അത്ര രാക്ഷസരാജേന പൌലസ്ത്യേന മഹാത്മനാ । രാവണേന തപഃ കൃത്വാ സുരേഭ്യോഽമരതാ വൃതാ
ഇവിടെ, രാക്ഷസരാജാവായ പുലസ്ത്യപുത്രനായ മഹാത്മാവായ രാവണൻ കഠിനതപസ്സു ചെയ്തു ദേവന്മാരിൽ നിന്ന് അമരത്വം നേടി.
അത്ര വൃത്തേന വൃത്രോഽപി ശക്രശത്രുത്വമേയിവാന് । അത്ര സര്വാസവഃ പ്രാപ്താഃ പുനര്ഗച്ഛന്തി പഞ്ചധാ
ഇവിടെ, തന്റെ പ്രവൃത്തിയാൽ വൃത്രൻ പോലും ഇന്ദ്രന്റെ ശത്രുവായി; ഇവിടെയാണ് എല്ലാ ജീവശക്തികളും ലഭിച്ചു, പിന്നെ അഞ്ചു വഴികളിൽ തിരിച്ചുപോകുന്നത്.
അത്ര ദുഷ്കൃതകര്മാണോ നരാഃ പച്യന്തി ഗാലവ । അത്ര വൈതരണീ നാമ നദീ വൈതരണൈര്വൃതാ
ഇവിടെ, ഗാലവാ, ദുഷ്കൃത്യങ്ങൾ ചെയ്ത മനുഷ്യർ കഷ്ടം അനുഭവിക്കുന്നു; ഇവിടെയാണ് വൈതരണി എന്ന നദി, വൈതരണിമാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടത്.
അത്ര ഗത്വാ സുഖസ്യാന്തം ദുഃഖസ്യാന്തം പ്രപദ്യതേ। അത്രാവൃത്തോ ദിനകരഃ സുരസം ക്ഷരതേ പയഃ
ഇവിടെ എത്തുമ്പോൾ ആനന്ദത്തിനും ദുഃഖത്തിനും അവസാനം ലഭിക്കും; ഇവിടെ സൂര്യൻ തിരിഞ്ഞ് ദേവന്മാർക്കായി അമൃതം ഒഴുക്കുന്നു.
കാഷ്ഠാം ചാസാദ്യ വാസിഷ്ഠീം ഹിമമുത്സൃജതേ പുനഃ। അത്രാഹം ഗാലവ പുരാ ക്ഷുധാഽഽര്തഃ പരിചിന്തയന്
വസിഷ്ഠിയുടെ അതിരിൽ എത്തി, അവൻ വീണ്ടും തണുപ്പ് വിടുന്നു; ഗാലവാ, ഇവിടെ ഞാൻ ഒരിക്കൽ വിശപ്പാൽ വേദനിച്ചു ആലോചിച്ചു.
ലബ്ധവാന്യുധ്യമാനൌ ദ്വൌ ബൃഹന്തൌ ഗജകച്ഛപൌ । അത്ര ചക്രധനുര്നാമ സൂര്യാഞ്ജാതോ മഹാനൃഷിഃ
ശ്രമിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ രണ്ടു വലിയ ജീവികളെ—ഒരു ആനയും ഒരു ആമയും—ലഭിച്ചു; ഇവിടെ ചക്രധന്വൻ എന്ന മഹർഷി സൂര്യനിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു.
വിദുര്യം കപിലം ദേവം യേനാര്താഃ സഗരാത്മജാഃ । അത്ര സിദ്ധാഃ ശിവാ നാമ ബ്രാഹ്മണാ വേദപാരഗാഃ
ഇവിടെ, സഗരന്റെ മക്കൾ കഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോൾ, അവർ വിദ്യുരിന്റെ മകനായ കപിലദേവനെ കണ്ടു; ഇവിടെ വേദങ്ങൾ പഠിച്ച ശിവൻമാർ എന്ന ബ്രാഹ്മണർ വസിക്കുന്നു.
അധീത്യ സകലാന്വേദാഁല്ലേഭിരേ മോക്ഷമക്ഷയമ്। അത്ര ഭോഗവതീ നാമ പുരീ വാസുകിപാലിതാ
എല്ലാ വേദങ്ങളും പഠിച്ചശേഷം അവർ അക്ഷയമായ മോക്ഷം നേടി; ഇവിടെയാണ് വാസുകി ഭരിക്കുന്ന ഭോഗവതി എന്ന നഗരം.
തക്ഷകേണ ച നാഗേന തഥൈവൈരാവതേന ച। അത്ര നിര്യാണകാലേഽപി തമഃ സംപ്രാപ്യതേ മഹത്
ഇവിടെ തക്ഷകൻ എന്ന പാമ്പും ഐരാവതനും വസിക്കുന്നു; പുറപ്പെടുമ്പോഴും ഇവിടെ വലിയ അന്ധകാരം നേരിടേണ്ടി വരും.
അഭേദ്യം ഭാസ്കരേണാപി സ്വയം വാ കൃഷ്ണവര്ത്മനാ । ഏഷ തസ്യാപി തേ മാര്ഗഃ പരിചാരസ്യ ഗാലവ । ബ്രൂഹി മേ യദി ഗന്തവ്യം പ്രതീചീം ശൃണു ചാപരാമ്
സൂര്യനും കൃഷ്ണന്റേതായ വഴിയും തുരക്കാൻ കഴിയാത്തതാണ് ഈ വഴി; ഗാലവാ, ഇതാണ് നിന്റെ യാത്രയുടെ വഴിയും. പോകണമെങ്കിൽ പറയൂ, പടിഞ്ഞാറ് ദിശയെക്കുറിച്ചും ഞാൻ പറയുന്നു.
ഇയം ദിഗ്ദിയിതാ രാജ്ഞോ വരുണസ്യ തു ഗോപതേഃ । സദാ സലിലരാജസ്യ പ്രതിഷ്ഠാ ചാദിരേവ ച
ഇത് ജലങ്ങളുടെ രാജാവായ വരുണന്റെ ദിശയാണ്; എപ്പോഴും ജലരാജാവിന്റെ അധികാരവും അടിസ്ഥാനവുമാണിത്.
അത്ര പശ്ചാദഹഃ സൂര്യോ വിസര്ജയതി ഗാഃ സ്വയമ് । പശ്ചിമേത്യഭിവിഖ്യാതാ ദിഗിയം ദ്വിജസത്തമ
ഇവിടെ, ദിവസാവസാനത്തിൽ സൂര്യൻ തന്റെ കിരണങ്ങൾ പിന്വലിക്കുന്നു; ഈ ദിശ പടിഞ്ഞാറ് എന്ന പേരിലാണ് പ്രശസ്തം, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ.
യാദസാമത്ര രാജ്യേന സലിലസ്യ ച ഗുപ്തയേ । കശ്യപോ ഭഗവാന്ദേവോ വരുണം സ്മാഭ്യഷേചയത്
ഇവിടെ, ജലജീവികളുടെ രാജ്യം കാത്തു രക്ഷിക്കാൻ, മഹർഷിയായ കശ്യപൻ വരുണനെ രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്തു.
അത്ര പീത്വാ സമസ്താന്വൈ വരുണസ്യ രസാംസ്തു ഷട് । ജായതേ തരുണഃ സോമഃ ശുക്ലസ്യാദൌ തമിസ്രഹാ
ഇവിടെ, വരുണന്റെ ആറു നദികളിലെ ജലം കുടിച്ചശേഷം, പുതുമയുള്ള സോമൻ ശുക്ലപക്ഷാരംഭത്തിൽ ജനിച്ച് ഇരുട്ട് അകറ്റുന്നു.
അത്ര പഞ്ചാത്കൃതാ ദൈത്യാ വായുനാ സംയതാസ്തദാ । നിശ്ചസന്തോ മഹാവാതൈരര്ദിതാഃ സുഷുപുര്ദ്വിജ
ഇവിടെ, ദൈത്യന്മാർ അഞ്ചു വഴികളിൽ വായുവാൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടു; വലിയ കാറ്റ് അടിച്ചു അവരെ വീഴ്ത്തി ഉറക്കത്തിലാക്കി, ബ്രാഹ്മണാ.
അത്ര സൂര്യം പ്രണയിനം പ്രതിഗൃഹ്ണാതി പര്വതഃ । അസ്തോ നാമ യതഃ സന്ധ്യാ പശ്ചിമാ പ്രതിസര്യതി
ഇവിടെ, പർവതം പ്രിയനായ സൂര്യനെ സ്വീകരിക്കുന്നു; അസ്തം എന്നിടത്തിൽ നിന്ന് പടിഞ്ഞാറൻ സന്ധ്യ ആരംഭിക്കുന്നു.
അതോ രാത്രിശ്ച നിദ്രാ ച നിര്ഗതാ ദിവസക്ഷയേ। ജായതേ ജീവലോകസ്യ ഹര്തുമര്ധമിവായുഷഃ
ഇവിടെ രാത്രിയും ഉറക്കവും, ദിവസത്തിന്റെ അവസാനം, ജീവികളുടെ ആയുസ്സിന്റെ പാതി പോലെ എടുത്തുപോകാൻ ഉദയമാവുന്നു.
അത്ര ദേവീം ദിതിം സുപ്താമാത്മപ്രസവധാരിണീമ് । വിഗര്ഭാമകരോച്ഛക്രോ യത്ര ജാതോ മരുദ്ഗണഃ
ഇവിടെ ദിതി എന്ന ദേവി, സ്വന്തം സന്താനത്തെ ഗർഭത്തിൽ ധരിച്ചു ഉറങ്ങുമ്പോൾ, ഇന്ദ്രൻ അവളെ ഗർഭം ഇല്ലാത്തവളാക്കി; അതുവഴി മരുത് ദേവന്മാർ ജനിച്ചു.
അത്ര മൂലം ഹിമവതോ മന്ദരം യാതി ശാശ്വതമ് । അപി വര്ഷസഹസ്രേണ ന ചാസ്യാന്തോഽധിഗമ്യതേ
ഇവിടെ തന്നെ ഹിമവാൻ പർവതത്തിന്റെ ശാശ്വതമായ മന്ദര പാദം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു; ആയിരം വർഷം മഴ പെയ്യുമ്പോഴും അതിന്റെ അറ്റം കണ്ടെത്താൻ കഴിയില്ല.
അത്ര കാഞ്ചനശൈലസ്യ കാഞ്ചനാമ്ബുരുഹസ്യ ച। ഉദധേസ്തീരമാസാദ്യ സുരഭിഃ ക്ഷരതേ പയഃ
ഇവിടെ സ്വർണ്ണപർവതത്തിൻറെ സമീപത്തും സ്വർണ്ണതാമരയുടെ അരികിലും സമുദ്രത്തിൻറെ തീരത്ത്, സുരഭി തന്റെ പാലു ഒഴുക്കുന്നു.
അത്ര മധ്യേ സമുദ്രസ്യ കബന്ധഃ പ്രതിദൃശ്യതേ। സ്വര്ഭാനോഃ സൂര്യകല്പസ്യ സോമസൂര്യൌ ജിഘാംസതഃ
ഇവിടെ സമുദ്രത്തിന്റെ നടുവിൽ കബന്ധൻ ദൃശ്യമാണ്; സ്വർഭാനു, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും പിടിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, അവരുമായി തുല്യമായ പ്രകാശം കാണിക്കുന്നു.
സുവര്ണശിരസോഽപ്യത്ര ഹരിരോമ്ണഃ പ്രഗായതഃ । അദൃശ്യസ്യാപ്രമേയസ്യ ശ്രൂയതേ വിപുലോ ധ്വനിഃ
ഇവിടെ തന്നെ, കാണാനാകാത്തതും അളക്കാനാവാത്തതുമായ സ്വർണ്ണതലയുള്ള ഹരിരോമൻ പാടുമ്പോൾ, അതിന്റെ മഹത്തായ ശബ്ദം കേൾക്കാം.
അത്ര ധ്വജവതീ നാമ കുമാരീ ഹരിമേധസഃ। ആകാശേ തിഷ്ഠതിഷ്ഠേതി തസ്ഥൌ സൂര്യസ്യ ശാസനാത്
ഇവിടെ ഹരിമേധസ്സിന്റെ മകൾ ധ്വജവതിയായ കന്യക, സൂര്യന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം ആകാശത്ത് നിലകൊള്ളുന്നു.
അത്ര വായുസ്തഥാ വഹ്നിരാപഃ ഖം ചാപി ഗാലവ । ആഹ്നികം ചൈവ നൈശം ച ദുഃഖം സ്പര്ശം വിമുഞ്ചതി
ഇവിടെ, ഗാലവ, വായു, അഗ്നി, ജലം, ആകാശം, കൂടാതെ പകലും രാത്രിയും, അവരുടെ ദുഃഖകരമായ സ്പർശം വിട്ടുകളയുന്നു.
അതഃപ്രഭൃതി സൂര്യസ്യ തിര്യഗാവര്തതേ ഗതിഃ। അത്ര ജ്യോതീംഷി സര്വാണി വിശന്ത്യാദിത്യമണ്ഡലമ്
ഇവിടുതന്നെ സൂര്യന്റെ യാത്ര വക്രമായി തിരിയുന്നു; ഇവിടെ എല്ലാ പ്രകാശങ്ങളും സൂര്യന്റെ ചക്രത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു.
അഷ്ടാവിംശതിരാത്രം ച ക്രമ്യ സഹ ഭാനുനാ। നിഷ്പതന്തി പുനഃ സൂര്യാത്സോമസംയോഗയോഗതഃ
ഇവിടെ ഇരുപത്തിയെട്ട് രാത്രികൾ സൂര്യനോടൊപ്പം കടന്ന്, ചന്ദ്രനുമായി സംയുക്തം സംഭവിച്ചപ്പോൾ അവ വീണ്ടും സൂര്യനിൽ നിന്ന് പുറത്തുവരുന്നു.
അത്ര നിത്യം സ്രവന്തീനാം പ്രഭവഃ സാഗരോദയഃ । അത്ര ലോകത്രയസ്യാപസ്തിഷ്ഠന്തി വരുണാലയേ
ഇവിടെ എപ്പോഴും ഒഴുകുന്ന നദികളുടെ ഉറവിടവും സമുദ്രത്തിൽ ഉയിര്പ്പും ഉണ്ട്; ലോകത്രയത്തിലെ ജലങ്ങൾ ഇവിടെ വരുണന്റെ ആലയത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.
അത്ര പന്നഗരാജസ്യാപ്യനന്തസ്യ നിവേശനമ് । അനാദിനിധനസ്യാത്ര വിഷ്ണോഃ സ്ഥാനമനുത്തമമ്
ഇവിടെ പന്നഗരാജാവായ അനന്തന്റെ വാസസ്ഥലവും, ആദി-അന്തമില്ലാത്ത വിഷ്ണുവിന്റെ പരമമായ സ്ഥലവും ഉണ്ട്.
അത്രാനലസഖസ്യാപി പവനസ്യ നിവേശനമ്। മഹര്ഷേഃ കശ്യപസ്യാത്ര മാരീചസ്യ നിവേശനമ്
ഇവിടെ അഗ്നിയുടെ സുഹൃത്ത് വായുവിന്റെ വാസവും, മഹർഷിയായ മാരീചപുത്രൻ കശ്യപന്റെ വാസവും ഉണ്ട്.
ഏഷ തേ പശ്ചിമോ മാര്ഗോ ദിഗ്ദ്വാരേണ പ്രകീര്തിതഃ। ബ്രൂഹി ഗാലവ ഗച്ഛാവോ ബുദ്ധിഃ കാ ദ്വിജസത്തമ
ഇതാണു നിനക്കു പടിഞ്ഞാറൻ ദിശയിലെ വഴി, ദിക്കുകളുടെ വാതിൽ എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. പറയു ഗാലവ, നമുക്ക് പോകാമോ? നിന്റെ തീരുമാനം എന്താണ്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ?