യഥാ വാരാണസീ ദഗ്ധാ സാശ്വാ സരഥകുഞ്ജരാ । സാനുബന്ധസ്തു കൃഷ്ണേന കാശീനാമൃഷഭോ ഹതഃ
വാരണാസി കുതിരകളും രഥങ്ങളും ആനകളും സഹിതം കത്തിക്കളഞ്ഞതുപോലെയും, കൃഷ്ണൻ കാശികളുടെ നായകനെയും അനുചരന്മാരോടൊപ്പം സംഹരിച്ചതുപോലെയും,
തഥാ നാഗപുരം ദഗ്ധ്വാ ശങ്ഖചക്രഗദാധരഃ । സ്വയം കാലേശ്വരോ ഭൂത്വാ നാശയിഷ്യതി കൌരവാന്
അങ്ങനെ തന്നെ, ശംഖം, ചക്രം, ഗദ എന്നിവ കൈവശമുള്ളവൻ, തന്നെ കാലേശ്വരനാക്കി, നാഗപുരം കത്തിച്ചശേഷം കൌരവരെ നശിപ്പിക്കും.
പാരിജാതഹരം ഹ്യേനമേകം യദുസുഖാവഹമ്। നാഭ്യവര്തത സംരബ്ധോ വൃത്രഹാ വസുഭിഃ സഹ
പാരിജാതം കൊണ്ടുവന്നവനും യദുക്കൾക്ക് സന്തോഷം നൽകുന്നവനുമായ ഇവനെ, ക്രുദ്ധനായ ഇന്ദ്രനും വസുക്കളോടൊപ്പം നേരിട്ട് എതിര്ത്തിട്ടില്ല.
പ്രാപ്യ നിര്മോചനേ പാശാന്ഷട്സഹസ്രാംസ്തരസ്വിനഃ । ഹൃതാസ്തേ വാസുദേവേന ഹ്യുപസങ്ക്രമ്യ കൌരവാന്
നിർമോചനത്തിൽ വേഗത്തിൽ വന്ന ആറായിരം പാശങ്ങൾ പോലും, വാസുദേവൻ കൌരവരെ സമീപിച്ചപ്പോൾ എടുത്തു കളഞ്ഞു.
ദ്വാരമാസാദ്യ സൌഭസ്യ വിധൂയ ഗദയാ ഗിരിമ്। ദ്യുമത്സേനഃ സഹാമാത്യഃ കൃഷ്ണേന വിനിപാതിതഃ
സൗഭ നഗരത്തിന്റെ വാതിലിൽ എത്തിയപ്പോൾ, ദ്യുമത്സേനനും അവന്റെ മന്ത്രിമാരും കൃഷ്ണന്റെ ഗദയാൽ ഒരു പർവതംപോലെ തകർന്നു വീണു.
ശേഷവത്ത്വാത്കുരൂണാം തു ധര്മാപേക്ഷീ തഥാഽച്യുതഃ । ക്ഷമതേ പുണ്ഡരീകാക്ഷഃ ശക്തഃ സന്പാപകര്മണാമ്
കുരുക്കളുടെ ചിലർ ഇപ്പോഴും ശേഷിക്കുന്നതിനാലും, ധർമ്മം മാനിച്ചുകൊണ്ടുമാണ്, പുണ്ഡരീകാക്ഷനായ അച്യുതൻ അവരെ സഹിക്കുന്നത്. ദുഷ്ടന്മാരെ നശിപ്പിക്കാൻ അവനു കഴിയും.
ഏതേ ഹി യദി ഗോവിന്ദമിച്ഛന്തി സഹ രാജഭിഃ । അദ്യൈവാതിഥയഃ സര്വേ ഭവിഷ്യന്തി യമസ്യ തേ
ഇവർ രാജാക്കന്മാരോടൊപ്പം ഗോവിന്ദനെ എതിർക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചാൽ, ഇന്നുതന്നെ ഇവർ എല്ലാവരും യമന്റെ അതിഥികളാകും.
യഥാ വായോസ്തൃണാഗ്രണി വശം യാന്തി ബലീയസഃ। തഥാ ചക്രഭൃതഃ സര്വേ വശമേഷ്യന്തി കൌരവാഃ
വായുവിന്റെ ശക്തിയിൽ പുല്ലിന്റെ തുമ്പുകൾ വഴങ്ങുന്നതുപോലെ, ചക്രധാരിയായവന്റെ അധികാരത്തിന് കീഴിൽ കൌരവർ എല്ലാവരും വരും.
വിദുരേണൈവമുക്തേ തു കേശവോ വാക്യമബ്രവീത് । ധൃതരാഷ്ട്രമഭിപ്രേക്ഷ്യ സുഹൃദാം ശ്രൃണ്വതാം മിഥഃ
വിദുരൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, കേശവൻ സുഹൃത്തുക്കൾ തമ്മിൽ കേൾക്കുമ്പോൾ ധൃതരാഷ്ട്രനെ നോക്കി സംസാരിച്ചു.
രാജന്നേതേ യദി ക്രുദ്ധാ മാം നിഗൃഹ്ണീയുരോജസാ । ഏതേ വാ മാമഹം വൈനാനനുജാനീഹി പാര്ഥിവ
രാജാവേ, ഇവർ കോപത്തോടെ എന്നെ ബലാൽ പിടിച്ചുവെക്കാൻ ശ്രമിച്ചാൽ, അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ഇവരെ പിടിച്ചുവെച്ചാൽ, അതിന് അനുമതി തരണമേ രാജൻ.
ഏതാന്ഹി സര്വാന്സംരബ്ധാന്നിയന്തുമഹമുത്സഹേ । ന ത്വഹം നിന്ദിതം കര്മ കുര്യാം പാപം കഥംചന
കോപത്തിൽ ഉള്ള ഇവരെ ഞാൻ തടയാൻ കഴിയും. എങ്കിലും ഞാൻ ഒരിക്കലും അപകീർത്തിയുള്ളതോ പാപകരമായതോ ആയ പ്രവൃത്തി ചെയ്യില്ല.
പാണ്ഡവാര്ഥേ ഹി ലുഭ്യന്തഃ സ്വാര്ഥാന്ഹാസ്യന്തി തേ സുതാഃ । ഏതേ ചേദേവമിച്ഛന്തി കൃതകാര്യോ യുധിഷ്ഠിരഃ
പാണ്ഡവരുടെ കാര്യം നേടാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, നിന്റെ മക്കൾ തങ്ങളുടെ സ്വാർത്ഥം ഉപേക്ഷിക്കും. ഇവർ ഇങ്ങനെ ആഗ്രഹിച്ചാൽ, യുദ്ധിഷ്ഠിരന്റെ ലക്ഷ്യം സാധിക്കും.
അദ്യൈവ ഹ്യഹമേനാംശ്ച യേ ചൈനാനനു ഭാരത । നിഗൃഹ്യ രാജന്പാര്ഥേഭ്യോ ദദ്യാം കിം ദുഷ്കൃതം ഭവേത്
ഭാരതാവംശജനായ രാജാവേ, ഇന്നുതന്നെ ഞാൻ ഇവരെയും ഇവരെ പിന്തുടരുന്നവരെയും പിടിച്ചു പാണ്ഡവന്മാർക്ക് കൈമാറാൻ കഴിയും. അതിൽ എന്ത് തെറ്റുണ്ട്?
ഏഷ മേ നിശ്ചയോ രാജന്യദ്യേഷോഽസ്യ വിനിശ്ചയഃ । നര്ദന്തു സഹിതാഃ ശങ്ഖാഃ പണവാനകനിസ്വനൈഃ
രാജാവേ, ഇതാണ് എന്റെ തീരുമാനമെന്നു പറയാം; നിന്റെ തീരുമാനവും ഇതേ ആണെങ്കിൽ, ശംഖങ്ങളും മൃദംഗങ്ങളും ഒരുമിച്ച് മുഴങ്ങട്ടെ.
അനായാസേന പാര്ഥാനാം പര്വതാം ച ശിവം മഹത്। നിഗൃഹ്യ രാജന്പാര്ഥേഭ്യോ ദദ്യാം ചേത്സുകൃതം ഭവേത്
പാണ്ഡവന്മാർക്കായി ഞാൻ എളുപ്പത്തിൽ വലിയ ശുഭകരമായ പർവതം പിടിച്ചു അവർക്കു നൽകാൻ കഴിഞ്ഞാൽ, അതു നല്ല പ്രവൃത്തി ആയിരിക്കും.
ഇദം തു ന പ്രവര്തേയം നിന്ദിതം കര്മ ഭാരത । സന്നിധൌ തേ മഹാരാജ ക്രോധജം പാപബുദ്ധിജമ്
ഭാരതാവംശജനായ മഹാരാജാവേ, നിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ കോപത്തിൽ നിന്നോ ദുഷ്ടബുദ്ധിയിൽ നിന്നോ ജനിക്കുന്ന അപകീർത്തികരമായ പ്രവൃത്തി ഞാൻ ഒരിക്കലും ചെയ്യില്ല.
ഏഷ ദുര്യോധനോ രാജന്യഥേച്ഛതി തഥാഽസ്തു തത്। അഹം തു സര്വാംസ്തനയാനനുജാനാമി തേ നൃപ
രാജാവേ, ഈ ദുര്യോധനൻ എങ്ങനെ ആഗ്രഹിക്കുമോ അതുപോലെ ആകട്ടെ. എന്നാൽ ഞാൻ നിന്റെ മക്കൾക്ക് എല്ലാവർക്കും അനുമതി നൽകുന്നു.
ഏതച്ഛ്രുത്വാ തു വിദുരം ധൃതരാഷ്ട്രോഽഭ്യഭാഷത । ക്ഷിപ്രമാനയ തം പാപം രാജ്യലുബ്ധം സുയോധനമ്
ഇത് കേട്ട ധൃതരാഷ്ട്രൻ വിദുരനോട് പറഞ്ഞു: 'ആ രാജ്യം നേടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന പാപിയായ സുവ്യോധനനെ വേഗത്തിൽ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക.'
സഹമിത്രം സഹാമാത്യം സസോദര്യം സഹാനുഗമ്। ശക്നുയാം യദി പന്ഥാനമവതാരയിതും പുനഃ
അവന്റെ സുഹൃത്തുക്കളെയും മന്ത്രിമാരെയും സഹോദരന്മാരെയും അനുയായികളെയും കൂട്ടി, ഞാൻ വീണ്ടും അവനെ തന്റെ വഴി വിട്ട് തിരിച്ചു കൊണ്ടുവരാൻ കഴിഞ്ഞാൽ എത്ര നല്ലത്.
തതോ ദുര്യോധനം ക്ഷത്താ പുനഃ പ്രാവേശയത്മഭാമ് । അകാമം ഭ്രാതൃഭിഃ സാര്ധം രാജഭിഃ പരിവാരിതമ്
അതിനുശേഷം വിദുരൻ, ഇഷ്ടമില്ലാതിരുന്ന ദുര്യോധനനെ സഹോദരന്മാരും രാജാക്കന്മാരും ചുറ്റിപ്പറ്റി വീണ്ടും അകത്തേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു.
അഥ ദുരോയധനം രാജാ ധൃതരാഷ്ട്രോഽഭ്യഭാഷത । കര്ണദുഃശാസനാഭ്യാം ച രാജഭിശ്ചാപി സംവൃതമ്
അതിനുശേഷം രാജാവായ ധൃതരാഷ്ട്രൻ, കര്ണനും ദുഃശാസനനും മറ്റു രാജാക്കന്മാരും ചുറ്റിയിരുന്ന ദുര്യോധനനോട് സംസാരിച്ചു.
നൃശംസ പാപഭൂയിഷ്ഠ ക്ഷുദ്രകര്മസഹായവാന്। പാപൈഃ സഹായൈഃ സംഹത്യ പാപം കര്മ ചികീര്ഷസി
നിഷ്ഠുരനും ഏറ്റവും പാപിയായവനും ചീത്ത പ്രവൃത്തികളിൽ കൂട്ടുകാരുള്ളവനുമാണ് നീ. ദുഷ്ടന്മാരെ കൂട്ടി ചേർന്ന് നീ പാപം ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.
അശക്യമയശസ്യം ച സദ്ഭിശ്ചാപി വിഗര്ഹിതമ് । യഥാ ത്വാദൃശകോ മൂഢോ വ്യവസ്യേത്കുലപാംസനഃ
ഇത്തരം ഒരു പ്രവൃത്തി അസാധ്യവും, അപകീർത്തികരവും, സദാചാരമുള്ളവർ tarafından നിന്ദിക്കപ്പെടുന്നതുമാണ്. എന്നിരുന്നാലും, നീയോ, അജ്ഞാനിയും കുടുംബത്തിന് കളങ്കവും ആയവൻ, ഇതിന് തീരുമാനിച്ചിരിക്കുന്നു.
ത്വമിമം പുണ്ഡരീകാക്ഷമപ്രധൃഷ്യം ദുരാസദമ് । പാപൈഃ സഹായൈഃ സംഹത്യ നിഗ്രഹീതും കിലേച്ഛസി
നീ ദുഷ്ടന്മാരെ കൂട്ടിച്ചേർത്ത്, അത്യന്തം പ്രാപ്യമല്ലാത്തതും സമീപിക്കാനാകാത്തതുമായ ഈ കമലനയനനെ കീഴടക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
യോ ന ശക്യോ ബലാത്കര്തും ദേവൈരപി സവാസവൈഃ । തം ത്വം പ്രാര്ഥയസേ മന്ദ ബാലശ്ചന്ദ്രമസം യഥാ
ദേവന്മാരും ഇന്ദ്രനും ചേർന്നാലും ബലപ്രയോഗം കൊണ്ട് കീഴടക്കാൻ കഴിയാത്തവനെയാണ് നീ, അജ്ഞാനിയായ ബാലൻ പോലെ, പിടികൂടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്.
ദേവൈര്മനുഷ്യൈര്ഗന്ധര്വൈരസുരൈരുരഗൈശ്ച യഃ। ന സോഢും സമരേ ശക്യസ്തം ന ബുധ്യസി കേശവമ്
ദേവന്മാർക്കും മനുഷ്യർക്കും ഗാന്ധർവന്മാർക്കും അസുരന്മാർക്കും പാമ്പുകൾക്കും യുദ്ധത്തിൽ നേരിടാൻ കഴിയാത്തവനെയാണ് നീ, കേശവനെ, മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല.
ദുര്ഗ്രാഹ്യഃ പാണിനാ വായുര്ദുസ്പര്ശഃ പാണിനാ ശശീ । ദുര്ധരാ പൃഥിവീ മൂര്ധ്നാ ദുര്ഗ്രാഹ്യഃ കേശവോ ബലാത്
കൈകൊണ്ട് കാറ്റിനെ പിടിക്കാൻ കഴിയില്ല, കൈകൊണ്ട് ചന്ദ്രനെ തൊടാൻ കഴിയില്ല, തലകൊണ്ട് ഭൂമിയെ ചുമക്കാൻ കഴിയില്ല, അതുപോലെ ബലാൽ കേശവനെ പിടിക്കാൻ കഴിയില്ല.
ഇത്യുക്തേ ധൃതരാഷ്ട്രേണ ക്ഷത്താഽപി വിദുരോഽബ്രവീത്। ദുര്യോധനമഭിപ്രേക്ഷ്യ ധാര്തരാഷ്ട്രമമര്ഷണമ്
ഇങ്ങനെ ധൃതരാഷ്ട്രൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ, വിദുരൻ ദുർയോധനനെ നോക്കി, ക്രോധഭരിതനായ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ദുര്യോധന നിബോധേദം വചനം മമ സാംപ്രതമ്। സൌഭദ്വാരേ വാനരേന്ദ്രോ ദ്വിവിദോ നാമ നാമതഃ। ശിലാവര്ഷേണ മഹതാ ഛാദയാമാസ കേശവമ്
ദുർയോധന, എന്റെ ഈ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധിക്കണം: സൗഭയുടെ വാതിലിൽ വാനരരാജാവായ ദ്വിവിദൻ ഒരിക്കൽ വലിയ കല്ലുവർഷം കൊണ്ട് കേശവനെ മൂടിയിരുന്നു.
ഗ്രഹീതുകാമോ വിക്രമ്യ സര്വയത്നേന മാധവമ് । ഗ്രഹീതും നാശകച്ചൈനം തം ത്വം പ്രാര്ഥയസേ ബലാത്
മാധവനെ പിടിക്കാൻ ദ്വിവിദൻ മുഴുവൻ ശക്തിയും ഉപയോഗിച്ചു, പക്ഷേ അവനെ പിടിക്കാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു. എന്നാൽ നീയോ, ബലാൽ അവനെ കീഴടക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.