ഋഷഭസ്യ തതഃ ശൃങ്ഗം നിപത്യ ദ്വിജപക്ഷിണൌ। ശാണ്ഡിലീം ബ്രാഹ്മണീം തത്ര ദദൃശോ തപോന്വിതാമ്
അതിനുശേഷം, ഋഷഭപർവ്വതത്തിന്റെ മുകളിലേക്ക് ഇറങ്ങി, ആ ഇരട്ടജന്മാവും ഗാലവനും അവിടെ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ട ശാണ്ഡിലി ബ്രാഹ്മണിയെ കണ്ടു.
അഭിവാദ്യ സുപര്ണസ്തു ഗാലവശ്ചാഭിപൂജ്യ താമ്। തയാ ച സ്വാഗതേനോക്തൌ വിഷ്ടരേ സന്നിഷീദതുഃ
സുപർണ്ണൻ അവളെ വന്ദിച്ചു, ഗാലവനും ആദരവോടെ സമീപിച്ചു; അവൾ ഇരുവരെയും സ്വാഗതം ചെയ്തു, അവർ ഇരിപ്പിടത്തിൽ ഇരുന്നു.
സിദ്ധമന്നം തയാ ദത്തം ബലിമന്ത്രോപബൃംഹിതമ് । ഭുക്ത്വാ തൃപ്താവുഭൌ ഭൂമൌ സുപ്തൌ താവനുമോഹിതൌ
അവൾ ഒരുക്കിയ അന്നം, ബലിയും മന്ത്രശുദ്ധിയും ചേർത്ത് നൽകിയപ്പോൾ, ഇരുവരും തൃപ്തരായി ഭക്ഷിച്ചു, പിന്നെ നിലത്ത് കിടന്ന് ഉറക്കത്തിൽ മുങ്ങി.
മുഹൂര്താത്പ്രതിബുദ്ധസ്തു സുപര്ണോ ഗമനേപ്സയാ । ` താം ദൃഷ്ട്വാ ചാരുസര്വാങ്ഗീ താപസീം ബ്രഹ്മചാരിണീമ്
കുറച്ച് നേരം കഴിഞ്ഞ് യാത്ര തുടരാൻ ആഗ്രഹിച്ച് സുപർണ്ണൻ ഉണർന്നു; അവിടെ സുന്ദരമായ അവയവങ്ങളുള്ള, ബ്രഹ്മചാര്യത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്ന ആ തപസ്വിനിയെ കണ്ടു.
ഗ്രഹീതും ഹി മനശ്ചക്രേ രൂപാത്സാക്ഷാദിവ ശ്രിയമ് ।' അഥ ഭ്രഷ്ടതനൂജാങ്ഗമാത്മാനം ദദൃശേ ഖഗഃ
അവളെ മനസ്സിൽ സ്വന്തമാക്കണമെന്ന ആഗ്രഹം അവനുണ്ടായി, ദൈവമായ ലക്ഷ്മിയെപ്പോലെയായിരുന്നു അവളുടെ ഭംഗി; അപ്പോൾ ആ പക്ഷി തന്റെ പാമ്പിന്റെ ശരീരം നഷ്ടപ്പെട്ടതായി കണ്ടു.
മാംസപിണ്ഡോപമോഽഭൂത്സ മുഖപാദാന്വിതഃ ഖഗഃ। ഗാലവസ്തം തഥാ ദൃഷ്ട്വാ വിമനാഃ പര്യപൃച്ഛത
ആ പക്ഷി മാംസക്കട്ട പോലെ, മുഖവും കാലുകളും മാത്രം ഉള്ളവനായി മാറി; അങ്ങനെ കണ്ട ഗാലവൻ വിഷമത്തോടെ അവനോട് ചോദിച്ചു.
കിമിദം ഭവതാ പ്രാപ്തമിഹാഗമനജം ഫലമ്। വാസോഽയമിഹ കാലം തു കിയന്തം നൌ ഭവിഷ്യതി
ഇവിടെ വന്നതിന്റെ ഫലമായി നിനക്ക് ഇതാണ് സംഭവിച്ചതോ? നമ്മൾ ഇവിടെ എത്രകാലം താമസിക്കേണ്ടി വരും?
