടിൽ मगरങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞ ഗംഗയുടെ ഉഗ്രപ്രവാഹം കടക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവനെപ്പോലെ.
വാസസൈവ യഥാ ഹി ത്വം പ്രാവൃണ്വാനോഽഭിമന്യസേ। സ്രജം ത്യക്താമിവ പ്രാപ്യ ലോഭാദ്യൌധിഷ്ഠിരീം ശ്രിയമ്
വസ്ത്രം ധരിച്ചാൽ മതിയെന്നു സംതൃപ്തനാകുന്നതുപോലെ, ദ്രോഹത്താൽ ഉപേക്ഷിച്ച പുഷ്പമാല എടുത്തുപോലെ, നീ ലാഭലോഭത്തിൽ യുദ്ധിഷ്ഠിരന്റെ ഐശ്വര്യം പിടിച്ചെടുക്കുന്നു.
ദ്രൌപദീസഹിതം പാര്ഥം സായുധൈര്ഭ്രാതൃഭിര്വൃതമ്। വനസ്ഥമപി രാജ്യസ്ഥഃ പാണ്ഡവം കോ വിജേഷ്യതി
സായുധരായ സഹോദരന്മാരും ദ്രൗപദിയും കൂടെനിൽക്കുന്ന പാണ്ഡവനെ, രാജ്യം നിന്റെ കൈവശമുണ്ടായാലും, വനത്തിൽ കഴിയുന്നവനേയും, ആരാണ് ജയിക്കാൻ കഴിയുക?
നിദേശേ യസ്യ രാജാനഃ സര്വേ തിഷ്ഠന്തി കിങ്കരാഃ । തമൈലവിലമാസാദ്യ ധര്മരാജോ വ്യരാജത
ആയിരം രാജാക്കന്മാർ സേവകരായി നില്ക്കുന്നവന്റെ ആജ്ഞയിൽ, ഇലയുടെ പുത്രനായി ധർമ്മരാജൻ സമീപിച്ചപ്പോൾ അവൻ മഹത്വത്തോടെ പ്രകാശിച്ചു.
കുബേരസദനം പ്രാപ്യ തതോ രത്നാന്യവാപ്യ ച । സ്ഫീതമാക്രമ്യ തേ രാഷ്ട്രം രാജ്യമിച്ഛന്തി പാണ്ഡവാഃ
കുബേരന്റെ വാസസ്ഥലത്ത് എത്തി അവിടത്തെ ധനസമ്പത്തുകൾ നേടി, പാണ്ഡവർ സമൃദ്ധരായി, ഇപ്പോൾ നിന്റെ രാജ്യത്ത് ആധിപത്യം നേടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ദത്തം ഹുതമധീതം ച ബ്രാഹ്മണാസ്തര്പിതാ ധനൈഃ । ആവയോര്ഗതമായുശ്ച കൃതകൃത്യൌ ച വിദ്ധി നൌ
നാം ദാനം ചെയ്തു, ഹോമം നടത്തി, പഠനം പൂർത്തിയാക്കി, ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ധനത്തോടെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു; നമുക്ക് വിധിച്ച ആയുസ്സും കഴിഞ്ഞു, കടമകളും നിർവഹിച്ചു കഴിഞ്ഞു എന്ന് നീ മനസ്സിലാക്കണം.
ത്വം തു ഹിത്വാ സുഖം രാജ്യം മിത്രാണി ച ധനാനി ച । വിഗ്രഹം പാണ്ഡവൈഃ കൃത്വാ മഹദ്വ്യസനമാപ്സ്യസി
നീ രാജസുഖവും, സുഹൃത്തുക്കളെയും, സമ്പത്തും ഉപേക്ഷിച്ച് പാണ്ഡവരോട് ശത്രുതയുണ്ടാക്കി, വലിയ ദുരന്തം നേരിടേണ്ടി വരും.
