ശ്രുതമേതന്മയാ പൂര്വം കിമുക്ത്വാ വിസ്തരം ദ്വിജ। കാങ്ക്ഷിതോ ഹി മയൈഷോഽര്ഥഃ ശ്രുത്വൈവ ദ്വിജസത്തമ
‘ഇത് ഞാൻ മുമ്പേ കേട്ടിട്ടുണ്ട്, ബ്രാഹ്മണാ, നീ ഇതിനെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ പറയേണ്ട. ഈ കാര്യം ഞാൻ കേട്ടതുമുതൽ ആഗ്രഹിച്ചിരിക്കുന്നു, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ.’
ഏതച്ച മേ ബഹുമതം യദുത്സൃജ്യ നരാധിപാന്। മാമേവമുപയാതോഽസി ഭാവി ചൈതദസംശയമ്
‘മറ്റു രാജാക്കളെ വിട്ട് നീ എന്നെ സമീപിച്ചുവെന്നത് എനിക്ക് വളരെ പ്രധാന്യമുള്ളതാണ്; ഇത് നിർബന്ധമായും സംഭവിക്കും.’
സ ഏവ വിഭവോഽസമാകമശ്വാനാമപി ഗാലവ। അഹമപ്യേകമേവാസ്യാം ജനയിഷ്യാമി പാര്ഥിവമ്
‘ആ സമ്പത്ത് ഇപ്പോൾ എനിക്ക് ഇല്ല, ഗാലവാ, കുതിരകൾക്കു പോലും; എങ്കിലും ഞാൻ ഈ പെൺകുട്ടിയിൽ ഒരു മകനെ ജനിപ്പിക്കും, രാജാവേ.’
തഥേത്യുക്ത്വാ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠഃ പ്രാദാത്കന്യാം മഹീപതേഃ। വിധിപൂര്വാം ച താം രാജാ കന്യാം പ്രതിഗൃഹീതവാന്
‘ശരി’ എന്ന് പറഞ്ഞ്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനായ ഗാലവൻ ആ പെൺകുട്ടിയെ രാജാവിന് നൽകി; രാജാവും വിധിപരമായ ചടങ്ങുകൾക്കനുസരിച്ച് അവളെ സ്വീകരിച്ചു.
രേമേ സ തസ്യാം രാജര്ഷിഃ പ്രഭാവത്യാം യഥാ രവിഃ। സ്വാഹായാം ച യഥാ വഹ്നിര്യഥാ ശാച്യാം ച വാസവഃ
ആ രാജർഷി, പ്രഭാവതിയുമായി സൂര്യൻ പ്രഭയോടുള്ളതുപോലെയും, അഗ്നി സ്വാഹയോടുള്ളതുപോലെയും, ഇന്ദ്രൻ ശാചിയോടുള്ളതുപോലെയും സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചു.
യഥാ ചന്ദ്രശ്ച രോഹിണ്യാം യഥാ ധൂമോര്ണയാ യമഃ। വരുണശ്ച യഥാ ഗൌര്യാം യഥാ ചര്ധ്യാം ധനേശ്വരഃ
ചന്ദ്രൻ രോഹിണിയോടുള്ളതുപോലെയും, യമൻ ധൂമോർണയോടുള്ളതുപോലെയും, വരുണൻ ഗൗരിയോടുള്ളതുപോലെയും, കുബേരൻ ഋദ്ധിയോടുള്ളതുപോലെയും.
യഥാ നാരായണോ ലക്ഷ്മ്യാം ജാഹ്നവ്യാം ച യഥോദധിഃ । യഥാ രുദ്രശ്ച രുദ്രാണ്യാം യഥാ വേദ്യാം പിതാമഹഃ
നാരായണൻ ലക്ഷ്മിയോടുള്ളതുപോലെയും, സമുദ്രം ജാഹ്നവിയോടുള്ളതുപോലെയും, രുദ്രൻ രുദ്രാണിയോടുള്ളതുപോലെയും, പിതാമഹൻ വേദ്യയോടുള്ളതുപോലെയും.
അദൃശ്യന്ത്യാം ച വാസിഷ്ഠോ വസിഷ്ഠശ്ചാക്ഷമാലയാ। ച്യവനശ്ച സുകന്യായാം പുലസ്ത്യഃ സന്ധ്യയാ യഥാ
അദൃശ്യന്തിയോടുള്ള വസിഷ്ഠനും, അക്ഷമാലയോടുള്ള വസിഷ്ഠനും, സുകന്യയോടുള്ള ച്യവനനും, സംധ്യയോടുള്ള പുലസ്ത്യനും.
അഗസ്ത്യശ്ചാപി വൈദര്ഭ്യാം സാവിത്ര്യാം സത്യവാന്യഥാ। യഥാ ഭൃഗുഃ പുലോമായാമദിത്യാം കശ്യപോ യഥാ
വൈദർഭ്യയോടുള്ള അഗസ്ത്യനും, സാവിത്രിയോടുള്ള സത്യവാനും, പുലോമയോടുള്ള ഭൃഗുവും, അതിതിയോടുള്ള കശ്യപനും.
രേണുകായാം യഥാര്ചീകോ ഹൈമവത്യാം ച കൌശികഃ। ബൃഹസ്പതിശ്ച താരായാം ശുക്രശ്ച ശതപര്വണാ
രേണുകയോടുള്ള ഋചീകനും, ഹൈമവത്യയോടുള്ള കൗശികനും, താരയോടുള്ള ബൃഹസ്പതിയും, ശതപർവണയോടുള്ള ശുക്രനും.
യഥാ ഭൂമ്യാം ഭൂമിപതിരുര്വശ്യാം ച പുരൂരവാഃ। ഋചീകഃ സത്യവത്യാം ച സരസ്വസ്യാം യഥാ മനുഃ
ഭൂമിയിൽ രാജാവായവനെയും, ഉർവശിയോടൊപ്പം പുരൂരവസിനെയും, സത്യവതിയോടൊപ്പം ഋചീകനെയും, സരസ്വതിയോടൊപ്പം മനുവിനെയും പോലെ,
ശകുന്തലായാം ദുഷ്യന്തോ ധൃത്യാം ധര്മശ്ച ശാശ്വതഃ। ദമയന്ത്യാം നലശ്ചൈവ സത്യവത്യാം ച നാരദഃ
ശകുന്തളയോടൊപ്പം ദുഷ്യന്തനെയും, ധൃതിയോടൊപ്പം ശാശ്വതധർമ്മനെയും, ദമയന്തിയോടൊപ്പം നളനെയും, സത്യവതിയോടൊപ്പം നാരദനെയും പോലെ,
ജരത്കാരുര്ജരത്കാര്വാം പുലസ്ത്യശ്ച പ്രതീച്യയാ। മേനകായാം യഥോര്ണായുസ്തുമ്ബുരുശ്ചൈവ രമ്ഭയാ
ജരത്കാരുവിനെയും ജരത്കാര്വിയോടൊപ്പം, പുലസ്ത്യനെ പ്രതീചിയോടൊപ്പം, മേനകയോടൊപ്പം ഉർണായുവിനെയും, രംഭയോടൊപ്പം തുംബുരുവിനെയും പോലെ,
വാസുകിഃ ശതശീര്ഷായാം കുമാര്യാം ച ധനഞ്ജയഃ। വൈദേഹ്യാം ച യഥാ രാമോ രുക്മിണ്യാം ച ജനാര്ദനഃ
ശതശീർഷയോടൊപ്പം വാസുകിയെയും, കുമാരിയോടൊപ്പം ധനഞ്ജയനെയും, വൈദേഹിയോടൊപ്പം രാമനെയും, രുക്മിണിയോടൊപ്പം ജനാർദ്ദനനെയും പോലെ,
തഥാ തു രമമാണസ്യ ദിവോദാസസ്യ ഭൂപതേഃ । മാധവീ ജനയാമാസ പുത്രമേകം പ്രതര്ദനമ്
അങ്ങനെ തന്നെ, ഭൂപതിയായ ദിവോദാസൻ ആസ്വദിച്ചു മാധവിയിലൂടെ ഒരു മകനായ പ്രതർദനനെ ജനിപ്പിച്ചു.
അഥാജഗാമ ഭഗവാന്ദിവോദാസം സ ഗാലവഃ । സമയേ സമനുപ്രാപ്തേ വചനം ചേദമബ്രവീത്
അപ്പോൾ ഭഗവാൻ ഗാലവൻ, സമയമെത്തിയപ്പോൾ, ദിവോദാസനെ സമീപിച്ച് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
നിര്യാതയതു മേ കന്യാം ഭവാംസ്തിഷ്ഠന്തു വാജിനഃ । യാവദന്യത്ര ഗച്ഛാമി ശുല്കാര്ഥം പൃഥിവീപതേ
രാജാവേ, ദയവായി എനിക്ക് ഈ പെൺകുട്ടിയെ നൽകൂ, കുതിരകൾ ഇവിടെ തന്നെ ഇരിക്കട്ടെ; ഞാൻ മറ്റിടത്ത് പോയി വരും, വിവാഹമൂല്യം കണ്ടെത്താൻ.
ദിവോദാസോഽഥ ധര്മാത്മാ സമയേ ഗാലവസ്യ താമ്। കാന്യാം നിര്യാതയാമാസ സ്ഥിതഃ സത്യേ മഹീപതിഃ
അപ്പോൾ ധർമ്മാത്മാവായ ദിവോദാസൻ, സമയമെത്തിയപ്പോൾ, സത്യത്തിൽ ഉറച്ച രാജാവായി, ഗാലവനു ആ പെൺകുട്ടിയെ നൽകി.
തഥൈവ താം ശ്രിയം ത്യക്ത്വാ കന്യാ ഭൂത്വാ യശസ്വിനീ । മാധവീ ഗാലവം വിപ്രമഭ്യയാത്സത്യസങ്ഗരാ
അങ്ങനെ തന്നെ, തന്റെ ഐശ്വര്യം ഉപേക്ഷിച്ച്, വീണ്ടും പെൺകുട്ടിയായ മഹത്വമുള്ള മാധവി, സത്യവ്രതത്തിൽ ഉറച്ചവളായി, ഗാലവമുനിയെ സമീപിച്ചു.
ഗാലവോ വിമൃശന്നേവ സ്വകാര്യഗതമാനസഃ । ജഗാമ ഭോജനഗരം ദ്രഷ്ടുമൌശീനരം നൃപമ്
തന്റെ ലക്ഷ്യത്തിൽ മനസ്സു കേന്ദ്രീകരിച്ച്, ഗാലവൻ ആലോചിച്ചുകൊണ്ട്, ഭോജനനഗരത്തിലേക്ക് ഉശീനരരാജാവിനെ കാണാൻ പോയി.
തമുവാചാഥ ഗത്വാ സ നൃപതിം സത്യവിക്രമമ്। ഇയ കന്യാ സുതൌ ദ്വൌ തേ ജനയിഷ്യതി പാര്ഥിവൌ
അവിടെ ചെന്നു, സത്യവിക്രമനായ രാജാവിനോട് ഗാലവൻ പറഞ്ഞു: 'ഈ പെൺകുട്ടി രാജകുമാരന്മാരായ രണ്ടു മക്കളെ നിനക്കു ജനിപ്പിക്കും.'
അസ്യാം ഭവാനവാപ്താര്ഥോ ഭവിതാ പ്രേത്യ ചേഹ ച। സോമാര്കപ്രതിസങ്കാശൌ ജനയിത്വാ സുതൌ നൃപ
'ഇവളിലൂടെ നീ ഇഹലോകത്തും പരലോകത്തും തൃപ്തനാകും; ചന്ദ്രനും സൂര്യനും പോലെ പ്രകാശമുള്ള രണ്ടു മക്കളെ ജനിപ്പിച്ചശേഷം.'
ശുല്കം തു സര്വധര്മജ്ഞ ഹയാനാം ചന്ദ്രവര്ചസാമ്। ഏകതഃശ്യാമകര്ണാനാം ദേയം മഹ്യം ചതുഃശതമ്
'സകലധർമ്മങ്ങൾ അറിയുന്നവനായ രാജാവേ, വിവാഹമൂല്യമായി ചന്ദ്രപ്രഭയുള്ള, ഒരു കാത് കറുപ്പുള്ള നാലുനൂറ് കുതിരകൾ എനിക്ക് നൽകണം.'
ഗുര്വര്ഥോഽയം സമാരമ്ഭോ ന ഹയൈഃ കൃത്യമസ്തി മേ। യദി ശക്യം മഹാരാജ ക്രിയതാമവിചാരിതമ്
'ഈ ശ്രമം എന്റെ ഗുരുവിനുവേണ്ടിയാണ്; എനിക്ക് കുതിരകളിൽ താൽപര്യമില്ല. സാധ്യമെങ്കിൽ, മഹാരാജാവേ, വിചാരമില്ലാതെ അത് നടത്തുക.'
അനപത്യോഽസി രാജര്ഷേ പുത്രൌ ജനയ പാര്ഥിവ । പിതൄന്പുത്രപ്ലവേന ത്വമാത്മാനം ചൈവ താരയ
'രാജർഷിയേ, നീ മക്കളില്ലാത്തവനാണ്; രാജാവേ, രണ്ടു മക്കളെ ജനിപ്പിക്കൂ. മക്കളുടെ സഹായത്തോടെ നീയും പിതാക്കളും രക്ഷപ്പെടും.'
ന പുത്രഫലഭോക്താ ഹി രാജര്ഷേ പാത്യതേ ദിവഃ। ന യാതി നരകം ഘോരം യത്ര ഗച്ഛന്ത്യനാത്മജാഃ
'മക്കളുടെ ഫലം അനുഭവിക്കുന്ന രാജർഷി സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് വീണുപോകുന്നില്ല; മക്കളില്ലാത്തവർ പോകുന്ന ഭയങ്കരമായ നരകത്തിലേക്കും പോകുന്നില്ല.'
ഏതച്ചാന്യച്ച വിവിധം ശ്രുത്വാ ഗാലവഭാഷിതമ് । ഉശീനരഃ പ്രതിവചോ ദദൌ തസ്യ നരാധിപഃ
ഇതും മറ്റു പല വാക്കുകളും ഗാലവൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടശേഷം, മനുഷ്യരുടെ രാജാവായ ഉശീനരൻ അവന് മറുപടി പറഞ്ഞു.
ശ്രുതവാനസ്മി തേ വാക്യം യഥാ വദസി ഗാലവ । വിധിസ്തു ബലവാന്ബ്രഹ്മന്പ്രവണം ഹി മനോ മമ
'നീ പറഞ്ഞതുപോലെ ഞാൻ നിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, ഗാലവാ; പക്ഷേ, വിധി ശക്തിയുള്ളതാണു ബ്രാഹ്മണാ; എന്റെ മനസ്സ് അതിലേക്കാണ് ചായുന്നത്.'
ശതേ ദ്വേ തു മമാശ്വാനാമീദൃശാനാം ദ്വിജോത്തമ। ഇതരേഷാം സഹസ്രാണി സുബഹൂനി ചരന്തി മേ
എന്നെപ്പോലെയുള്ള കുതിരകൾ ഇരുനൂറ് എണ്ണം എന്റെ ഉടമസ്ഥതയിൽ ഉണ്ട്, മഹാനായ ബ്രാഹ്മണനേ. ഇതു കൂടാതെ, അനേകം ആയിരക്കണക്കിന് കുതിരകളും എനിക്ക് ഉണ്ട്.
അഹമപ്യേകമേവാസ്യാം ജനയിഷ്യാമി ഗാലവ । പുത്രവദ്ഭിര്ഗതം മാര്ഗം ഗമിഷ്യാമി പരൈരഹമ്
ഞാനും ഈ യുവതിയിൽ ഒരു മകനെ മാത്രം ജനിപ്പിക്കും, ഗാലവാ. പിന്നെ, മറ്റു പലരും ചെയ്തതുപോലെ, എന്റെ കടമ പൂർത്തിയാക്കി ഞാൻ പുറപ്പെടും.