അത്ര വേദാഞ്ജഗൌ പൂര്വം ഭഗവാഁല്ലോകഭാവനഃ । അത്രൈവോക്താ സവിത്രാസീത്സാവിത്രീ ബ്രഹ്മവാദിഷു
ഇവിടെയാണ് ലോകങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവായ മഹാത്മാവ് ആദ്യം വേദങ്ങൾ പാടിയത്. ഇവിടെയാണ് ബ്രഹ്മജ്ഞാനികളിൽ സാവിത്രി ദേവി തന്നെ സാവിത്രി മന്ത്രം പ്രസംഗിച്ചത്.
അത്ര ദത്താനി സൂര്യേണ യജൂംഷി ദ്വിജസത്തമ । അത്ര ലബ്ധവരഃ സോമഃ സുരൈഃ ക്രതുഷു പീയതേ
ഇവിടെയാണ് സൂര്യദേവൻ യജുർമന്ത്രങ്ങൾ ദ്വിജന്മാർക്ക് നൽകിയതും, ദേവന്മാരിൽ നിന്ന് വരം ലഭിച്ച സോമം യാഗങ്ങളിൽ പാനമാകുന്നതും.
അത്ര തൃപ്താ ഹുതവഹാഃ സ്വാം യോനിമുപഭുഞ്ജതേ । അത്ര പാതാലമാശ്രിത്യ വരുണഃ ശ്രിയമാപ ച
ഇവിടെയാണ് തൃപ്തരായ അഗ്നികൾ തങ്ങളുടെ സ്വസ്ഥലത്തിൽ ആസ്വദിക്കുന്നത്. ഇവിടെയാണ് വരുണൻ പാതാളത്തിൽ അഭയം തേടി ഐശ്വര്യം നേടിയത്.
അത്ര പൂര്വം വസിഷ്ഠസ്യ പൌരാണസ്യ ദ്വിജര്ഷഭ । സൂതിശ്ചൈവ പ്രതിഷ്ഠാ ച നിധനം ച പ്രകാശതേ
ഇവിടെയാണ് പുരാതനനായ വസിഷ്ഠന്റെ ജനനം, സ്ഥാപനം, അവസാനവും വെളിപ്പെടുന്നത്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ.
ഓങ്കാരസ്യാത്ര ജായന്തേ സൃതയോ ദശതീര്ദശ । പിബന്തി മുനയോ യത്ര ഹവിര്ധൂമം സ്മ ധൂമപാഃ
ഇവിടെയാണ് ഓംകാരത്തിൽ നിന്ന് പത്ത് ദിക്കുകളിലേക്കായി പത്ത് പ്രവാഹങ്ങൾ ഉത്ഭവിക്കുന്നത്. ഇവിടെയാണ് ധൂമം ഭക്ഷിക്കുന്ന മുനികൾ യാഗധൂമം കുടിക്കുന്നത്.
പ്രോക്ഷിതാ യത്ര ബഹവോ വരാഹാദ്യാ മൃഗാ വനേ। ശക്രേണ യജ്ഞഭാഗാര്ഥേ ദൈവതേഷു പ്രകല്പിതാഃ
ഇവിടെയാണ് വനത്തിലെ കാട്ടുപന്നികൾ മുതലായ അനേകം മൃഗങ്ങൾ, ഇന്ദ്രൻ ദേവന്മാർക്കുള്ള യാഗഭാഗത്തിനായി ശുദ്ധീകരിച്ചത്.
അത്രാഹിതാഃ കൃതഘ്നാശ്ച മാനുഷാശ്ചാസുരാശ്ച യേ। ഉദയംസ്താന്ഹി സര്വാന്വൈ ക്രോധാദ്ധന്തി വിഭാവസുഃ
ഇവിടെയാണ് കൃതഘ്നന്മാരും മനുഷ്യരും അസുരന്മാരും അഗ്നിയിൽ അർപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്. അഗ്നിദേവൻ കോപത്തോടെ അവരെല്ലാം നശിപ്പിക്കുന്നു.
