ധൃതരാഷ്ട്രം തതശ്ചൈവ വിദുരം ചാന്വഭാഷത । തേഷാമേതമഭിപ്രായമാചചക്ഷേ സ്മയന്നിവ
അതിനുശേഷം, ധൃതരാഷ്ട്രനെയും വിദുരനെയും സമീപിച്ച്, സത്യകി ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ ആ രഹസ്യ ഉദ്ദേശം അവരോട് വെളിപ്പെടുത്തി.
ധര്മാദര്ഥാച്ച കാമാച്ച കര്മ സാധുവിഗര്ഹിതമ് । മന്ദാഃ കര്തുമിഹേച്ഛന്തി ന ചാവാപ്യം കഥംചന
ധർമ്മത്തിലും ലാഭത്തിലും ആസ്വാദനത്തിലും കുറ്റംപറയപ്പെടുന്ന പ്രവൃത്തി ചെയ്യാൻ, മന്ദബുദ്ധിയുള്ളവർ ഇവിടെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എന്നാൽ അതു എങ്ങനെയും സാധ്യമല്ല.
പുരാ വികുര്വതേ മൂഢാഃ പാപാത്മാനഃ സമാഗതാഃ । ധര്ഷിതാഃ കാമമന്യുഭ്യാം ക്രോധലോഭവശാനുഗാഃ
മുന്പ് തന്നെ, ഈ ഭ്രാന്തന്മാർ, പാപപൂർണ്ണമായ മനസ്സുള്ളവർ, ഒരുമിച്ച് ചേരുമ്പോൾ, കോപവും മോഹവും പിടിച്ചുപറ്റി, ക്രോധവും ലോഭവും അനുസരിച്ച് പെരുമാറി.
ഇമം ഹി പുണ്ഡരീകാക്ഷം ജിഘൃക്ഷന്ത്യല്പചേതസഃ। പടേനാഗ്നിം പ്രജ്വലിതം യഥാ ബാലാ യഥാ ജഡാഃ
ഈ ചുരുങ്ങിയ മനസ്സുള്ളവർ, ഈ കമലനേത്രനെയാണ് പിടിക്കാനാഗ്രഹിക്കുന്നത്. കുട്ടികൾ അഗ്നിയെ വസ്ത്രത്തിൽ പിടിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതുപോലെയാണ് ഇവരുടെ അവസ്ഥ.
സാത്യകേസ്തദ്വചഃ ശ്രുത്വാ വിദുരോ ദീര്ഘദര്ശിവാന് । ധൃതരാഷ്ട്രം മഹാബാഹുമബ്രവീത്കുരുസംസദി
സത്യകിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട വിദുരൻ, ദൂരദർശിയായവൻ, ശക്തനായ ധൃതരാഷ്ട്രനോട് കുരുസഭയിൽ പറഞ്ഞു.
രാജന്പരീതകാലാസ്തേ പുത്രാഃ സര്വേ പരന്തപ । അസക്യമയശസ്യം ച കര്തും കര്മ സമുദ്യതാഃ
രാജാവേ, ശത്രുക്കൾക്ക് ഭയംവകുന്നവനേ, നിന്റെ മക്കൾ എല്ലാവരും വിധിയുടെ പിടിയിലാണ്. അവർ ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കുന്ന പ്രവൃത്തി neither സാധ്യമല്ല, neither യശസ്സും നൽകില്ല.
ഇമം ഹി പുണ്ഡരീകാക്ഷമഭിഭൂയ പ്രസഹ്യ ച । നിഗ്രഹീതും കിലേച്ഛന്തി സഹിതാ വാസവാനുജമ്
ഇവർ ചേർന്ന്, ഈ കമലനേത്രനെയും വാസവന്റെ സഹോദരനെയും ബലമായി കീഴടക്കി പിടിക്കാനാണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്.
ഇമം പുരുഷശാര്ദൂലമപ്രധൃഷ്യം ദുരസദമ് । ആസാദ്യ നഭവിഷ്യന്തി പതങ്ഗാ ഇവ പാവകമ്
പറയപ്പെട്ട ഈ പുരുഷശാർദൂലനെ, അതായത് അതിജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവനെയും സമീപിച്ചാൽ, അവർ തീയിൽ ചാടുന്ന ചിറകുള്ള പുഴുക്കളെപ്പോലെ നശിച്ചുപോകും.
അയമിച്ഛന്ഹി താന്സര്വാന്യുധ്യമാനാഞ്ജനാര്ദനഃ । സിംഹോ നാഗാനിവ ക്രുദ്ധോ ഗമയേദ്യമസാദനമ്
ജനാർദ്ദനൻ ആഗ്രഹിച്ചാൽ, യുദ്ധം ചെയ്യുന്നവരെ സിംഹം ആനകളെ നശിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, യമലോകത്തിലേക്ക് അയക്കാൻ കഴിയും.
ന ത്വയം നിന്ദിതം കര്മ കുര്യാത്പാപം കഥംചന । ന ച ധര്മാദപക്രാമദേച്യുതഃ പുരുഷോത്തമഃ
എന്നാൽ ഈ അച്യുതൻ, പുരുഷോത്തമൻ, ഒരിക്കലും കുറ്റംപറയപ്പെടുന്ന പ്രവൃത്തി ചെയ്യുകയോ പാപം ചെയ്യുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല. ധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് ഒരിക്കലും വിട്ടുമാറുന്നില്ല.
യഥാ വാരാണസീ ദഗ്ധാ സാശ്വാ സരഥകുഞ്ജരാ । സാനുബന്ധസ്തു കൃഷ്ണേന കാശീനാമൃഷഭോ ഹതഃ
വാരണാസി കുതിരകളും രഥങ്ങളും ആനകളും സഹിതം കത്തിക്കളഞ്ഞതുപോലെയും, കൃഷ്ണൻ കാശികളുടെ നായകനെയും അനുചരന്മാരോടൊപ്പം സംഹരിച്ചതുപോലെയും,
തഥാ നാഗപുരം ദഗ്ധ്വാ ശങ്ഖചക്രഗദാധരഃ । സ്വയം കാലേശ്വരോ ഭൂത്വാ നാശയിഷ്യതി കൌരവാന്
അങ്ങനെ തന്നെ, ശംഖം, ചക്രം, ഗദ എന്നിവ കൈവശമുള്ളവൻ, തന്നെ കാലേശ്വരനാക്കി, നാഗപുരം കത്തിച്ചശേഷം കൌരവരെ നശിപ്പിക്കും.
പാരിജാതഹരം ഹ്യേനമേകം യദുസുഖാവഹമ്। നാഭ്യവര്തത സംരബ്ധോ വൃത്രഹാ വസുഭിഃ സഹ
പാരിജാതം കൊണ്ടുവന്നവനും യദുക്കൾക്ക് സന്തോഷം നൽകുന്നവനുമായ ഇവനെ, ക്രുദ്ധനായ ഇന്ദ്രനും വസുക്കളോടൊപ്പം നേരിട്ട് എതിര്ത്തിട്ടില്ല.
പ്രാപ്യ നിര്മോചനേ പാശാന്ഷട്സഹസ്രാംസ്തരസ്വിനഃ । ഹൃതാസ്തേ വാസുദേവേന ഹ്യുപസങ്ക്രമ്യ കൌരവാന്
നിർമോചനത്തിൽ വേഗത്തിൽ വന്ന ആറായിരം പാശങ്ങൾ പോലും, വാസുദേവൻ കൌരവരെ സമീപിച്ചപ്പോൾ എടുത്തു കളഞ്ഞു.
ദ്വാരമാസാദ്യ സൌഭസ്യ വിധൂയ ഗദയാ ഗിരിമ്। ദ്യുമത്സേനഃ സഹാമാത്യഃ കൃഷ്ണേന വിനിപാതിതഃ
സൗഭ നഗരത്തിന്റെ വാതിലിൽ എത്തിയപ്പോൾ, ദ്യുമത്സേനനും അവന്റെ മന്ത്രിമാരും കൃഷ്ണന്റെ ഗദയാൽ ഒരു പർവതംപോലെ തകർന്നു വീണു.
