ദുര്യോധനസ്യ കര്ണസ്യ ശകുനേഃ സൌബലസ്യ ച। ദുഃശാസനചതുര്ഥാനാമിദമാസീദ്വിചേഷ്ടിതമ്
ദുര്യോധനൻ, കർണ്ണൻ, സൌബലപുത്രൻ ശകുനി, ദുഃശാസനൻ—ഈ നാലുപേരും ചേർന്ന് ഇങ്ങനെ ആസൂത്രണം ചെയ്തു.
പുരാഽയമസ്മാന്ഗൃഹ്ണാതി ക്ഷിപ്രകാരീ ജനാര്ദനഃ । സഹിതോ ധൃതരാഷ്ട്രേണ രാജ്ഞാ ശാന്തനവേന ച
'ജനാർദ്ദനൻ, അതിവേഗത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നവൻ, ധൃതരാഷ്ട്രനും ശാന്തനുവിന്റെ മകനും കൂടെ നമ്മെ പിടിക്കുന്നതിനു മുമ്പ്…'
വയമേവ ഹൃഷീകേശം നിഗൃഹ്ണീമ ബലാദിവ। പ്രസഹ്യ പുരുഷവ്യാഘ്രമിന്ദ്രോ വൈരോചനിം യഥാ
'നാം തന്നെ ഈശികേശനെ ബലമായി പിടിക്കണം; പുരുഷസിംഹനായ അവനെ, ഇന്ദ്രൻ വിരോചനപുത്രനെ പിടിച്ചപോലെ, ഞങ്ങൾ കീഴടക്കണം.'
ശ്രുത്വാ ഗൃഹീതം വാര്ഷ്ണേയം പാണ്ഡവാ ഹതചേതസഃ । നിരുത്സാഹാ ഭവിഷ്യന്തി ഭഗ്നദംഷ്ട്രാ ഇവോരഗാഃ
വൃഷ്ണിവംശത്തിൽപെട്ട കൃഷ്ണനെ പിടിച്ചുവെന്നു കേട്ടാൽ, പാണ്ഡവന്മാർ മനസ്സുതളർന്ന്, പല്ലു ഒടിഞ്ഞുപോയ പാമ്പുകളെപോലെ ധൈര്യം നഷ്ടപ്പെടും.
അയം ഹ്യേഷാം മഹാബാഹുഃ സര്വേഷാം ശര്മ വര്മ ച । അസ്മിന്ഗൃഹീതേ വരദേ ഋഷഭേ സര്വസാത്വതാമ്। നിരുദ്യമാ ഭവിഷ്യന്തി പാണ്ഡവാഃ സോമകൈഃ സഹ
അവൻ തന്നെയാണ് അവരുടെ വലിയ കൈയുള്ള രക്ഷകനും കാവലും; വൃഷ്ണികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായി, സാത്വതരാശികളിൽ പ്രധാനനായ ഈശ്വരനെ പിടിച്ചാൽ, പാണ്ഡവരും സോമകന്മാരും ഉത്സാഹം മുഴുവനും നഷ്ടപ്പെടും.
തസ്മാദ്വയമിഹൈവൈകം കേശവം ക്ഷിപ്രകാരിണമ് । ക്രോശതോ ധൃതരാഷ്ട്രസ്യ ബദ്ധ്വാ യോത്സ്യാമഹേ രിപൂന്
അതിനാൽ, ഇവിടെ തന്നെ, വേഗത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന കേശവനെ ധൃതരാഷ്ട്രൻ നിലവിളിച്ചാലും കെട്ടി, പിന്നെ ശത്രുക്കളെ നേരിടാം.
തേഷാം പാപമഭിപ്രായം പാപാനാം ദുഷ്ടചേതസാമ്। ഇങ്ഗിതജ്ഞഃ കവിഃ ക്ഷിപ്രമന്വബുദ്ധ്യത സാത്യകിഃ
ദുഷ്ടഹൃദയങ്ങളായ ആ ആളുകളുടെ കുപ്രവൃത്തിയുള്ള ഉദ്ദേശം, മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിവുള്ള സത്യകി ഉടൻ തന്നെ മനസ്സിലാക്കി.
