അദ്യ മേ സഫലം ജന്മ താരിതം ചാദ്യ മേ കലമ് । അദ്യായം താരിതോ ദേശോ മമ താര്ക്ഷ്യ ത്വയാഽനഘ
ഇന്ന് എന്റെ ജനനം ഫലപ്രദമായി, ഇന്ന് എന്റെ കടം തീര്ന്നതുപോലെയാണ്; പാപമില്ലാത്ത താര്ക്ഷ്യാ, ഇന്ന് നീ എന്റെ ദേശത്തെ രക്ഷിച്ചു.
വക്തുമിച്ഛാമി തു സഖേ യഥാ ജാനാസി മാം പുരാ । ന തഥാ വിത്തവാനസ്മി ക്ഷീണം വിത്തം ച മേ സഖേ
സുഹൃത്തേ, മുന്പ് നീ എന്നെ അറിയുന്നതുപോലെ തന്നെ പറയാന് ഞാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു: ഇപ്പോള് എനിക്ക് അത്ര സമ്പത്ത് ഇല്ല, എന്റെ സമ്പത്ത് കുറവാണ് സുഹൃത്തേ.
ന ച ശക്തോഽസ്മി തേ കര്തും മോഘമാഗമനം ഖഗ। ന ചാശാമസ്യ വിപര്ഷേര്വിതഥീകര്തുമുത്സഹേ
പക്ഷീ, നിന്നെത്തിയതെന്തെങ്കിലും ഫലമില്ലാതെ പോകാന് ഞാന് സമ്മതിക്കില്ല; ഈ അഭ്യര്ത്ഥകന്റെ പ്രതീക്ഷ തകര്ക്കാനും എനിക്കാവില്ല.
പുത്രീം ദാസ്യാമി യത്കാര്യമിയം സംപാദയിഷ്യതി। അഭിഗമ്യ ഹതാശോ ഹി നിവൃത്തോ ദഹതേ കുലമ്
എന്റെ മകളെ ഞാന് നല്കാം; വേണ്ടതെന്താണെങ്കിലും അവള് ചെയ്യും. പ്രതീക്ഷയോടെ വന്നവന് നിരാശരായി മടങ്ങുമ്പോള് അവന്റെ കുടുംബം ദഹിപ്പിക്കും.
നാതഃ പരം വൈനതേയ കിംചിത്പാപിഷ്ഠമുച്യതേ । പ്രഥാശാനാശനം ലോകേ ദേഹി നാസ്തീതി വാ വചഃ
വൈനതേയാ, പ്രതീക്ഷയോടെ വന്നവന് 'നല്കാനൊന്നുമില്ല' എന്നത് പോലെ വലിയ പാപം മറ്റൊന്നുമില്ല.
ഹതാശോ ഹ്യകൃതാര്ഥഃ സന്ഹതഃ സംഭാവിതോ നരഃ । ഹിനസ്തി തസ്യ പുത്രാംശ്ച പൌത്രാംശ്ചാകുര്വതോ ഹിതമ്
നിരാശരായി, ആവശ്യങ്ങള് നിറവേറ്റപ്പെടാതെ, ആദരിക്കപ്പെട്ടവന് സഹായം ലഭിക്കാതിരുന്നാല് അവന് ആ മനുഷ്യന്റെ മക്കളെയും മുമ്മക്കളെയും ദോഷം ചെയ്യും.
തസ്മാച്ചതുര്ണാം വംശാനാം സ്ഥാപയിത്രീ സുതാ മമ। `മാധവീ നാമ താര്ക്ഷ്യേയം സര്വധര്മപ്രദായിനീ
അതിനാല്, താര്ക്ഷ്യാ, എന്റെ മകള് മാധവിയാണ് നാലു വംശങ്ങള്ക്കും തുടർച്ച നല്കുന്നത്; അവള് എല്ലാ ധര്മങ്ങളും നല്കുന്നവളാണ്.
ഇയം സുരസുതപ്രഖ്യാ സര്വധര്മോപചായിനീ। സദാ ദേവമനുഷ്യണാമസുരാണാം ച ഗാലവ । കാങ്ക്ഷിതാ രൂപതോ ബാലാ സുതാ മേ പ്രതിഗൃഹ്യതാമ്
ദേവികളുടെ മകളെപ്പോലെയാണ് ഇവള് പ്രശസ്തി നേടിയിരിക്കുന്നത്, എല്ലാ ധര്മങ്ങളിലും സ്ഥിരമായവളാണ്; ദേവന്മാര്ക്കും മനുഷ്യര്ക്കും അസുരന്മാര്ക്കും അവളുടെ സൗന്ദര്യത്തിന് എപ്പോഴും ആഗ്രഹമുണ്ട്, ഗാലവാ, എന്റെ മകളെ നീ സ്വീകരിക്കണം.
