സ തസ്യ വചനം ശ്രുത്വാ ബ്രാഹ്മണഃ ശംസിതവ്രതഃ ।' പ്രതിഗൃഹ്യ ച താം കന്യാം ഗാലവഃ സഹ പക്ഷിണാ। പുനര്ദ്രക്ഷ്യാവ ഇത്യുക്ത്വാ പ്രതസ്ഥേ സഹ കന്യയാ
അവന്റെ വാക്കുകള് കേട്ട ബ്രാഹ്മണന് ഗാലവന് ഉറച്ച വ്രതശുദ്ധിയോടെ ആ പെണ്കുട്ടിയെ പക്ഷിയോടൊപ്പം സ്വീകരിച്ചു, 'വീണ്ടും വരാം' എന്നു പറഞ്ഞ് അവളോടൊപ്പം പുറപ്പെട്ടു.
ഉപലബ്ധമിദം ദ്വാരമശ്വാനാമിതി ചാണ്ഡജഃ। ഉക്ത്വാ ഗാലവമാപൃച്ഛ്യ ജഗാമ ഭവനം സ്വകമ്
കുതിരകള് നേടാനുള്ള വഴി കിട്ടിയെന്ന് വിചാരിച്ച്, വിനതയുടെ മകന് ഗാലവനോട് വിടപറഞ്ഞ് തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.
ഗതേ പതഗരാജേ തു ഗാലവഃ സഹ കന്യയാ। ചിന്തയാനഃ ക്ഷമംദാനേ രാജാനം ശുല്കതോഽഗമത്
പക്ഷിരാജാവ് പോയതിനു ശേഷം, ഗാലവനും ആ പെൺകുട്ടിയും ചേർന്ന്, കന്യാദാനത്തിന് യോഗ്യനായ ഒരു രാജാവിനെ തേടി, ആ കാര്യത്തെക്കുറിച്ച് ആലോചിച്ചുകൊണ്ട് പുറപ്പെട്ടു.
സോഽഗച്ഛന്മനസേക്ഷ്വാകും ഹര്യശ്വം രാജസത്തമമ്। അയോധ്യായാം മഹാവീര്യം ചതുരങ്ഗബലാന്വിതമ്
അവൻ യാത്രയിലായിരിക്കെ, അയോധ്യയിൽ വസിക്കുന്ന, ഇക്ഷ്വാകുവിന്റെ വംശജനായ, മഹാശക്തിയുള്ള, നാലു വിഭാഗങ്ങളുള്ള സൈന്യം കൈവശമുള്ള ഹര്യശ്വനെ കുറിച്ച് മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു.
കോശധാന്യബലോപേതം പ്രിയപൌരം ദ്വിജപ്രിയമ് । പ്രജാഭികാമം ശാമ്യന്തം കുര്വാണം തപ ഉത്തമമ്
അവൻ ധനസമ്പത്തിലും ധാന്യത്തിലും ശക്തിയിലും സമൃദ്ധിയുള്ളവൻ, ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ പ്രിയങ്കരൻ, ദ്വിജന്മാർക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടവൻ, സന്താനലാഭം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ, സമാധാനപരനായും ഉത്തമമായ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടവനുമായിരിക്കുന്നു.
തമുപാഗമ്യ വിപ്രഃ സ ഹര്യശ്വം ഗാലവോഽബ്രവീത് । കന്യേയം മമ രാജേന്ദ്ര പ്രസവൈഃ കുലവര്ധിനീ
ആ രാജാവായ ഹര്യശ്വനോടു സമീപിച്ചപ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണനായ ഗാലവൻ പറഞ്ഞു: 'രാജേന്ദ്രാ, ഈ എന്റെ മകൾ, പുത്രന്മാർ വഴി നിന്റെ വംശം വർദ്ധിപ്പിക്കും.'
ഇയം ശുല്കേന ഭാര്യാര്ഥം ഹര്യശ്വ പ്രതിഗൃഹ്യതാമ് । ശുല്കം തേ കീര്തിയിഷ്യാമി തച്ഛ്രുത്വാ സംപ്രധാര്യതാമ്
‘ഹര്യശ്വാ, ഭാര്യയായി സ്വീകരിക്കാൻ ഈ പെൺകുട്ടിയെ നീ വരഹം നൽകി സ്വീകരിക്കണം; നിന്റെ ഈ ദാനം ഞാൻ ലോകത്ത് പ്രശംസിക്കും. ഇതു കേട്ടു നന്നായി ആലോചിക്കണം.’