തദര്ഥമഭിനിഷ്ക്രമ്യ ഹാര്ദിക്യേന സഹാസ്ഥിതഃ । അബ്രവീത്കൃതവര്മാണം ക്ഷിപ്രം യോജയ വാഹിനീമ്
അതിനാൽ ഹാർദിക്യനോടൊപ്പം പുറത്ത് ചെന്ന കൃതവർമ്മൻ ഉടൻ പറഞ്ഞു: 'സൈന്യം ഒരുക്കൂ.'
വ്യൂഢാനീകഃ സഭാദ്വാരമുപതിഷ്ഠസ്വ ദംശിതഃ । യാവദാഖ്യാമ്യഹം ചൈതത്കൃഷ്ണായാക്ലിഷ്ടകാരിണേ
സൈന്യം നിരത്തി, നീ ജാഗ്രതയോടെ സഭയുടെ വാതിലിൽ കാത്തിരിക്കുക. ഞാൻ ഇതെല്ലാം കൃഷ്ണനോട് പറഞ്ഞ് വരാം.
സ പ്രവിശ്യ സഭാം വീരഃ സിംഹോ ഗിരിഗുഹാമിവ । ആചഷ്ട തമഭിപ്രായം കേശവായ മഹാത്മനേ
ശൂരനായവൻ, ഒരു സിംഹം മലകുഹരത്തിലേക്ക് കടക്കുന്നതുപോലെ, സഭയിൽ കയറി മഹാത്മാവായ കേശവനോട് ആ ഉദ്ദേശം പറഞ്ഞു.
ധൃതരാഷ്ട്രം തതശ്ചൈവ വിദുരം ചാന്വഭാഷത । തേഷാമേതമഭിപ്രായമാചചക്ഷേ സ്മയന്നിവ
അതിനുശേഷം, ധൃതരാഷ്ട്രനെയും വിദുരനെയും സമീപിച്ച്, സത്യകി ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ ആ രഹസ്യ ഉദ്ദേശം അവരോട് വെളിപ്പെടുത്തി.
ധര്മാദര്ഥാച്ച കാമാച്ച കര്മ സാധുവിഗര്ഹിതമ് । മന്ദാഃ കര്തുമിഹേച്ഛന്തി ന ചാവാപ്യം കഥംചന
ധർമ്മത്തിലും ലാഭത്തിലും ആസ്വാദനത്തിലും കുറ്റംപറയപ്പെടുന്ന പ്രവൃത്തി ചെയ്യാൻ, മന്ദബുദ്ധിയുള്ളവർ ഇവിടെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എന്നാൽ അതു എങ്ങനെയും സാധ്യമല്ല.
പുരാ വികുര്വതേ മൂഢാഃ പാപാത്മാനഃ സമാഗതാഃ । ധര്ഷിതാഃ കാമമന്യുഭ്യാം ക്രോധലോഭവശാനുഗാഃ
മുന്പ് തന്നെ, ഈ ഭ്രാന്തന്മാർ, പാപപൂർണ്ണമായ മനസ്സുള്ളവർ, ഒരുമിച്ച് ചേരുമ്പോൾ, കോപവും മോഹവും പിടിച്ചുപറ്റി, ക്രോധവും ലോഭവും അനുസരിച്ച് പെരുമാറി.
ഇമം ഹി പുണ്ഡരീകാക്ഷം ജിഘൃക്ഷന്ത്യല്പചേതസഃ। പടേനാഗ്നിം പ്രജ്വലിതം യഥാ ബാലാ യഥാ ജഡാഃ
ഈ ചുരുങ്ങിയ മനസ്സുള്ളവർ, ഈ കമലനേത്രനെയാണ് പിടിക്കാനാഗ്രഹിക്കുന്നത്. കുട്ടികൾ അഗ്നിയെ വസ്ത്രത്തിൽ പിടിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതുപോലെയാണ് ഇവരുടെ അവസ്ഥ.
സാത്യകേസ്തദ്വചഃ ശ്രുത്വാ വിദുരോ ദീര്ഘദര്ശിവാന് । ധൃതരാഷ്ട്രം മഹാബാഹുമബ്രവീത്കുരുസംസദി
സത്യകിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട വിദുരൻ, ദൂരദർശിയായവൻ, ശക്തനായ ധൃതരാഷ്ട്രനോട് കുരുസഭയിൽ പറഞ്ഞു.
രാജന്പരീതകാലാസ്തേ പുത്രാഃ സര്വേ പരന്തപ । അസക്യമയശസ്യം ച കര്തും കര്മ സമുദ്യതാഃ
രാജാവേ, ശത്രുക്കൾക്ക് ഭയംവകുന്നവനേ, നിന്റെ മക്കൾ എല്ലാവരും വിധിയുടെ പിടിയിലാണ്. അവർ ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കുന്ന പ്രവൃത്തി neither സാധ്യമല്ല, neither യശസ്സും നൽകില്ല.
ഇമം ഹി പുണ്ഡരീകാക്ഷമഭിഭൂയ പ്രസഹ്യ ച । നിഗ്രഹീതും കിലേച്ഛന്തി സഹിതാ വാസവാനുജമ്
ഇവർ ചേർന്ന്, ഈ കമലനേത്രനെയും വാസവന്റെ സഹോദരനെയും ബലമായി കീഴടക്കി പിടിക്കാനാണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്.
ഇമം പുരുഷശാര്ദൂലമപ്രധൃഷ്യം ദുരസദമ് । ആസാദ്യ നഭവിഷ്യന്തി പതങ്ഗാ ഇവ പാവകമ്
പറയപ്പെട്ട ഈ പുരുഷശാർദൂലനെ, അതായത് അതിജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവനെയും സമീപിച്ചാൽ, അവർ തീയിൽ ചാടുന്ന ചിറകുള്ള പുഴുക്കളെപ്പോലെ നശിച്ചുപോകും.
അയമിച്ഛന്ഹി താന്സര്വാന്യുധ്യമാനാഞ്ജനാര്ദനഃ । സിംഹോ നാഗാനിവ ക്രുദ്ധോ ഗമയേദ്യമസാദനമ്
ജനാർദ്ദനൻ ആഗ്രഹിച്ചാൽ, യുദ്ധം ചെയ്യുന്നവരെ സിംഹം ആനകളെ നശിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, യമലോകത്തിലേക്ക് അയക്കാൻ കഴിയും.
ന ത്വയം നിന്ദിതം കര്മ കുര്യാത്പാപം കഥംചന । ന ച ധര്മാദപക്രാമദേച്യുതഃ പുരുഷോത്തമഃ
എന്നാൽ ഈ അച്യുതൻ, പുരുഷോത്തമൻ, ഒരിക്കലും കുറ്റംപറയപ്പെടുന്ന പ്രവൃത്തി ചെയ്യുകയോ പാപം ചെയ്യുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല. ധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് ഒരിക്കലും വിട്ടുമാറുന്നില്ല.
യഥാ വാരാണസീ ദഗ്ധാ സാശ്വാ സരഥകുഞ്ജരാ । സാനുബന്ധസ്തു കൃഷ്ണേന കാശീനാമൃഷഭോ ഹതഃ
വാരണാസി കുതിരകളും രഥങ്ങളും ആനകളും സഹിതം കത്തിക്കളഞ്ഞതുപോലെയും, കൃഷ്ണൻ കാശികളുടെ നായകനെയും അനുചരന്മാരോടൊപ്പം സംഹരിച്ചതുപോലെയും,
തഥാ നാഗപുരം ദഗ്ധ്വാ ശങ്ഖചക്രഗദാധരഃ । സ്വയം കാലേശ്വരോ ഭൂത്വാ നാശയിഷ്യതി കൌരവാന്
അങ്ങനെ തന്നെ, ശംഖം, ചക്രം, ഗദ എന്നിവ കൈവശമുള്ളവൻ, തന്നെ കാലേശ്വരനാക്കി, നാഗപുരം കത്തിച്ചശേഷം കൌരവരെ നശിപ്പിക്കും.
പാരിജാതഹരം ഹ്യേനമേകം യദുസുഖാവഹമ്। നാഭ്യവര്തത സംരബ്ധോ വൃത്രഹാ വസുഭിഃ സഹ
പാരിജാതം കൊണ്ടുവന്നവനും യദുക്കൾക്ക് സന്തോഷം നൽകുന്നവനുമായ ഇവനെ, ക്രുദ്ധനായ ഇന്ദ്രനും വസുക്കളോടൊപ്പം നേരിട്ട് എതിര്ത്തിട്ടില്ല.
പ്രാപ്യ നിര്മോചനേ പാശാന്ഷട്സഹസ്രാംസ്തരസ്വിനഃ । ഹൃതാസ്തേ വാസുദേവേന ഹ്യുപസങ്ക്രമ്യ കൌരവാന്
നിർമോചനത്തിൽ വേഗത്തിൽ വന്ന ആറായിരം പാശങ്ങൾ പോലും, വാസുദേവൻ കൌരവരെ സമീപിച്ചപ്പോൾ എടുത്തു കളഞ്ഞു.
ദ്വാരമാസാദ്യ സൌഭസ്യ വിധൂയ ഗദയാ ഗിരിമ്। ദ്യുമത്സേനഃ സഹാമാത്യഃ കൃഷ്ണേന വിനിപാതിതഃ
സൗഭ നഗരത്തിന്റെ വാതിലിൽ എത്തിയപ്പോൾ, ദ്യുമത്സേനനും അവന്റെ മന്ത്രിമാരും കൃഷ്ണന്റെ ഗദയാൽ ഒരു പർവതംപോലെ തകർന്നു വീണു.
ശേഷവത്ത്വാത്കുരൂണാം തു ധര്മാപേക്ഷീ തഥാഽച്യുതഃ । ക്ഷമതേ പുണ്ഡരീകാക്ഷഃ ശക്തഃ സന്പാപകര്മണാമ്
കുരുക്കളുടെ ചിലർ ഇപ്പോഴും ശേഷിക്കുന്നതിനാലും, ധർമ്മം മാനിച്ചുകൊണ്ടുമാണ്, പുണ്ഡരീകാക്ഷനായ അച്യുതൻ അവരെ സഹിക്കുന്നത്. ദുഷ്ടന്മാരെ നശിപ്പിക്കാൻ അവനു കഴിയും.
ഏതേ ഹി യദി ഗോവിന്ദമിച്ഛന്തി സഹ രാജഭിഃ । അദ്യൈവാതിഥയഃ സര്വേ ഭവിഷ്യന്തി യമസ്യ തേ
ഇവർ രാജാക്കന്മാരോടൊപ്പം ഗോവിന്ദനെ എതിർക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചാൽ, ഇന്നുതന്നെ ഇവർ എല്ലാവരും യമന്റെ അതിഥികളാകും.
യഥാ വായോസ്തൃണാഗ്രണി വശം യാന്തി ബലീയസഃ। തഥാ ചക്രഭൃതഃ സര്വേ വശമേഷ്യന്തി കൌരവാഃ
വായുവിന്റെ ശക്തിയിൽ പുല്ലിന്റെ തുമ്പുകൾ വഴങ്ങുന്നതുപോലെ, ചക്രധാരിയായവന്റെ അധികാരത്തിന് കീഴിൽ കൌരവർ എല്ലാവരും വരും.
വിദുരേണൈവമുക്തേ തു കേശവോ വാക്യമബ്രവീത് । ധൃതരാഷ്ട്രമഭിപ്രേക്ഷ്യ സുഹൃദാം ശ്രൃണ്വതാം മിഥഃ
വിദുരൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, കേശവൻ സുഹൃത്തുക്കൾ തമ്മിൽ കേൾക്കുമ്പോൾ ധൃതരാഷ്ട്രനെ നോക്കി സംസാരിച്ചു.
രാജന്നേതേ യദി ക്രുദ്ധാ മാം നിഗൃഹ്ണീയുരോജസാ । ഏതേ വാ മാമഹം വൈനാനനുജാനീഹി പാര്ഥിവ
രാജാവേ, ഇവർ കോപത്തോടെ എന്നെ ബലാൽ പിടിച്ചുവെക്കാൻ ശ്രമിച്ചാൽ, അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ഇവരെ പിടിച്ചുവെച്ചാൽ, അതിന് അനുമതി തരണമേ രാജൻ.