കിം നു തേ മനസാ ധ്യാതമശുഭം ധര്മദൂഷണമ് । ന ഹ്യയം ഭവതഃ സ്വല്പോ വ്യഭിചാരോ ഭവിഷ്യതി
നിന്റെ മനസ്സിൽ എന്തെങ്കിലും അശുദ്ധമായോ ധർമ്മവിരുദ്ധമായോ ചിന്തയുണ്ടായിരുന്നോ? കാരണം, ഇത് ചെറിയൊരു പിഴവല്ല.
സുപര്ണോഽഥാബ്രവീദ്വിപ്രം പ്രധ്യാതം വൈ മയാ ദ്വിജ । ഇമാം സിദ്ധാമിതോ നേതും തത്ര യത്ര പ്രജാപതിഃ
അപ്പോൾ സുപർണ്ണൻ ആ ബ്രാഹ്മണനോടു പറഞ്ഞു: 'ദ്വിജൻ, ഞാൻ ഇതിനെ കുറിച്ച് ആലോചിച്ചു. ഈ സിദ്ധയായവളെ ഞാൻ ഇവിടെ നിന്ന് പ്രജാപതി വസിക്കുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകാം.'
യത്ര ദേവോ മഹാദേവോ യത്ര വിഷ്ണുഃ സനാതനഃ । യത്ര ധര്മശ്ച യജ്ഞശ്ച തത്രേയം നിവസേദിതി
അവിടെ മഹാദേവൻ ദേവനും, ശാശ്വതനായ വിഷ്ണുവും, ധർമ്മവും യജ്ഞവും ഉള്ളിടത്താണ് — അവിടെ അവൾ താമസിക്കട്ടെ.'
സോഽഹം ഭഗവതീം യാചേ പ്രണതഃ പ്രിയകാമ്യയാ। മയൈതന്നാമ പ്രധ്യാതം മനസാ ശോചസാ കില
അങ്ങനെ, പ്രിയം വരുത്താൻ ഞാൻ വിനയത്തോടെ ഭഗവതിയെ അപേക്ഷിക്കുന്നു. ഈ നാമം ഞാൻ മനസ്സിൽ ദുഃഖത്തോടെ ധ്യാനിച്ചു.
തദേവം ബഹുമാനാത്തേ മയേഹാനീപ്സിതം കൃതമ് । സുകൃതം ദുഷ്കൃതം വാ ത്വം മാഹാത്മ്യാത്ക്ഷന്തുമര്ഹസി
നിനക്കുള്ള ആദരവിനാൽ ഞാൻ ഇവിടെ നീ ആഗ്രഹിച്ചതു ചെയ്തു. അതു നല്ലതോ ചീത്തയോ ആയാലും, അതെല്ലാം നീ മഹത്വത്താൽ ക്ഷമിക്കണം.
സാ തൌ തദാഽബ്രവീത്തുഷ്ടാ പതഗേന്ദ്രദ്വിജര്ഷഭൌ। ന ഭേതവ്യം സുപര്ണോഽസി സുപര്ണ ത്യജ സംഭ്രമമ്
അപ്പോൾ സന്തോഷത്തോടെ അവൾ പക്ഷിരാജാവിനോടും ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനോടും പറഞ്ഞു: 'ഭയപ്പെടേണ്ട, സുപർണ്ണാ. സുപർണ്ണാ, ഉണർവ്വ് ഉപേക്ഷിക്കൂ.'
നിന്ദിതാസ്മി ത്വയാ വത്സ ന ച നിന്ദാം ക്ഷമാമ്യഹമ് । ലോകേഭ്യഃ സപദി ഭ്രശ്യേദ്യോ മാം നിന്ദേത പാപകൃത്
കുഞ്ഞേ, നീ എന്നെ അപമാനിച്ചു; എന്നാൽ ഞാൻ അപമാനം ക്ഷമിക്കാറില്ല. ആരെങ്കിലും പാപം ചെയ്തവൻ എന്നെ അപമാനിച്ചാൽ, അവൻ ഉടനെ ലോകങ്ങളിൽ നിന്ന് വീഴും.'
ഹീനയാഽലക്ഷണൈഃ സര്വൈസ്തഥാഽനിന്ദിതയാ മയാ। ആചാരം പ്രതിഗൃഹ്ണന്ത്യാ സിദ്ധിഃ പ്രാപ്തേയമുത്തമാ
എനിക്ക് കുറഞ്ഞ ലക്ഷണങ്ങളും, ഇങ്ങനെ അപമാനിക്കപ്പെട്ടതും ഉണ്ടായിട്ടും, ശരിയായ ആചാരം സ്വീകരിച്ചതിനാൽ ഉത്തമമായ സിദ്ധി ഞാൻ നേടിയിരിക്കുന്നു.'
ആചാരഃ ഫലതേ ധര്മമാചാരഃ ഫലതേ ധനമ് । ആചാരാച്ഛ്രിയമാപ്നോതി ആചാരോ ഹന്ത്യലക്ഷണമ്
ആചാരം ധർമ്മം നൽകുന്നു; ആചാരം സമ്പത്തും നൽകുന്നു. ആചാരത്തിലൂടെ ആനന്ദം ലഭിക്കും; ആചാരം ദോഷലക്ഷണങ്ങൾ നീക്കുന്നു.
തദായുഷ്മന്ഖഗപതേ യഥേഷ്ടം ഗമ്യതാമിതഃ । ന ച തേ ഗര്ഹണീയാഽഹം ഗര്ഹിതവ്യാഃ സ്ത്രിയഃ ക്വചിത്
അതുകൊണ്ട്, ദീർഘായുസുള്ള പക്ഷിരാജാവേ, ഇഷ്ടം പോലെ ഇവിടെ നിന്ന് പോകൂ. നീ എന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്തേണ്ട, സ്ത്രീകളെ എവിടെയും കുറ്റപ്പെടുത്തരുത്.
യദി ത്വമാത്മനോ ഹ്യര്ഥേ മാം ചൈവാദാതുമിച്ഛസി। തദേവ നഷ്ടദേഹസ്തു സ്യാ വൈ ത്വം പന്നഗാശന
നിന്റെ സ്വാർത്ഥത്തിനായി എന്നെ അർപ്പിക്കാൻ നീ ആഗ്രഹിച്ചാൽ, പാമ്പുകളെ ഭക്ഷിക്കുന്നവനേ, നീ ശരീരം ഇല്ലാത്തവനാകും.
തസ്യൈവ ഹി പ്രസാദേന ദേവദേവസ്യ ചിന്തനാത് । ത്വം തു സാങ്ഗസ്തു സഞ്ജാതഃ പുനരേവ ഭവിഷ്യസി
അവന്റെ കൃപയാൽ, ദേവദേവനെ ധ്യാനിച്ചതിനാൽ, നീ മുഴുവനായവനായി ജനിച്ചു; വീണ്ടും അങ്ങനെ തന്നെ ആവും.
ബഭൂവതുസ്തതസ്തസ്യ പക്ഷൌ ദ്രവിണവത്തരൌ
അപ്പോൾ അവന്റെ ഇരുപക്ഷികളും സമ്പത്തിൽ സമൃദ്ധിയായി.
അനുജ്ഞാതസ്തു ശാണ്ഡില്യാ യഥാഗതമുപാഗമത് । നൈവ ചാസാദയാമാസ തഥാരൂപാംസ്തുരങ്ഗമാന്
ശാണ്ഡില്യന്റെ അനുമതിയോടെ, അവൻ വന്നതുപോലെ തന്നെ മടങ്ങി. അത്തരം കുതിരകളെ അവൻ വീണ്ടും കണ്ടില്ല.
വിശ്വാമിത്രോഽഥ തം ദൃഷ്ട്വാ ഗാലവം ചാധ്വനി സ്ഥിതഃ । ഉവാച വദതാം ശ്രേഷ്ഠോ വൈനതേയസ്യ സന്നിധൌ
അപ്പോൾ വഴിയിൽ നില്ക്കുന്ന ഗാലവനെ കണ്ട വിശ്വാമിത്രൻ, വേദപാരായണന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ, വൈനതേയന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ പറഞ്ഞു.
യസ്ത്വയാ സ്വയമേവാര്ഥഃ പ്രതിജ്ഞാതോ മമ ദ്വിജ। തസ്യ കാലോഽപവര്ഗസ്യ യഥാ വാ മന്യതേ ഭവാന്
'നീ എന്നോട് വാഗ്ദാനം ചെയ്ത കാര്യം, ബ്രാഹ്മണാ, നീ തന്നെ ഏറ്റെടുത്തു. അതിന്റെ പൂർത്തീകരണത്തിന് സമയമെന്നു നീ എങ്ങനെ വിചാരിക്കുന്നു അതുപോലെ ആകട്ടെ.'