അസ്യാഃ ശുല്കം പ്രദാസ്യന്തി നൃപാ രാജ്യമപി ധ്രവമ്। കിം പുനഃ ശ്യാമകര്ണാനാം ഹയാനാം ദ്വേ ചതുഃശതേ
രാജാക്കന്മാര് ഇവളുടെ കന്യാശുല്ക്കമായി രാജ്യം പോലും നല്കും; പിന്നെ രണ്ട് ഇരുണ്ട ചെവിയുള്ള കുതിരകളെ കുറിച്ച് പറയേണ്ടതുണ്ടോ?
സ ഭവാപ്രതിഗൃഹ്ണാതു മമൈതാം മാധവീം സുതാമ്। അഹം ദൌഹിത്രവാന്ത്സ്യാം വൈ വര ഏഷ മമ പ്രഭോ
അവന് എന്റെ മകള് മാധവിയെ സ്വീകരിക്കട്ടെ; എനിക്ക് മുമ്മക്കള് ഉണ്ടാവും, ഇതാണ് എന്റെ ആഗ്രഹം, പ്രഭോ.
സ തസ്യ വചനം ശ്രുത്വാ ബ്രാഹ്മണഃ ശംസിതവ്രതഃ ।' പ്രതിഗൃഹ്യ ച താം കന്യാം ഗാലവഃ സഹ പക്ഷിണാ। പുനര്ദ്രക്ഷ്യാവ ഇത്യുക്ത്വാ പ്രതസ്ഥേ സഹ കന്യയാ
അവന്റെ വാക്കുകള് കേട്ട ബ്രാഹ്മണന് ഗാലവന് ഉറച്ച വ്രതശുദ്ധിയോടെ ആ പെണ്കുട്ടിയെ പക്ഷിയോടൊപ്പം സ്വീകരിച്ചു, 'വീണ്ടും വരാം' എന്നു പറഞ്ഞ് അവളോടൊപ്പം പുറപ്പെട്ടു.
ഉപലബ്ധമിദം ദ്വാരമശ്വാനാമിതി ചാണ്ഡജഃ। ഉക്ത്വാ ഗാലവമാപൃച്ഛ്യ ജഗാമ ഭവനം സ്വകമ്
കുതിരകള് നേടാനുള്ള വഴി കിട്ടിയെന്ന് വിചാരിച്ച്, വിനതയുടെ മകന് ഗാലവനോട് വിടപറഞ്ഞ് തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.
ഗതേ പതഗരാജേ തു ഗാലവഃ സഹ കന്യയാ। ചിന്തയാനഃ ക്ഷമംദാനേ രാജാനം ശുല്കതോഽഗമത്
പക്ഷിരാജാവ് പോയതിനു ശേഷം, ഗാലവനും ആ പെൺകുട്ടിയും ചേർന്ന്, കന്യാദാനത്തിന് യോഗ്യനായ ഒരു രാജാവിനെ തേടി, ആ കാര്യത്തെക്കുറിച്ച് ആലോചിച്ചുകൊണ്ട് പുറപ്പെട്ടു.
സോഽഗച്ഛന്മനസേക്ഷ്വാകും ഹര്യശ്വം രാജസത്തമമ്। അയോധ്യായാം മഹാവീര്യം ചതുരങ്ഗബലാന്വിതമ്
അവൻ യാത്രയിലായിരിക്കെ, അയോധ്യയിൽ വസിക്കുന്ന, ഇക്ഷ്വാകുവിന്റെ വംശജനായ, മഹാശക്തിയുള്ള, നാലു വിഭാഗങ്ങളുള്ള സൈന്യം കൈവശമുള്ള ഹര്യശ്വനെ കുറിച്ച് മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു.