മഹാവീര്യോ മഹീപാലഃ കാശീനാമീശ്വരഃ പ്രഭുഃ। ദിവോദാസ ഇതി ഖ്യാതോ ഭൈമസേനിര്നരാധിപഃ
കാശിയുടെ രാജാവായ മഹാശക്തിയുള്ള ദിവോദാസൻ എന്ന ഭൈമസേനിപുത്രൻ, മഹാബലശാലിയായ മനുഷ്യരുടെ അധിപനായിരുന്നു.
തത്ര ഗച്ഛാവഹേ ഭദ്രേ ശനൈരാഗച്ഛ മാ ശുചഃ । ധാര്മികഃ സംയമേ യുക്തഃ സത്യേ ചൈവ ജനേശ്വരഃ
‘പ്രിയേ, നമുക്ക് അവിടേക്ക് പോകാം; നീ ശാന്തമായി വരിക, വിഷമിക്കേണ്ട. അവൻ ധാർമ്മികനും ആത്മസംയമനമുള്ളവനും സത്യനിഷ്ഠനുമായ ജനാധിപതിയാണ്.’
തമുപാഗമ്യ സ മുനിര്ന്യായതസ്തേന സത്കൃതഃ। ഗാലവഃ പ്രസവസ്യാര്ഥേ തം നൃപം പ്രത്യചോദയത്
അവനെ സമീപിച്ചപ്പോൾ, ആ മുനി അവനാൽ യുക്തമായ ആദരവ് ലഭിച്ചു; ഗാലവൻ സന്താനലാഭത്തിനായി ആ രാജാവിനോട് അപേക്ഷിച്ചു.
ശ്രുതമേതന്മയാ പൂര്വം കിമുക്ത്വാ വിസ്തരം ദ്വിജ। കാങ്ക്ഷിതോ ഹി മയൈഷോഽര്ഥഃ ശ്രുത്വൈവ ദ്വിജസത്തമ
‘ഇത് ഞാൻ മുമ്പേ കേട്ടിട്ടുണ്ട്, ബ്രാഹ്മണാ, നീ ഇതിനെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ പറയേണ്ട. ഈ കാര്യം ഞാൻ കേട്ടതുമുതൽ ആഗ്രഹിച്ചിരിക്കുന്നു, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ.’
ഏതച്ച മേ ബഹുമതം യദുത്സൃജ്യ നരാധിപാന്। മാമേവമുപയാതോഽസി ഭാവി ചൈതദസംശയമ്
‘മറ്റു രാജാക്കളെ വിട്ട് നീ എന്നെ സമീപിച്ചുവെന്നത് എനിക്ക് വളരെ പ്രധാന്യമുള്ളതാണ്; ഇത് നിർബന്ധമായും സംഭവിക്കും.’
സ ഏവ വിഭവോഽസമാകമശ്വാനാമപി ഗാലവ। അഹമപ്യേകമേവാസ്യാം ജനയിഷ്യാമി പാര്ഥിവമ്
‘ആ സമ്പത്ത് ഇപ്പോൾ എനിക്ക് ഇല്ല, ഗാലവാ, കുതിരകൾക്കു പോലും; എങ്കിലും ഞാൻ ഈ പെൺകുട്ടിയിൽ ഒരു മകനെ ജനിപ്പിക്കും, രാജാവേ.’
തഥേത്യുക്ത്വാ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠഃ പ്രാദാത്കന്യാം മഹീപതേഃ। വിധിപൂര്വാം ച താം രാജാ കന്യാം പ്രതിഗൃഹീതവാന്
‘ശരി’ എന്ന് പറഞ്ഞ്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനായ ഗാലവൻ ആ പെൺകുട്ടിയെ രാജാവിന് നൽകി; രാജാവും വിധിപരമായ ചടങ്ങുകൾക്കനുസരിച്ച് അവളെ സ്വീകരിച്ചു.
രേമേ സ തസ്യാം രാജര്ഷിഃ പ്രഭാവത്യാം യഥാ രവിഃ। സ്വാഹായാം ച യഥാ വഹ്നിര്യഥാ ശാച്യാം ച വാസവഃ
ആ രാജർഷി, പ്രഭാവതിയുമായി സൂര്യൻ പ്രഭയോടുള്ളതുപോലെയും, അഗ്നി സ്വാഹയോടുള്ളതുപോലെയും, ഇന്ദ്രൻ ശാചിയോടുള്ളതുപോലെയും സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചു.
യഥാ ചന്ദ്രശ്ച രോഹിണ്യാം യഥാ ധൂമോര്ണയാ യമഃ। വരുണശ്ച യഥാ ഗൌര്യാം യഥാ ചര്ധ്യാം ധനേശ്വരഃ
ചന്ദ്രൻ രോഹിണിയോടുള്ളതുപോലെയും, യമൻ ധൂമോർണയോടുള്ളതുപോലെയും, വരുണൻ ഗൗരിയോടുള്ളതുപോലെയും, കുബേരൻ ഋദ്ധിയോടുള്ളതുപോലെയും.
യഥാ നാരായണോ ലക്ഷ്മ്യാം ജാഹ്നവ്യാം ച യഥോദധിഃ । യഥാ രുദ്രശ്ച രുദ്രാണ്യാം യഥാ വേദ്യാം പിതാമഹഃ
നാരായണൻ ലക്ഷ്മിയോടുള്ളതുപോലെയും, സമുദ്രം ജാഹ്നവിയോടുള്ളതുപോലെയും, രുദ്രൻ രുദ്രാണിയോടുള്ളതുപോലെയും, പിതാമഹൻ വേദ്യയോടുള്ളതുപോലെയും.
അദൃശ്യന്ത്യാം ച വാസിഷ്ഠോ വസിഷ്ഠശ്ചാക്ഷമാലയാ। ച്യവനശ്ച സുകന്യായാം പുലസ്ത്യഃ സന്ധ്യയാ യഥാ
അദൃശ്യന്തിയോടുള്ള വസിഷ്ഠനും, അക്ഷമാലയോടുള്ള വസിഷ്ഠനും, സുകന്യയോടുള്ള ച്യവനനും, സംധ്യയോടുള്ള പുലസ്ത്യനും.
അഗസ്ത്യശ്ചാപി വൈദര്ഭ്യാം സാവിത്ര്യാം സത്യവാന്യഥാ। യഥാ ഭൃഗുഃ പുലോമായാമദിത്യാം കശ്യപോ യഥാ
വൈദർഭ്യയോടുള്ള അഗസ്ത്യനും, സാവിത്രിയോടുള്ള സത്യവാനും, പുലോമയോടുള്ള ഭൃഗുവും, അതിതിയോടുള്ള കശ്യപനും.
രേണുകായാം യഥാര്ചീകോ ഹൈമവത്യാം ച കൌശികഃ। ബൃഹസ്പതിശ്ച താരായാം ശുക്രശ്ച ശതപര്വണാ
രേണുകയോടുള്ള ഋചീകനും, ഹൈമവത്യയോടുള്ള കൗശികനും, താരയോടുള്ള ബൃഹസ്പതിയും, ശതപർവണയോടുള്ള ശുക്രനും.
യഥാ ഭൂമ്യാം ഭൂമിപതിരുര്വശ്യാം ച പുരൂരവാഃ। ഋചീകഃ സത്യവത്യാം ച സരസ്വസ്യാം യഥാ മനുഃ
ഭൂമിയിൽ രാജാവായവനെയും, ഉർവശിയോടൊപ്പം പുരൂരവസിനെയും, സത്യവതിയോടൊപ്പം ഋചീകനെയും, സരസ്വതിയോടൊപ്പം മനുവിനെയും പോലെ,
ശകുന്തലായാം ദുഷ്യന്തോ ധൃത്യാം ധര്മശ്ച ശാശ്വതഃ। ദമയന്ത്യാം നലശ്ചൈവ സത്യവത്യാം ച നാരദഃ
ശകുന്തളയോടൊപ്പം ദുഷ്യന്തനെയും, ധൃതിയോടൊപ്പം ശാശ്വതധർമ്മനെയും, ദമയന്തിയോടൊപ്പം നളനെയും, സത്യവതിയോടൊപ്പം നാരദനെയും പോലെ,
ജരത്കാരുര്ജരത്കാര്വാം പുലസ്ത്യശ്ച പ്രതീച്യയാ। മേനകായാം യഥോര്ണായുസ്തുമ്ബുരുശ്ചൈവ രമ്ഭയാ
ജരത്കാരുവിനെയും ജരത്കാര്വിയോടൊപ്പം, പുലസ്ത്യനെ പ്രതീചിയോടൊപ്പം, മേനകയോടൊപ്പം ഉർണായുവിനെയും, രംഭയോടൊപ്പം തുംബുരുവിനെയും പോലെ,
വാസുകിഃ ശതശീര്ഷായാം കുമാര്യാം ച ധനഞ്ജയഃ। വൈദേഹ്യാം ച യഥാ രാമോ രുക്മിണ്യാം ച ജനാര്ദനഃ
ശതശീർഷയോടൊപ്പം വാസുകിയെയും, കുമാരിയോടൊപ്പം ധനഞ്ജയനെയും, വൈദേഹിയോടൊപ്പം രാമനെയും, രുക്മിണിയോടൊപ്പം ജനാർദ്ദനനെയും പോലെ,
തഥാ തു രമമാണസ്യ ദിവോദാസസ്യ ഭൂപതേഃ । മാധവീ ജനയാമാസ പുത്രമേകം പ്രതര്ദനമ്
അങ്ങനെ തന്നെ, ഭൂപതിയായ ദിവോദാസൻ ആസ്വദിച്ചു മാധവിയിലൂടെ ഒരു മകനായ പ്രതർദനനെ ജനിപ്പിച്ചു.
അഥാജഗാമ ഭഗവാന്ദിവോദാസം സ ഗാലവഃ । സമയേ സമനുപ്രാപ്തേ വചനം ചേദമബ്രവീത്
അപ്പോൾ ഭഗവാൻ ഗാലവൻ, സമയമെത്തിയപ്പോൾ, ദിവോദാസനെ സമീപിച്ച് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
നിര്യാതയതു മേ കന്യാം ഭവാംസ്തിഷ്ഠന്തു വാജിനഃ । യാവദന്യത്ര ഗച്ഛാമി ശുല്കാര്ഥം പൃഥിവീപതേ
രാജാവേ, ദയവായി എനിക്ക് ഈ പെൺകുട്ടിയെ നൽകൂ, കുതിരകൾ ഇവിടെ തന്നെ ഇരിക്കട്ടെ; ഞാൻ മറ്റിടത്ത് പോയി വരും, വിവാഹമൂല്യം കണ്ടെത്താൻ.
ദിവോദാസോഽഥ ധര്മാത്മാ സമയേ ഗാലവസ്യ താമ്। കാന്യാം നിര്യാതയാമാസ സ്ഥിതഃ സത്യേ മഹീപതിഃ
അപ്പോൾ ധർമ്മാത്മാവായ ദിവോദാസൻ, സമയമെത്തിയപ്പോൾ, സത്യത്തിൽ ഉറച്ച രാജാവായി, ഗാലവനു ആ പെൺകുട്ടിയെ നൽകി.
തഥൈവ താം ശ്രിയം ത്യക്ത്വാ കന്യാ ഭൂത്വാ യശസ്വിനീ । മാധവീ ഗാലവം വിപ്രമഭ്യയാത്സത്യസങ്ഗരാ
അങ്ങനെ തന്നെ, തന്റെ ഐശ്വര്യം ഉപേക്ഷിച്ച്, വീണ്ടും പെൺകുട്ടിയായ മഹത്വമുള്ള മാധവി, സത്യവ്രതത്തിൽ ഉറച്ചവളായി, ഗാലവമുനിയെ സമീപിച്ചു.
ഗാലവോ വിമൃശന്നേവ സ്വകാര്യഗതമാനസഃ । ജഗാമ ഭോജനഗരം ദ്രഷ്ടുമൌശീനരം നൃപമ്
തന്റെ ലക്ഷ്യത്തിൽ മനസ്സു കേന്ദ്രീകരിച്ച്, ഗാലവൻ ആലോചിച്ചുകൊണ്ട്, ഭോജനനഗരത്തിലേക്ക് ഉശീനരരാജാവിനെ കാണാൻ പോയി.