പ്രതീക്ഷിഷ്യാമ്യഹം കാലമേതാവന്തം തഥാ പരമ് । യഥാസംസിധ്യതേ വിപ്ര സ മാര്ഗസ്തു നിശാമ്യതാമ്
'ആ സമയത്തേക്കും അതിലധികം വേണമെങ്കിൽ അത്രയും ഞാൻ കാത്തിരിക്കും. ബ്രാഹ്മണാ, അതു പൂർത്തിയായാൽ വഴിയ്ക്കുറിച്ച് ആലോചിക്കാം.'
സുപര്ണോഽഥാബ്രവീദ്ദീനം ഗാലവം ഭൃശദുഃഖിതമ് । പ്രത്യക്ഷം ഖല്വിദാനീം മേ വിശ്വാമിത്രോ യദുക്തവാന്
അപ്പോൾ സുപർണ്ണൻ ദു:ഖിതനും വിഷാദഭരിതനുമായ ഗാലവനോടു പറഞ്ഞു: 'ഇപ്പോൾ വിശ്വാമിത്രൻ പറഞ്ഞത് എനിക്ക് വ്യക്തമായിരിക്കുന്നു.'
തദാഗച്ഛ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ മന്ത്രയിഷ്യാവ ഗാലവ । നാദത്ത്വാ ഗുരവേ ശക്യം കൃത്സ്നമര്ഥം ത്വയാഽഽസിതുമ്
'വരിക, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനേ, നമുക്ക് ആലോചിക്കാം, ഗാലവാ. ഗുരുവിന് അർപ്പിക്കാതെ നീ മുഴുവൻ കാര്യവും പൂർത്തിയാക്കാൻ കഴിയില്ല.'
അഥാഹ ഗാലവം ദീനം സുപര്ണഃ പതതാം വരഃ। നിര്മിതം വഹ്നിനാ ഭൂമൌ വായുനാ ശോധിതം തഥാ। യസ്മാദ്ധിരണ്മയം സര്വം ഹിരണ്യം തേന ചോച്യതേ
അപ്പോൾ, പക്ഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഗരുഡൻ ദുഃഖിതനായ ഗാലവനോട് പറഞ്ഞു: ഭൂമിയിൽ അഗ്നിയിൽ നിന്നാണ് പൊന്നു ഉണ്ടാകുന്നത്, വായുവാൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് എല്ലാപൊന്നും പൊന്നെന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നത്.
ധത്തേ ധാരയതേ ചേദമതസ്മാത്കാരണാദ്ധനമ് । തദേതത്രിഷു ലോകേഷു ധനം തിഷ്ഠതി ശാശ്വതമ്
ഇത് ലോകത്തെ താങ്ങുകയും നിലനിർത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിനാലാണ് സമ്പത്ത് മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ശാശ്വതമായി നിലനിൽക്കുന്നത്.
നിത്യം പ്രോഷ്ഠപദാഭ്യാം ച ശുക്രേ ധനപതൌ തഥാ। മനുഷ്യേഭ്യഃ സമാദത്തേ ശുക്രശ്ചിത്താര്ജിതം ധനമ്
പ്രോഷ്ഠപദ എന്ന രണ്ട് നക്ഷത്രങ്ങൾക്കും ധനപതി ശുക്രനും മനുഷ്യർ പരിശ്രമിച്ച് സമ്പാദിച്ച ധനം എപ്പോഴും ലഭിക്കുന്നു.
അജൈകപാദഹിര്ബുധ്ന്യൌ രക്ഷ്യേതേ ധനദേന ച। ഏവം ന ശക്യതേ ലബ്ധുമലബ്ധവ്യം ദ്വിജര്ഷഭ । ഋതേ ച ധനമശ്വാനാം നാവാപ്തിര്വിദ്യതേ തവ
അജൈകപാദും അഹിർബുധ്ന്യനും ധനദനാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു. അതുകൊണ്ട്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, സമ്പത്ത് ഇല്ലാതെ ലഭിക്കേണ്ടതല്ലാത്തത് നേടാൻ കഴിയില്ല; കുതിരകളും സമ്പത്ത് ഇല്ലാതെ ലഭിക്കില്ല.