കോശധാന്യബലോപേതം പ്രിയപൌരം ദ്വിജപ്രിയമ് । പ്രജാഭികാമം ശാമ്യന്തം കുര്വാണം തപ ഉത്തമമ്
അവൻ ധനസമ്പത്തിലും ധാന്യത്തിലും ശക്തിയിലും സമൃദ്ധിയുള്ളവൻ, ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ പ്രിയങ്കരൻ, ദ്വിജന്മാർക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടവൻ, സന്താനലാഭം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ, സമാധാനപരനായും ഉത്തമമായ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടവനുമായിരിക്കുന്നു.
തമുപാഗമ്യ വിപ്രഃ സ ഹര്യശ്വം ഗാലവോഽബ്രവീത് । കന്യേയം മമ രാജേന്ദ്ര പ്രസവൈഃ കുലവര്ധിനീ
ആ രാജാവായ ഹര്യശ്വനോടു സമീപിച്ചപ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണനായ ഗാലവൻ പറഞ്ഞു: 'രാജേന്ദ്രാ, ഈ എന്റെ മകൾ, പുത്രന്മാർ വഴി നിന്റെ വംശം വർദ്ധിപ്പിക്കും.'
ഇയം ശുല്കേന ഭാര്യാര്ഥം ഹര്യശ്വ പ്രതിഗൃഹ്യതാമ് । ശുല്കം തേ കീര്തിയിഷ്യാമി തച്ഛ്രുത്വാ സംപ്രധാര്യതാമ്
‘ഹര്യശ്വാ, ഭാര്യയായി സ്വീകരിക്കാൻ ഈ പെൺകുട്ടിയെ നീ വരഹം നൽകി സ്വീകരിക്കണം; നിന്റെ ഈ ദാനം ഞാൻ ലോകത്ത് പ്രശംസിക്കും. ഇതു കേട്ടു നന്നായി ആലോചിക്കണം.’
മഹാവീര്യോ മഹീപാലഃ കാശീനാമീശ്വരഃ പ്രഭുഃ। ദിവോദാസ ഇതി ഖ്യാതോ ഭൈമസേനിര്നരാധിപഃ
കാശിയുടെ രാജാവായ മഹാശക്തിയുള്ള ദിവോദാസൻ എന്ന ഭൈമസേനിപുത്രൻ, മഹാബലശാലിയായ മനുഷ്യരുടെ അധിപനായിരുന്നു.
തത്ര ഗച്ഛാവഹേ ഭദ്രേ ശനൈരാഗച്ഛ മാ ശുചഃ । ധാര്മികഃ സംയമേ യുക്തഃ സത്യേ ചൈവ ജനേശ്വരഃ
‘പ്രിയേ, നമുക്ക് അവിടേക്ക് പോകാം; നീ ശാന്തമായി വരിക, വിഷമിക്കേണ്ട. അവൻ ധാർമ്മികനും ആത്മസംയമനമുള്ളവനും സത്യനിഷ്ഠനുമായ ജനാധിപതിയാണ്.’
തമുപാഗമ്യ സ മുനിര്ന്യായതസ്തേന സത്കൃതഃ। ഗാലവഃ പ്രസവസ്യാര്ഥേ തം നൃപം പ്രത്യചോദയത്
അവനെ സമീപിച്ചപ്പോൾ, ആ മുനി അവനാൽ യുക്തമായ ആദരവ് ലഭിച്ചു; ഗാലവൻ സന്താനലാഭത്തിനായി ആ രാജാവിനോട് അപേക്ഷിച്ചു.
ശ്രുതമേതന്മയാ പൂര്വം കിമുക്ത്വാ വിസ്തരം ദ്വിജ। കാങ്ക്ഷിതോ ഹി മയൈഷോഽര്ഥഃ ശ്രുത്വൈവ ദ്വിജസത്തമ
‘ഇത് ഞാൻ മുമ്പേ കേട്ടിട്ടുണ്ട്, ബ്രാഹ്മണാ, നീ ഇതിനെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ പറയേണ്ട. ഈ കാര്യം ഞാൻ കേട്ടതുമുതൽ ആഗ്രഹിച്ചിരിക്കുന്നു, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ.’
ഏതച്ച മേ ബഹുമതം യദുത്സൃജ്യ നരാധിപാന്। മാമേവമുപയാതോഽസി ഭാവി ചൈതദസംശയമ്
‘മറ്റു രാജാക്കളെ വിട്ട് നീ എന്നെ സമീപിച്ചുവെന്നത് എനിക്ക് വളരെ പ്രധാന്യമുള്ളതാണ്; ഇത് നിർബന്ധമായും സംഭവിക്കും.’
സ ഏവ വിഭവോഽസമാകമശ്വാനാമപി ഗാലവ। അഹമപ്യേകമേവാസ്യാം ജനയിഷ്യാമി പാര്ഥിവമ്
‘ആ സമ്പത്ത് ഇപ്പോൾ എനിക്ക് ഇല്ല, ഗാലവാ, കുതിരകൾക്കു പോലും; എങ്കിലും ഞാൻ ഈ പെൺകുട്ടിയിൽ ഒരു മകനെ ജനിപ്പിക്കും, രാജാവേ.’
തഥേത്യുക്ത്വാ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠഃ പ്രാദാത്കന്യാം മഹീപതേഃ। വിധിപൂര്വാം ച താം രാജാ കന്യാം പ്രതിഗൃഹീതവാന്
‘ശരി’ എന്ന് പറഞ്ഞ്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനായ ഗാലവൻ ആ പെൺകുട്ടിയെ രാജാവിന് നൽകി; രാജാവും വിധിപരമായ ചടങ്ങുകൾക്കനുസരിച്ച് അവളെ സ്വീകരിച്ചു.
രേമേ സ തസ്യാം രാജര്ഷിഃ പ്രഭാവത്യാം യഥാ രവിഃ। സ്വാഹായാം ച യഥാ വഹ്നിര്യഥാ ശാച്യാം ച വാസവഃ
ആ രാജർഷി, പ്രഭാവതിയുമായി സൂര്യൻ പ്രഭയോടുള്ളതുപോലെയും, അഗ്നി സ്വാഹയോടുള്ളതുപോലെയും, ഇന്ദ്രൻ ശാചിയോടുള്ളതുപോലെയും സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചു.
യഥാ ചന്ദ്രശ്ച രോഹിണ്യാം യഥാ ധൂമോര്ണയാ യമഃ। വരുണശ്ച യഥാ ഗൌര്യാം യഥാ ചര്ധ്യാം ധനേശ്വരഃ
ചന്ദ്രൻ രോഹിണിയോടുള്ളതുപോലെയും, യമൻ ധൂമോർണയോടുള്ളതുപോലെയും, വരുണൻ ഗൗരിയോടുള്ളതുപോലെയും, കുബേരൻ ഋദ്ധിയോടുള്ളതുപോലെയും.
യഥാ നാരായണോ ലക്ഷ്മ്യാം ജാഹ്നവ്യാം ച യഥോദധിഃ । യഥാ രുദ്രശ്ച രുദ്രാണ്യാം യഥാ വേദ്യാം പിതാമഹഃ
നാരായണൻ ലക്ഷ്മിയോടുള്ളതുപോലെയും, സമുദ്രം ജാഹ്നവിയോടുള്ളതുപോലെയും, രുദ്രൻ രുദ്രാണിയോടുള്ളതുപോലെയും, പിതാമഹൻ വേദ്യയോടുള്ളതുപോലെയും.
അദൃശ്യന്ത്യാം ച വാസിഷ്ഠോ വസിഷ്ഠശ്ചാക്ഷമാലയാ। ച്യവനശ്ച സുകന്യായാം പുലസ്ത്യഃ സന്ധ്യയാ യഥാ
അദൃശ്യന്തിയോടുള്ള വസിഷ്ഠനും, അക്ഷമാലയോടുള്ള വസിഷ്ഠനും, സുകന്യയോടുള്ള ച്യവനനും, സംധ്യയോടുള്ള പുലസ്ത്യനും.
അഗസ്ത്യശ്ചാപി വൈദര്ഭ്യാം സാവിത്ര്യാം സത്യവാന്യഥാ। യഥാ ഭൃഗുഃ പുലോമായാമദിത്യാം കശ്യപോ യഥാ
വൈദർഭ്യയോടുള്ള അഗസ്ത്യനും, സാവിത്രിയോടുള്ള സത്യവാനും, പുലോമയോടുള്ള ഭൃഗുവും, അതിതിയോടുള്ള കശ്യപനും.
രേണുകായാം യഥാര്ചീകോ ഹൈമവത്യാം ച കൌശികഃ। ബൃഹസ്പതിശ്ച താരായാം ശുക്രശ്ച ശതപര്വണാ
രേണുകയോടുള്ള ഋചീകനും, ഹൈമവത്യയോടുള്ള കൗശികനും, താരയോടുള്ള ബൃഹസ്പതിയും, ശതപർവണയോടുള്ള ശുക്രനും.