ഏതദ്ദ്വാരം ത്രിലോകസ്യ സ്വര്ഗസ്യ ച സുഖസ്യ ച। ഏഷ പൂര്വോ ദിശാം ഭാഗോ വിശാവോഽത്ര യദീച്ഛസി
ഇതാണ് മൂന്നു ലോകങ്ങളിലേക്കും സ്വർഗത്തിലേക്കും സുഖത്തിലേക്കും പോകുന്ന വാതായനം. വിശാവേ, നീ ആഗ്രഹിച്ചാൽ ഇതാണ് കിഴക്കൻ ദിക്കു.
പ്രിയം കാര്യം ഹി മേ തസ്യ യസ്യാസ്മി വചനേ സ്ഥിതഃ। ബ്രൂഹി ഗാലവ യാസ്യാമി ശൃണു ചാപ്യപരാം ദിശമ്
ഞാൻ ആരുടെ വചനത്തിൽ നില്ക്കുന്നു, അവന്റെ ഇഷ്ടം എനിക്കു നിർബന്ധമാണ്. പറയൂ ഗാലവ, ഞാൻ പോകാം; ഇനി അടുത്ത ദിശയെക്കുറിച്ചും കേൾക്കൂ.
ഇയം വിവസ്വദാ പൂര്വം ശ്രൌതേന വിധിനാ കില। ഗുരവേ ദക്ഷിണാ ദത്താ ദക്ഷിണേത്യുച്യതേ ച ദിക്
ഈ തെക്കൻ ദിശയെയാണ് വിവസ്വാൻ മുമ്പ് വേദവിധിപ്രകാരം ഗുരുവിന് ദക്ഷിണയായി നൽകിയതുകൊണ്ടു, ഇതിനെ 'ദക്ഷിണ' എന്നു വിളിക്കുന്നു.
അത്ര ലോകത്രയസ്യാസ്യ പിതൃപക്ഷഃ പ്രതിഷ്ഠിതഃ। അത്രോഷ്മപാണാം ദേവാനാം നിവാസഃ ശ്രൂയതേ ദ്വിജ
ഈ ദിശയിലാണ് മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെയും പിതൃഭാഗം സ്ഥാപിതമായിരിക്കുന്നത്. ഇവിടെയാണ് ഉഷ്മപന്മാരായ ദേവന്മാരുടെ വാസസ്ഥലം എന്നും കേൾക്കപ്പെടുന്നു, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ.
അത്ര വിശ്വേ സദാ ദേവാഃ പിതൃഭിഃ സാര്ധമാസതേ। ഇജ്യമാനാഃ സ്മ ലോകേഷു സംപ്രാപ്താസ്തുല്യഭാഗതാമ്
ഇവിടെയാണ് സർവ്വവിശ്വദേവന്മാർ പിതാക്കളോടൊപ്പം എപ്പോഴും വസിക്കുന്നത്. ലോകങ്ങളിൽ ആരാധിക്കപ്പെടുന്ന അവർക്ക് തുല്യഭാഗം ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഏതദ്ദ്വിതീയം ദേവസ്യ ദ്വാരമാചക്ഷതേ ദ്വിജ। ത്രുടിശോ ലവശശ്ചാപി ഗണ്യതേ കാലനിശ്ചയഃ
ഇതാണ് ദേവന്റെ രണ്ടാം വാതായനം എന്നു പറയപ്പെടുന്നത്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ. ഇവിടെ സമയത്തിന്റെ കണക്കുകൾ നിമിഷങ്ങളായും ലവങ്ങളായും കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
അത്ര ദേവര്ഷയോ നിത്യം പിതൃലോകര്ഷയസ്തഥാ। തഥാ രാജര്ഷയഃ സര്വേ നിവസന്തി ഗതവ്യഥാഃ
ഇവിടെയാണ് ദേവർഷിമാർ, പിതൃലോകത്തിലെ ഋഷിമാർ, രാജർഷിമാർ എന്നിവരെല്ലാവരും സുഖത്തോടെ വാസം ചെയ്യുന്നത്.
അത്ര ധര്മശ്ച സത്യം ച കര്മ ചാത്ര നിഗദ്യതേ। ഗതിരേഷാ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ കര്മണാമവസായിനാമ്
ഇവിടെയാണ് ധർമ്മം, സത്യം, കര്മ്മം എന്നിവയെക്കുറിച്ച് പറയപ്പെടുന്നത്. കര്മ്മങ്ങൾ അവസാനിച്ചവർക്കുള്ള മാർഗം ഇതാണ്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ.
ഏഷാ ദിക്സാ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ യാം സര്വഃ പ്രതിപദ്യതേ। വൃതാ ത്വനവബോധേന സുഖം തേന ന ഗമ്യതേ
ഇതാണ് തെക്കൻ ദിശ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ, എല്ലാവരും എത്തുന്ന സ്ഥലം. എന്നാൽ അജ്ഞാനത്തിൽ മൂടപ്പെട്ടാൽ സുഖം ലഭിക്കില്ല.
നൈര്ഋതാനാം സഹസ്രാമി ബഹൂന്യത്ര ദ്വിജര്ഷഭ । സൃഷ്ടാനി പ്രതികൂലാനി ദ്രഷ്ടവ്യാന്യകൃതാത്മഭിഃ
ഇവിടെയാണ് അനേകം വൈരികളായ നൈരൃതർ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ. അശുദ്ധചിത്തമുള്ളവർക്ക് ഇവരെ കാണാൻ സാധിക്കും.
അത്ര മന്ദരകുഞ്ജേഷു വിപ്രര്ഷിസദനേഷു ച। ഗായന്തി ഗാഥാ ഗന്ധര്വാശ്ചിത്തബുദ്ധിഹരാ ദ്വിജ
ഇവിടെയാണ് മന്ദാരവനങ്ങളിലും ബ്രാഹ്മണർഷിമാരുടെ വാസസ്ഥലങ്ങളിലും ഗാന്ധർവർ മനസ്സും ബുദ്ധിയും ആകർഷിക്കുന്ന ഗാഥകൾ പാടുന്നത്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ.
അത്ര സാമാനി ഗാഥാഭിഃ ശ്രുത്വാ ഗീതാനി രൈവതഃ । ഗതദാരോ ഗതാമാത്യോ ഗതരാജ്യോ വനം ഗതഃ
ഇവിടെ, ഗാനം കേട്ടശേഷം, ഭാര്യയും മന്ത്രിമാരും രാജ്യവും നഷ്ടപ്പെട്ട രൈവതൻ കാടിലേക്ക് പോയി.
അത്ര സാവര്മിനാ ചൈവ യവക്രീതാത്മജേന ച। മര്യാദാ സ്ഥാപിതാ ബ്രഹ്മന്യാം സൂര്യോ നാതിവര്തതേ
ഇവിടെ സാവർണിയും യവകൃതന്റെ മകനും ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ ഒരു അതിരിട്ടു, അതു സൂര്യനും കടക്കില്ലാത്തതായിരുന്നു.
അത്ര രാക്ഷസരാജേന പൌലസ്ത്യേന മഹാത്മനാ । രാവണേന തപഃ കൃത്വാ സുരേഭ്യോഽമരതാ വൃതാ
ഇവിടെ, രാക്ഷസരാജാവായ പുലസ്ത്യപുത്രനായ മഹാത്മാവായ രാവണൻ കഠിനതപസ്സു ചെയ്തു ദേവന്മാരിൽ നിന്ന് അമരത്വം നേടി.
അത്ര വൃത്തേന വൃത്രോഽപി ശക്രശത്രുത്വമേയിവാന് । അത്ര സര്വാസവഃ പ്രാപ്താഃ പുനര്ഗച്ഛന്തി പഞ്ചധാ
ഇവിടെ, തന്റെ പ്രവൃത്തിയാൽ വൃത്രൻ പോലും ഇന്ദ്രന്റെ ശത്രുവായി; ഇവിടെയാണ് എല്ലാ ജീവശക്തികളും ലഭിച്ചു, പിന്നെ അഞ്ചു വഴികളിൽ തിരിച്ചുപോകുന്നത്.
അത്ര ദുഷ്കൃതകര്മാണോ നരാഃ പച്യന്തി ഗാലവ । അത്ര വൈതരണീ നാമ നദീ വൈതരണൈര്വൃതാ
ഇവിടെ, ഗാലവാ, ദുഷ്കൃത്യങ്ങൾ ചെയ്ത മനുഷ്യർ കഷ്ടം അനുഭവിക്കുന്നു; ഇവിടെയാണ് വൈതരണി എന്ന നദി, വൈതരണിമാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടത്.
അത്ര ഗത്വാ സുഖസ്യാന്തം ദുഃഖസ്യാന്തം പ്രപദ്യതേ। അത്രാവൃത്തോ ദിനകരഃ സുരസം ക്ഷരതേ പയഃ
ഇവിടെ എത്തുമ്പോൾ ആനന്ദത്തിനും ദുഃഖത്തിനും അവസാനം ലഭിക്കും; ഇവിടെ സൂര്യൻ തിരിഞ്ഞ് ദേവന്മാർക്കായി അമൃതം ഒഴുക്കുന്നു.
കാഷ്ഠാം ചാസാദ്യ വാസിഷ്ഠീം ഹിമമുത്സൃജതേ പുനഃ। അത്രാഹം ഗാലവ പുരാ ക്ഷുധാഽഽര്തഃ പരിചിന്തയന്
വസിഷ്ഠിയുടെ അതിരിൽ എത്തി, അവൻ വീണ്ടും തണുപ്പ് വിടുന്നു; ഗാലവാ, ഇവിടെ ഞാൻ ഒരിക്കൽ വിശപ്പാൽ വേദനിച്ചു ആലോചിച്ചു.
ലബ്ധവാന്യുധ്യമാനൌ ദ്വൌ ബൃഹന്തൌ ഗജകച്ഛപൌ । അത്ര ചക്രധനുര്നാമ സൂര്യാഞ്ജാതോ മഹാനൃഷിഃ
ശ്രമിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ രണ്ടു വലിയ ജീവികളെ—ഒരു ആനയും ഒരു ആമയും—ലഭിച്ചു; ഇവിടെ ചക്രധന്വൻ എന്ന മഹർഷി സൂര്യനിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു.
വിദുര്യം കപിലം ദേവം യേനാര്താഃ സഗരാത്മജാഃ । അത്ര സിദ്ധാഃ ശിവാ നാമ ബ്രാഹ്മണാ വേദപാരഗാഃ
ഇവിടെ, സഗരന്റെ മക്കൾ കഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോൾ, അവർ വിദ്യുരിന്റെ മകനായ കപിലദേവനെ കണ്ടു; ഇവിടെ വേദങ്ങൾ പഠിച്ച ശിവൻമാർ എന്ന ബ്രാഹ്മണർ വസിക്കുന്നു.
അധീത്യ സകലാന്വേദാഁല്ലേഭിരേ മോക്ഷമക്ഷയമ്। അത്ര ഭോഗവതീ നാമ പുരീ വാസുകിപാലിതാ
എല്ലാ വേദങ്ങളും പഠിച്ചശേഷം അവർ അക്ഷയമായ മോക്ഷം നേടി; ഇവിടെയാണ് വാസുകി ഭരിക്കുന്ന ഭോഗവതി എന്ന നഗരം.
തക്ഷകേണ ച നാഗേന തഥൈവൈരാവതേന ച। അത്ര നിര്യാണകാലേഽപി തമഃ സംപ്രാപ്യതേ മഹത്
ഇവിടെ തക്ഷകൻ എന്ന പാമ്പും ഐരാവതനും വസിക്കുന്നു; പുറപ്പെടുമ്പോഴും ഇവിടെ വലിയ അന്ധകാരം നേരിടേണ്ടി വരും.
അഭേദ്യം ഭാസ്കരേണാപി സ്വയം വാ കൃഷ്ണവര്ത്മനാ । ഏഷ തസ്യാപി തേ മാര്ഗഃ പരിചാരസ്യ ഗാലവ । ബ്രൂഹി മേ യദി ഗന്തവ്യം പ്രതീചീം ശൃണു ചാപരാമ്
സൂര്യനും കൃഷ്ണന്റേതായ വഴിയും തുരക്കാൻ കഴിയാത്തതാണ് ഈ വഴി; ഗാലവാ, ഇതാണ് നിന്റെ യാത്രയുടെ വഴിയും. പോകണമെങ്കിൽ പറയൂ, പടിഞ്ഞാറ് ദിശയെക്കുറിച്ചും ഞാൻ പറയുന്നു.