ദ്രൌപദീ യസ്യ ചാശാസ്തേ വിജയം സത്യവാദിനീ । തപോഘോരവ്രതാ ദേവീ കഥം ജേഷ്യസി പാണ്ഡവമ്
സത്യസന്ധയായ ദ്രൗപദി വിജയത്തിനായി പ്രാർത്ഥിക്കുന്ന പാണ്ഡവനെ, കഠിന വ്രതങ്ങളും തപസ്സും ചെയ്യുന്ന ദേവിയെ, നീ എങ്ങനെ ജയിക്കും?
മന്ത്രീ ജനാര്ദനോ യസ്യ ഭ്രാതാ യസ്യ ധനഞ്ജയഃ। സര്വശസ്ത്രഭൃതാം ശ്രേഷ്ഠഃ കഥം ജേഷ്യസി പാണ്ഡവമ്
യാരുടെ ഉപദേഷ്ടാവാണ് ജനാർദ്ദനൻ, സഹോദരനാണ് ധനഞ്ജയൻ, ആയുധധാരികളിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ—അങ്ങനെയുള്ള പാണ്ഡവനെ നീ എങ്ങനെ ജയിക്കും?
സഹായാ ബ്രാഹ്മണാ യസ്യ ധൃതിമന്തോ ജിതേന്ദ്രിയാഃ। തമുഗ്രതപസം വീരം കഥം ജേഷ്യസി പാണ്ഡവമ്
അവനോടൊപ്പം ധൈര്യശാലികളും ഇന്ദ്രിയജയവും ഉള്ള ബ്രാഹ്മണന്മാർ സഹായി; തപസ്സിൽ ശക്തനായ ആ വീരനായ പാണ്ഡവനെ നീ എങ്ങനെ ജയിക്കും?
പുനരുക്തം ച വക്ഷ്യാമി യത്കാര്യം ഭൂതിമിച്ഛതാ। സുഹൃദാ മഞ്ജമാനേഷു സുഹൃത്സു വ്യസനാര്ണവേ
സമ്പത്ത് ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ എന്ത് ചെയ്യണം എന്നത് ഞാൻ വീണ്ടും പറയുന്നു: സുഹൃത്തുക്കൾ ദുരിതസമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങുമ്പോൾ, അവർക്കു സത്യസുഹൃത്ത് ആയിരിക്കണം.
അലം യുദ്ധേന തൈര്വീരൈഃ ശാമ്യ ത്വം കുരുവൃദ്ധയേ । മാ ഗമഃ സതുതാമാത്യഃസമിത്രശ്ച യമക്ഷയമ്
ആ വീരന്മാരോടു യുദ്ധം മതിയാകട്ടെ; കുരുക്കളുടെ ഭാവി ഭദ്രതയ്ക്കായി സമാധാനം സ്ഥാപിക്കൂ. മന്ത്രിമാരോടും സുഹൃത്തുക്കളോടും കൂടി യമലോകത്തിലേക്ക് പോകേണ്ട അവസ്ഥ വരുത്തരുത്.
രാജപുത്രൈഃ പരിവൃതസ്തഥാ ഭൃത്യൈശ്ച സത്തമ। ഉപാരോപ്യ രഥേ കര്ണം നിര്യാതോ മധുസൂദനഃ
രാജകുമാരന്മാരും വിശിഷ്ടഭൃത്യന്മാരും ചുറ്റിപ്പറ്റിയപ്പോൾ, മധുസൂദനൻ കർണ്ണനെ രഥത്തിൽ ഇരുത്തി പുറപ്പെട്ടു.
കിമബ്രവീദ്രഥോപസ്ഥേ രാധേയം പരവീരഹാ । കാനി സാന്ത്വാനി ഗോവിന്ദഃ സൂതപുത്രേ പ്രയുക്തവാന്
രഥത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ, ശത്രുസേനകളെ സംഹരിക്കുന്ന രാധേയനോട് ഗോവിന്ദൻ എന്ത് പറഞ്ഞു? സൂതപുത്രനോടു ആശ്വാസം നൽകാൻ ഗോവിന്ദൻ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ എന്തൊക്കെയായിരുന്നു?
ഉദ്യന്മേഘസ്വനഃ കാലേ യത്കൃഷ്ണഃ കര്ണമബ്രവീത്। മൃദു വാ യദി വാ തീക്ഷ്ണം തന്മമാചക്ഷ്വ സര്വശഃ
സമയോചിതമായി ഉയരുന്ന മേഘഗോശംപോലെ, കൃഷ്ണൻ കർണ്ണനോട് പറഞ്ഞത് മൃദുവായോ കഠിനമായോ ആയ വാക്കുകൾ മുഴുവനും എന്നോട് പറയൂ.
ആനുപൂര്വ്യേണ വാക്യാനി തീക്ഷ്ണാനി ച മൃദൂനി ച। പ്രിയാണി ധര്മയുക്താനി സത്യാനി ച ഹിതാനി ച
ക്രമമായി, കഠിനവും മൃദുവും, മനോഹരവും ധർമ്മപരവും സത്യവും ഉപകാരപ്രദവുമായ വാക്കുകൾ എല്ലാം എന്നോട് പറയണം.
ഹൃദയഗ്രഹണീയാനി രാധേയം മധുസൂദനഃ । യാന്യബ്രവീദമേയാത്മാ താനി മേ ശ്രൃണു ഭാരത
ഭാരതാ, മനസ്സിനെ ആകർഷിക്കുന്നതും അളക്കാനാകാത്ത മനസ്സുള്ള മധുസൂദനൻ രാധേയനോട് പറഞ്ഞ വാക്കുകളും നീ എന്നിൽ നിന്ന് കേൾക്കൂ.
ഉപാസിതാസ്തേ രാധേയ ബ്രാഹ്മണാ വേദപാരഗാഃ। തത്ത്വാര്ഥം പരിപൃഷ്ടാശ്ച നിയതേനാനസൂയയാ
രാധേയാ, നീ വേദത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ബ്രാഹ്മണന്മാരെ സേവിച്ചു, സത്യാർത്ഥം മനസ്സിലാക്കാൻ നിരന്തരവും അസൂയ ഇല്ലാതെയും അവരോട് ചോദിച്ചു.
ത്വമേവ കര്ണ ജാനാസി വേദവാദാന്സനാതനാന് । ത്വമേവ ധര്മശാസ്ത്രേഷു സൂക്ഷ്മേഷു പരിനിഷ്ഠിതഃ
കർണ്ണാ, നീയാണ് വേദത്തിന്റെ ശാശ്വത സിദ്ധാന്തങ്ങൾ അറിയുന്നത്; നീയാണ് ധർമ്മശാസ്ത്രത്തിലെ സൂക്ഷ്മതയിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയവൻ.
കാനീനശ്ച സഹോഢശ്ച കന്യായാം യശ്ച ജായതേ । വോഢാരം പിതരം തസ്യ പ്രാഹുഃ ശാസ്ത്രവിദോ ജനാഃ
കന്യകയുടെ വിവാഹത്തിന് മുമ്പോ ശേഷമോ ജനിച്ചവരായാലും, അവളുടെ ഭർത്താവാണ് ആ കുട്ടിയുടെ അച്ഛൻ എന്ന് ശാസ്ത്രജ്ഞർ പറയുന്നു.
സോഽസി കര്ണ തഥാജാതഃ പാണ്ഡോഃ പുത്രോസി ധര്മതഃ । നിശ്ചയാദ്ധര്മശാസ്ത്രാണാമേഹി രാജാ ഭവിഷ്യസി
അങ്ങനെ, കർണ്ണാ, നീ ഇങ്ങനെ ജനിച്ചവൻ; ധർമ്മം പ്രകാരം നീ പാണ്ഡുവിന്റെ മകനാണ്. ധർമ്മശാസ്ത്രത്തിന്റെ ഉറപ്പുള്ള വിധി പ്രകാരം, വരാ, നീ രാജാവാകണം.
പിതൃപക്ഷേ ച തേ പാര്ഥാ മാതൃപക്ഷേ ച വൃഷ്ണയഃ । ദ്വൌ പക്ഷാവഭിജാനീഹി ത്വമേതൌ പുരുഷര്ഷഭ
പുരുഷശ്രേഷ്ഠാ, പിതൃവംശത്തിൽ നിന്നുള്ളവരാണ് പാർത്ഥന്മാർ, മാതൃവംശത്തിൽ നിന്നുള്ളവരാണ് വൃഷ്ണികൾ; ഈ രണ്ടു വംശങ്ങളെയും നീ അറിയണം.
മയാ സാര്ധമിതോ യാതമദ്യ ത്വാം താത പാണ്ഡവാഃ । അഭിജാനന്തു കൌന്തേയം പൂര്വജാതം യുധിഷ്ഠിരാത്
എന്നോടൊപ്പം ഇപ്പൊഴെങ്ങോട്ടു വാ, മകനേ, പാണ്ഡവന്മാർ നിന്റെ മൂത്ത സഹോദരനായ യുദ്ധിഷ്ഠിരനു മുമ്പ് ജനിച്ച കുന്തിദേവിയുടെ മകനെന്നു തിരിച്ചറിയട്ടെ.
പാദൌ തവ ഗ്രഹീഷ്യന്തി ഭ്രാതരഃ പഞ്ച പാണ്ഡവാഃ। ദ്രൌപദേയാസ്തഥാ പഞ്ച സൌഭദ്രശ്ചാപരാജിതഃ
നിന്റെ അഞ്ചു സഹോദരന്മാരായ പാണ്ഡവന്മാർ, ദ്രൗപദിയുടെ അഞ്ചു പുത്രന്മാർ, അജയനായ സുഭദ്രയുടെ മകനായ അഭിമന്യു ഇവരും നിന്റെ കാലുകൾ സ്പർശിക്കും.
രാജാനോ രാജപുത്രാശ്ച പാണ്ഡവാര്ഥേ സമാഗതാഃ। പാദൌ തവ ഗ്രഹീഷ്യന്തി സര്വേ ചാന്ധകവൃഷ്ണയഃ
പാണ്ഡവന്മാരുടെ വേണ്ടി കൂടിയിരിക്കുന്ന രാജാക്കന്മാരും രാജകുമാരന്മാരും, അങ്ങനെ തന്നെ എല്ലാ അന്ധകരും വൃഷ്ണികളും നിന്റെ കാലുകൾ സ്പർശിക്കും.
ഹിരണ്മയാംശ്ച തേ കുമ്ഭാന്രാജതാന്പാര്ഥിവാംസ്തഥാ । ഓഷധ്യഃ സര്വബീജാനി സര്വരത്നാനി വീരുധഃ
നിനക്കായി പൊൻകുംഭങ്ങളും വെള്ളിക്കുംഭങ്ങളും രാജകീയ പാത്രങ്ങളും, ഔഷധികൾ, എല്ലാ വിത്തുകളും, രത്നങ്ങൾ, വൃക്ഷങ്ങൾ എന്നിവയൊക്കെയും കൊണ്ടുവരും.
രാജന്യാ രാജകന്യാശ്ചാപ്യാനയന്ത്വാഭിഷേചനമ് । ഷഷ്ഠേ ത്വാം ച തഥാ കാലേ ദ്രൌപദ്യുപഗമിഷ്യതി
ക്ഷത്രിയ സ്ത്രീകളും രാജകുമാരികളും അഭിഷേകത്തിനുള്ള വസ്തുക്കൾ കൊണ്ടുവരും; ആറാം പ്രാവശ്യം ദ്രൗപദി തന്നെ നിനക്കരികിൽ എത്തും.
അഗ്നിം ജുഹോതു വൈ ധൌമ്യഃ സംശിതാത്മാ ദ്വിജോത്തമഃ । അദ്യ ത്വാമഭിഷിഞ്ചന്തു ചാതുര്വൈദ്യാ ദ്വിജാതയഃ
ധൗമ്യൻ എന്ന ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠൻ, മനസ്സിൽ ദൃഢതയുള്ളവൻ, അഗ്നിയിൽ ഹോമം നടത്തട്ടെ; ഇന്ന്VEDപണ്ഡിതരായ ദ്വിജന്മാർ നിന്നെ അഭിഷേകം ചെയ്യട്ടെ.