ശേഷവത്ത്വാത്കുരൂണാം തു ധര്മാപേക്ഷീ തഥാഽച്യുതഃ । ക്ഷമതേ പുണ്ഡരീകാക്ഷഃ ശക്തഃ സന്പാപകര്മണാമ്
കുരുക്കളുടെ ചിലർ ഇപ്പോഴും ശേഷിക്കുന്നതിനാലും, ധർമ്മം മാനിച്ചുകൊണ്ടുമാണ്, പുണ്ഡരീകാക്ഷനായ അച്യുതൻ അവരെ സഹിക്കുന്നത്. ദുഷ്ടന്മാരെ നശിപ്പിക്കാൻ അവനു കഴിയും.
ഏതേ ഹി യദി ഗോവിന്ദമിച്ഛന്തി സഹ രാജഭിഃ । അദ്യൈവാതിഥയഃ സര്വേ ഭവിഷ്യന്തി യമസ്യ തേ
ഇവർ രാജാക്കന്മാരോടൊപ്പം ഗോവിന്ദനെ എതിർക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചാൽ, ഇന്നുതന്നെ ഇവർ എല്ലാവരും യമന്റെ അതിഥികളാകും.
യഥാ വായോസ്തൃണാഗ്രണി വശം യാന്തി ബലീയസഃ। തഥാ ചക്രഭൃതഃ സര്വേ വശമേഷ്യന്തി കൌരവാഃ
വായുവിന്റെ ശക്തിയിൽ പുല്ലിന്റെ തുമ്പുകൾ വഴങ്ങുന്നതുപോലെ, ചക്രധാരിയായവന്റെ അധികാരത്തിന് കീഴിൽ കൌരവർ എല്ലാവരും വരും.
വിദുരേണൈവമുക്തേ തു കേശവോ വാക്യമബ്രവീത് । ധൃതരാഷ്ട്രമഭിപ്രേക്ഷ്യ സുഹൃദാം ശ്രൃണ്വതാം മിഥഃ
വിദുരൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, കേശവൻ സുഹൃത്തുക്കൾ തമ്മിൽ കേൾക്കുമ്പോൾ ധൃതരാഷ്ട്രനെ നോക്കി സംസാരിച്ചു.
രാജന്നേതേ യദി ക്രുദ്ധാ മാം നിഗൃഹ്ണീയുരോജസാ । ഏതേ വാ മാമഹം വൈനാനനുജാനീഹി പാര്ഥിവ
രാജാവേ, ഇവർ കോപത്തോടെ എന്നെ ബലാൽ പിടിച്ചുവെക്കാൻ ശ്രമിച്ചാൽ, അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ഇവരെ പിടിച്ചുവെച്ചാൽ, അതിന് അനുമതി തരണമേ രാജൻ.
ഏതാന്ഹി സര്വാന്സംരബ്ധാന്നിയന്തുമഹമുത്സഹേ । ന ത്വഹം നിന്ദിതം കര്മ കുര്യാം പാപം കഥംചന
കോപത്തിൽ ഉള്ള ഇവരെ ഞാൻ തടയാൻ കഴിയും. എങ്കിലും ഞാൻ ഒരിക്കലും അപകീർത്തിയുള്ളതോ പാപകരമായതോ ആയ പ്രവൃത്തി ചെയ്യില്ല.
പാണ്ഡവാര്ഥേ ഹി ലുഭ്യന്തഃ സ്വാര്ഥാന്ഹാസ്യന്തി തേ സുതാഃ । ഏതേ ചേദേവമിച്ഛന്തി കൃതകാര്യോ യുധിഷ്ഠിരഃ
പാണ്ഡവരുടെ കാര്യം നേടാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, നിന്റെ മക്കൾ തങ്ങളുടെ സ്വാർത്ഥം ഉപേക്ഷിക്കും. ഇവർ ഇങ്ങനെ ആഗ്രഹിച്ചാൽ, യുദ്ധിഷ്ഠിരന്റെ ലക്ഷ്യം സാധിക്കും.
അദ്യൈവ ഹ്യഹമേനാംശ്ച യേ ചൈനാനനു ഭാരത । നിഗൃഹ്യ രാജന്പാര്ഥേഭ്യോ ദദ്യാം കിം ദുഷ്കൃതം ഭവേത്
ഭാരതാവംശജനായ രാജാവേ, ഇന്നുതന്നെ ഞാൻ ഇവരെയും ഇവരെ പിന്തുടരുന്നവരെയും പിടിച്ചു പാണ്ഡവന്മാർക്ക് കൈമാറാൻ കഴിയും. അതിൽ എന്ത് തെറ്റുണ്ട്?
ഏഷ മേ നിശ്ചയോ രാജന്യദ്യേഷോഽസ്യ വിനിശ്ചയഃ । നര്ദന്തു സഹിതാഃ ശങ്ഖാഃ പണവാനകനിസ്വനൈഃ
രാജാവേ, ഇതാണ് എന്റെ തീരുമാനമെന്നു പറയാം; നിന്റെ തീരുമാനവും ഇതേ ആണെങ്കിൽ, ശംഖങ്ങളും മൃദംഗങ്ങളും ഒരുമിച്ച് മുഴങ്ങട്ടെ.
അനായാസേന പാര്ഥാനാം പര്വതാം ച ശിവം മഹത്। നിഗൃഹ്യ രാജന്പാര്ഥേഭ്യോ ദദ്യാം ചേത്സുകൃതം ഭവേത്
പാണ്ഡവന്മാർക്കായി ഞാൻ എളുപ്പത്തിൽ വലിയ ശുഭകരമായ പർവതം പിടിച്ചു അവർക്കു നൽകാൻ കഴിഞ്ഞാൽ, അതു നല്ല പ്രവൃത്തി ആയിരിക്കും.
ഇദം തു ന പ്രവര്തേയം നിന്ദിതം കര്മ ഭാരത । സന്നിധൌ തേ മഹാരാജ ക്രോധജം പാപബുദ്ധിജമ്
ഭാരതാവംശജനായ മഹാരാജാവേ, നിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ കോപത്തിൽ നിന്നോ ദുഷ്ടബുദ്ധിയിൽ നിന്നോ ജനിക്കുന്ന അപകീർത്തികരമായ പ്രവൃത്തി ഞാൻ ഒരിക്കലും ചെയ്യില്ല.
ഏഷ ദുര്യോധനോ രാജന്യഥേച്ഛതി തഥാഽസ്തു തത്। അഹം തു സര്വാംസ്തനയാനനുജാനാമി തേ നൃപ
രാജാവേ, ഈ ദുര്യോധനൻ എങ്ങനെ ആഗ്രഹിക്കുമോ അതുപോലെ ആകട്ടെ. എന്നാൽ ഞാൻ നിന്റെ മക്കൾക്ക് എല്ലാവർക്കും അനുമതി നൽകുന്നു.
ഏതച്ഛ്രുത്വാ തു വിദുരം ധൃതരാഷ്ട്രോഽഭ്യഭാഷത । ക്ഷിപ്രമാനയ തം പാപം രാജ്യലുബ്ധം സുയോധനമ്
ഇത് കേട്ട ധൃതരാഷ്ട്രൻ വിദുരനോട് പറഞ്ഞു: 'ആ രാജ്യം നേടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന പാപിയായ സുവ്യോധനനെ വേഗത്തിൽ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക.'
സഹമിത്രം സഹാമാത്യം സസോദര്യം സഹാനുഗമ്। ശക്നുയാം യദി പന്ഥാനമവതാരയിതും പുനഃ
അവന്റെ സുഹൃത്തുക്കളെയും മന്ത്രിമാരെയും സഹോദരന്മാരെയും അനുയായികളെയും കൂട്ടി, ഞാൻ വീണ്ടും അവനെ തന്റെ വഴി വിട്ട് തിരിച്ചു കൊണ്ടുവരാൻ കഴിഞ്ഞാൽ എത്ര നല്ലത്.
തതോ ദുര്യോധനം ക്ഷത്താ പുനഃ പ്രാവേശയത്മഭാമ് । അകാമം ഭ്രാതൃഭിഃ സാര്ധം രാജഭിഃ പരിവാരിതമ്
അതിനുശേഷം വിദുരൻ, ഇഷ്ടമില്ലാതിരുന്ന ദുര്യോധനനെ സഹോദരന്മാരും രാജാക്കന്മാരും ചുറ്റിപ്പറ്റി വീണ്ടും അകത്തേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു.