അത്ര ലോകത്രയസ്യാസ്യ പിതൃപക്ഷഃ പ്രതിഷ്ഠിതഃ। അത്രോഷ്മപാണാം ദേവാനാം നിവാസഃ ശ്രൂയതേ ദ്വിജ
ഈ ദിശയിലാണ് മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെയും പിതൃഭാഗം സ്ഥാപിതമായിരിക്കുന്നത്. ഇവിടെയാണ് ഉഷ്മപന്മാരായ ദേവന്മാരുടെ വാസസ്ഥലം എന്നും കേൾക്കപ്പെടുന്നു, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ.
അത്ര വിശ്വേ സദാ ദേവാഃ പിതൃഭിഃ സാര്ധമാസതേ। ഇജ്യമാനാഃ സ്മ ലോകേഷു സംപ്രാപ്താസ്തുല്യഭാഗതാമ്
ഇവിടെയാണ് സർവ്വവിശ്വദേവന്മാർ പിതാക്കളോടൊപ്പം എപ്പോഴും വസിക്കുന്നത്. ലോകങ്ങളിൽ ആരാധിക്കപ്പെടുന്ന അവർക്ക് തുല്യഭാഗം ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഏതദ്ദ്വിതീയം ദേവസ്യ ദ്വാരമാചക്ഷതേ ദ്വിജ। ത്രുടിശോ ലവശശ്ചാപി ഗണ്യതേ കാലനിശ്ചയഃ
ഇതാണ് ദേവന്റെ രണ്ടാം വാതായനം എന്നു പറയപ്പെടുന്നത്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ. ഇവിടെ സമയത്തിന്റെ കണക്കുകൾ നിമിഷങ്ങളായും ലവങ്ങളായും കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
അത്ര ദേവര്ഷയോ നിത്യം പിതൃലോകര്ഷയസ്തഥാ। തഥാ രാജര്ഷയഃ സര്വേ നിവസന്തി ഗതവ്യഥാഃ
ഇവിടെയാണ് ദേവർഷിമാർ, പിതൃലോകത്തിലെ ഋഷിമാർ, രാജർഷിമാർ എന്നിവരെല്ലാവരും സുഖത്തോടെ വാസം ചെയ്യുന്നത്.
അത്ര ധര്മശ്ച സത്യം ച കര്മ ചാത്ര നിഗദ്യതേ। ഗതിരേഷാ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ കര്മണാമവസായിനാമ്
ഇവിടെയാണ് ധർമ്മം, സത്യം, കര്മ്മം എന്നിവയെക്കുറിച്ച് പറയപ്പെടുന്നത്. കര്മ്മങ്ങൾ അവസാനിച്ചവർക്കുള്ള മാർഗം ഇതാണ്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ.
ഏഷാ ദിക്സാ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ യാം സര്വഃ പ്രതിപദ്യതേ। വൃതാ ത്വനവബോധേന സുഖം തേന ന ഗമ്യതേ
ഇതാണ് തെക്കൻ ദിശ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ, എല്ലാവരും എത്തുന്ന സ്ഥലം. എന്നാൽ അജ്ഞാനത്തിൽ മൂടപ്പെട്ടാൽ സുഖം ലഭിക്കില്ല.
നൈര്ഋതാനാം സഹസ്രാമി ബഹൂന്യത്ര ദ്വിജര്ഷഭ । സൃഷ്ടാനി പ്രതികൂലാനി ദ്രഷ്ടവ്യാന്യകൃതാത്മഭിഃ
ഇവിടെയാണ് അനേകം വൈരികളായ നൈരൃതർ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ. അശുദ്ധചിത്തമുള്ളവർക്ക് ഇവരെ കാണാൻ സാധിക്കും.
അത്ര മന്ദരകുഞ്ജേഷു വിപ്രര്ഷിസദനേഷു ച। ഗായന്തി ഗാഥാ ഗന്ധര്വാശ്ചിത്തബുദ്ധിഹരാ ദ്വിജ
ഇവിടെയാണ് മന്ദാരവനങ്ങളിലും ബ്രാഹ്മണർഷിമാരുടെ വാസസ്ഥലങ്ങളിലും ഗാന്ധർവർ മനസ്സും ബുദ്ധിയും ആകർഷിക്കുന്ന ഗാഥകൾ പാടുന്നത്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ.
അത്ര സാമാനി ഗാഥാഭിഃ ശ്രുത്വാ ഗീതാനി രൈവതഃ । ഗതദാരോ ഗതാമാത്യോ ഗതരാജ്യോ വനം ഗതഃ
ഇവിടെ, ഗാനം കേട്ടശേഷം, ഭാര്യയും മന്ത്രിമാരും രാജ്യവും നഷ്ടപ്പെട്ട രൈവതൻ കാടിലേക്ക് പോയി.
അത്ര സാവര്മിനാ ചൈവ യവക്രീതാത്മജേന ച। മര്യാദാ സ്ഥാപിതാ ബ്രഹ്മന്യാം സൂര്യോ നാതിവര്തതേ
ഇവിടെ സാവർണിയും യവകൃതന്റെ മകനും ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ ഒരു അതിരിട്ടു, അതു സൂര്യനും കടക്കില്ലാത്തതായിരുന്നു.
അത്ര രാക്ഷസരാജേന പൌലസ്ത്യേന മഹാത്മനാ । രാവണേന തപഃ കൃത്വാ സുരേഭ്യോഽമരതാ വൃതാ
ഇവിടെ, രാക്ഷസരാജാവായ പുലസ്ത്യപുത്രനായ മഹാത്മാവായ രാവണൻ കഠിനതപസ്സു ചെയ്തു ദേവന്മാരിൽ നിന്ന് അമരത്വം നേടി.
അത്ര വൃത്തേന വൃത്രോഽപി ശക്രശത്രുത്വമേയിവാന് । അത്ര സര്വാസവഃ പ്രാപ്താഃ പുനര്ഗച്ഛന്തി പഞ്ചധാ
ഇവിടെ, തന്റെ പ്രവൃത്തിയാൽ വൃത്രൻ പോലും ഇന്ദ്രന്റെ ശത്രുവായി; ഇവിടെയാണ് എല്ലാ ജീവശക്തികളും ലഭിച്ചു, പിന്നെ അഞ്ചു വഴികളിൽ തിരിച്ചുപോകുന്നത്.
അത്ര ദുഷ്കൃതകര്മാണോ നരാഃ പച്യന്തി ഗാലവ । അത്ര വൈതരണീ നാമ നദീ വൈതരണൈര്വൃതാ
ഇവിടെ, ഗാലവാ, ദുഷ്കൃത്യങ്ങൾ ചെയ്ത മനുഷ്യർ കഷ്ടം അനുഭവിക്കുന്നു; ഇവിടെയാണ് വൈതരണി എന്ന നദി, വൈതരണിമാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടത്.
അത്ര ഗത്വാ സുഖസ്യാന്തം ദുഃഖസ്യാന്തം പ്രപദ്യതേ। അത്രാവൃത്തോ ദിനകരഃ സുരസം ക്ഷരതേ പയഃ
ഇവിടെ എത്തുമ്പോൾ ആനന്ദത്തിനും ദുഃഖത്തിനും അവസാനം ലഭിക്കും; ഇവിടെ സൂര്യൻ തിരിഞ്ഞ് ദേവന്മാർക്കായി അമൃതം ഒഴുക്കുന്നു.
കാഷ്ഠാം ചാസാദ്യ വാസിഷ്ഠീം ഹിമമുത്സൃജതേ പുനഃ। അത്രാഹം ഗാലവ പുരാ ക്ഷുധാഽഽര്തഃ പരിചിന്തയന്
വസിഷ്ഠിയുടെ അതിരിൽ എത്തി, അവൻ വീണ്ടും തണുപ്പ് വിടുന്നു; ഗാലവാ, ഇവിടെ ഞാൻ ഒരിക്കൽ വിശപ്പാൽ വേദനിച്ചു ആലോചിച്ചു.
ലബ്ധവാന്യുധ്യമാനൌ ദ്വൌ ബൃഹന്തൌ ഗജകച്ഛപൌ । അത്ര ചക്രധനുര്നാമ സൂര്യാഞ്ജാതോ മഹാനൃഷിഃ
ശ്രമിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ രണ്ടു വലിയ ജീവികളെ—ഒരു ആനയും ഒരു ആമയും—ലഭിച്ചു; ഇവിടെ ചക്രധന്വൻ എന്ന മഹർഷി സൂര്യനിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു.
വിദുര്യം കപിലം ദേവം യേനാര്താഃ സഗരാത്മജാഃ । അത്ര സിദ്ധാഃ ശിവാ നാമ ബ്രാഹ്മണാ വേദപാരഗാഃ
ഇവിടെ, സഗരന്റെ മക്കൾ കഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോൾ, അവർ വിദ്യുരിന്റെ മകനായ കപിലദേവനെ കണ്ടു; ഇവിടെ വേദങ്ങൾ പഠിച്ച ശിവൻമാർ എന്ന ബ്രാഹ്മണർ വസിക്കുന്നു.
അധീത്യ സകലാന്വേദാഁല്ലേഭിരേ മോക്ഷമക്ഷയമ്। അത്ര ഭോഗവതീ നാമ പുരീ വാസുകിപാലിതാ
എല്ലാ വേദങ്ങളും പഠിച്ചശേഷം അവർ അക്ഷയമായ മോക്ഷം നേടി; ഇവിടെയാണ് വാസുകി ഭരിക്കുന്ന ഭോഗവതി എന്ന നഗരം.
തക്ഷകേണ ച നാഗേന തഥൈവൈരാവതേന ച। അത്ര നിര്യാണകാലേഽപി തമഃ സംപ്രാപ്യതേ മഹത്
ഇവിടെ തക്ഷകൻ എന്ന പാമ്പും ഐരാവതനും വസിക്കുന്നു; പുറപ്പെടുമ്പോഴും ഇവിടെ വലിയ അന്ധകാരം നേരിടേണ്ടി വരും.
അഭേദ്യം ഭാസ്കരേണാപി സ്വയം വാ കൃഷ്ണവര്ത്മനാ । ഏഷ തസ്യാപി തേ മാര്ഗഃ പരിചാരസ്യ ഗാലവ । ബ്രൂഹി മേ യദി ഗന്തവ്യം പ്രതീചീം ശൃണു ചാപരാമ്
സൂര്യനും കൃഷ്ണന്റേതായ വഴിയും തുരക്കാൻ കഴിയാത്തതാണ് ഈ വഴി; ഗാലവാ, ഇതാണ് നിന്റെ യാത്രയുടെ വഴിയും. പോകണമെങ്കിൽ പറയൂ, പടിഞ്ഞാറ് ദിശയെക്കുറിച്ചും ഞാൻ പറയുന്നു.
ഇയം ദിഗ്ദിയിതാ രാജ്ഞോ വരുണസ്യ തു ഗോപതേഃ । സദാ സലിലരാജസ്യ പ്രതിഷ്ഠാ ചാദിരേവ ച
ഇത് ജലങ്ങളുടെ രാജാവായ വരുണന്റെ ദിശയാണ്; എപ്പോഴും ജലരാജാവിന്റെ അധികാരവും അടിസ്ഥാനവുമാണിത്.
അത്ര പശ്ചാദഹഃ സൂര്യോ വിസര്ജയതി ഗാഃ സ്വയമ് । പശ്ചിമേത്യഭിവിഖ്യാതാ ദിഗിയം ദ്വിജസത്തമ
ഇവിടെ, ദിവസാവസാനത്തിൽ സൂര്യൻ തന്റെ കിരണങ്ങൾ പിന്വലിക്കുന്നു; ഈ ദിശ പടിഞ്ഞാറ് എന്ന പേരിലാണ് പ്രശസ്തം, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ.
യാദസാമത്ര രാജ്യേന സലിലസ്യ ച ഗുപ്തയേ । കശ്യപോ ഭഗവാന്ദേവോ വരുണം സ്മാഭ്യഷേചയത്
ഇവിടെ, ജലജീവികളുടെ രാജ്യം കാത്തു രക്ഷിക്കാൻ, മഹർഷിയായ കശ്യപൻ വരുണനെ രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്തു.
അത്ര പീത്വാ സമസ്താന്വൈ വരുണസ്യ രസാംസ്തു ഷട് । ജായതേ തരുണഃ സോമഃ ശുക്ലസ്യാദൌ തമിസ്രഹാ
ഇവിടെ, വരുണന്റെ ആറു നദികളിലെ ജലം കുടിച്ചശേഷം, പുതുമയുള്ള സോമൻ ശുക്ലപക്ഷാരംഭത്തിൽ ജനിച്ച് ഇരുട്ട് അകറ്റുന്നു.
അത്ര പഞ്ചാത്കൃതാ ദൈത്യാ വായുനാ സംയതാസ്തദാ । നിശ്ചസന്തോ മഹാവാതൈരര്ദിതാഃ സുഷുപുര്ദ്വിജ
ഇവിടെ, ദൈത്യന്മാർ അഞ്ചു വഴികളിൽ വായുവാൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടു; വലിയ കാറ്റ് അടിച്ചു അവരെ വീഴ്ത്തി ഉറക്കത്തിലാക്കി, ബ്രാഹ്മണാ.
അത്ര സൂര്യം പ്രണയിനം പ്രതിഗൃഹ്ണാതി പര്വതഃ । അസ്തോ നാമ യതഃ സന്ധ്യാ പശ്ചിമാ പ്രതിസര്യതി
ഇവിടെ, പർവതം പ്രിയനായ സൂര്യനെ സ്വീകരിക്കുന്നു; അസ്തം എന്നിടത്തിൽ നിന്ന് പടിഞ്ഞാറൻ സന്ധ്യ ആരംഭിക്കുന്നു.
അതോ രാത്രിശ്ച നിദ്രാ ച നിര്ഗതാ ദിവസക്ഷയേ। ജായതേ ജീവലോകസ്യ ഹര്തുമര്ധമിവായുഷഃ
ഇവിടെ രാത്രിയും ഉറക്കവും, ദിവസത്തിന്റെ അവസാനം, ജീവികളുടെ ആയുസ്സിന്റെ പാതി പോലെ എടുത്തുപോകാൻ ഉദയമാവുന്നു.
അത്ര ദേവീം ദിതിം സുപ്താമാത്മപ്രസവധാരിണീമ് । വിഗര്ഭാമകരോച്ഛക്രോ യത്ര ജാതോ മരുദ്ഗണഃ
ഇവിടെ ദിതി എന്ന ദേവി, സ്വന്തം സന്താനത്തെ ഗർഭത്തിൽ ധരിച്ചു ഉറങ്ങുമ്പോൾ, ഇന്ദ്രൻ അവളെ ഗർഭം ഇല്ലാത്തവളാക്കി; അതുവഴി മരുത് ദേവന്മാർ ജനിച്ചു.
അത്ര മൂലം ഹിമവതോ മന്ദരം യാതി ശാശ്വതമ് । അപി വര്ഷസഹസ്രേണ ന ചാസ്യാന്തോഽധിഗമ്യതേ
ഇവിടെ തന്നെ ഹിമവാൻ പർവതത്തിന്റെ ശാശ്വതമായ മന്ദര പാദം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു; ആയിരം വർഷം മഴ പെയ്യുമ്പോഴും അതിന്റെ അറ്റം കണ്ടെത്താൻ കഴിയില്ല.
അത്ര കാഞ്ചനശൈലസ്യ കാഞ്ചനാമ്ബുരുഹസ്യ ച। ഉദധേസ്തീരമാസാദ്യ സുരഭിഃ ക്ഷരതേ പയഃ
ഇവിടെ സ്വർണ്ണപർവതത്തിൻറെ സമീപത്തും സ്വർണ്ണതാമരയുടെ അരികിലും സമുദ്രത്തിൻറെ തീരത്ത്, സുരഭി തന്റെ പാലു ഒഴുക്കുന്നു.