ലപ്സ്യസേ വീരശയനം കാമമേതദവാപ്സ്യസി। സ്ഥിരോ ഭവ സഹാമാത്യോ വിമര്ദോ ഭവിതാ മഹാന്
നിനക്ക് വീരശയനം ലഭിക്കും; നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ ഇതു നേടാം. മന്ത്രിമാരോടൊപ്പം ഉറച്ചുനിൽക്കൂ; വലിയ സംഘർഷം ഉണ്ടാകും.
യച്ചൈതന്മന്യസേ മൂഢ ന മേ കശ്ചിദ്വ്യതിക്രമഃ। പാണ്ഡവേഷ്വിതി തത്സര്വം നിബോധ ത്വം നരാധിപ
നീ വിചാരിക്കുന്നതുപോലെ, പാണ്ഡവന്മാരോടൊന്നും തെറ്റായിട്ടില്ലെന്നു നീ കരുതുന്നു—രാജാവേ, അതെല്ലാം നീ മനസ്സിലാക്കണം.
ശ്രിയാം സംതപ്യമാനേന പാണ്ഡവാനാം മഹാത്മനാമ് । ത്വയാ ദുര്മന്ത്രിതം ദ്യൂതം സൌബലേന ച ഭാരത
മഹാത്മാക്കളായ പാണ്ഡവന്മാരുടെ ഐശ്വര്യത്തിൽ നീ ദഹിക്കാതെ, ദുഷ്ട ഉപദേശത്തോടും ശകുനിയോടും ചേർന്ന്, നീ ചതിയോടെ ജൂതം നടത്തി, ഭാരതാ.
കഥം ച ജ്ഞാതയസ്താത ശ്രേയാംസഃ സാധുസംമതാഃ । തഥാഽന്യായ്യമുപസ്ഥാതും ജിഹ്മേനാജിഹ്മചാരിണഃ
പിതാവേ, നല്ലവരുടെ പ്രശംസയുള്ള ഉറ്റവർ, നേരായവരോടു വഞ്ചന കാണിച്ച്, അങ്ങനെ അന്യായം ചെയ്യാൻ എങ്ങനെ തയ്യാറാകും?
അക്ഷദ്യൂതം മഹാപ്രജ്ഞ സതാം മതിവിനാശനമ് । അസതാം തത്ര ജായന്തേ ഭേദാശ്ച വ്യസനാനി ച
മഹാപണ്ഡിതാ, ജൂതം നല്ലവർക്കു് നാശം വരുത്തുന്നു; ദുഷ്ടന്മാരിൽ അവിടെ ഭേദവും ദുരന്തങ്ങളും ഉണ്ടാകും.
തദിദം വ്യസനം ഘോരം ത്വയാ ദ്യൂതമുഖം കൃതമ് । അസമീക്ഷ്യ സദാചാരാന്സാര്ധം പാപാനുബന്ധനൈഃ
നല്ല ആചാരങ്ങൾ നോക്കാതെയും, പാപഫലങ്ങൾക്കൊപ്പം, നീ തന്നെയാണ് ഈ ഭയങ്കരമായ ദുരന്തമായ ജൂതം ഉണ്ടാക്കിയതു.
കശ്ചാന്യോ ഭ്രാതൃഭാര്യാം വൈ വിപ്രകര്തൃം തഥാര്ഹതി। ആനീയ ച സഭാം വ്യക്തം യഥോക്താ ദ്രൌപദീ ത്വയാ
മറ്റാരാണ് സഹോദരന്റെ ഭാര്യയെ അപമാനിക്കാൻ അർഹൻ? നീ ദ്രൗപദിയെ സഭയിൽ കൊണ്ടുവന്ന്, എല്ലാവർക്കുമറിയാവുന്ന വിധം അവളെ അപമാനിച്ചു.
കുലീനാ ശീലസംപന്നാ പ്രാണേഭ്യോഽപി ഗരീയസീ । മഹിഷീ പാണ്ഡുപുത്രാണാം തഥാ വിനികൃതാ ത്വയാ
ഉയർന്ന വംശത്തിൽ ജനിച്ചും, നല്ല ഗുണങ്ങൾ ഉള്ളതുമായ, ജീവനെക്കാൾ വിലപ്പെട്ട പാണ്ഡുപുത്രന്മാരുടെ മഹിഷിയായ ദ്രൗപദിയെ നീ അങ്ങനെ അപമാനിച്ചു.
ജാനന്തി കുരവഃ സര്വേ യഥോക്താഃ കുരുസംസദി । ദുഃശാസനേന കൌന്തേയാഃ പ്രവ്രജന്തഃ പരന്തപാഃ
കുരു സഭയില് ഉണ്ടായിരുന്ന എല്ലാവരും, ദുശ്ശാസനന് കൊണ്ടാണ് കുന്തിദേവിയുടെ മക്കളെ ദേശാടനത്തിന് അയച്ചതെന്ന് നന്നായി അറിയുന്നു.
സമ്യഗ്വൃത്തേഷ്വലുബ്ധേഷു സതതം ധര്മചാരിഷു । സ്വേഷു ബന്ധുഷു കഃ സാധുശ്ചരേദേവമസാംപ്രതമ്
നല്ല സ്വഭാവമുള്ളതും, എപ്പോഴും ധര്മപാലനത്തിലുമുള്ള സ്വന്തം ബന്ധുക്കളോട് ഇങ്ങനെ അന്യായമായി പെരുമാറാന് ആരാണ് തയ്യാറാകുക?
നൃശംസാനാമനാര്യാണാം തഥാ പരുഷഭാഷണമ് । കര്ണദുഃശാസനാഭ്യാം ച ത്വയാ ച ബഹുശഃ കൃതമ്
കര്ണനും ദുശ്ശാസനനും നീയും പലപ്പോഴും ക്രൂരവും അനാചാരവുമായ വാക്കുകള് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
സഹ മാത്രാ പ്രദഗ്ധും താന്ബാലകാന്വാരണാവതേ । ആസ്ഥിതഃ പരമോ യത്നോ ന സമൃദ്ധശ്ച തത്തവ
വാരാണാവതയില് അമ്മയോടൊപ്പം ആ ബാലന്മാരെ കത്തിക്കാന് നീ വലിയ ശ്രമം നടത്തിയെങ്കിലും, ആ പദ്ധതിയില് വിജയിച്ചില്ല.
ഊഷുശ്ച സുചിരം കാലം പ്രച്ഛന്നാഃ പാണ്ഡവാസ്തദാ। മാത്രാ സഹൈകചക്രായാം ബ്രാഹ്മണസ്യ നിവേശനേ
അപ്പോള് പാണ്ഡവന്മാര് അമ്മയോടൊപ്പം ദീര്ഘകാലം ഒളിച്ചിരുന്നത് ഏകചക്രയിലുള്ള ഒരു ബ്രാഹ്മണന്റെ വീട്ടിലായിരുന്നു.
വിഷേണ സര്പബന്ധൈശ്ച യതിതാഃ പാണ്ഡവാസ്ത്വയാ । സര്വോപായൈര്വിനാശായ ന സമൃദ്ധം ച തത്തവ
വിഷം നല്കിയും പാമ്പുകള് കൊണ്ട് ബന്ധിച്ചും, എല്ലാ വഴികളും ഉപയോഗിച്ച് പാണ്ഡവന്മാരെ നശിപ്പിക്കാന് നീ ശ്രമിച്ചു, പക്ഷേ അതൊന്നും ഫലിച്ചില്ല.
ഏവംബുദ്ധിഃ പാണ്ഡവേഷു മിഥ്യാവൃത്തിഃ സദാ ഭവാന് । കഥം തേ നാപരാധോഽസ്തി പാണ്ഡവേഷു മഹാത്മസു
പാണ്ഡവന്മാരോടുള്ള നിന്റെ മനസ്സ് എപ്പോഴും കപടവും അസത്യവുമാണ്. അങ്ങനെ മഹാത്മാക്കളായ അവരോട് നീ കുറ്റമില്ലെന്ന് എങ്ങനെ പറയാം?
ഏവംവൃത്തഃ കഥം രാജ്യേ സ്ഥാതുമര്ഹസി പാപകൃത്। സ രാജ്യാച്ച സുഖാച്ചൈവ ഹാസ്യസേ കുലപാംസന
ഇങ്ങനെ ദുഷ്പ്രവര്ത്തനങ്ങള് ചെയ്യുന്ന നീ, രാജ്യം ഭരിക്കാന് യോജ്യനല്ല. നീ രാജ്യവും സുഖവും ഇരുന്നതും നഷ്ടപ്പെടും, കുടുംബത്തിന് കളങ്കമായവനേ.
യച്ചൈഭ്യോ യാചമാനേഭ്യഃ പിത്ര്യമംശം ന ദിത്സതി । തച്ച പാപ പ്രദാതാഽസി ഭ്രഷ്ടൈശ്വര്യോ നിപാതിതഃ
അവരെ അവകാശപ്പെട്ട പിതൃഭാഗം ചോദിച്ചപ്പോള് നീ നല്കിയില്ല. അതുകൊണ്ട് നീ പാപിയും ഐശ്വര്യം നഷ്ടപ്പെട്ടവനും അപ്രതിഷ്ഠയിലായവനും ആകുന്നു.
കൃത്വാ ബഹൂന്യകാര്യാണി പാണ്ഡവേഷു നൃശംസവത്। മിഥ്യാവൃത്തിരനാര്യഃ സന്നദ്യ വിപ്രതിപദ്യസേ
പാണ്ഡവന്മാരോട് നീ അനേകം ക്രൂരവും അന്യായവുമായ പ്രവൃത്തികള് ചെയ്തിട്ടും, ഇപ്പോഴും കപടവും അനാചാരവുമായ വഴി തുടരുന്നു.
മാതാപിതൃഭ്യാം ഭീഷ്മേണ ദ്രോണേന വിദുരേണ ച। ശാമ്യേതി മുഹുരുക്തോസി ന ച ശാമ്യസി പാര്ഥിവ
അമ്മയും അച്ഛനും ഭീഷ്മനും ദ്രോണനും വിദുരനും പലതവണ സമാധാനം ചെയ്യണമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടും, രാജാവേ, നീ അതു കേള്ക്കുന്നില്ല.
ശമേ ഹി സുമഹാഁല്ലാഭസ്തവ പാര്ഥസ്യ ചോഭയോഃ । ന ച രോചയസേ രാജന്കിമന്യദ്ബുദ്ധിലാഘവാത്
സമാധാനം ഉണ്ടെങ്കില് നിനക്കും അര്ജുനനും വലിയ ലാഭം ലഭിക്കും. പക്ഷേ രാജാവേ, നീ അതില് മനസ്സില്ല; ഇതെന്താണ്, ബുദ്ധിഹീനതയല്ലാതെ?
ന ശര്മ പ്രാപ്സ്യസേ രാജന്നുത്ക്രമ്യ സുഹൃദാം വചഃ। അധര്മ്യമയശസ്യം ച ക്രിയതേ പാര്ഥിവ ത്വയാ
സുഹൃത്തുക്കളുടെ ഉപദേശം അവഗണിച്ചാല് രാജാവേ, നീ സന്തോഷം നേടില്ല; നീ അധര്മവും അപകീര്ത്തിയും മാത്രം സമ്പാദിക്കുന്നു.
ഏവം ബ്രുവതി ദാശാര്ഹേ ദുര്യോധനമമര്ഷണമ് । ദുഃശാസന ഇദം വാക്യമബ്രവീത്കരുസംസദി
ദാശാര്ഹന് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോള്, ദുര്യോധനന് അതില് ദയയില്ലാതെ ഇരിക്കവെ, ദുശ്ശാസനന് കുരുസഭയില് ഇപ്രകാരമുള്ള വാക്കുകള് പറഞ്ഞു.
ന ചേത്സന്ധാസ്യസേ രാജന്സ്വേന കാമേന പാണ്ഡവൈഃ। ബദ്ധ്വാ കില ത്വാം ദാസ്യന്തി കുന്തീപുത്രായ കൌരവാഃ
രാജാവേ, നീ സ്വമനസ്സോടെ പാണ്ഡവന്മാരോടു സമാധാനം ചെയ്യില്ലെങ്കില്, കുരുക്കാര് നിന്നെ കെട്ടി കുന്തിദേവിയുടെ മകനു കൈമാറും.
വൈകര്തനം ത്വാം ച മാം ച ത്രീനേതാന്മനുജര്ഷഭ । പാണ്ഡവേഭ്യഃ പ്രദാസ്യന്തി ഭീഷ്മോ ദ്രോണഃ പിതാ ച തേ
ഭീഷ്മനും ദ്രോണനും നിന്റെ അച്ഛനും, വൈകര്ത്തനനെയും നിന്നെയും എന്നെയും — ഈ മൂവരെയും പാണ്ഡവന്മാരുടെ കയ്യില് ഏല്പ്പിക്കും.
ഭ്രാതുരേതദ്വചഃ ശ്രുത്വാ ധാര്തരാഷ്ട്രഃ സുയോധനഃ । ക്രുദ്ധഃ പ്രാതിഷ്ഠതോത്ഥായ മഹാനാഗ ഇവ ശ്വസന്
സഹോദരന്റെ ഈ വാക്കുകള് കേട്ട ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന് സുയോധനന് കോപത്തോടെ എഴുന്നേറ്റു, വലിയ പാമ്പുപോലെ ശ്വസിച്ചു.
വിദുരം ച സോമദത്തം ച മഹാരാജം ച ബാഹ്ലികമ്। കൃപം ച സോമദത്തം ച ഭീഷ്മം ദ്രോണം ജനാര്ദനമ്
അതിനുശേഷം അവന് വിദുരനെയും സോമദത്തനെയും ബാഹ്ലികരാജാവിനെയും കൃപനെയും സോമദത്തനെയും ഭീഷ്മനെയും ദ്രോണനെയും ജനാര്ദ്ദനനെയും അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
സര്വാനേതാനനാദൃത്യ ദുര്മതിര്നിരപത്രപഃ। അശിഷ്ടവദമര്യാദോ മാനീ മാന്യാവമാനിതാ
മൂപ്പന്മാരെ എല്ലാം അവഗണിച്ച്, ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ള, ലജ്ജയില്ലാത്ത, ശിഷ്ടാചാരമില്ലാത്ത, അഹങ്കാരമുള്ള ഈയാള് ആദരിക്കപ്പെടേണ്ടവരെ അപമാനിച്ചു.
തം പ്രസ്ഥിതമഭിപ്രേക്ഷ്യ ഭ്രാതരോ മനുജര്ഷഭമ്। അനുജഗ്മുഃ സഹാമാത്യാ രാജാനശ്ചാപി സര്വശഃ
ആ മനുഷ്യശ്രേഷ്ഠന് പുറപ്പെടുന്നതു കണ്ടു, സഹോദരന്മാരും അവരുടെ മന്ത്രിമാരും രാജാക്കന്മാരും എല്ലാവരും അവനെ പിന്തുടര്ന്നു.
സഭായാമുത്ഥിതം ക്രുദ്ധം പ്രസ്ഥിതം ഭ്രാതൃഭിഃ സഹ। ദുര്യോധനമഭിപ്രേക്ഷ്യ ഭീഷ്മഃ ശാന്തനവോഽബ്രവീത്
സഭയില് നിന്നു കോപത്തോടെ എഴുന്നേറ്റു സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം പുറപ്പെട്ട ദുര്യോധനനെ കണ്ടു ശാന്തനുവിന്റെ മകന് ഭീഷ്മന് പറഞ്ഞു.
ധര്മാര്ഥാവഭിസന്ത്യജ്യ സംരമ്ഭം യോഽനുമന്യതേ । ഹസന്തി വ്യസനേ തസ്യ ദുര്ഹൃദോ നചിരാദിവ
ധര്മവും ലാഭവും ഉപേക്ഷിച്ച് കോപത്തെ അംഗീകരിക്കുന്നവന് ദുരാശയമുള്ളവര്ക്ക് ദുരന്തം സംഭവിക്കുമ്പോള് അവന് പരിഹാസ്യനാകും.